บทที่ 18 - รับสมัครขุนพลกับผู้ช่วยสาวสุดแซ่บ

บทที่ 18 - รับสมัครขุนพลกับผู้ช่วยสาวสุดแซ่บ

สองวันต่อมา เฉินเฟิงก็เดินทางกลับมาเหยียบแผ่นดินเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง

ครั้งนี้ เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก นั่นคือการกว้านซื้อบ้าน

ด้วยกระแสเงินสดกว่า 2 ล้านหยวนในมือ สำหรับตลาดอสังหาฯ ในเซี่ยงไฮ้ปี 1999 เขาเปรียบเสมือนพญามังกรข้ามถิ่นของแท้

เฉินเฟิงไม่ได้ไปหาทำเลไกลๆ แต่พุ่งเป้าไปที่โครงการบ้านจัดสรรใหม่ๆ แถวผู่ตงและไว่ทานโดยตรง

"คุณผู้ชายคะ สนใจมาดูบ้านเหรอคะ?"

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่สำนักงานขาย เซลส์ขายบ้านสาวในชุดทำงานรัดรูปก็ปรี่เข้ามาต้อนรับ

เธอชื่อหวังเชี่ยน อายุ 20 ต้นๆ เพิ่งเข้าสู่วงการนี้ได้ไม่นาน

เธอสวมชุดสูทกระโปรงสีดำที่ตัดเย็บมาพอดีตัว กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกดันจนตึงเปรี๊ยะ เน้นให้เห็นส่วนโค้งเว้าของหน้าอกอย่างชัดเจน

ชายกระโปรงก็สั้นกุด ปิดต้นขาแทบไม่มิด เผยให้เห็นเรียวขายาวตรงและกลมกลึงที่สวมทับด้วยถุงน่องสีเนื้อ สวมรองเท้าส้นสูงสีดำสูง 3 นิ้ว

ถึงแม้หวังเชี่ยนจะเห็นเฉินเฟิงขับรถออดี้มา แต่เขาก็มาคนเดียว ไม่ได้ควงสาวมาด้วย เธอจึงไม่แน่ใจว่าเขามาซื้อจริงหรือเปล่า

"แค่แวะมาดูเฉยๆ" เฉินเฟิงกวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

หญิงสาวคนนี้หน้าตาจัดว่าดีเลยทีเดียว แก้มยังมีความเป็นเบบี้แฟตอยู่นิดๆ แต่รูปร่างนี่สิ แซ่บของแท้

โดยเฉพาะตอนที่เธอก้มลงหยิบแปลนห้องให้เขา บั้นท้ายของเธอดันกระโปรงจนตึงเป็นรูปทรงกลมกลึง คอเสื้อเชิ้ตก็เผยอออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนละเอียด

"คุณผู้ชายคะ นี่คือโครงการบ้านเดี่ยวริมแม่น้ำที่เพิ่งเปิดตัวใหม่ของเราค่ะ พื้นที่ 120 ตารางเมตร ราคาตารางเมตรละ 3,200..."

น้ำเสียงของหวังเชี่ยนหวานจับใจ เธอจงใจขยับเข้ามาใกล้เฉินเฟิง กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ โชยมาแตะจมูก

เฉินเฟิงปรายตามองแปลนห้อง แล้วหันไปมองโมเดลจำลองโครงการ

"ตึกนี้ แล้วก็ตึกนี้ ผมเอาตำแหน่งพวกนี้แหละ" เฉินเฟิงใช้นิ้วชี้จิ้มลงบนโมเดล "อ้อ แล้วก็พวกบ้านมือสองในเขตเมืองเก่า พวกคุณก็เป็นนายหน้าขายด้วยใช่ไหม? ช่วยหาให้หน่อยสิ ผมอยากได้แบบที่มีสวนด้วยน่ะ"

หวังเชี่ยนชะงักไป ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ สมองยังประมวลผลไม่ทัน: "คุณ... คุณผู้ชายคะ คุณหมายถึงว่าคุณต้องการยูนิตไหนนะคะ?"

