บทที่ 2260 - สามยักษ์ใหญ่ฝ่ายมารและการเปิดฉากสงคราม
บทที่ 2260 - สามยักษ์ใหญ่ฝ่ายมารและการเปิดฉากสงคราม
บทที่ 2260 - สามยักษ์ใหญ่ฝ่ายมารและการเปิดฉากสงคราม
หากไม่นับเรื่องที่ว่าการปะทะกับตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นจะทำให้พวกเขาต้องสูญเสียกำลังพลไปไม่น้อยแล้ว ยังมีอีกสาเหตุหนึ่งที่สำคัญยิ่งกว่า
ซึ่งเรื่องนี้ทางเผ่าป๋าย่อมรู้ดีที่สุด
ตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นกับขุมกำลังระดับสูงสุดแห่งจักรวาลต้นกำเนิดอย่างตำหนักจักรพรรดิอวิ๋นเซิ่งนั้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงใด
แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยมานานนับแต่อดีตกาลที่ตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นย้ายมายังทะเลเจี้ยไห่ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะตัดขาดความสัมพันธ์กับตำหนักจักรพรรดิอวิ๋นเซิ่งไปเสียทีเดียว
หากตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นต้องเผชิญกับความสูญเสียที่หนักหนาสาหัสจนดึงดูดความสนใจจากตำหนักจักรพรรดิอวิ๋นเซิ่งขึ้นมา เมื่อนั้นเผ่าป๋าก็คงต้องพบกับความยุ่งยากใหญ่หลวงเช่นกัน
“ใยต้องเปลืองวาจาให้มากความ ในเมื่อพวกเจ้าตัดสินใจรนหาที่ตาย เช่นนั้นตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นของข้าก็จะสงเคราะห์ให้เอง...”
อวิ๋นไท่โต่วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ทว่าในตอนนั้นเอง มหาจักรพรรดิอีกท่านหนึ่งของเผ่าป๋าที่มีนามว่ามหาจักรพรรดิคังเหวยก็ได้กล่าวขึ้นมา
“อวิ๋นไท่โต่ว เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเผ่าป๋าของข้าจะมาโดยไม่มีการเตรียมการใดๆ เลย?”
สิ้นเสียงนั้นเอง
ท่ามกลางหมอกสีดำที่ปกคลุมไปทั่วห้วงมิติ ทันใดนั้นก็ปรากฏร่างเงาสามสายพุ่งทะยานออกมา
พวกเขาก้าวเหยียบลงบนอักขระวิถีจักรพรรดิ ราวกับเดินมาพร้อมกับภูเขาซากศพและทะเลโลหิต กลิ่นอายมารอันมหาศาลพวยพุ่งออกมาจนทำให้ผืนฟ้าและแผ่นดินแทบจะแตกสลาย
กลิ่นอายเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ราวกับสามารถแปรเปลี่ยนโลกทั้งใบให้กลายเป็นดินแดนมารได้ในพริบตา
ร่างเงาทั้งสามนี้เปรียบเสมือนจ้าวมารผู้ยิ่งใหญ่ที่ก้าวออกมาจากขุมนรก
“หืม... พวกเจ้า...”
ดวงตาของอวิ๋นโม่ปรากฏแววเย็นเยียบออกมา
“วันนี้ที่นี่ช่างคึกคักเสียจริง...”
หนึ่งในร่างเงาพรรคมารเอ่ยขึ้นมา
เขาคือชายชราในชุดคลุมสีแดงเพลิงที่มีดวงตาสีเลือดแดงฉานดุจทะเลโลหิต
ที่ใต้เท้าของเขาคล้ายกับมีลำธารสีเลือดไหลรินอยู่ ภายในนั้นมีดวงวิญญาณของผู้คนที่เคียดแค้นนับไม่ถ้วนกำลังกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“ตาเฒ่ามารอัคคีแห่งสำนักอัคคีมาร...”
