ตอนที่ 211 ทำง่ายให้เป็นยาก(ฟรี)

ตอนที่ 211 ทำง่ายให้เป็นยากไม่ใช่เรื่องง่าย

เกาจิ้ง รู้สึกว่ามันไม่ง่ายเลยสำหรับเขา

การที่เขาต้องลดพลังระงับความแข็งแกร่งของตัวเองไว้ที่ระดับ 1% เพื่อลากยาวไปสองนาทีกว่าจะเสร็จ ทั้งที่เขาสามารถจัดการได้ภายใน สองวินาที มันเป็นงานหนักไม่ใช่หรือ

ลองนึกภาพถ้าต้องขับรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ที่มีความเร็วสูงในระยะทาง 50 เมตรแต่ต้องไปให้ถึงในช่วงเวลา 2 นาทีกว่า นั่นหมายความว่าต้องขับให้ช้าที่สุดโดยห้ามจอดรถและมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย

โชคดีที่การทำงานหนักของเขาได้รับรางวัล ดังที่เห็นได้จากปฏิกิริยาของผู้ชม

แน่นอนว่ามีหลายคนที่ไม่สบอารมณ์จากการสูญเสียพนัน แต่ก็มีหลายคนที่อุทิศพลังแห่งศรัทธา จากชัยชนะของเขา

พูดกันตามจริงแล้ว การเป็นซูเปอร์สตาร์ด้านกีฬาเพื่อรับความเชื่อมั่นนั้นเป็นทางลัดที่ยอดเยี่ยมอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่อย่างไรก็ตาม ถนนเส้นนี้มันไม่เหมาะกับ เกาจิ้ง จริงๆ

นอกจากไม่ชอบการเปิดรับแสงสปอตไลต์อย่างต่อเนื่องแล้ว

หลังจากมีชื่อเสียง เกาจิ้ง รับไม่ได้ที่สถาบันการกีฬาและเจ้าหน้าที่มาที่เขาเพื่อตรวจเลือดทุกสามวัน เพื่อตรวจสอบหาความผิดปกติของยีนในร่างกาย

และตัวเขาเองอาจจะต้องกลายเป็นหนูทดลอง ในการค้นคว้าเพื่อปรับปรุงศักยภาพของมนุษย์ และนั่นไม่ใช่สิ่งดีสำหรับเขาแน่นอน

แต่ตอนนี้ก็ไม่เลว มีคนจ่ายเงินให้เขาเพื่อมาเล่นและมันก็ประจบสอพลอจริง ๆ แต่ที่สำคัญเขาสามารถเก็บเกี่ยวคลื่นพลังแห่งศรัทธาหลังจากเล่นจบ

ยิ่งมีผู้ชื่นชอบ วาลาริโล มากเท่าไรยิ่งดี คนพวกนี้พร้อมเปลี่ยนขั้วเสมอ

"ข้าคือราชาแห่งโลกการต่อสู้ในรอยัล สตาร์ สรวงสวรรค์แห่งนักสู้"

เกาจิ้ง ยืนอยู่บนเสาด้านข้างของสังเวียนยกแขนขึ้นและตะโกนในชัยชนะ ทำให้บรรยากาศของฉากลุกโชนอีกครั้ง

แม้ว่าแนวสนับสนุนเขาตอนนี้จะเป็นรองอยู่มากก็ตาม

แต่พลังแห่งศรัทธาที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องทำให้เขาลืมความรู้สึกอับอายไปเสียสนิท

"อา!"

ในหอประชุม เสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่มีดวงตาเป็นดวงดาวราวกับจะทะลุโดมออกไป

"คุณเกา"

ผู้ตัดสินทนไม่ได้อีกต่อไป และเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่ดำคล้ำแล้วพูดว่า "คุณลงมาได้แล้ว"

เกาจิ้ง หัวเราะ

ทันใดนั้นก็กระโดดขึ้นสูงและตีลังกากลับลงมาบนพื้นอย่างสวยงาม

ร่อนลงอย่างมั่นคงบนพื้นของสังเวียนต่อสู้

ผู้ตัดสินยกมือของ เกาจิ้ง และประกาศให้เขาเป็นผู้ชนะในเกมนี้

เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ เสียงนกหวีด และคำสาปแช่งดังไปทั่วเวทีอีกครั้ง

ผู้ช่วยสองคนเข้ามาและยื่นผ้าเช็ดตัวและขวดน้ำให้อย่างประจบประแจง

เนื่องจาก เกาจิ้ง ขึ้นเรือคนเดียวเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน ก่อนที่การดวลกับ วาลาริโล จะเริ่มต้นขึ้น เรือได้จัดเตรียมผู้ช่วยสองคนไว้เป็นพิเศษสำหรับเขา

