(ฟรี) บทที่ 170 - นักล่าค่าหัวและกลุ่มอำนาจสีเทา

(ฟรี) บทที่ 170 - นักล่าค่าหัวและกลุ่มอำนาจสีเทา

◉◉◉◉◉

ไป๋หลี่หยวนเก็บข้าวของแล้วพา T-X หนีเอาตัวรอดข้ามคืนทันที

ทำตัวเองแท้ๆ ก็ต้องทนรับกรรมไปทั้งน้ำตานั่นแหละ

แต่เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อดีเสียทีเดียว คนที่มีไข่สุ่มก็น่าจะถูกล่อออกมาด้วยไม่ใช่หรือไง ถึงเขาจะไม่มั่นใจว่าจะจัดการคนที่มีไข่ทองคำได้ แต่ถ้าเป็นคนที่มีไข่เงินล่ะก็ เขาไม่มีทางพลาดแน่!

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไข่สุ่มถูกรีเฟรชมาอยู่บนตัวคน เมื่อมี T-X อยู่ด้วย ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใคร ก็โดนบีบหัวแบะได้ในพริบตาทั้งนั้นแหละ

แต่ก็ต้องระวังตัวให้ดี ห้ามถูกล้อมเด็ดขาด

สิ่งที่ไป๋หลี่หยวนไม่รู้ก็คือ ตอนนี้กำลังมีคนกลุ่มใหญ่แห่กันมาทางที่เขาอยู่

และด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่ทราบ หนุ่มกางเกงว่ายน้ำกับหนุ่มเสื้อกันลมก็ดันไปปะปนอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นด้วย

ในกลุ่มคนพวกนี้ มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่เป็นคนของถนนสายมืด ส่วนใหญ่แล้วเป็นพวกพ่อค้าแม่ค้าที่ตั้งแผงลอยอยู่ในถนนสายมืดต่างหาก

มีคนตายที่หน้าทางเข้าถนนสายมืด แถมคนที่ตายยังเป็นคนของถนนสายมืดอีกต่างหาก ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยกฎเกณฑ์บางอย่างที่รู้กันดี ภายในถนนสายมืดจึงไม่มีกล้องวงจรปิด ดังนั้นทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุจึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง และเพื่อไม่ให้ถูกคนของถนนสายมืดหมายหัว คนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์จึงจำใจต้องตามมาช่วยจับกุมตัวผู้ต้องสงสัยด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็ไม่กล้ามีเรื่องกับคนของถนนสายมืด และที่สำคัญคือพวกเขาเอาชนะชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวโจกไม่ได้ด้วย

หนุ่มเสื้อกันลมที่แฝงตัวอยู่ในฝูงชนมองไปที่ชายฉกรรจ์ผู้เป็นหัวหน้า แววตาของเขาเป็นประกายวูบวาบ

"ที่แท้คนที่คุมที่นี่ก็คือเขานี่เอง นึกไม่ถึงเลยว่าจะไปเข้าร่วมกับถนนสายมืดซะแล้ว"

"อะไรคือที่แท้ นายรู้จักคนของถนนสายมืดคนนั้นด้วยเหรอ" หนุ่มกางเกงว่ายน้ำถามด้วยความสงสัย

หนุ่มเสื้อกันลมพยักหน้า "เคยรู้จักสิ เมื่อก่อนตอนทำภารกิจก็เคยติดต่อกันอยู่บ้าง แต่ตอนนั้นเขายังไม่ได้เข้าร่วมกับถนนสายมืดนะ"

"เล่าให้ฟังหน่อยสิ" หนุ่มกางเกงว่ายน้ำถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ก็ต้องเล่าให้นายฟังอยู่แล้ว จะได้ให้นายระวังตัวไว้ อย่าไปหาเรื่องเขาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นล่ะก็งานเข้าแน่" หนุ่มเสื้อกันลมเตือน

"ผู้ชายคนนั้นเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ" หนุ่มกางเกงว่ายน้ำยิ่งสงสัยหนักเข้าไปอีก

หนุ่มเสื้อกันลมพยักหน้า "ผู้ชายคนนั้นชื่อหวังถู ก่อนจะมาร่วมแก๊งถนนสายมืด เขาเคยเป็นนักล่าระดับเงินมาก่อน แถมยังมีโปเกมอนระดับแนวหน้าอยู่ในการครอบครองด้วย!"

"นักล่าระดับเงิน..." หนุ่มกางเกงว่ายน้ำขมวดคิ้วเล็กน้อย

ที่ใดมีแสงสว่าง ที่นั่นย่อมมีความมืด

สมาพันธ์โปเกมอนเปรียบเสมือนแสงสว่าง ในขณะที่แก๊งร็อคเก็ตหรือองค์กรชั่วร้ายอื่นๆ และพวกลักลอบล่าสัตว์เปรียบเสมือนความมืด แต่ก็มีคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างแสงสว่างและความมืด ซึ่งก็คือพวกนักล่าค่าหัวและกลุ่มอำนาจจากถนนสายมืด!

