ตอนที่ 74: ออร์กอดเข้าสู่ระบบ (ฟรี)

“ฉัน อัชเชอร์ ขอท้าเขาดวลตัวต่อตัว ถ้าเขาชนะ ฉันจะพาทีมถอนตัวทันที”

อัชเชอร์ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยออร่าที่กดดันทุกคน สีหน้าของเขาเหมือนเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว

“ไอ้สารเลว!” เสียงของเทพทหารม้าเหล็กดังขึ้น

“อัชเชอร์ ฉันจะเอาน้องสาวแกให้ได้!” แบรดลีย์สบถอย่างเดือดดาล เขารู้ดีว่าอัชเชอร์กำลังทำอะไร อีกฝ่ายกำลังใช้ประโยชน์จากการที่ออร์สันยังไม่ออนไลน์ ทำเหมือนว่าออร์กอดกลัวจนไม่กล้าสู้ ทั้งหมดก็เพื่อสร้างภาพว่าออร์กอดด้อยกว่า ทั้งที่ทุกคนรู้ดีว่าความจริงไม่ใช่แบบนั้น

“โอ้? ดูเหมือนแชมป์สามสมัยก็มีช่วงเวลาที่กลัวเหมือนกัน น่าเสียดายนะ” อัชเชอร์ส่ายหัว ก่อนจะยกคันธนูศักดิ์สิทธิ์ขึ้นสูง “ฆ่า!”

“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!” คำสั่งดังก้องกังวาล กองกำลังพันคนของอัชเชอร์พุ่งออกไปพร้อมกัน แรงกดดันมหาศาลราวกับทะลุหน้าจอออกมา ทำให้ผู้ชมจำนวนมากถึงกับอ้าปากค้าง

คนบ้า ผู้มีอำนาจสั่งการ รีบประเมินสถานการณ์และส่งข้อความหาแบรดลีย์ทันที

“ถอยก่อน เราต้องถอยไปฐานเฟิงฉี ที่นั่นยังพอสู้ได้”

“โคตรโมโหเลย! ฉันจะสับอัชเชอร์ให้เป็นชิ้นๆ เอง!” แบรดลีย์ตะโกน

“ใจเย็นก่อนแบรดลีย์ เกมเพิ่งเริ่มเอง เดี๋ยวเราก็พลิกสถานการณ์ได้” คนบ้าพยายามปลอบ

แบรดลีย์สูดหายใจลึก ก่อนเหวี่ยงดาบใหญ่เวทมนตร์ในมือ ฟันศัตรูที่ขวางทางลงทีละคน

เขาพร้อมกับเทพทหารม้าเหล็กและคนอื่นๆ รีบถอยกลับไปยังฐาน จากนั้นก็อ้อมทางลัดเพื่อหลบหนี

“ฮ่าๆ หนีโดยไม่สู้ จำไว้ นี่แหละสไตล์ของนักล่าเทพ!”

“ขยะชัดๆ! ยังกล้ายึดภูเขามังกรอีก น่าสมเพช!”

“เปิดทางให้อัชเชอร์! กิลด์จูบมังกรจะครองสนาม!”

ท่ามกลางเสียงเยาะเย้ย กิลด์ที่ก่อนหน้านี้ล้อมพวกเขาไว้ก็หลีกทางให้ทันที พร้อมมอบฐานที่มั่นให้กิลด์จูบมังกรอย่างเต็มใจ

ในเวลานี้ดูเหมือนตำแหน่งผู้เล่นอันดับหนึ่งของมิติอนันต์จะถูกตัดสินแล้ว

“มาดูแชตสดกันหน่อย”

“ใช่ คอมเมนต์ต้องฮาแน่”

“นักล่าเทพเป็นกิลด์ที่ก่อตั้งโดยอดีตแชมป์ แต่วันนี้โดนกดจนเละ ไม่คิดว่าแชมป์สามสมัยจะหายตัวไป”

ผู้พากย์สองคนจงใจยั่วยุ บนใบหน้ามีรอยยิ้มดูแคลน

“ฮ่าๆ หัวหน้ากิลด์นักล่าเทพไม่ออนไลน์ตอนศึกกิลด์ 66666!”

