บทที่ 5: ถังซานเชิดหน้าชูตา; กังจื่อต้องการรับเสี่ยวอู่เป็นศิษย์

บทที่ 5: ถังซานเชิดหน้าชูตา; กังจื่อต้องการรับเสี่ยวอู่เป็นศิษย์

หลังจากถังซานกลับมายังหอพักหมายเลขเจ็ดของโรงเรียนวิญญาณจารย์ชั้นต้นนั่วติ้ง เขาเลือกเตียงแบบสุ่ม ทำความสะอาดเล็กน้อย แล้วนำข้าวของออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณสำหรับเก็บของมาวางกระจายบนเตียง

การกระทำของเขาทำให้บรรดานักเรียนทุนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตกตะลึง

ในกลุ่มนั้น มีเด็กโตหลายคนที่พอจะมีความรู้ความสามารถในการแยกแยะสิ่งของล้ำค่าได้เป็นอย่างดี

"นั่น... นั่นคืออุปกรณ์วิญญาณสำหรับเก็บของเหรอ? แล้วของพวกนั้นล่ะ..."

ผู้พูดคือรองหัวหน้ากลุ่มนักเรียนทุนนามว่า หวังเซิง

เมื่อไม่นานมานี้ เขาเคยเป็นหัวหน้ากลุ่ม แต่หลังจากพ่ายแพ้ให้กับเด็กสาวผู้มีวิญญาณยุทธ์ กระต่ายอรชร เขาก็ต้องสละตำแหน่งไปโดยปริยาย

ส่วนสาเหตุที่หัวหน้าคนใหม่ของพวกเขาไมู่อยู่ในหอพักตอนนี้ล่ะ?

นั่นเพราะก่อนที่ถังซานจะเข้ามา หยูเสี่ยวกังที่อาศัยอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ได้มาที่หอพักอย่างกะทันหันและเรียกเสี่ยวอู่ออกไป โดยไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่

ตามธรรมเนียมของหอพักหมายเลขเจ็ด ถังซานจะต้องประลองฝีมือกับพวกเขาก่อน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นเครื่องแต่งกายที่ดูเรียบร้อยของถังซาน หวังเซิงก็เริ่มลังเล

โดยเฉพาะหลังจากที่เห็นอุปกรณ์วิญญาณราคาแพงในมือของอีกฝ่าย เขาก็ยิ่งระแวงในฐานะตัวตนของเด็กชายคนนี้มากขึ้นไปอีก

เมื่อได้ยินคำชื่นชมจากคนรอบข้าง ถังซานก็ยืดหลังตรงโดยไม่รู้ตัว เขาเริ่มชอบความรู้สึกที่เป็นจุดสนใจแบบนี้เสียแล้ว

เขาไม่เคยรู้สึกภาคภูมิใจเช่นนี้มาก่อน และเขาก็ตระหนักว่านับตั้งแต่ที่เขายอมรับอาจารย์เจียงหลี่ ทุกอย่างในชีวิตก็ดูเหมือนจะดีขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ!

เขาไม่อาจตอบแทนความกรุณาของอาจารย์ได้หมดสิ้นจริงๆ!

"สวัสดีทุกคน ข้าคือนักเรียนทุนคนใหม่ ชื่อถังซาน"

"วิญญาณยุทธ์: หญ้าเงินคราม พลังวิญญาณโดยกำเนิด: ระดับ 10"

หวังเซิงและคนอื่นๆ ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีภูมิหลังไม่ธรรมดาคนนี้ จะมีนิสัยสุภาพเรียบร้อยและเข้าถึงง่ายขนาดนี้ เขาดูแตกต่างจากพวกลูกหลานขุนนางในความทรงจำของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กชายคนนี้ยังมีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด เหมือนกับหัวหน้าคนใหม่ของพวกเขาอีกด้วย!

แต่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่วิญญาณยุทธ์ขยะอย่างหญ้าเงินคราม จะสามารถฝึกฝนได้ถึงระดับนี้?

