บทที่ 110 - หลี่ว่านขุย? ของไม่ตรงปกนี่หว่า

บทที่ 110 - หลี่ว่านขุย? ของไม่ตรงปกนี่หว่า

ภายใต้การนำทางของสือเหล่ย ทั้งสามคนก็เดินมาถึงมุมหนึ่งของค่ายพักอย่างรวดเร็ว

สือเหล่ยชี้ไปที่เต็นท์สีเทาซอมซ่อหลังหนึ่งแล้วพูดขึ้น

"นี่แหละเต็นท์ของหลี่ว่านขุย เขาอยู่ในทีมหมายเลขเจ็ดสิบเก้าของฝ่ายลม"

"ปกติแล้วนอกจากจะไปลงบททดสอบถ้ำตามเวลา เขาก็จะหมกตัวอยู่แต่ในเต็นท์เล็กๆ นี่ตลอด ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ที่แปลกที่สุดคือเขาไม่เคย 'ปาร์ตี้' กับคนในทีมหมายเลขเจ็ดสิบเก้าเลยสักครั้ง"

"เวลาลงบททดสอบถ้ำก็เห็นทุ่มเทดีนะ แต่เขาไม่เอาทั้งโบนัสค่าประสบการณ์จากการปาร์ตี้ แล้วก็ไม่ขอแบ่งของดรอปจากบอสตอนจบด้วย เขาใช้ชีวิตอยู่ด้วยการกิน 'เงินช่วยเหลือ' เป็นแต้มเกียรติยศเล็กๆ น้อยๆ จากการผ่านบททดสอบถ้ำแต่ละครั้งเท่านั้นเอง"

หลินผิงเดินเข้าไปเลิกม่านประตูเต็นท์ขึ้น

ภายในเต็นท์มีร่างผอมบางกำลังนั่งขดตัวอยู่ ตรงหน้าเขามีเครื่องเล่นเกมแบบเรียบง่ายวางไว้ หมอนั่นกำลังเล่นอย่างเมามัน

ตรงมุมเต็นท์มีพวกซองขนมและขวดน้ำอัดลมเปล่าๆ กองสุมกันเป็นภูเขาขนาดย่อม

สภาพแวดล้อมซกมกแบบนี้ทำเอาหลินผิงเผลอขมวดคิ้ว แต่ไม่นานหลินผิงก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

เขาเดินดุ่มๆ เข้าไปในเต็นท์ของหลี่ว่านขุยทันที

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ร่างผอมบางนั่นก็สะดุ้งโหยงจนเครื่องเล่นเกมในมือร่วงหล่นลงพื้น

เขาเงยหน้าขึ้นมา เผยให้เห็นใบหน้าซีดเซียวและมันเยิ้ม สวมแว่นตาหนาเตอะ เขามองผู้บุกรุกด้วยสายตามึนงง

"หลี่ว่านขุย ฉันมาแล้ว" หลินผิงเปิดบทสนทนา

ชายคนนั้นทำหน้างงหนักกว่าเดิม เขาขยับแว่นตาเบาๆ "คุณคือ..."

"หลินผิง"

พอได้ยินชื่อนี้ หลี่ว่านขุยก็เหมือนโดนไฟช็อต เขาสปริงตัวลุกพรวดขึ้นมาจากพื้นจนหัวไปกระแทกกับหลังคาเต็นท์

"เทพ... เทพหลินผิง!?"

น้ำเสียงของเขาตะกุกตะกัก เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและหวาดกลัว

"คุณ... คุณมาหาผมทำไมเนี่ย"

เขาเอามือถูไถเสื้อผ้าไปมาอย่างลุกลี้ลุกลน สายตาลอกแลกหลบเลี่ยง เผยให้เห็นภาพลักษณ์ของคนอ่อนแอและเก็บตัวขั้นสุด

ข่าวเรื่องศรปิศาจหลินผิงกำลังจะมาเยือนค่ายฝ่ายลมเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ดี หลี่ว่านขุยก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

แต่เขาไม่คิดฝันเลยว่าอีกฝ่ายจะมาหาตนถึงที่

สภาพแบบนี้มันช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหวกับหลี่ว่านขุยคนที่เคยส่งหุ่นเชิดสุดหลอนมาพูดจาวางมาดมั่นใจและดูลึกลับที่หน้าค่ายฝ่ายป่าเมื่อตอนนั้น