"ไม่ใช่ยูนิตไหนหรอก"

เฉินเฟิงจุดบุหรี่สูบ สายตานิ่งเฉย "ชั้นนี้ แล้วก็ห้องพวกนี้ รวมทั้งหมด 5 ยูนิต แล้วคุณก็ไปหาบ้านมือสองทำเลดีๆ มาให้ผมอีก 5 หลัง"

"รวมทั้งหมด 10 หลัง"

"ทะ... เท่าไหร่นะ?!"

แผ่นแปลนห้องในมือหวังเชี่ยนหลุดร่วง "พรึ่บ" ลงพื้น

เธอเพิ่งเข้ามาทำงานได้ครึ่งเดือน เคยเห็นแต่คนมาซื้อบ้าน แต่ไม่เคยเห็นใครมาเหมาซื้อบ้านเป็นเข่งเหมือนซื้อผักกาดขาวแบบนี้มาก่อน!

10 หลัง?!

แค่ค่าคอมมิชชัน ก็มากพอจะให้เธอไปซื้อห้องน้ำในเซี่ยงไฮ้ได้เลยนะเนี่ย!

"พี่... พี่ชายคะ พี่ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?"

หวังเชี่ยนตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ หายใจหอบถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง กระดุมเสื้อแทบจะกระเด็นหลุดออกมา

"ฉันไม่ได้ล้อเล่น"

เฉินเฟิงพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวง "แต่ฉันมีข้อแม้ ทุกหลังต้องกู้ธนาคาร และขอจ่ายเงินดาวน์ให้น้อยที่สุด"

ถึงจะมีเงินในมือกว่า 2 ล้าน แต่ถ้าให้จ่ายสดรวดเดียว 10 หลังก็คงกระอักเลือดอยู่เหมือนกัน เพราะยังไงก็ต้องกันเงินไว้หมุนเวียนด้วย

แถมในยุคนี้ นโยบายการปล่อยสินเชื่อก็ผ่อนปรนสุดๆ ถ้าไม่รู้จักใช้ประโยชน์จากระบบสินเชื่อก็โง่เต็มทีแล้ว

"ไม่มีปัญหาค่ะ! รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่นอน!"

สายตาที่หวังเชี่ยนใช้มองเฉินเฟิงในตอนนี้ แทบจะมองเขาเป็นพ่อบังเกิดเกล้าไปแล้ว

เธอไม่สนแม้แต่จะก้มเก็บแปลนห้องที่หล่นพื้น พุ่งตัวเข้าไปกอดแขนเฉินเฟิงหมับ ร่างกายเบียดชิดแนบแน่น

แขนของเขาจมดิ่งลงไปในความอ่อนนุ่ม สัมผัสที่ได้ชวนให้ใจสั่น

"พี่คะ เชิญพี่ไปนั่งที่ห้องวีไอพีเลยค่ะ เดี๋ยวหนูไปชงกาแฟให้!"

ตลอดห้าวันต่อมา เฉินเฟิงก็กลายเป็นพระเจ้าตัวจริงของสำนักงานขายแห่งนี้

เพื่อจะปิดดีลใหญ่นี้ให้ได้ หวังเชี่ยนยอมวิ่งเต้นดำเนินเรื่องให้สารพัดจนขาแทบขวิด ขาเรียวๆ ของเธอผอมลงไปตั้งรอบนึง

ท้ายที่สุด บ้านทั้ง 10 หลังก็ถูกรวบมาอยู่ในมือจนครบ

เป็นคฤหาสน์หรูริมแม่น้ำที่หาดไว่ทาน 2 หลัง, คอนโดทำเลศักยภาพที่ผู่ตง 4 หลัง, และบ้านในเขตเมืองเก่าที่ติดโรงเรียนดังอีก 4 หลัง

มูลค่ารวมเกือบ 3 ล้านหยวน แต่เฉินเฟิงจ่ายเงินดาวน์ไปไม่ถึง 1 ล้านหยวน ส่วนที่เหลือใช้การกู้เงินจากธนาคารทั้งหมด

ขณะที่ถือปึกสัญญาซื้อขายและสัญญากู้เงินหนาปึกไว้ในมือ เฉินเฟิงกลับรู้สึกมั่นคงอย่างบอกไม่ถูก

นี่มันใช่หนี้สินที่ไหนกัน นี่มันคือตั๋วโดยสารสู่อนาคตชัดๆ

......

