บทที่ 5: คำขู่จากเทพมังกร

หลวนโยวไม่คาดคิดมาก่อนว่าด้านนอกจะมีนักข่าวและปาปารัสซี่อออยู่มากมายขนาดนี้ หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ทว่าพอกำลังจะเอ่ยปาก เขากลับถูกฉิวเยี่ยผลักกลับเข้าไปในห้องเสียก่อน

หลวนโยว: "???"

ฉินฉิวเยี่ยหมายความว่ายังไง?

ฉิวเยี่ยหมายความว่ายังไงน่ะหรือ?

แน่นอนว่าย่อมหมายความว่าเขาไม่ต้องการให้ใครเห็นอีกฝ่ายในสภาพแบบนี้

เขาปิดประตูลง นัยน์ตาทอประกายขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็เชยคางหลวนโยวขึ้น ดึงบุหรี่ออกจากปากของตน แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้ร่างสูง

"คนสวย นายเป็นของฉัน"

"และฉันก็เกลียดมากๆ ที่จะเห็นของของตัวเองไปปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนในสภาพที่ไม่น่าดูแบบนี้ มันทำให้ฉันอารมณ์เสียสุดๆ"

"เพราะงั้นทำตัวเป็นเด็กดี แล้วอย่าทำให้ฉันโมโห"

"เข้าใจไหม?"

แม้คนตรงหน้าจะเป็นโอเมก้า ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างรุนแรงไม่ต่างจากอัลฟ่าเลยแม้แต่น้อย

ด้วยตำแหน่งที่สูงส่ง หลวนโยวจึงเกลียดการถูกออกคำสั่งเป็นที่สุด ทว่าเขากลับพบว่าตัวเองไม่อาจเกลียดชังน้ำเสียงจองหองและชอบสั่งการของฉิวเยี่ยได้ลงเลย

ซ้ำร้ายจังหวะหัวใจยังเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่งอย่างอธิบายไม่ถูก

ใบหูของเขาก็ขึ้นสีแดงเรื่อเช่นกัน

เมื่อเหลือบไปเห็นใบหูที่แดงก่ำ อารมณ์ของฉิวเยี่ยก็ดีขึ้นมาทันตาเห็น เขาดีดหูของอีกฝ่ายเบาๆ แล้วเอ่ยว่า "รออยู่ในห้องอย่างว่าง่ายล่ะ ไว้ฉันไล่พวกหมาน่ารำคาญพวกนั้นไปหมดแล้วนายค่อยออกมา"

พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไป

บุหรี่ในมือมอดไหม้จนเกือบจะหมดมวนแล้ว แต่ฉิวเยี่ยก็ยังนึกเสียดายที่จะทิ้งมันไป มันยังคงมีกลิ่นหอมจางๆ ของบรั่นดี ซึ่งเป็นกลิ่นที่เขาโปรดปรานมาก ดังนั้นหลังจากดับไฟที่ถังขยะแล้ว เขาก็คาบก้นบุหรี่กลับเข้าไปในปากตามเดิม

ทันทีที่เห็นฉิวเยี่ยเดินออกมา เหล่านักข่าวและปาปารัสซี่ก็กรูเข้ามารุมล้อมเขาอีกครั้ง พลางตั้งคำถามถึงตัวตนของอัลฟ่าที่อยู่ข้างในอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ฉิวเยี่ยไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่ปรายตามองอย่างเกียจคร้าน "ฉันขอแนะนำให้พวกนายลบวิดีโอและรูปภาพที่เพิ่งถ่ายไปเมื่อกี้ทิ้งซะเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นสิ่งที่รอพวกนายอยู่ก็คือทีมทนายความของราชวงศ์"

บรรดานักข่าวและปาปารัสซี่ต่างพากันชะงักงัน อารมณ์เริ่มพลุ่งพล่าน

"หมายความว่ายังไงครับ?"

"องค์รัชทายาท นี่พระองค์กำลังข่มขู่พวกเราอยู่งั้นหรือ?"

"ข่มขู่งั้นเหรอ?" ฉิวเยี่ยเลิกคิ้วขึ้น "เปล่าหรอก นี่ไม่ใช่การข่มขู่ แต่เป็นคำแนะนำด้วยความหวังดีต่างหาก"

ขณะที่พูด เขาก็ยกมือขึ้น "นี่ต่างหาก..."