เกาจิ้ง ไม่ได้รับน้ำและผ้าเช็ดตัวนั้น

แต่เขายิ้มอย่างมีความหมาย เอื้อมมือไปตบไหล่ทั้งสอง

ถ้าเขาเดาถูก ผู้ชายสองคนนี้น่าจะถูกซื้อโดย วาลาริโล

หลังจากการเล่นแร่แปรธาตุบนภูเขาเข้าสู่สภาวะแห่งจิตวิญญาณ และความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณของ เกาจิ้ง ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

การรับรู้ของเขาเฉียบคมขึ้น และเขามีสัญชาตญาณที่สอดคล้องกับการเข้าใจทะลุทะลวงความคิดและจิตใจของผู้คน

มองเห็นความผิดของทั้งสองคนได้อย่างง่ายดาย!

แม้ว่า เกาจิ้ง จะไม่ได้ใช้พละกำลังมากนัก แต่ผู้ช่วยทั้งสองรู้สึกว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของพวกเขาจะถูกเขาบดขยี้

ทั้งสองคนหน้าซีดด้วยความประหลาดใจ!

ตามที่ เกาจิ้ง คาดเดา พวกเขาสองคนมีบางอย่างผิดปกติกับเขาจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เกาจิ้ง ชนะเร็วเกินไป และเขาไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาเล่นตุกติก

เมื่อนึกถึงโศกนาฏกรรมของวาลาริโลที่เพิ่งถูกหามลงไป ใบหน้าของผู้ช่วยทั้งสองน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก

หากสิ่งที่พวกเขาทำถูกเปิดเผย การถูกโยนลงทะเลเพื่อให้อาหารฉลามก็คงจบลงแล้ว!

เกาจิ้ง ไม่สนใจชายทั้งสอง คว้าเชือกด้านข้างแล้วกระโดดลงจากสังเวียน

"พี่เกา!"

โฮ่วเว่ยตง กระโดดเต้นด้วยความตื่นเต้น: "คุณน่าทึ่งจริงๆ! คุณน่าทึ่งมาก!"

เขาหันหน้าไปและตะโกนบอกพวกพ้องของเขา: "ไปกันเถอะ ไปฉลองให้กับพี่ เกา!"

"คุณไปก่อนเถอะ"

เกาจิ้ง พูดกับ โฮ่ว เว่ยตง: "ผมต้องการที่จะอาบน้ำ"

เขากลับไปที่ห้อง อาบน้ำอุ่น เปลี่ยนชุดลำลอง และไปที่บาร์

มีบาร์สามแห่งใน รอยัลสตาร์ ซึ่งมีบรรยากาศและสไตล์ที่แตกต่างกันมาก

คืนนี้ โฮ่ว เว่ยตง เลือกบาร์ที่มีสไตล์ฝนเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดและพลุกพล่านที่สุดสำหรับ เกาจิ้ง

มาที่ไนต์คลับบนเรือสำราญแห่งนี้ เกาจิ้ง หาบูธที่ โฮ่ว เว่ยตง และเพื่อน ๆ ของเขาอยู่ได้อย่างง่ายดาย

"เสียดายหรือเปล่า"

เขาเห็น โฮ่ว เว่ยตง ถ่มน้ำลายใส่ชายหนุ่มผมสีเหลือง: "ฉันบอกคุณแล้วว่าพี่ เกา จะชนะ ให้ทุกคนติดตามลงพนันฝ่าย พี่เกา เพื่อรวย และคุณแอบไปเดิมพัน วาลาริโล เพื่อชนะ แล้วเป็นไงล่ะ เสียหมด"

ชายหนุ่มผมเหลืองก้มหน้าลง และพูดด้วยใบหน้าโศกเศร้า: "พี่โฮ่ว ฉันรู้ว่าฉันผิด ขอยืมเงินฉันก่อน ฉันเล่นจนเงินหมดแล้ว และบัตรทั้งสองใบก็เต็มแล้ว!"

"สมควรแล้ว!"

โฮ่วเว่ยตง ตบหัวเขา: "ไปให้พ้น อย่าให้เจอหน้าอีก"

นักพนันตัวน้อยจากไปด้วยความอับอาย

เกาจิ้ง เข้ามาและยิ้ม "นั้นคือใคร"

"พี่เกา คุณอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่"

โฮ่ว เว่ยตง ยิ้มแย้มแจ่มใสทันที: "นั่งลงเร็วๆ"

หลังจากที่ เกาจิ้ง นั่งลงแล้ว โฮ่ว เว่ยตง อธิบายว่า: "นั่นเป็นความคิดที่ไม่ดี ไม่ต้องกังวล เขายังไม่ตาย"