ในยุคแรกเริ่ม นักล่าค่าหัวคือกลุ่มคนที่พร้อมจะทำทุกอย่างตราบใดที่มีเงินมาฟาดหัว

เนื่องจากการจะเป็นนักล่าค่าหัวนั้นไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติอะไรมากมาย คนที่เข้ามาทำอาชีพนี้จึงมีทั้งคนดีและคนเลวปะปนกันไป ทำให้ความคิดเห็นที่คนทั่วไปมีต่อนักล่าค่าหัวจึงมีทั้งในแง่บวกและแง่ลบ

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา นักล่าค่าหัวมักจะใช้ชีวิตอยู่บนเส้นด้ายระหว่างความถูกและผิดกฎหมาย มีทั้งนักล่าค่าหัวที่คอยช่วยเหลือสมาพันธ์โปเกมอน และนักล่าค่าหัวที่รับใช้พวกองค์กรชั่วร้าย

จนกระทั่งเมื่อสิบกว่าปีก่อน อาชีพนักล่าค่าหัวถึงได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการให้เป็นอาชีพที่ถูกกฎหมาย มีการก่อตั้งสมาคมนักล่าค่าหัวขึ้นเพื่อจัดระเบียบพฤติกรรมของนักล่าค่าหัว และคัดกรองภารกิจให้อยู่ในขอบเขตที่กฎหมายรองรับ

มีการแบ่งระดับของนักล่าค่าหัวตามฝีมือและจำนวนภารกิจที่ทำสำเร็จ ได้แก่ ระดับทองแดง ระดับเงิน ระดับทองคำ และราชานักล่า ซึ่งโดยทั่วไปจะเทียบเท่ากับเทรนเนอร์ระดับเริ่มต้น ระดับสูง ระดับแนวหน้า และระดับจตุรเทพ ตามลำดับ!

มีเพียงนักล่าค่าหัวที่มีใบอนุญาตอย่างถูกต้องเท่านั้นจึงจะถือว่าเป็นนักล่าค่าหัวที่ถูกกฎหมาย ส่วนนักล่าค่าหัวคนอื่นๆ จะถูกตีตราว่าเป็นอาชญากรทั้งหมด

ภารกิจของนักล่าค่าหัวแตกต่างจากภารกิจของเทรนเนอร์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะภารกิจของนักล่าค่าหัวนั้นอาจถึงแก่ชีวิตได้!

ทว่าความเสี่ยงก็มาพร้อมกับผลตอบแทนที่คุ้มค่าเช่นกัน

ผลตอบแทนจากการทำภารกิจแต่ละครั้งของนักล่าค่าหัวนั้นงดงามมาก

ดังนั้น เทรนเนอร์หลายคนที่ขัดสนเรื่องเงินทองจึงมักจะไปสอบใบอนุญาตนักล่าค่าหัว เพื่อหารายได้เสริม

เนื่องจากภารกิจของนักล่าค่าหัวมักจะเกี่ยวข้องกับการเข่นฆ่า จึงไม่สามารถชี้ชัดได้ว่าเป็นคนดีหรือคนเลว อาชีพนี้จึงถูกจัดให้อยู่ในสายอาชีพสีเทา

อาจเป็นเพราะผลพวงจากยุคก่อนที่สมาคมนักล่าค่าหัวจะถูกก่อตั้งขึ้น ผนวกกับภารกิจที่มักจะเกี่ยวโยงกับการนองเลือด ทำให้มุมมองที่คนในปัจจุบันมีต่อนักล่าค่าหัวยังคงไม่ค่อยดีนัก เมื่อใดที่พูดถึงอาชีพนี้ ผู้คนมักจะรู้สึกต่อต้านและขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

แม้ถนนสายมืดจะเป็นกลุ่มอำนาจสีเทาเหมือนกัน แต่ก็เอนเอียงไปทางด้านมืดเสียมากกว่า

ภายใต้การบริหารจัดการของสมาพันธ์โปเกมอน ย่อมต้องมีจุดบกพร่องหรือช่องโหว่ที่ดูแลไม่ทั่วถึง และนั่นก็เป็นช่องทางให้กลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้ถือกำเนิดขึ้นมา

สมาชิกของกลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นพวกนักเลงหัวไม้หรือแก๊งเด็กแว้น พวกเขาจะแบ่งแยกอาณาเขต ตั้งตัวเป็นใหญ่ และไม่เกรงกลัวกฎหมาย

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาแตกต่างจากองค์กรชั่วร้ายก็คือ กลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้จะไม่ตั้งตนเป็นศัตรูกับสมาพันธ์โปเกมอนโดยตรง แถมยังสามารถร่วมมือกับสมาพันธ์โปเกมอนได้อีกด้วย