“ไปตายซะออร์กอด! นึกว่าจะเทพ ที่แท้ก็ขยะ”

“ฮ่าๆ สมาคมอีสปอร์ตคงแบนออร์กอดไปแล้วมั้ง”

ทีมถ่ายทอดสดเร่งปั่นกระแส หน้าจอเต็มไปด้วยคอมเมนต์ถาโถม เสียงหัวเราะดังสนั่น

ออร์สันนั่งดูสถานการณ์เงียบๆ จู่ๆ เซียนนาก็ยื่นมือมาปิดตาเขา ไม่อยากให้เขาเห็นคำเยาะเย้ยพวกนั้น

“ไม่เป็นไร อยากหัวเราะก็หัวเราะไป ฉันไม่สนหรอก” ออร์สันยิ้มบางๆ ก่อนจะค่อยๆ เอามือของเธอออก

เซียนนาหน้างอทันที “ฉันไม่รู้ว่าพวกนั้นเป็นใคร แต่ศึกกิลด์มันสู้กันทั้งวัน แค่ขึ้นนำก่อนไม่ได้แปลว่าจะชนะ”

“อีกอย่าง รอบภูเขามังกรมีตั้งห้าฐาน การได้ฐานนี้ก่อนก็ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป” เธอพูดต่ออย่างมั่นใจ

ออร์สันยิ้มอย่างรู้ทัน แม้เซียนนาจะไม่มีเวลาเล่นเกม แต่เธอก็ติดตามฟอรัมมิติอนันต์ตลอด และเข้าใจศึกกิลด์เป็นอย่างดี

การต่อสู้ยังดำเนินต่อไป โดยมีกิลด์จูบมังกร, SSR, สังหาร, แสงจันทร์ รวมถึงกิลด์ชั้นนำอื่นๆ ต่างโดดเด่นในสามสนามรบ สตรีมเมอร์รู้ดีว่าผู้ชมอยากดูอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงตัดภาพไปให้เห็นฉากที่แบรดลีย์กับทีมโดนรุมอยู่บ่อยๆ

แม้อุปกรณ์และยุทธวิธีของพวกเขาจะยอดเยี่ยม แต่จำนวนศัตรูมหาศาลทำให้ต้านไม่ไหว หลายครั้งพวกเขายึดฐานได้ แต่ไม่ถึงสิบ นาทีก็จะมีกิลด์หลายแห่งบุกเข้ามา

ในช่วงเวลานี้ แบรดลีย์ฆ่าศัตรูไปแล้วมากกว่าสี่ร้อยคน ขึ้นอันดับหนึ่งของจำนวนการสังหาร แต่เขาก็ตายไปมากกว่าสิบครั้ง หลายครั้งเขายังถูกทิ้งโดยไม่ได้รับการฮีลจากนักบวชน้อยของทีม

เมื่อผู้เล่นตายซ้ำๆ เวลาการเกิดใหม่จะยิ่งนานขึ้น สถานการณ์ของแบรดลีย์และทีมจึงยิ่งลำบาก

ออร์สันมองดูอย่างเงียบๆ เขารู้ดีว่า ความล้มเหลวต่อเนื่องสามารถผลักดันคนให้ถึงขีดจำกัด และดึงศักยภาพที่แท้จริงออกมา การต่อสู้ครั้งนี้คือสนามฝึกที่ดีที่สุด

“โจมตีแล้วหนี ถอยก่อน พอมันตามมา เราค่อยย้อนกลับไปตีอีก ถ้ามันไม่ยอมปล่อย เราจะทำให้มันบ้าไปเลย!” คนบ้าทนไม่ไหวแล้ว สัญชาตญาณด้านกลยุทธ์ของเขาทำงาน เขาใช้ยุทธวิธีคลาสสิกของกองโจร โจมตีหนักแล้วถอย จากนั้นก็วกกลับมาโจมตีอีกครั้งตอนศัตรูไม่ทันตั้งตัว

สมาชิกนักล่าเทพกระจายตัวเป็นกลุ่มเล็กๆ คอยก่อกวนกิลด์อื่น หลังยึดฐานได้ พวกเขาจะไม่โลภ แต่จะถอยก่อน รอศัตรูมาติดกับแล้วซุ่มโจมตี

ขณะเดียวกัน พวกเขายังเก็บคะแนนผลงานเพื่อรอแลกไอเทมหายาก กลยุทธ์ตีแล้วหนีแบบนี้ทำให้ศัตรูหัวเสียมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

คนบ้ารู้ดีว่า กลยุทธ์นี้ไม่สามารถทำให้พวกเขาครองฐานได้นาน ถ้าอยู่ในฐาน อัชเชอร์กับกิลด์อื่นจะรุมโจมตีทันที