สิ้นคำพูดที่ยังไม่ทันจบประโยค กล้องของนักข่าวและปาปารัสซี่ทั้งหมดก็ระเบิดออกพร้อมกัน กลิ่นเหม็นไหม้ลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ สร้างความแตกตื่นตกใจไปทั่ว

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของฉิวเยี่ยขณะที่เขาเอ่ยประโยคที่เหลือจนจบ

"—ที่เรียกว่าการข่มขู่"

หลังจากทำลายกล้องทิ้งจนหมด เขาก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างพึงพอใจ

ในเวลาเดียวกัน บนเครือข่ายดวงดาวก็แทบจะลุกเป็นไฟ

เพื่อเรียกยอดคนดู นักข่าวและปาปารัสซี่จำนวนมากจึงได้ทำการถ่ายทอดสด ตั้งแต่วินาทีที่ฉิวเยี่ยก้าวออกมาจนถึงตอนที่เขาทำลายกล้องและหน้าจอดับมืดไป เหตุการณ์ทั้งหมดล้วนประจักษ์แก่สายตาของชาวเน็ต

[ฉิวเยี่ยเย่อหยิ่งเกินไปแล้ว! ขืนใจคนอื่นไม่สำเร็จแถมยังตัดมือทิ้ง แล้วนี่ยังมาข่มขู่นักข่าวอีก คนแบบนี้ไม่คู่ควรกับการเป็นรัชทายาทของจักรวรรดิเลยสักนิด!]

[อัลฟ่าที่นอนกับฉิวเยี่ยคือหลวนโยวเหรอ?!]

[ฉิวเยี่ยกล้าดียังไงถึงไปล่วงเกินเทพอัลฟ่าแห่งสงครามผู้ปกป้องจักรวรรดิ! เขากำลังหยามเกียรติท่านแม่ทัพ! หยามกองพลที่หนึ่ง! และหยามเกียรติราชวงศ์!]

[ปกปิดเพศสภาพ ใช้อำนาจรังแกผู้อื่น บังคับขืนใจอัลฟ่า แถมยังข่มขู่นักข่าว—ฉันจะไม่มีวันยอมรับคนแบบนี้เป็นองค์รัชทายาทเด็ดขาด!]

[ฉิวเยี่ยต้องสละตำแหน่ง!]

[ฉิวเยี่ย ไสหัวออกจากราชวงศ์ไปซะ!]

ชั่วขณะหนึ่ง เครือข่ายดวงดาวเต็มไปด้วยเสียงก่นด่าฉิวเยี่ย ประชาชนบางส่วนถึงกับรู้สึกว่าฉิวเยี่ยไม่คู่ควรกับตำแหน่ง และเรียกร้องให้ราชวงศ์ถอดถอนเขาออกจากการเป็นรัชทายาท

เมื่อเห็นกระแสต่อต้านที่รุนแรงจากสาธารณชน ฉินฮ่าวหลินก็รีบฉวยโอกาสเข้ามาสุมไฟทันที

ในฐานะอัลฟ่าและน้องชายต่างมารดาของฉิวเยี่ย เขารู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่ฉิวเยี่ยได้ครองตำแหน่งรัชทายาททั้งที่เป็นแค่เบต้า

ก็แค่เบต้าคนหนึ่ง มีสิทธิ์อะไรมาเป็นองค์รัชทายาท?

เพียงเพราะเกิดก่อนแค่นั้นน่ะหรือ?

ตอนนี้ เมื่อได้รู้ว่าความจริงแล้วฉิวเยี่ยเป็นโอเมก้า แถมยังก่อเรื่องอื้อฉาว ซ้ำยังบังคับขืนใจหลวนโยว ฉินฮ่าวหลินก็แทบจะเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่

ประชาชนย่อมไม่มีทางยอมให้โอเมก้าขึ้นเป็นรัชทายาทแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น หลวนโยวยังเป็นถึงผู้บัญชาการกองพลที่หนึ่ง เขาผู้ซึ่งเอาชนะการรุกรานของพวกเซิร์กมาได้นับครั้งไม่ถ้วน เป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิ และเป็นเทพแห่งสงครามผู้สมควรได้รับความเคารพยกย่องในใจของประชาชนอย่างแท้จริง บารมีของเขานั้นสูงส่งยิ่งกว่าราชวงศ์เสียอีก!