ทันใดนั้นเขาทักทายหญิงสาวข้างๆ เขา: "เหวินเหวิน รินไวน์ให้พี่เกาหน่อย"

"ค่ะ"

ผู้หญิงคนนั้นมีความสวยใกล้เคียง 8 คะแนน เธอดูบริสุทธิ์และน่ารักมาก

เธอยิ้มและหยิบแชมเปญที่ยัดอยู่ใส่ถังน้ำแข็ง เทให้กับ เกาจิ้ง หนึ่งแก้วแล้วพูดว่า "พี่ เกา ดื่มแชมเปญ"

ใช้โอกาสนี้นั่งลงข้างๆ เกาจิ้ง

เกาจิ้ง ยิ้มและพูดว่า "ขอบคุณ"

โฮ่ว เว่ยตง ขยิบตาให้ เกาจิ้ง จากนั้นยื่นเช็คให้เขา: "พี่ เกา คุณชนะรางวัลนี้"

เกาจิ้ง รับเช็คและชำเลืองมอง

คือเลขแปดหลัก

ดอลลาร์ของฉัน

ก่อนเกม เขามอบเงินทั้งหมดที่เขาได้รับจากคาสิโนและค่าธรรมเนียมการปรากฏตัวให้กับ โฮ่ว เว่ยตง เพื่อใช้ในการเดิมพัน

เดิมพันตัวเองไปที่ เลือกแทง การชนะน็อคในยกแรก อัตราต่อรองสูงสุด

รับเงินคืนหลายเท่าตัวได้ง่ายๆ

เงินจำนวนนี่ไม่ใช่ขายุง แต่เป็นขาช้าง!

เกาจิ้ง เก็บความพึงพอใจในเช็คเงินรางวัล ยกแก้วขึ้นแล้วพูดว่า "ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน มาดื่มอวยพรกัน"

"ชนแก้ว!"

โฮ่ว เว่ยตง และเพื่อนๆ ดื่มอวยพรกันทีละคน ทุกคนยิ้ม

พวกเขาได้รับการสนับสนุนจาก โฮ่ว เว่ยตง ให้พนันจำนวนมากกับ เกาจิ้ง และตอนนี้ทุกคนมีโชคลาภ

นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกเสียใจด้วย ที่มีเงินเดิมพันไม่พอ

หลังจากชนแก้วกัน โฮ่ว เว่ยตง ก็แนะนำ เกาจิ้ง สั้นๆ

กลุ่มเพื่อนของเขา รวมทั้ง เหวิน เหวิน ที่ถัดจาก เกาจิ้ง เป็นลูกคนจีนจากมาเลเซีย และสิงคโปร์

โดยปกติแล้วพวกเขามักจะมารวมตัวกันเพื่อเล่นการพนันในเรือ รอยัลสตาร์

โฮ่ว เว่ยตง ภูมิใจที่ได้สั่งเครื่องดื่มราคาสูงจำนวนมากเพื่อให้ทุกคนได้มีช่วงเวลาที่ดี เขาจ่ายทุกอย่างในค่ำคืนนี้!

เพื่อนของเขาชื่นชอบ เกาจิ้ง และแต่ละคนก็มีแต่คำเยินยอ

และเหวินเหวิน ก็คอยบริการรินไวน์และของว่างให้ เกาจิ้ง อย่างเชื่อฟัง

คนที่ไม่รู้ เห็นเข้าก็อาจคิดว่าเธอเป็นแฟนของ เกาจิ้ง

เมื่อมีคนยุ่งมาก บริกรซึ่งมีชายใส่สูทสองคนคุ้มกันเดินตรงมาที่บูธ

"คุณเกา"

บริกรทำความเคารพ เกาจิ้ง ด้วยความเคารพ จากนั้นวางขวดเครื่องดื่มลงบนจานอย่างระมัดระวัง: "นี่คือวิสกี้ที่คุณ เจน มอบให้คุณใน S 01 โปรดรับไว้ด้วย"

"ฟืด~"

ก่อนที่ เกาจิ้ง จะพูดต่อ โฮ่ว เว่ยตง ก็สูดลมหายใจและจ้องไปที่ขวดไวน์บนโต๊ะ

"ดัลมอร์ 62!"

ใบหน้าของเขาตกตะลึง: "เป็นไปไม่ได้!"

เกาจิ้ง ถาม: "มีอะไรเกิดอะไรขึ้น"

โฮ่ว เว่ยตงไม่ตอบ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะหันศีรษะและมองไปทางดาดฟ้าพื้นที่นั่ง S 01

เพราะหัวของเขาหมุนเร็วมาก จนเกือบหักคอ!

ทำเอากระดูกคอลั่นเสียงดัง กรุบ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เกาจิ้ง ก็มองไปในทิศทางเดียวกัน

จบตอน