เมื่อมองไปที่ชายชราชุดแดงผู้นี้ อวิ๋นโม่ก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาสุดขั้ว
ตาเฒ่ามารอัคคีคือยอดฝีมือฝ่ายมารที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างยิ่งในสำนักอัคคีมารซึ่งเป็นขุมกำลังฝ่ายมารในทะเลเจี้ยไห่
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แม้แต่ร่างเงาอีกสองสายที่อยู่ข้างๆ เขาก็ล้วนแต่เป็นยักษ์ใหญ่ในวิถีมารเช่นเดียวกัน
พวกเขาคือบรรพชนโลหิตสังหารแห่งนิกายโลหิตสังหาร
และจ้าวปีศาจทมิฬเร้นแห่งหุบเขาทมิฬเร้น
ตาเฒ่ามารอัคคี บรรพชนโลหิตสังหาร และจ้าวปีศาจทมิฬเร้น
สามยักษ์ใหญ่แห่งวิถีมารในทะเลเจี้ยไห่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันเช่นนี้
และความหมายของการปรากฏตัวของพวกเขานั้นไม่ต้องบอกก็ย่อมรู้กันดีอยู่แล้ว
ทางฝั่งจักรวาลเสวียนหวงนั้น เหล่ายอดฝีมืออย่างเทพธิดาจันทราต่างก็ใจหายวาบขึ้นมาอีกครั้ง
ลำพังแค่เจ็ดมหาจักรพรรดิจากเผ่าป๋าก็รับมือได้ยากเย็นพออยู่แล้ว
คิดไม่ถึงเลยว่าสามยักษ์ใหญ่ฝ่ายมารแห่งทะเลเจี้ยไห่จะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ด้วย
และเห็นได้ชัดว่าพวกเขาเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเดียวกับเผ่าป๋า
เมื่อเป็นเช่นนี้ ความกดดันที่มีต่อจักรวาลเสวียนหวงย่อมพุ่งสูงขึ้นเป็นทวีคูณ
ในความเป็นจริงแล้ว ในการศึกระดับนี้ การมีมหาจักรพรรดิเพิ่มขึ้นมาเพียงหนึ่งท่านก็สามารถเปลี่ยนกระแสของสงครามไปได้อย่างสิ้นเชิง
อวิ๋นไท่โต่วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “พวกเจ้าอยากตายกันนักใช่หรือไม่ หากกล้าลงมือ ทะเลเจี้ยไห่แห่งนี้จะไม่มีที่ให้พวกเจ้าได้ยืนอีกต่อไป!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ตาเฒ่ามารอัคคีก็มีแววตาเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาสีเลือดพลางเอ่ยขึ้นมา
“เหอะ ในทะเลเจี้ยไห่แห่งนี้ เคยมีที่ทางให้ฝ่ายมารของข้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
“ในอดีตกาล ยามที่จอมมารผู้ยิ่งใหญ่จุติลงมา กลับถูกขั้วอำนาจทั่วทั้งทะเลเจี้ยไห่รุมทับถมและกดขี่”
“นิกายเทพวันสิ้นโลกถูกขุมกำลังสามศาสนารุมล้อมปราบปราม”
“ทั้งสามศาสนา ขุมกำลังสามจักรพรรดิ และแปดมหาตระกูลจักรพรรดิ”
“ระเบียบทั้งหมดของทะเลเจี้ยไห่ถูกพวกเจ้าควบรวมไว้แต่เพียงผู้เดียว”
“แต่หลังจากนี้ ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป”
“เมื่อภัยพิบัติทมิฬผู้ยิ่งใหญ่ดับทำลายทะเลเจี้ยไห่จนหมดสิ้นแล้ว”
“ระเบียบของทะเลเจี้ยไห่ทั้งหมดจะถูกสร้างขึ้นใหม่”
“และฝ่ายมารของข้าจะเข้าไปแทนที่ขุมกำลังสามจักรพรรดิ แทนที่สามศาสนา และแทนที่แปดมหาตระกูลจักรพรรดิ เพื่อกลายเป็นฝ่ายสืบทอดที่ถูกต้องเพียงหนึ่งเดียวของทะเลเจี้ยไห่!”
“ถึงเวลานั้น พวกเจ้านั่นแหละที่จะต้องกลายเป็นหนูในท่อน้ำ...”
“หึ... ข้าเกือบลืมไปเลย ถึงตอนนั้นพวกเจ้าจะยังมีชีวิตรอดจากภัยพิบัติทมิฬได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้เลย...”