ถึงแม้กลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้จะมีการแก่งแย่งชิงดีกันเองจนทำให้เกิดความวุ่นวายอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรมากมาย ซ้ำยังสามารถควบคุมพวกนักเลงและแก๊งเด็กแว้นไม่ให้ออกไปก่อความวุ่นวายเพราะความว่างงานได้อีกด้วย ถือเป็นการช่วยรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคมไปในตัว ดังนั้นสมาพันธ์โปเกมอนจึงปล่อยปละละเลยให้กลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้ดำรงอยู่ต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น สมาพันธ์โปเกมอนเองก็มีความคิดเห็นเช่นเดียวกับองค์กรชั่วร้าย นั่นคือมองว่ากลุ่มอำนาจสีเทาเหล่านี้มีความจำเป็นที่จะต้องคงอยู่ เพื่อเป็นกันชนระหว่างสมาพันธ์โปเกมอนกับองค์กรชั่วร้าย กลุ่มอำนาจสีเทาจึงเปรียบเสมือนเบี้ยล่างที่ถูกทั้งสองฝ่ายหลอกใช้ พวกเขาจะไม่ปล่อยให้กลุ่มอำนาจสีเทาล่มสลาย แต่ก็จะไม่ยอมให้เติบโตจนแข็งแกร่งเกินไปเช่นกัน

ถนนสายมืดคือหนึ่งในกลุ่มอำนาจสีเทาที่ทรงอิทธิพลที่สุดในภูมิภาคคันโต ธุรกิจหลักของพวกเขาคือตลาดมืดใต้ดิน พวกเขาเป็นผู้ควบคุมตลาดมืดใต้ดินในหลายๆ เมือง แม้แต่หนุ่มกางเกงว่ายน้ำและหนุ่มเสื้อกันลมก็ยังไม่อยากจะไปมีเรื่องกับคนของถนนสายมืดเลย

ถึงแม้คนของถนนสายมืดจะไว้หน้าสมาพันธ์โปเกมอนด้วยการไม่เอาชีวิตพวกเขา แต่พวกเขาก็ต้องโดนสั่งสอนอย่างหนักแน่นอน และสมาพันธ์โปเกมอนก็ไม่มีทางออกโรงปกป้องพวกเขาในเรื่องพรรค์นี้ด้วย

"ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าฝีมือของหวังถูอยู่ในระดับไหนแล้ว แต่ทางที่ดีอย่าไปมีเรื่องกับเขาจะดีกว่า" หนุ่มเสื้อกันลมย้ำเตือน

"เข้าใจแล้วน่า ไม่ต้องห่วง" หนุ่มกางเกงว่ายน้ำตอบรับ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย "ไม่รู้เหมือนกันนะว่าใครเป็นคนฆ่ายามพวกนั้น คงไม่ใช่สองคนที่มากล่าวหาพวกเราหรอกนะ"

"ฉันล่ะหวังให้เป็นฝีมือของพวกนั้นจริงๆ" หนุ่มเสื้อกันลมหัวเราะอย่างมีเลศนัย

หนุ่มกางเกงว่ายน้ำก็หัวเราะตามไปด้วย

"เอาล่ะ เงียบๆ ไว้ อย่าทำตัวให้เป็นที่สังเกต จับตาดูเป้าหมายของเราไว้ให้ดี ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ก็จัดการจับกุมตัวแล้วพาออกไปได้เลย" หนุ่มเสื้อกันลมสั่งการ

หนุ่มกางเกงว่ายน้ำพยักหน้ารับ ก่อนจะปรายตามองไปยังชายสะพายเป้คนหนึ่งที่ยืนอยู่ไกลๆ

ผู้ชายคนนั้นคือเป้าหมายในภารกิจของพวกเขา พวกเขาสะกดรอยตามผู้ชายคนนี้มาจนถึงเมืองฮานาดะเป็นเวลาสองวันแล้ว แต่ก็หาตัวไม่พบ ไม่คิดเลยว่าจะมาหลบซ่อนตัวอยู่ในตลาดมืดใต้ดินของถนนสายมืดนี่เอง

แต่ถึงจะรู้ว่าเป้าหมายอยู่ที่นี่ การจะลงมือจับกุมตัวในตลาดมืดใต้ดินของถนนสายมืดก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ในวันนี้ ที่ทุกคนถูกสั่งให้ออกมาช่วยจับกุมตัวฆาตกรเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง พวกเขาก็คงไม่มีโอกาสได้ลงมือแน่ๆ

จู่ๆ หนุ่มกางเกงว่ายน้ำกับหนุ่มเสื้อกันลมก็รู้สึกขอบคุณฆาตกรคนนั้นขึ้นมาเสียอย่างนั้น

[จบแล้ว]