ทว่าทุกคนในจักรวรรดิต่างรู้ดีว่าหลวนโยวรังเกียจโอเมก้า

เคยมีโอเมก้าคลั่งรักคนหนึ่งยอมปล่อยฟีโรโมนในที่สาธารณะเพื่อยั่วยวนและตามตื้อเขา แม้ตอนนั้นหลวนโยวจะไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ แต่พฤติกรรมนั้นก็สร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่

นับแต่นั้นมา หลวนโยวก็รักษาระยะห่างจากโอเมก้าทุกคนอย่างเด็ดขาด

การที่ฉิวเยี่ยบังคับล่วงเกินหลวนโยว ไม่เพียงแต่จะทำให้ประชาชนไม่พอใจ แต่ยังนำไปสู่การเอาคืนจากหลวนโยวอีกด้วย อัลฟ่าผู้ทรงพลังคนนี้ไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่!

ทันทีที่ฉิวเยี่ยตกกระป๋อง ตำแหน่งรัชทายาทก็จะต้องตกเป็นของเขา! อย่างที่คาดไว้ องค์รัชทายาทควรจะเป็นอัลฟ่าที่ยอดเยี่ยมอย่างเขาถึงจะถูก!

ยิ่งฉินฮ่าวหลินคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ยิ่งตื่นเต้นเนื้อเต้น

จากนั้นเขาก็รีบโพสต์คลิปวิดีโอขอโทษลงบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียทันที

[อำนาจไม่ใช่ข้ออ้างในการทำเรื่องเสื่อมเสีย ในฐานะองค์รัชทายาท สมควรที่จะเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับประชาชน ผมรู้สึกละอายใจอย่างยิ่งที่พี่ชายของผมทำเรื่องเช่นนี้ลงไป ผมขอเป็นตัวแทนกล่าวขอโทษต่อประชาชนทุกคนครับ

แต่โอเมก้านั้นบริสุทธิ์ โปรดอย่าเหมารวมวิพากษ์วิจารณ์โอเมก้าทุกคนเพียงเพราะการกระทำของคนคนเดียว พวกเขาเป็นกำลังสำคัญที่ขาดไม่ได้ในสังคมนี้ และสมควรได้รับการดูแลเอาใจใส่ครับ]

คำพูดเหล่านี้ได้รับเสียงชื่นชมจากสาธารณชนอย่างท่วมท้น และยังดึงดูดความประทับใจจากเหล่าโอเมก้าได้เป็นกอบเป็นกำ ในชั่วพริบตา เครือข่ายดวงดาวก็เต็มไปด้วยเสียงสนับสนุนฉินฮ่าวหลิน พวกเขากล่าวว่าในฐานะสมาชิกราชวงศ์ เขาโดดเด่นกว่าฉิวเยี่ยอย่างเห็นได้ชัดและเหมาะสมที่จะเป็นองค์รัชทายาทมากกว่า

ในขณะเดียวกัน ผู้คนจำนวนมากก็รุมประณามและโจมตีฉิวเยี่ย ถ้อยคำด่าทอสาดกระหน่ำพุ่งเป้าไปที่เขาราวกับพายุเศษกระดาษ

9958 มองดูความคิดเห็นบนเครือข่ายดวงดาวด้วยความร้อนรนราวกับมดบนกระทะร้อน

[โฮสต์ รีบทำอะไรสักอย่างเข้าสิ!

ถ้ากระแสสังคมยังคงลุกลามแบบนี้ต่อไป ราชวงศ์จะลงดาบขับไล่คุณออกไป แล้วฉินฮ่าวหลินก็จะขึ้นเป็นองค์รัชทายาทคนใหม่แทนคุณนะ!]

ฉิวเยี่ยเอนหลังพิงเบาะรถอย่างเกียจคร้าน ไม่ได้เก็บเอาคำพูดของ 9958 มาใส่ใจแม้แต่น้อย

"แกมีข้อมูลของผู้ชายคนนั้นไหม?"

9958: [คุณหมายถึงฉินฮ่าวหลินเหรอ? เขาเป็นอัลฟ่าที่เกิดจากแม่เลี้ยงของคุณ เขาไม่พอใจคุณมาตลอด รู้สึกว่าคุณแย่ง...]

ฉิวเยี่ยพูดแทรกขึ้นมา

"เสี่ยวปา ฉันไม่ได้สนใจฉินฮ่าวหลิน ฉันถามถึงผู้ชายที่ฉันเพิ่งนอนด้วยต่างหาก"

9958: [...]

เสี่ยวปาคือใครฟะ!?

แล้วนี่มันเวลาไหนแล้วเนี่ย?! คุณยังมีกะจิตกะใจมาถามหาผู้ชายของตัวเองอีกเหรอ!?