ตาเฒ่ามารอัคคีกล่าวเย้ยหยันออกมา
เห็นได้ชัดว่าที่เขาพูดมามากมายขนาดนี้
เป็นเพราะฝ่ายมารนั้นถูกกดขี่มานานเกินไปจริงๆ
ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะร่วมมือกับเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติทมิฬ
และเผ่าป๋าก็รับปากพวกเขาว่า หลังจากภัยพิบัติทมิฬครั้งใหญ่สิ้นสุดลง ฝ่ายมารจะได้กลายเป็นผู้ปกครองที่ถูกต้องของทะเลเจี้ยไห่
“โง่เขลา!”
อวิ๋นไท่โต่วส่ายหัวเบาๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
ยามที่รังนกถูกทำลาย ไข่นกย่อมไม่อาจคงสภาพเดิมได้
เมื่อภัยพิบัติทมิฬครั้งใหญ่ปะทุขึ้นอย่างเต็มที่ ถึงเวลานั้นมรดกและลัทธิต่างๆ จะต้องถูกตัดขาด
ผู้ปกครองฝ่ายมารงั้นหรือ?
ถึงตอนนั้นเกรงว่าแม้แต่มรดกของฝ่ายมารเองก็คงจะสูญสิ้นไปเช่นกัน
ทว่าตาเฒ่ามารอัคคีและคนอื่นๆ กลับถูกกดขี่มานานเกินไปแล้ว
พวกเขาต้องการความหวังและตัวแปรสำคัญที่จะเปลี่ยนโลกใบนี้
และภัยพิบัติทมิฬครั้งใหญ่นี่แหละคือตัวแปรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!
“ห่วงตัวเองก่อนเถอะ...”
ตาเฒ่ามารอัคคีและคนอื่นๆ ต่างก็เผยจิตสังหารออกมาอย่างรุนแรง
ในเมื่อพวกเขาเลือกเส้นทางนี้แล้ว ย่อมไม่มีทางให้หันหลังกลับ
ทำได้เพียงเดินตามเผ่าพันธุ์ภัยพิบัติทมิฬไปจนสุดทางเท่านั้น!
ในตอนนั้นเอง มหาจักรพรรดิสู่เหมิงแห่งเผ่าป๋าก็ยกมือขึ้นโบกสะบัดพลางออกคำสั่ง
“กองทัพเผ่าป๋าทั้งหมดฟังคำสั่ง ฆ่า!”
สิ้นเสียงคำว่า ‘ฆ่า’ ที่เต็มไปด้วยไอสังหาร
เบื้องหลังมหาจักรพรรดิทั้งเจ็ดของเผ่าป๋า กองทัพเผ่าป๋าอันไพศาลก็ได้ปรากฏตัวขึ้น
ภายในกองทัพนั้นมีทั้งระดับกึ่งจักรพรรดิและยอดฝีมือในขอบเขตเจ็ดจอมราชัน
แต่ที่มากที่สุดกลับเป็นเหล่าสมาชิกเผ่าป๋าที่รวมตัวกันอยู่อย่างหนาแน่นจนนับไม่ถ้วน
แม้ว่าหากเปรียบเทียบกับเผ่าซื่อแล้ว เผ่าป๋าจะไม่ได้เน้นที่จำนวนและไม่มีประชากรที่มากจนผิดปกติเช่นนั้น
แต่ภาพที่เห็นในยามนี้ก็ยังคงดูราวกับคลื่นยักษ์สีดำที่กำลังโหมกระหน่ำเข้ามา
ในชั่วพริบตา กลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าสังหารก็ปกคลุมไปทั่วทั้งฟ้าดิน
นอกจากนี้ยังมีพลังแห่งความแห้งเหี่ยวอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาด้วย
นั่นคือพลังแห่งความแห้งเหี่ยวซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเผ่าป๋า
“กองทัพจวินตี้ถิงฟังคำสั่ง ฆ่า!”
ทางฝั่งจักรวาลเสวียนหวง จวินเซียวเหยียนก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบเช่นกัน
กองกำลังของจวินตี้ถิงเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
“ตระกูลจักรพรรดิอวิ๋น ข้าอยากจะลองดีกับพวกเจ้ามานานแล้ว!”
ตาเฒ่ามารอัคคีและมหาจักรพรรดิฝ่ายมารอีกสองท่านพุ่งเข้าจู่โจมบรรพชนโบราณของตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นโดยตรง
“รนหาที่ตาย ข้าจะสงเคราะห์ให้!”