หลังจากกว้านซื้อบ้านในเซี่ยงไฮ้รวดเดียว 10 หลัง เฉินเฟิงก็ยังไม่รีบร้อนไป "เหมาของ" ต่อที่ปักกิ่งหรือกว่างโจว

ก้าวข้ามขั้นเร็วไปเดี๋ยวจะสะดุดล้มเอาได้ บ้านก็มีแล้ว ตอนนี้ต้องรักษาฐานที่มั่นไว้ให้ดีเสียก่อน

เมื่อห้าวันก่อน เฉินเฟิงสั่งให้จ้าวข่ายไปเปิดรับสมัครงานที่ตลาดแรงงานเซี่ยงไฮ้ทิ้งไว้แล้ว

จ้าวข่ายที่เป็นพวกเนิร์ดเทคโนโลยี มีหน้าที่แค่รับเรซูเม่และคัดกรองเบื้องต้น ส่วนคนที่จะตัดสินใจขั้นเด็ดขาดก็ต้องเป็นเฉินเฟิงที่ลงมือเอง

ครั้งนี้ เขาจะสร้าง "กองกำลังองครักษ์" ของตัวเอง: นักบัญชีรุ่นเก๋าหนึ่งคน, ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการที่สามารถควบคุมดูแลทุกสาขาได้หนึ่งคน, และ... ผู้ช่วยส่วนตัวอีกหนึ่งคน

เพื่อการนี้ เฉินเฟิงยอมควักเงินจ้างหน้าม้าให้ไปเร่งจดทะเบียนบริษัทใหม่โดยด่วน— "บริษัท พายุเน็ตเวิร์คเทคโนโลยี จำกัด"

ฟังดูดีมีระดับกว่าพวกบริษัทร้านเน็ตทั่วๆ ไปเป็นไหนๆ

สถานที่สัมภาษณ์ก็จัดขึ้นที่ห้องวีไอพีของสาขาสวีฮุ่ย

มีโซฟาหนังแท้ แอร์เย็นฉ่ำ ดูมีมาดเถ้าแก่ใหญ่ไม่เบา

เมื่อมองดูปึกเรซูเม่หนาเตอะในมือ เฉินเฟิงก็จุดบุหรี่สูบด้วยความเบิกบานใจ

ล้วนแล้วแต่เป็นเด็กจบปริญญาตรีทั้งนั้น

ในปี 99 คนจบป.ตรีถือว่าเป็นลูกรักสวรรค์ ปกติจะหยิ่งผยองเชิดหน้าชูตากันสุดๆ

แต่ตอนนี้กลับมายืนต่อคิวรอให้เขา "เลือกตัว" อย่างว่าง่าย

เหตุผลก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องเงิน

เงินเดือนที่เฉินเฟิงเสนอให้ มันสูงกว่าค่าเฉลี่ยในตลาดเซี่ยงไฮ้ถึง 50% เลยทีเดียว!

คนแรกที่ตกลงรับคือหัวหน้าฝ่ายบัญชี

เฒ่าอู๋ อายุ 40 ต้นๆ อดีตหัวหน้าแผนกบัญชีของโรงงานทอผ้าฝ้ายที่สาม

โรงงานเจ๊ง เขามีทั้งพ่อแม่แก่เฒ่าและลูกเล็กต้องดูแล กำลังเครียดจนหัวหมุน

ถึงเขาจะรู้สึกว่าบริษัทร้านเน็ตมันดู "ไม่ค่อยมีระดับ" แต่เงินเดือน 2,500 หยวนที่เฉินเฟิงเสนอให้ ก็ทำให้เขาปฏิเสธไม่ลง

