บทที่ 28: นักรบแห่งความมืดมาถึงแล้ว!

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงและความมืดก็เริ่มปกคลุมมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงจันทร์ในวันนี้แตกต่างจากคืนอันมืดมิดอื่นๆ

แสงสีขาวบริสุทธิ์ของพระจันทร์เต็มดวงสว่างมากในตอนกลางคืน

ทุกสิ่งภายในระยะไม่กี่ร้อยเมตรสามารถมองเห็นได้ชัดเจน

เมื่อประเทศสุดท้ายเลือกความยาก การต่อสู้ป้องกันฐานก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในประเทศอื่นๆ ที่เลือกระดับความยากปกติ หมอกหนาทึบเริ่มปรากฏขึ้น และความมืดมิดได้เข้าปกคลุมทะเลทราย ภูเขา และสถานที่อื่นๆ

เพียร์ซเลือกระดับความยากระดับนรก และไม่เหมือนกับสถานการณ์ในทีมอื่นๆ เขายังคงมองเห็นสภาพแวดล้อมได้ชัดเจน

โฮกกกก!

ซอมบี้ระดับ 3 ที่ซ่อนตัวอยู่ในหมอกตะโกนเสียงดัง

อาวุธที่พวกเขาเตรียมไว้ได้รับความเสียหายทั้งหมดระหว่างการรุกรานครั้งก่อน

แต่วันนี้แตกต่างออกไป

แม้ว่าพวกเขาจะสูญเสียอาวุธไป แต่พวกเขาก็ซื้อหอคอยลูกศรธาตุและเมล็ดพันธุ์อาวุธทุกชนิดจากร้านค้าพิเศษ

มันทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย

ผู้เข้าแข่งขันทุกคนอยู่ในตำแหน่งของตนแล้ว บางคนรับผิดชอบหอคอยลูกศรบนกำแพงเมือง และบางคนรับผิดชอบการต่อสู้ระยะประชิด

ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นระเบียบ

อย่างไรก็ตาม จำนวนมอนสเตอร์ในครั้งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกลำบากใจมาก

หอกเหล็กแข็งที่ซื้อจากร้านค้าถูกแทงเข้าไปในร่างซอมบี้แห่งความมืดแต่พวกมันกลับติดอยู่กับที่ นักสู้ระยะประชิดเหล่านี้ถูกซอมบี้จับและกินจนเหลือเพียงกระดูกที่เปื้อนเลือด

สถานการณ์นี้เกิดขึ้นในสนามรบส่วนใหญ่

ทางด้านของเพียร์ซ

เพียร์ซซึ่งเพิ่งหลอมหินพลังงานธาตุสายฟ้าเข้ากับ AK-47 กำลังตรวจดูปืนอย่างระมัดระวัง

รูปแบบสีม่วงปกคลุมทั่วทั้งตัวปืน ให้ความรู้สึกถึงพลังระเบิด

กระสุนที่อยู่ข้างในพัฒนาเป็นกระสุนธาตุสายฟ้าโดยอัตโนมัติ

พลังของมันเปรียบได้กับลูกธนูจากหอคอยลูกศรธาตุ

[AK-47 ธาตุสายฟ้า]

[ระดับ: 2]

[หมายเหตุ: ฉันสงสัยว่าอัจฉริยะคนไหนที่คิดวิธีฟิวชั่นนี้]

เพียร์ซยิ้มเมื่อเขาอ่านคำพูด

ด้วยคำใบ้สีทอง เขาสามารถทำอะไรก็ได้

วิเวียร์นั่งอยู่บนพื้น มองไปในระยะไกล ม่านตาสีทองอ่อนของเธอสะท้อนดวงดาวบนท้องฟ้า

มันเป็นภาพที่สวยงามมาก

เพียร์ซไม่รู้ว่ามันเป็นความเข้าใจผิดหรือไม่ แต่ทุกครั้งที่เขาเลือกระดับความยากระดับนรก สัตว์ประหลาดที่อยู่เคียงข้างเขาจะมาถึงช้าลงเล็กน้อย

แสงไฟสว่างวาบเมื่อเรดาร์สีเขียวดังขึ้นแจ้งเตือน

ทุกคนอยู่ในภาวะตื่นตัวอย่างสูง

แม้แต่พีชูตเตอร์ที่โยกตัวไปมาและรู้สึกง่วงนอนก็ยังเงยหน้าขึ้น

พวกมันมองดูป่าอันมืดมิดในระยะไกลอย่างระมัดระวัง

ภายใต้แสงสว่างของตะเกียง มีร่างสูงและทรงพลังสามร่างปรากฏตัวออกมาจากป่า

พวกมันขี่ม้าหุ้มเกราะตัวสูง ดวงตาของพวกมันมืดมิดและสวมชุดเกราะกับถือหอกอยู่ในมือ

พวกมันยังเป็นแค่ผู้ติดตามเท่านั้น

สิ่งมีชีวิตระดับ 4

[นักรบแห่งความมืด]

การแสดงออกของเพียร์ซไม่เปลี่ยนไปเมื่อเขาเห็นร่างสูงและทรงพลังทั้งสาม แต่สีหน้าของเขาจริงจังมากขึ้น

“มอนสเตอร์ระดับ 4? ดูเหมือนว่าอสรพิษแปดหัวจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 5 เป็นอย่างน้อย หรือแม้กระทั่งระดับ 6 …”

จากนั้นอินเทอร์เฟซระบบของโลกป้องกันฐานก็ได้แสดงคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องให้เพียร์ซเห็น

[นักรบแห่งความมืด]

[ระดับ: 4]

[ศักยภาพการเติบโต: ระดับ 4+]

[ทักษะ: กวาดล้างทั่วทิศ, ม้าเหล็กพุ่งชน]

[คุณสมบัติธาตุ: ความมืด]

[หมายเหตุ: เหล่าทหารม้าผู้ไร้ซึ่งความกลัวตาย พวกมันคือผู้นำของกองทัพซอมบี้ จงระวังความเร็ว... และกลยุทธ์ของพวกมันด้วย!]

