ตอนที่ 22 ดีแคนทำการสั่งสอนแบบทหาร

"ไม่เลว บารอน บาเชอร์ ในที่สุดแกก็ซื่อสัตย์สักที”

ดีแคนปรบมือและยกย่องบารอน บาเชอร์

การกระทำของเขาทำให้บารอน บาเชอร์ยืนยันว่าเขาสามารถอ่านความคิดได้!

คำโกหกไม่มีความหมายเลยต่อหน้าเขา

เขาสามารถระบุได้ว่าแท้จริงแล้วเขาคิดอะไรอยู่!

“ถ้าอย่างนั้น การกระทำของแกก่อนหน้านี้ การโจมตีโดยไม่คาดฝันนั่น ทำให้จิตวิญญาณที่อ่อนแอของฉันหวาดกลัว มันทิ้งความเสียหายที่ไม่อาจต้านทานไว้ได้ แกสร้างความทรมานอย่างโหดร้ายต่อฉัน ยอมรับแล้วใช่ไหม?”

ดีแคนถาม

บารอน บาเชอร์ไม่กล้าลังเลและเริ่มหลอกลวงตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เขาตอบว่า “ฉัน... ฉันยอมรับ”

เขาสงสัยว่าดีแคนกำลังทดสอบความภักดีของเขา และใช้เวทมนตร์ตรวจจับการโกหกของเขา

ไม่ว่าสิ่งที่ดีแคนพูดจะไร้สาระแค่ไหน เขาก็ต้องให้ความร่วมมือ

ดีแคนถามอีกครั้ง “ตอนนี้ คอร์เนเลียกำลังพยายามช่วยเหลือฉัน แกเป็นคนมีน้ำใจและตัดสินใจปล่อยฉันไป ดังนั้นเธอจึงช่วยฉันไว้ได้สำเร็จ มันเป็นอย่างนั้นใช่ไหม?”

บารอน บาเชอร์: “ชะ ใช่”

[วัตถุประสงค์ภารกิจ 2: ช่วยเหลือมนุษย์อย่างน้อย 3 คน ความคืบหน้าปัจจุบัน: 1/3]

รอยยิ้มอันสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าของดีแคน“ทันใดนั้นแกก็ลืมไปว่าฉันเป็นมนุษย์?”

บารอน บาเชอร์: “ใช่แล้ว นายพูดถูก!”

[วัตถุประสงค์ภารกิจ 3: ปีศาจตรวจพบมนุษย์ได้ไม่เกินสามคน จำนวนมนุษย์ปัจจุบันที่ยังปลอมตัวอยู่: 6/6]

ตามที่ดีแคนคาดไว้ หน้าจอภารกิจเปลี่ยนไปอีกครั้ง

"ดีมาก บารอน บาเชอร์ ตอนนี้แกเป็นปีศาจผู้ซื่อสัตย์แล้ว นอกจากนี้ดูเหมือนว่าในที่สุดแกก็เปิดใจให้กับฉันแล้ว”

ดีแคนมีสีหน้าพึงพอใจอย่างมาก เขายกย่องบารอน บาเชอร์ไม่หยุด

บารอน บาเชอร์ตัวสั่น เขาไม่รู้ว่าจะยอมรับคำพูดเหล่านั้นได้อย่างไร

ถึงตอนนี้ ความกลัวของเขาต่อดีแคนเกินกว่าอารมณ์อื่นๆ ทั้งหมดของเขา

'เปิดใจ' คำพูดเหล่านั้นมากเกินไป

อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าปฏิเสธดีแคน เขาทำได้แค่สะกดจิตตัวเองต่อไป ฉันเปิดใจให้เขาแล้ว! ฉันเปิดใจให้เขาแล้ว!

หลังจากที่เขายืนยันว่าเขาเริ่มรู้สึกถึงความรักที่มีต่อดีแคน บารอน บาเชอร์ก็เปิดปากพูดในที่สุด: “ใช่แล้ว ฉันเปิดใจให้กับนายอย่างสมบูรณ์แล้ว”

“เชื่อฟังดีมาก!”