อวิ๋นโม่และคนอื่นๆ เริ่มลงมือตอบโต้
“พวกเราเองก็ลงมือเถอะ รีบจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด!”
มหาจักรพรรดิคังเหวยแห่งเผ่าป๋ากล่าวขึ้น
มหาจักรพรรดิที่เหลือต่างพยักหน้าเห็นพ้องและเริ่มเปิดฉากโจมตี
ในฝั่งนี้ อวิ๋นไท่โต่วเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว กลิ่นอายของเขาพุ่งทะยานจนสั่นสะเทือนไปถึงสรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า
นอกจากนี้ยังมีราชันพยัคฆ์กล้า ราชันวิญญาณลึกลับ และยอดฝีมือคนอื่นๆ จากจักรวาลเสวียนหวงที่เริ่มลงมือเช่นกัน
ในชั่วขณะนั้น กฎเกณฑ์ระหว่างฟ้าดินก็พลันปั่นป่วน เมฆาที่ปกคลุมพื้นที่นับล้านล้านหลี่ถูกทำลายจนสูญสิ้น
นี่คือสงครามระดับมหาจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่เพียงใด ราวกับท้องฟ้ากำลังถล่มและแผ่นดินกำลังจะแยกออกจากกัน
หากไม่ใช่เพราะจักรวาลเสวียนหวงเป็นพหุจักรวาลที่มีกฎเกณฑ์พื้นที่ที่มั่นคงแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ไม่อย่างนั้นมันคงไม่อาจทนรับการต่อสู้ระดับนี้ได้และคงจะกลายเป็นรูพรุนไปหมดแล้ว
ทว่าในยามนี้ สถานการณ์ของจักรวาลเสวียนหวงเองก็ไม่สู้ดีนัก
เผ่าป๋าย่อมไม่สนใจว่าการต่อสู้จะส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตในจักรวาลเสวียนหวงหรือไม่
แม้ว่าอวิ๋นไท่โต่วและคนอื่นๆ จะพยายามชักนำสนามรบออกไปให้พ้นจากห้วงดาราของจักรวาลเสวียนหวงก็ตาม
แต่สนามรบนั้นไม่อาจควบคุมได้ดั่งใจ
บางครั้งเพียงแค่กระบวนท่าวิถีจักรพรรดิที่กวาดออกไปอย่างไร้คู่เปรียบเพียงท่าเดียว ก็สามารถดับสูญพื้นที่อันกว้างใหญ่ได้ในพริบตา และทำให้สิ่งมีชีวิตนับหลายสิบล้านต้องตายตกไปทันที
และนี่เป็นเพียงผลกระทบจากจักรวาลเดียวเท่านั้น
ลองจินตนาการดูเถิดว่าหากภัยพิบัติทมิฬครั้งใหญ่จุติลงมาจริงๆ มันจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
ถึงตอนนั้น เผ่าพันธุ์ภัยพิบัติทมิฬทั้งหมดในเขตแดนไร้ผู้คนจะพากันยกทัพออกมาจนหมดสิ้น
ยามนั้นจะไม่ใช่เพียงแค่จักรวาลเดียวที่ต้องเผชิญกับภัยพิบัติ
แต่มันจะเป็นจักรวาลและโลกต่างๆ นับไม่ถ้วนในทะเลเจี้ยไห่ที่ต้องพบกับหายนะ
และมันจะรุนแรงยิ่งกว่าสถานการณ์ในจักรวาลเสวียนหวงตอนนี้มากมายมหาศาลนัก!
การต่อสู้และการปะทะกันในระดับจักรวาลเช่นนี้ช่างโหดร้ายทารุณยิ่ง
แน่นอนว่าในสถานการณ์เช่นนี้ จวินเซียวเหยียนย่อมไม่นิ่งดูดาย
เขาคือเจ้าแห่งจักรวาลเสวียนหวง
แม้ว่าครรภ์จักรวาลจะได้รับผลกระทบจากคทากระดูกฮั่นป๋าจนไม่สามารถใช้สะกดข่มพลังของยอดฝีมือเผ่าป๋าได้
แต่อย่างน้อยเขาก็ยังสามารถใช้มันเพื่อปกป้องจักรวาลเสวียนหวงได้
และพยายามลดความสูญเสียของสิ่งมีชีวิตในจักรวาลเสวียนหวงให้เหลือน้อยที่สุด
[จบแล้ว]