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หวังเซิงในฐานะอดีตหัวหน้าก็รวบรวมความกล้าถามถังซาน

"ถังซาน เจ้าดูร่ำรวยมาก ทำไมถึงเลือกมาเป็นนักเรียนทุนล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำถาม ถังซานก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความภูมิใจ

"นี่เป็นของที่อาจารย์ของข้ามอบให้หรอก"

"ก่อนที่จะได้พบกับอาจารย์ ข้าก็เป็นนักเรียนทุนจากหมู่บ้านใกล้เคียงเหมือนกับพวกเจ้านั่นแหละ"

หลังจากเขาพูดจบ เสียงอุทานก็ดังขึ้นอีกระลอกใหญ่

เด็กหนุ่มที่ชื่อถังซานคนนี้ มีอาจารย์แล้วอย่างนั้นหรอ?

ถ้าอาจารย์สามารถมอบของล้ำค่ามากมายให้ได้ง่ายๆ แบบนี้ แสดงว่าอาจารย์คนนั้นต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสูงแน่ๆ!

"แล้ว... ถังซาน ข้าอยากรู้ว่าอาจารย์ของท่านมีระดับพลังวิญญาณอยู่ที่ระดับไหนหรอ?"

หวังเซิงถามต่อ ทุกคนต่างหันไปมองถังซานด้วยความอยากรู้และอิจฉาอย่างปิดไม่มิด

พ่อแม่ของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนธรรมดา บรรพบุรุษก็ไม่มีใครเป็นวิญญาณจารย์เลยสักคน ความฝันสูงสุดของพวกเขาคือการได้เป็นมหาวิญญาณจารย์และยกระดับฐานะทางสังคมเหมือนที่ถังซานกำลังทำ

"มหาปราชญ์วิญญาณ"

ถังซานเอ่ยออกมาสั้นๆ แต่ทำเอาทุกคนรอบข้างแทบคลั่ง!

ต้องรู้ว่าในสถานที่เล็กๆ อย่างเมืองนั่วติ้ง มหาปราชญ์วิญญาณคือตัวตนระดับตำนาน! เพราะแม้แต่ผู้อำนวยการโรงเรียนหรือบิชอปแห่งหอวิญญาณเมืองนั่วติ้ง ต่างก็มีระดับพลังอยู่แค่เพียงปรมาจารย์วิญญาณสี่วงแหวนเท่านั้น!

ในฐานะเพื่อนนักเรียนทุน พวกเขาต่างปรารถนาที่จะมีพรสวรรค์ดีเท่าถังซาน เพื่อที่จะได้เป็นศิษย์ของยอดฝีมือระดับมหาปราชญ์วิญญาณบ้าง!

ไม่นานนัก ท่ามกลางเสียงฮือฮา ถังซานก็เก็บของเสร็จ

"ถ้ามีเรื่องอะไรจากทางโรงเรียน ช่วยบอกข้าด้วยนะตอนข้ากลับมา"

"เวลาที่ข้านัดกับอาจารย์ไว้ใกล้เข้ามาแล้ว ข้าต้องรีบไปก่อน"

เมื่อได้ยินว่าถังซานกำลังจะไปพบท่านมหาปราชญ์วิญญาณ หวังเซิงและคนอื่นๆ ก็รีบรับคำว่าจะจัดการทุกอย่างให้เอง ท่าทีที่กระตือรือร้นเกินเหตุทำให้ถังซานที่ปกติค่อนข้างเย็นชารู้สึกเขินอายเล็กน้อย

พวกเขาไม่ได้โง่หรอก แม้การจะได้เป็นศิษย์ของมหาปราชญ์วิญญาณจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าพวกเขารักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับถังซานไว้ บางทีอาจจะได้รับคำชี้แนะเล็กๆ น้อยๆ จากยอดฝีมือผู้นั้นบ้างในอนาคต

ไม่นานหลังจากถังซานออกไป เด็กสาวตัวน้อยผมสีชมพูก็วิ่งเข้ามาในห้องด้วยท่าทางโมโหสุดขีด

"พี่เสี่ยวอู่ ทำไมอาจารย์หยูถึงเรียกพี่ออกมาล่ะ?"

