บทที่ 211 ดันโซ แกกล้าดียังไง!

บทที่ 211 ดันโซ แกกล้าดียังไง!

กรอด!

ฮิรุเซ็นกำหมัดแน่นจนเกิดเสียงดัง

ตามหลักการแล้ว คนที่จู่ๆ ก็หายตัวไปช่วงหนึ่งไม่ควรจะเข้ามาทำงานในแผนกการเงินได้ อย่างน้อยก็ต้องไม่ผ่านการตรวจสอบประวัติทางการเมือง

ทว่า คนแบบนี้กลับเข้ามาอยู่ในแผนกการเงินได้ และคนที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ย่อมไม่ใช่คนจากตระกูลใหญ่ แต่ต้องเป็นคนในแวดวงใกล้ชิดของเขาเอง

ฮิรุเซ็นนึกถึงดันโซขึ้นมาทันทีโดยสัญชาตญาณ คนที่จู่ๆ ก็หายตัวไป ฮิรุเซ็นนึกถึงหน่วยรากของดันโซ

บางทีโคฮารุและโฮมุระอาจจะทำแบบนี้ได้เช่นกัน แต่ฮิรุเซ็นไม่สงสัยพวกเขา

โฮมุระออกไปรบที่แนวหน้ามาหลายปี และถึงแม้โฮมุระอาจจะกล้ายักยอกเงินจำนวนเล็กน้อย แต่เขาคงไม่กล้ายักยอกเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้แน่

ส่วนโคฮารุ ยิ่งไม่ต้องกังวล ฮิรุเซ็นรู้จักโคฮารุดี เธออาจจะแสวงหาผลประโยชน์เข้าตระกูลบ้าง แต่เธอจะไม่ทำอะไรที่ล้ำเส้น ยิ่งไปกว่านั้น ตัวโคฮารุเองก็เชี่ยวชาญเรื่องธุรกิจมาก จะพูดให้ถูกก็คือ ทั้งตระกูลของเธอเป็นแบบนั้น

แม้ตระกูลอุทาทาเนะจะไม่ได้ทรงอำนาจมากนักก่อนจะเข้าร่วมกับโคโนฮะ แต่พวกเขากลับเชี่ยวชาญด้านการค้าและการบริหารจัดการการเงินอย่างมาก ตระกูลของเธอไม่เคยขาดแคลนเงินเลย ในช่วงสงคราม โคฮารุถึงกับบริจาคเงินส่วนตัวก้อนหนึ่งให้โคโนฮะด้วยซ้ำ

ดังนั้น ความเป็นไปได้เดียวก็คือ... ดันโซ

ไอ้เจ้าดันโซ แกกล้าดียังไง?!

ฮิรุเซ็นจำได้ว่าเมื่อสงครามเริ่มขึ้น งบประมาณที่โคโนฮะจัดสรรให้หน่วยรากไม่ได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ แม้เขาจะมอบงบส่วนหนึ่งสำหรับการทดลองวิจัยคาถาไม้ให้ แต่ดันโซก็ต้องแบกรับค่าใช้จ่ายส่วนที่เหลือเอง แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด

ฮิรุเซ็นสงสัยว่าดันโซกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง ท้ายที่สุด จำนวนสมาชิกหน่วยรากก็มีจำกัด และฮิรุเซ็นก็พยายามจำกัดการพัฒนาและขนาดของหน่วยรากผ่านทางงบประมาณมาตลอด

แต่ดูจากท่าทีของดันโซ ดูเหมือนเขาจะหลุดการควบคุมไปโดยสมบูรณ์แล้ว หน่วยรากเริ่มขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง และไม่รู้ว่าตอนนี้ขยายไปถึงขั้นไหนแล้ว

“เธอเข้าใจบิลพวกนี้ใช่ไหม?” ฮิรุเซ็นจ้องมองคาซึกิเขม็ง

“ครับ บัญชีปลอมพวกนี้ดูเหมือนจะทำมาดี แต่ผมดูออกครับ” คาซึกิพยักหน้าเล็กน้อย

ถ้าเขาอยากจะสร้างบัญชีปลอม เขาสามารถทำได้โดยที่ไม่มีใครรู้เลยด้วยซ้ำ อย่างน้อยฮิรุเซ็นและคนอื่นๆ ก็ดูไม่ออกแน่

เพียงแต่เขาดูแคลนที่จะทำเรื่องพรรค์นั้น เวลาเขาขาดเงิน แค่เอ่ยปากคำเดียว ก็มีคนมากมายพร้อมจะเอาเงินมาประเคนให้

ไม่ต้องพูดถึงว่า ถ้าเขาแค่ออกไปทำภารกิจระดับสูงสักหน่อย เขาจะยังขาดเงินอยู่อีกเหรอ?

สำหรับผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง เงินก็เป็นแค่ตัวเลขเท่านั้น

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะมอบอำนาจให้เธอตรวจสอบการเงินย้อนหลังสามปีอย่างละเอียด จำไว้ว่าต้องตรวจสอบให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้” ฮิรุเซ็นสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วสั่งคาซึกิ

“แล้วก็ พยายามเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ อย่าบอกใครนอกจากบุคคลพิเศษบางคน”

ส่วนบุคคลพิเศษที่ว่าคือใครนั้น ย่อมหนีไม่พ้นมิโตะ หากฮิรุเซ็นต้องการจัดการดันโซจริงๆ แม้จะทำภายใต้สถานการณ์ที่ชอบธรรม แต่การได้รับการรับรองจากมิโตะย่อมดีที่สุด