หลินผิงจ้องมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย

"นายไม่ใช่เหรอที่บอกว่าจะเสนอราคาที่ฉันปฏิเสธไม่ได้น่ะ"

บนใบหน้าของหลี่ว่านขุยเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าหลินผิงกำลังพูดเรื่องอะไร

"เทพ... เทพหลินผิง คุณ... คุณล้อผมเล่นใช่มั้ยเนี่ย... ผม... ผมจะไปมีข้อเสนออะไรไปให้คุณได้ล่ะ" เขาลนลานโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

ถังโต้วที่อยู่ข้างๆ แอบกระตุกแขนเสื้อหลินผิงเบาๆ

เธอเองก็เคยเห็นหุ่นเชิดสุดสยองตัวนั้นมาแล้วเหมือนกัน ปฏิกิริยาและบุคลิกของคนตรงหน้านี้มันไม่ตรงกับตอนนั้นเลยสักนิด

ต้องเป็นคนชื่อซ้ำแน่ๆ

หลี่ว่านขุยคนนี้ นอกจากชื่อเหมือนกันแล้ว อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรใกล้เคียงเลยแม้แต่น้อย

หลินผิงไม่ได้สนใจถังโต้ว สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ชายตรงหน้า

"หลี่ว่านขุย โอกาสบางอย่างมันมีแค่ครั้งเดียวนะ"

พูดจบประโยคนี้เขาก็ไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีก หันหลังเตรียมตัวเดินจากไป

หลี่ว่านขุยยังคงมีสีหน้าหวาดผวาเหมือนคนสติหลุด เขายืนอ้าปากค้างอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี

จนกระทั่งพวกหลินผิงสามคนเดินออกจากเต็นท์ไปแล้ว หลี่ว่านขุยถึงเพิ่งได้สติ เขารีบร้อนดึงม่านประตูเต็นท์ปิดลงมาอย่างมิดชิดทันที

"พี่ผิง หลี่ว่านขุยคนนี้ดูไม่มีอะไรพิเศษเลยนะ..." สือเหล่ยเกาหัว รู้สึกว่าตัวเองคงหาคนผิดแน่ๆ

หลินผิงปรายตามองเต็นท์ซอมซ่อนั่นอีกครั้ง

"ก็อาจจะมั้ง"

เวลาที่เหลือหลังจากนี้ ทั้งสามคนก็ไปนั่งรอการมาเยือนของคลื่นมอนสเตอร์อยู่ที่โต๊ะหินกลางค่าย

เมื่อถังโต้วได้เจอกับสือเหล่ยที่ไม่ได้พบกันมานาน เธอก็เจื้อยแจ้วถามไถ่เรื่องราวและข่าวซุบซิบต่างๆ ของสือเหล่ยในค่ายฝ่ายลมอย่างออกรส

อดีตเพื่อนร่วมทีมของสือเหล่ย พอเห็นว่าเพื่อนตัวเองสนิทชิดเชื้อกับ "ศรปิศาจ" หลินผิงผู้เป็นตำนานขนาดนี้ ก็เริ่มใจกล้าหน้าด้านเดินเข้ามาทักทาย หวังจะทำความรู้จักกับหลินผิงเอาไว้บ้าง

ก็นะ ขนาดหัวหน้าค่ายของพวกเขายังต้องยอมอ่อนข้อให้ศรปิศาจหลินผิงเลย การเกาะขาใหญ่มันก็ต้องเลือกขาที่ใหญ่ที่สุดสิ

ทว่าหลินผิงเมินเฉยคนพวกนี้ทั้งหมด

สุดท้ายสือเหล่ยก็ทนลูกตื๊อของอดีตเพื่อนร่วมทีมไม่ไหว ต้องหน้าด้านขอให้หลินผิงเซ็นลายเซ็นให้สองสามใบเพื่อเอาไปแจกให้พวกนั้นเก็บไว้เป็นที่ระลึก

การมาเป็นทหารรับจ้างช่วยต้านคลื่นมอนสเตอร์ในครั้งนี้ของหลินผิง ถึงขั้นสร้างฐานแฟนคลับให้ตัวเองได้เลยแฮะ

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

วู๊ดดด—

เสียงแตรเขาสัตว์ที่ดังกังวานและเยือกเย็นสะท้อนก้องฟ้าอีกครั้ง

คลื่นมอนสเตอร์ของฝ่ายลมมาถึงแล้ว

[จบแล้ว]