กลยุทธ์!?!

เพียร์ซถึงกับผงะ นั่นหมายความว่าอัศวินแห่งความมืดตรงหน้าเขามีสติปัญญามาก

ดูเหมือนครั้งนี้ฉันจะต้องระวังให้มากขึ้น

ดูเหมือนว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะจัดการกับผู้นำซอมบี้ที่สามารถร่วมมือกันได้

จากนั้นขณะที่เพียร์ซจ้องมองพวกมัน จุดอ่อนทั้งหมดของพวกมันก็ถูกเปิดเผย

[เนื่องจากพวกมันเป็นทหารม้าเมื่อยังมีชีวิตอยู่ พวกมันสามารถร่วมมือกับสหายและใช้กลยุทธ์ต่างๆ ได้ ถ้าเป็นไปได้ คุณสามารถฆ่าม้าของพวกมันก่อน…]

[หากไม่มีม้า พวกมันจะเปราะบางเหมือนกับซอมบี้ระดับ 3 ธรรมดา]

เพียร์ซมองไปที่ร่างสูงสามร่างที่ลอยอยู่ในระยะไกล และสังเกตเมืองอย่างระมัดระวัง

เขาสั่งกริฟฟินที่ถูกทรมานจนปางตายให้ไปก่อกวน เพื่อล่อพวกมันเข้าไปในระยะยิงของพีชูตเตอร์

กริฟฟินบินขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนและซ่อนตัวอยู่ในความมืดด้วยเสียงคำรามต่ำ

หลังจากเสียงบินเบาๆ กริฟฟินก็เริ่มก่อกวนเหล่านักรบแห่งความมืด

แต่ผลกระทบก็น้อยมาก มันไม่สามารถดึงดูดความสนใจของพวกมันได้

การโจมตีของกริฟฟินไม่สามารถเจาะเกราะของพวกมันได้อย่างสมบูรณ์ การโจมตีของมันคล้ายกับการสะกิด

ผู้คนที่ดูสตรีมสดของเพียร์ซบนดาวเคราะห์สีฟ้าก็ตกตะลึงเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทุกคนได้เห็นพลังของกริฟฟินเมื่อต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตระดับ 5

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้กระสุนอากาศไม่สามารถทะลวงเกราะป้องกันของนักรบเหล่านี้ได้ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยบนชุดเกราะของพวกมัน

นอกจากนี้เจ้าพวกนั้นยังมีถึงสามตัวอีกด้วย!

ผู้คนนับไม่ถ้วนดูการถ่ายทอดสดด้วยความไม่อยากเชื่อ

“จะทำยังไงดี? แม้แต่กริฟฟินยังทะลวงสิ่งนั้นไม่ได้ พวกหอลูกศรคงไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าแน่ๆ ใช่ไหม!?” 

“เ*ี้ย นี่ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 4 แน่ ไม่ ไม่สิ แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับ 5 ก็ยังไม่มีการป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้”

“นี่คือโหมดนรกเหรอ?”

“ถ้าเจ้าพวกนั้นถูกปล่อยในสนามรบอื่นมันคงได้เริ่มต้นการสังหารหมู่แล้ว อย่าสงสัยในความแข็งแกร่งของนักรบ พวกเขาเป็นกำลังหลักในการต่อสู้ในสนามรบเลยนะ”

“เหตุผลที่พวกมันไม่โจมตีเมืองของท่านเพียร์ซอาจเป็นเพราะกำลังสังเกตการณ์อยู่?”

“ฮึ่ม...ความจริงฉันอยากจะโน้มน้าวบอสใหญ่เพียร์ซ แต่ก็โดนพวกคลั่งศรัทธาอย่างพวกคุณด่าว่าเสียๆ หายๆ พวกคุณมันก็แค่ไอ้โง่กลุ่มหนึ่งเองนี่แหละ! มาดูกันสิว่าตอนนี้พวกคุณจะพูดอะไรได้!”

“การโน้มน้าวเขามีประโยชน์อะไร? คุณไม่รู้เหรอว่าท่านเพียร์ซไม่เคยอ่านความคิดเห็นถ่ายทอดสดเลย”

“บอสของฉันไม่ได้อ่านความคิดเห็นที่ส่งมาจากประเทศด้วยซ้ำ ทำไมเขาถึงต้องอ่านความคิดเห็นของใครก็ไม่รู้อย่างคุณด้วยล่ะ? คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

ทันใดนั้น สตรีมสดก็เต็มไปด้วยความคิดเห็น

ทุกคนกังวลเกี่ยวกับเพียร์ซ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้

พวกเขาเข้าไปช่วยเพียร์ซไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้วมันก็อยู่ในโลกป้องกันฐาน

และบนดาวเคราะห์สีฟ้าก็มีคนมากมายที่มองด้วยความยินดี

“ดูนี่สิ นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความโง่เขลาใช่ไหม? เพียร์ซผู้ช่วยให้รอดของเราอธิบายเรื่องนี้ได้เห็นภาพจริงๆ”

“คุณคิดว่าคุณไร้เทียมทาน เพียงเพราะผ่านโหมดนรกมาครั้งหนึ่งเหรอ?”

“เพียร์ซมาจากมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติ เราไม่สามารถเปรียบเทียบกับเขาได้”

“เขาต้องไร้สมองและโง่เง่า… ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศได้อย่างไร”