ดีแคนปรบมือกัลต้นขาและลุกขึ้นจากที่นั่ง

ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ

เขารู้สึกยินดีอย่างยิ่งขณะสั่งบารอน บาเชอร์: “ดีมาก ฉันคงต้องรบกวนแกสักพัก แกยังจำที่เราคุยกันครั้งก่อน และความคิดของแกได้ไหม?”

"อ่า?"

บารอน บาเชอร์ รู้สึกสับสน

ดีแคนขมวดคิ้ว:“แกลืมไปแล้วหรอ? ฉันต้องช่วยทวนความจำให้ไหม?”

บารอน บาเชอร์ตัวสั่นจากสัญชาตญาณ: “...จำ! ฉันจำได้แล้ว!”

"ดี! บารอน บาเชอร์ทำซ้ำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ร้อยครั้ง ไป!”

ดีแคนสั่งด้วยสีหน้าจริงจัง

บารอน บาเชอร์: “ครับ!”

ด้วยเหตุนี้ บารอนบาเชอร์จึงเริ่มตะโกนใส่ดีแคน: “ท่านเป็นมนุษย์! ผมทรมานท่านน! ท่านได้รับความช่วยเหลือ! ผมลืมไปว่าท่านเป็นมนุษย์! ผมเปิดใจให้ท่านแล้ว!”

[วัตถุประสงค์ภารกิจ 3: ปีศาจตรวจพบมนุษย์ได้ไม่เกินสามคน จำนวนมนุษย์ปัจจุบันที่ยังปลอมตัวอยู่: 5/6]

[วัตถุประสงค์ภารกิจ 2: ช่วยเหลือมนุษย์อย่างน้อย 3 คน ความคืบหน้าปัจจุบัน: 2/3]

[วัตถุประสงค์ภารกิจ 3: ปีศาจตรวจพบมนุษย์ได้ไม่เกินสามคน จำนวนมนุษย์ปัจจุบันที่ยังปลอมตัวอยู่: 6/6]

-

-

ที่อื่น ผู้บุกรุกโลกแห่งเงาคนอื่นๆ ก็สังเกตเห็นเหตุการณ์ประหลาดนี้เช่นกัน ในหมู่พวกเขามีทหารผ่านศึกที่เคยบุกโจมตีโลกแห่งเงาหลายแห่ง

ด้วยประสบการณ์ของพวกเขาเป็นพื้นฐาน ภารกิจที่ 1 การสำรวจ จึงเป็นภารกิจที่ต้องใช้ความพยายามมากที่สุดจึงจะสำเร็จ แต่ยังเป็นภารกิจ 'มาตรฐาน' ที่ค่อนข้างง่ายอีกด้วย

สำหรับภารกิจที่ 2 ช่วยเหลือมนุษย์ 3 คน มันเป็นไปได้มากว่าจะทำสำเร็จได้โดยการเคลียร์ห้อง Mini Boss  หรือห้อง Boss เท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันเป็นภารกิจที่ 'ยากมาก'

ไม่มีผู้บุกรุกคนใดค้นพบร่องรอยของมนุษย์ในห้องเรียนที่พวกเขาเข้าไป

อาจเป็นไปได้ว่าจะต้องช่วยเหลือมนุษย์ในห้อง Mini Boss  หรือห้อง Boss ที่ท้าทายกว่าเท่านั้น

พวกเขาจะต้องค่อยๆ รวบรวมเบาะแสเพื่อค้นหาห้อง Boss และจุดอ่อนของห้อง Boss คืออะไร

แต่!

ทำไมภารกิจนี้ถึงเสร็จสิ้นแล้ว!!

พวกเขายังค้นพบว่าโควต้าสำหรับภารกิจที่ 2 ยังคงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ!!!

สุดท้ายก็หยุดที่จำนวนอันน่าเหลือเชื่อ [วัตถุประสงค์ภารกิจ 2: ช่วยเหลือมนุษย์อย่างน้อย 3 คน ความคืบหน้าปัจจุบัน:101/3]

สำหรับภารกิจที่ 3 มันกระโดดไปมาจากมนุษย์ที่ปลอมตัว 5/6 กับมนุษย์ที่ปลอมตัว 6/6

เป็นไปได้ไหมว่า... มีความผิดปกติบางอย่างปรากฏขึ้นในโลกแห่งเงานี้? มันพังงั้นหรอ?