เสี่ยวอู่เดือดดาลเมื่อได้ยินคำถามของหวังเซิง

"ไอ้คนหลอกลวงนั่น! มันบอกว่าจะรับเสี่ยวอู่คนนี้เป็นศิษย์ แถมยังบอกอีกว่าถ้าข้าไม่ยอมรับคำชี้แนะจากมัน ชีวิตของข้าจะพังพินาศ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักเรียนทุนคนอื่นๆ ต่างสบตากันด้วยสีหน้าประหลาด

พวกเขาไม่แปลกใจที่มีคนอยากรับเสี่ยวอู่ผู้มีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดเป็นศิษย์ แต่กับอาจารย์หยูคนนั้น...

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นสีหน้าโกรธจัดของเสี่ยวอู่ พวกเขาก็รู้ว่านางไม่ได้ตกลงตามคำขอของคนหลอกลวงคนนั้นแน่นอน และพวกเขาก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

"เอ๊ะ? มีนักเรียนใหม่มาที่หอพักเจ็ดงั้นเหรอ?"

หลังจากระบายอารมณ์อยู่พักหนึ่ง สายตาของเสี่ยวอู่ก็เหลือบไปเห็นเตียงของถังซานที่จัดไว้อย่างเรียบร้อย

หวังเซิงและคนอื่นๆ รีบเล่าให้เสี่ยวอู่ฟังว่านักเรียนใหม่คนนี้ชื่อถังซาน มีวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามและมีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด แถมยังมีอาจารย์เป็นถึงมหาปราชญ์วิญญาณอีกด้วย

เสี่ยวอู่ถอนหายใจอย่างโล่งอก หากเป็นเพียงมหาปราชญ์วิญญาณ ความลับเรื่องตัวตนของนางก็คงไม่ถูกเปิดเผยได้ง่ายๆ

อีกด้านหนึ่ง ถังซานรออยู่ที่จุดนัดพบสักพัก ก่อนจะเห็นเจียงหลี่เดินเข้ามาอย่างช้าๆ

"ไปกันเถอะเสี่ยวซาน ผู้อำนวยการจัดห้องพักให้ข้าแล้ว ต่อจากนี้ไปข้าจะอยู่ที่นั่น"

ขณะที่เจียงหลี่พูด เขาก็เดินนำไปยังห้องที่ผู้อำนวยการจัดเตรียมไว้ให้

เขาได้กำชับให้ผู้อำนวยการโรงเรียนนั่วติ้งเปลี่ยนเครื่องเรือนทุกอย่างเป็นของใหม่ทั้งหมด ไม่อย่างนั้นเขาคงรู้สึกรังเกียจที่จะต้องอาศัยอยู่ในที่ที่หยูเสี่ยวกังเคยอยู่

เกี่ยวกับวงแหวนวิญญาณวงแรกของถังซาน เจียงหลี่รู้สึกว่าหากเลือกเส้นทางพลังแห่งชีวิตขั้นสุดเหมือนอาหยิน อาจจะไม่เหมาะสมกับนิสัยของเด็กหนุ่มผู้นี้เท่าไหร่นัก

แต่เขาคิดว่าการทำให้พลังวิญญาณของพืชกลายเป็นโลหะเหมือนกับ พรมยุทธ์เบญจมาศ (เย่ว์กวน) พร้อมทั้งเสริมคุณสมบัติแห่งชีวิตเข้าไป จะเหมาะสมกับการพัฒนาในอนาคตของถังซานมากกว่า

ถังซานพยักหน้าอย่างตื่นเต้นและเดินตามเจียงหลี่ไป

ในไม่ช้า เขาจะได้รู้ว่าอาจารย์ของเขาได้วางแผนเส้นทางการพัฒนาสำหรับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามไว้อย่างไร

และเขายังตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับอาจารย์เกี่ยวกับเรื่องที่เขามี วิญญาณยุทธ์คู่ อีกด้วย!