[ถ้าคุณสนใจนักก็ไปหาข้อมูลเอาเองสิ] 9958 ตอบกลับอย่างหงุดหงิด

"ฉันเช็กแล้ว ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะฉันรู้หมดแล้ว แต่ตอนนี้ฉันอยากรู้เรื่องที่คนอื่นไม่รู้" ฉิวเยี่ยค่อยๆ เปิดหน้าจอสมองกลของตนขึ้นมา ซึ่งปรากฏข้อมูลของหลวนโยวหราอยู่บนนั้น

—เขาใช้เวทมนตร์แฮกเข้าระบบเครือข่ายดวงดาว แล้วดึงข้อมูลทั้งหมดของหลวนโยวตั้งแต่เกิดออกมาตั้งนานแล้ว!

9958: [...]

รู้ตัวไหมว่าคุณมันทำตัวเหมือนพวกโรคจิตโรคจิตเป๊ะเลย!?

ทว่าในวินาทีต่อมา 9958 ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

หากคมมีดอากาศและการระเบิดกล้องก่อนหน้านี้ยังพอแถได้ว่าเป็นการใช้พลังจิต แต่เครือข่ายดวงดาวไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถแฮกได้ด้วยพลังจิตเพียงอย่างเดียว!

ดวงตาของมันเบิกกว้าง น้ำเสียงสั่นเครือ [คุณยังใช้เวทมนตร์ได้อยู่งั้นเหรอ!?]

9958 เคยได้ยินวีรกรรมของฉิวเยี่ยมาบ้าง

ดื้อรั้น ควบคุมไม่ได้ ฆ่าล้างครูบาอาจารย์และบรรพบุรุษ ผู้คนนับร้อยในสำนักถูกเขาสังหารหมู่ภายในคืนเดียว...

เขาคือคนบ้าที่ไร้กฎเกณฑ์

9958 ไม่เข้าใจเลยว่ามังกรปีศาจอย่างเขา มารับภารกิจซ่อมแซมและแก้ไขเส้นโลกได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น แดนเทพยังเกรงว่าเขาจะก่อเรื่อง จึงจงใจผนึกเวทมนตร์ของเขาก่อนที่จะส่งตัวข้ามมิติมา

แต่ตอนนี้ ใครก็ได้บอกทีว่าทำไมฉิวเยี่ยถึงยังใช้เวทมนตร์ได้อยู่อีก!?

ราวกับมองเห็นความสับสนของ 9958 มุมปากของฉิวเยี่ยยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มชั่วร้าย "เพราะฉันคือเทพมังกรประทานพรยังไงล่ะ

พูดง่ายๆ ก็คือ เวทมนตร์ของฉันมาจากพลังแห่งความปรารถนา ตราบใดที่ฉันเติมเต็มความปรารถนาของมนุษย์ ฉันก็จะได้พลังความปรารถนามา

และตัณหาของมนุษย์นั้นไร้ขีดจำกัด

ที่ใดมีผู้คน ที่นั่นย่อมมีความปรารถนา ที่ใดมีความปรารถนา ฉันก็สามารถรวบรวมพลังแห่งความปรารถนาได้ เมื่อมีพลัง... ฉันก็ย่อมมีเวทมนตร์"

ม่านตาของ 9958 สั่นระริก: [!!!]

"เพราะงั้นก็เป็นเด็กดีซะ แล้วฉันจะไม่ทำอะไรแก แต่ถ้าแกไม่ยอมเป็นเด็กดีละก็... ฉันคงต้องจำใจชำแหละแกทิ้งซะ"

ฉิวเยี่ยลูบหัว 9958 อย่างแผ่วเบา

9958 ถูกลูบจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ขาทั้งสองข้างสั่นพั่บๆ

แม่จ๋า ช่วยด้วย!

เมื่อสัมผัสได้ถึงอาการสั่นของมัน ฉิวเยี่ยก็หัวเราะเบาๆ เสียงนั้นราวกับฆาตกรโรคจิตที่ชะโงกหน้ามองข้ามกำแพงห้องน้ำลงมาจ้องเหยื่อที่คิดว่าตัวเองหนีรอดแล้ว พร้อมกับแสยะยิ้มและถือมีดอยู่ในมือ

"แม่จ๋าช่วยแกไม่ได้หรอก

แต่ถ้าแกเรียกฉันว่าป๊า ป๊าคนนี้ก็ยังพอจะช่วยแกได้นะ"

[ป๊า!]

9958 ยอมขายศักดิ์ศรีของตัวเองทั้งน้ำตา

"เด็กดี" ฉิวเยี่ยนั่งไขว่ห้างด้วยอารมณ์สุนทรีย์ "เอาล่ะ เด็กดี เล่าทุกอย่างเกี่ยวกับหลวนโยวให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้"