แม้ว่าความประหลาดใจนี้จะทำให้พวกเขามีความสุข แต่ก็ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น

พวกเขาไม่เคยได้ยินสถานการณ์แบบนี้มาก่อน...

พวกเขาได้แต่หวังว่าจะไม่มีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้นในภายหลัง

-

นอกโลกแห่งเงา ผู้คนที่หอชมวิวของสถาบันเวทมนตร์ไฟสวรรค์ต่างก็ระเบิดอารมณ์กันออกมา

ทั้งนักศึกษาและอาจารย์ต่างก็คุยกันอย่างบ้าคลั่งเกี่ยวกับการจัดการวัตถุประสงค์ของโลกแห่งเงาอย่างไม่สมเหตุสมผลของดีแคน

หลายคนปากค้างจากการได้ดูสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง

เขาก่อกวนโลกเงาระดับ 4 แบบนี้ได้ยังไง?

พวกเขาไม่เคยได้ยินว่ามีใครทำแบบนี้ และทำตามความพอใจในโลกแห่งเงามาก่อน!

แม้ว่าจะเป็นผู้บุกรุกที่มีประสบการณ์ แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะทำภารกิจที่ยากมากให้สำเร็จ 101 ครั้งในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงนับตั้งแต่การจู่โจมโลกแห่งเงาเริ่มต้นขึ้น!

“ปัญหาอยู่ที่ดีแคน หรืออยู่ที่สถาบันปีศาจ...”

นักเรียนหลายคนอดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้น

“เป็นไปได้ไหมที่...ดีแคนค้นพบสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา...?”

-

สาขาอัศวิน ในห้องประชุมแห่งหนึ่ง

ในห้องเงียบมาก

ความกังวลเบื้องต้นที่อาจารย์มีต่อดีแคนและคอร์เนเลียค่อยๆ หายไป แต่สีหน้าของพวกเขาค่อยๆ บิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ

เป็นน้องใหม่ของปีนี้จริงหรอ?

นี่มันบ้าอะไรกัน?

มนุษย์ล้างสมองปีศาจ?!

นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน...

ผู้คนในปัจจุบันเริ่มไม่เชื่อในตัวดีแคน... ไม่สิ พวกเขาเริ่มสงสัยดีแคนและคอร์เนเลีย!

พวกเขาสองคนอาจเป็นปีศาจตั้งแต่แรก?!

“.... ความกังวลของเราสองคนนั้นไม่จำเป็นเลยงั้นหรอ?”

ศาสตราจารย์อาร์โนลด์กุมขมับ ขณะมองไปที่คณบดี

เขาคิดว่าเขาจะไม่ตกใจกับการกระทำของดีแคนอีกต่อไป ไม่ว่ามันจะมากเกินไปและไร้เหตุผลแค่ไหนก็ตาม

แต่จากที่เป็นอยู่ เขาไม่สามารถตัดสินดีแคนโดยใช้ขีดจำกัดของมนุษย์ได้

หากดีแคนต้องเผชิญหน้ากับโลกแห่งเงาประเภท 'การต่อสู้’อาร์โนลด์ก็จินตนาการไม่ออกว่าดีแคนจะทำอะไร

“......”

คณบดีเองก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ

จากความทรงจำของเขาที่มีต่อดีแคนจากการสอบเข้าไม่ได้น่ากลัวเท่าตอนนี้

นับตั้งแต่เขาได้พบกับคอร์เนเลีย...

ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

คนสองคนที่ไม่ควรมาพบกันได้

โครงเรื่องยอดนิยมของ เด็กชายพบเด็กสาว มักจะให้ตัวละครทั้งสองยกระดับกันและกันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

แต่การพบกันระหว่างดีแคนและคอร์เนเลีย...

... เป็นการพบกันที่พวกเขาขัดขวางเส้นทางสู่มนุษยชาติของกันและกัน และจับมือกันก้าวไปสู่เหวอันไม่มีที่สิ้นสุด...