“นักล่าเทพจบแล้ว ศึกกิลด์เหลืออีกแปดชั่วโมง แต่พวกมันยังไม่ได้ฐานเลย เกมนี้แพ้ไปแล้ว” ผู้เล่นจากกิลด์อื่นเยาะเย้ย

“แชมป์สามสมัยเหรอ? ตัวตลกมากกว่า กลัวจนไม่กล้าลงศึกกิลด์”

“ถึงจะโผล่มา แล้วจะทำอะไรได้ มิติอนันต์ไม่เหมือนดาบและการพิชิต ยุคของเขาจบลงแล้ว”

คำดูถูกถาโถมไม่หยุด ราวกับวันนี้คือวันที่เหล่าแอนตี้แฟนรอคอย

ใบหน้าของเซียนนาแดงก่ำด้วยความโกรธ เธอโมโหจนกินอาหารต่อไม่ได้ เธอรีบจ่ายเงินแล้วเร่งออร์สัน “รีบกลับไปเลย ฉันอยากเห็นนายชนะ ถ้าแพ้ล่ะก็ ระวังฉันจะตีจริงๆ!”

“โอเคๆ ไม่ต้องเร่งขนาดนั้นก็ได้” ออร์สันยิ้มอย่างจนปัญญา เวทผนึกของเขายังไม่คลาย แต่ก็เถียงเด็กสาวไม่ได้ เขาจึงส่งเธอกลับโรงพยาบาล แล้วกลับไปที่วิลล่าของตัวเอง

เขาชงชา อาบน้ำ ทำทุกอย่างด้วยความสงบ ออร์สันไม่รีบร้อนเลย เขายังต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินหนึ่งชาม ก่อนจะนอนพัก

บี๊บ บี๊บ บี๊บ…

นาฬิกาปลุกดังขึ้น ออร์สันลุกไปล้างหน้า เตรียมตัว แล้วเข้าแคปซูลเกมตรงเวลา

“ดูเหมือนว่า… เรากำลังจะแพ้แล้ว”

เสียงของคนบ้าฟังดูเหนื่อยล้า แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่นั่นคือความจริง สามสนามรบ เก้าสิบเก้าฐาน ทุกแห่งถูกแย่งชิงอย่างดุเดือด เขาพาทีมไปทุกที่ แม้ทุกคนจะได้รับคะแนนผลงานมากมาย แต่พวกเขาก็ไม่ได้ฐานแม้แต่แห่งเดียว ถ้าไม่มีฐาน ความพยายามทั้งหมดก็ไร้ความหมาย

[มงกุฎแตกร้าว]: “ช่วง 30 นาทีสุดท้าย พวกนายมาที่สระหวังเทียน ฉันจะยกฐานให้”

คนบ้าประหลาดใจ เขารู้ว่าตระกูลคิงเป็นพันธมิตรของออร์กอด และยึดได้สองฐานแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะใจกว้างขนาดนี้

[คนบ้า]: “ต่อให้ฉันรับ เขาก็ไม่รับหรอก”

[มงกุฎแตกร้าว]: “ทำไมล่ะ?”

[คนบ้า]: “เขาหยิ่งเกินไป ฉันอาจรับ แต่เขาไม่รับ”

มงกุฎแตกร้าวเงียบไป ด้วยนิสัยของออร์กอด เขาไม่มีทางรับของฟรีแบบนั้น

“ฉันจะลองบุกที่อื่นดู” คนบ้าถอนหายใจ

ตอนนี้กิลด์ส่วนใหญ่ตกลงกันแล้ว ถ้ากิลด์ไหนยึดฐานได้ กิลด์ข้างๆ จะมาช่วยป้องกันอีกแรง นักล่าเทพจึงถูกมองเป็นศัตรูร่วม ไม่มีใครอยากให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น

“บ้าเอ๊ย!”

แบรดลีย์ฟันดาบใส่ต้นไม้ใหญ่ ระบายความโกรธ เหนือหัวเขามีฉายาสีทอง “พันสังหาร” ตำแหน่งอันทรงเกียรติสำหรับการฆ่าศัตรูเกินหนึ่งพันคน แต่เขากลับไม่รู้สึกดีใจเลย

“ฉันจะไม่ไหวแล้ว ไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า” เทพทหารม้าเหล็กหาว

ในตอนที่ทุกคนกำลังสิ้นหวัง เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

บี๊บ…

[เพื่อนของคุณ ออร์กอด ออนไลน์แล้ว]

พลังบางอย่างพุ่งผ่านในกลุ่มทันที ออร์ก๊อดเข้าสู่ระบบแล้ว