ผู้ชายวัยกลางคนที่ซื่อสัตย์และเก่งงานแบบนี้แหละ ใช้งานได้สบายใจที่สุด

ตามมาด้วยผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ

คนที่เดินเข้ามาเป็นผู้หญิงอายุราวๆ 27-28 ปี ชื่อว่า หลินหว่าน

เธอสวมชุดสูทกระโปรงสีเทาเข้ม สวมแว่นตากรอบทอง ผมมัดมวยไว้ด้านหลัง ดูมีมาดสาวมั่นและมีความเป็นผู้นำสูง

ถึงแม้จะจบแค่ระดับอนุปริญญา แต่ก็เคยทำงานเป็นหัวหน้าแผนกในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ของไต้หวันมาก่อน

หลินหว่านมีรูปร่างอวบอิ่ม ชุดสูทกระโปรงเหมือนจะซื้อไซส์เล็กไปนิด จึงรัดติ้วแนบไปกับตัว

โดยเฉพาะตอนที่เธอนั่งลง บั้นท้ายดันกระโปรงจนตึงกลมกลึง เรียวขาที่สวมถุงน่องสีเนื้อแนบชิดกัน หัวเข่าดูมนสวยสะท้อนแสงน่ามอง

เฉินเฟิงยิงคำถามเรื่องความเสียหายของฮาร์ดแวร์และการจัดกะพนักงานไปสองสามข้อ หลินหว่านก็ตอบได้ฉะฉาน แถมยังเสนอแนะเรื่องการประเมินผลงานของพนักงานร้านเน็ตให้อีกด้วย

"เยี่ยม เก่งทั้งเทคโนโลยีและเก่งทั้งการบริหาร" เฉินเฟิงปรายตามองกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ปริตึงของเธอไปแวบหนึ่ง "เงินเดือน 3,000 ช่วงทดลองงาน 1 เดือน พรุ่งนี้มาเริ่มงานได้เลย"

หลินหว่านตาเป็นประกาย รีบลุกขึ้นโค้งคำนับ คอเสื้อที่เปิดกว้างก็สั่นไหวเล็กน้อย

เมื่อจัดการแขนซ้ายแขนขวาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไฮไลท์สุดท้ายก็คือผู้ช่วยส่วนตัว

ประตูถูกผลักเปิดออกเบาๆ กลิ่นหอมของดอกพุดซ้อนก็ลอยตามเข้ามา

"สวัสดีค่ะบอสเฉิน ฉันชื่อซูชิง มาสัมภาษณ์ตำแหน่งผู้ช่วยค่ะ"

เฉินเฟิงเงยหน้าขึ้น สายตาก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ

สุดยอด

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าน่าจะอายุประมาณ 23-24 ปี มีใบหน้าสวยใสไร้เดียงสาแบบรักแรก ผิวขาวเนียนราวกับเครื่องลายคราม

แต่ทว่า รูปร่างของเธอกลับมีความโค้งเว้าเย้ายวนขัดกับใบหน้าอย่างสิ้นเชิง

เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบง่าย กับกระโปรงทรงดินสอสีดำ

เนื้อผ้าของเสื้อเชิ้ตค่อนข้างบางเบา เมื่ออยู่ใต้แสงไฟจึงมองเห็นโครงร่างชุดชั้นในที่ซ่อนอยู่รำไร

ที่สำคัญที่สุดคือเอวของเธอคอดกิ่วมาก ยิ่งขับเน้นให้หน้าอกดูใหญ่โตอวบอิ่มจนแทบจะทะลักออกมา

ภายใต้ชายกระโปรง คือเรียวขาที่ตรงยาวและสวยงาม สวมทับด้วยถุงน่องสีดำบางเฉียบ ข้อเท้าเล็กเรียว สวมรองเท้าส้นสูงหัวแหลมสีดำ

เฉินเฟิงก้มมองดูเรซูเม่

"มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์เซี่ยงไฮ้? สาขาการตลาด?"