ยังไงซะ อิทธิพลของดันโซในโคโนฮะช่วงหลายปีมานี้ก็มหาศาล แม้แต่ฮิรุเซ็นยังต้องระมัดระวังเมื่อต้องจัดการกับเขา

ฮิรุเซ็นสามารถไปหามิโตะด้วยตัวเองได้ แต่คาซึกิไปหามิโตะแทบทุกวันอยู่แล้ว ให้เขาเป็นคนส่งข่าวจึงดีที่สุด

บางครั้งฮิรุเซ็นก็แอบคิดว่าคาซึกิเหมือนจะเป็นหลานแท้ๆ ของมิโตะซะอีก ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีความเคารพต่อมิโตะอย่างสูง เขาคงเกือบจะสงสัยแล้วว่าคาซึกิเป็นสุนัขรับใช้ตัวน้อยของมิโตะไปแล้ว

แค่กๆ เขาจะลามปามท่านมิโตะไม่ได้เด็ดขาด

“รับทราบครับ ท่านโฮคาเงะ” คาซึกิตอบรับโดยไม่ลังเล

งานนี้คาซึกิไม่ได้จ้องเล่นงานดันโซนะ แต่ดันโซต่างหากที่ยื่นหลักฐานเอาผิดมาใส่มือเขาเอง เขาไม่เชื่อหรอกว่าคราวนี้จะโค่นดันโซไม่ได้

“เฮ้อ”

เมื่อมองดูคาซึกิที่ดูกระตือรือร้น ฮิรุเซ็นก็ถอนหายใจด้วยสีหน้าซับซ้อน

เขาไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นในตระกูลอุจิวะ และอยากให้พวกเรียวมะสงบเสงี่ยมลง แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าคาซึกิที่เพิ่งเริ่มงานในสำนักงานโฮคาเงะ จะขุดเจอเรื่องเน่าเหม็นกองเบ้อเริ่มขนาดนี้

จริงอย่างที่เขาว่า ที่ไหนมีคาซึกิ ที่นั่นมักมีปัญหาตามมาเสมอ

แน่นอน ฮิรุเซ็นไม่ได้ตำหนิคาซึกิ ท้ายที่สุด การยักยอกทรัพย์สินขนาดใหญ่แบบนี้ย่อมต้องถูกสอบสวน

เจอตอนนี้ยังดีกว่ารอให้โคโนฮะถังแตกไม่มีเงินใช้แล้วค่อยมาตรวจสอบไม่ใช่หรือ?

หลังจากคิดไตร่ตรอง ฮิรุเซ็นก็กำชับคาซึกิอีกครั้ง “จำไว้ว่าต้องเก็บเป็นความลับ แล้วค่อยๆ ตรวจสอบให้ละเอียด ไม่จำเป็นต้องรีบจบเรื่องนี้เร็วเกินไป สมาชิกหน่วยรากมีเยอะมาก แม้แต่ฉันเองก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าใครเป็นคนของรากบ้าง”

คาซึกิพยักหน้าอย่างเข้าใจ การตรวจสอบสมาชิกรากทั้งหมดไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากพัฒนามานานกว่าสิบปี รากได้แทรกซึมไปทั่วทุกมุมของโคโนฮะแล้ว

…

เมื่อคาซึกิออกไปตรวจสอบบัญชีปลอม ฮิรุเซ็นก็เรียกโคฮารุเข้ามา เขาค่อนข้างไว้วางใจโคฮารุ โดยเฉพาะในตอนนี้ที่พวกเขามีความต้องการทางการเมืองที่ตรงกัน

“ดูซิว่าบิลพวกนี้มีอะไรผิดปกติไหม”

ฮิรุเซ็นยื่นบิลบัญชีปลอมที่คาซึกิส่งให้ก่อนหน้านี้ให้โคฮารุ

โคฮารุมองฮิรุเซ็นด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย แต่ก็รับบิลไปตรวจสอบ เพียงครู่เดียว สีหน้าของโคฮารุก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

“ฮิรุเซ็น บิลพวกนี้มีปัญหา มีคนปลอมแปลงบัญชี?”

“ใช่ คาซึกิ เด็กคนนั้นเพิ่งเจอเมื่อกี้นี้เอง”

ฮิรุเซ็นเห็นปฏิกิริยาของโคฮารุ แววตาแห่งความโล่งใจก็ฉายวาบขึ้นมาเล็กน้อย ดูเหมือนเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวกับโคฮารุ และเขาก็ไม่อยากให้โคฮารุต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องนี้จริงๆ

เหล่าผู้เฒ่าอย่างพวกเขา คงไม่ใช่ว่าจะพากันทำเรื่องเหลวแหลกไปซะทุกคนหรอกนะ?

โฮมุระนั้นกู่ไม่กลับแล้ว ส่วนดันโซ ความสัมพันธ์กับคาซึกิก็ไม่ค่อยดีนัก

ดันโซมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคางามิในตอนนั้น แล้วทำไมเขาถึงจ้องเล่นงานคาซึกิสารพัดรูปแบบ?

เมื่อคิดดูให้ดี ดูเหมือนมันจะเริ่มขึ้นตอนที่คาซึกิแสดงพลังอันแข็งแกร่งออกมา และผู้คนเริ่มพูดกันว่าเขาจะได้เป็นโฮคาเงะ

ดันโซเคยมาหาเขาเรื่องนี้มาก่อน ตอนนั้นฮิรุเซ็นยังไม่ได้ตัดสินใจ และโชคดีที่เขาไม่ได้กดดันคาซึกิ ไม่อย่างนั้นตอนนี้เขาคงไม่สามารถสนับสนุนคาซึกิได้