บทที่ 16 - อะไรนะ? ฉันกลายเป็นพระเจ้าไปแล้วเหรอ?!

บทที่ 16 - อะไรนะ? ฉันกลายเป็นพระเจ้าไปแล้วเหรอ?!

แท่นบูชาหมุนวน แสงสีแดงแผ่ซ่าน

สัญลักษณ์ของการ์ดทั้ง 6 ประเภท ลอยอยู่รอบๆ แท่นบูชา

การ์ดเสบียง, การ์ดอุปกรณ์, การ์ดพรสวรรค์, การ์ดสกิล, การ์ดคุณลักษณะ, การ์ดข้ารับใช้... ในจำนวนนั้น การ์ดพรสวรรค์กำลังส่องประกายแสงสีรุ้ง

"สิทธิ์สุ่มฟรีระดับ UR ในวันที่สอง เป็นการ์ดพรสวรรค์งั้นเหรอ?"

ซูเหยี่ยนแอบผิดหวังเล็กน้อย จริงๆ แล้วเขาอยากได้การ์ดประเภทอุปกรณ์มากกว่า

เผื่อสุ่มได้ยานพาหนะคันใหญ่ๆ หรือรถถังอะไรพวกนี้ขึ้นมา มันคงจะโคตรสะใจเลยไม่ใช่เหรอ?

"ช่างเถอะ อย่างน้อยก็เป็น UR ได้การ์ดพรสวรรค์ก็การ์ดพรสวรรค์ เผื่อจะมีโอกาสได้พรสวรรค์ประเภทพักผ่อนบ้าง"

ซูเหยี่ยนปลอบใจตัวเอง นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือกหมวดหมู่สุ่มการ์ดทันที

"เริ่มสุ่ม"

ไม่ต้องสวดมนต์ ไม่ต้องล้างมือ

สุ่มครั้งแรกการันตีออกชัวร์ๆ มั่นใจได้เลย

[ผู้ใช้ยืนยันการสุ่มการ์ด ครั้งนี้ฟรี]

[ยืนยันหมวดหมู่การ์ด: พรสวรรค์]

[กำลังสุ่ม...]

เมื่อข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น แท่นบูชาสังเวยก็กลืนสัญลักษณ์สีรุ้งของการ์ดพรสวรรค์เข้าไป แล้วหมุนวนอย่างรวดเร็ว

เพียงครู่เดียว แท่นบูชาก็พ่นแสงสีเลือดที่สว่างเจิดจ้าออกมาคลุมตรงหน้าซูเหยี่ยน กลุ่มแสงสีเลือดนี้หดตัวลงอย่างต่อเนื่อง และกลายเป็นการ์ดที่ส่องประกายระยิบระยับหมุนวนช้าๆ อยู่ตรงหน้าเขา

การ์ด UR ใบที่สอง!

ซูเหยี่ยนไม่มีเวลามาชื่นชมรูปลักษณ์ของการ์ดใบนี้ เขายื่นมือไปคว้ามันมาดูเอฟเฟกต์ทันที

[คำอธิบายการ์ด]: หลังจากใช้การ์ดใบนี้ ผู้ใช้จะได้รับความสามารถเฉพาะตัวของพรสวรรค์ ได้แก่ [แยกชิ้นส่วนสสาร], [หลอมรวมตามสั่ง], และ [ดรรชนีเลื่อนขั้น]

[ความสามารถพรสวรรค์]:

[แยกชิ้นส่วนสสาร]: มือทั้งสองข้างของคุณมีความสามารถในการแยกชิ้นส่วนสสารที่เป็นรูปธรรมใดๆ (ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต) สามารถแปลงสิ่งเหล่านั้นให้เป็น "พลังงานควอนตัม" และกักเก็บไว้ได้โดยตรง; การแยกชิ้นส่วนสสารที่ไม่ใช่การ์ด ต้องใช้เหรียญโลหิตตามความแข็งแกร่งและระดับของสสารเป้าหมาย; แต่การแยกชิ้นส่วนสสารประเภทการ์ด ไม่จำเป็นต้องใช้เหรียญโลหิตเพิ่มเติม

[หลอมรวมตามสั่ง]: ใช้ "พลังงานควอนตัม" ที่กักเก็บไว้ สร้างสรรค์สิ่งของใหม่ (ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต) ตามที่คุณจินตนาการไว้ในหัวขึ้นมา; อัตราความสำเร็จในการสร้างขึ้นอยู่กับรายละเอียดที่ผู้ใช้จินตนาการ ยิ่งรายละเอียดเยอะ อัตราความสำเร็จยิ่งสูง; หากสร้างล้มเหลว จะคืนพลังงานควอนตัมให้ทั้งหมด; หากมีการ์ดของสิ่งของประเภทเดียวกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องจินตนาการ ก็สามารถหลอมสร้างสิ่งของประเภทและระดับเดียวกันได้สำเร็จ 100%

[ดรรชนีเลื่อนขั้น]: ใช้ "พลังงานควอนตัม" ที่กักเก็บไว้ ร่ายเอฟเฟกต์ "หลอมรวมตามสั่ง" ลงบนสิ่งของเป้าหมายเพื่อซ่อมแซมหรือดัดแปลง; อัตราความสำเร็จและผลลัพธ์เมื่อล้มเหลว อ้างอิงตามเอฟเฟกต์ของ [หลอมรวมตามสั่ง]

[ความทนทานของการ์ด]: การ์ดระดับตำนาน ใช้งานได้ไม่จำกัดครั้ง

[การแลกเปลี่ยนการ์ด]: การ์ดระดับตำนาน ไม่สามารถซื้อขาย ไม่สามารถทำหล่นหายได้

[ข้อมูลการ์ด]: เมื่อสะสมการแยกชิ้นส่วนสิ่งของสำเร็จครบ 10,000 ครั้ง, หลอมรวมสิ่งของสำเร็จครบ 10,000 ครั้ง, และเลื่อนขั้นสิ่งของสำเร็จครบ 10,000 ครั้ง; จะปลดล็อก "ร่างประกายแสง" โดยอัตโนมัติ เพิ่มขีดจำกัดการกักเก็บพลังงานควอนตัมเป็น "ไร้ขีดจำกัด" และได้รับความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของการ์ดประกายแสง "เตาหลอมสิ่งมีชีวิต"

...

"ซี๊ดดด!"

ซูเหยี่ยนเบิกตากว้าง ด้วยประสบการณ์การเล่นเกมมาหลายปี เขาเข้าใจถึงแก่นแท้ของการ์ด UR ใบนี้ในทันที

"เปลี่ยนขยะเป็นสมบัติงั้นสิ! พรสวรรค์ชั้นยอด พรสวรรค์ระดับท็อป!"

"สมกับเป็นการ์ด UR ไม่มีการ์ดขยะเลย มีแต่การ์ดพลิกเกมทั้งนั้น!"

ซูเหยี่ยนตื่นเต้นจนแทบจะกระโดด สิ่งแรกที่เขาคิดขึ้นมาได้คือ: หลอมยานพาหนะ! สร้างการ์ดพักผ่อนด้วยมือเปล่า!

ตู้กาชาไม่ยอมให้การ์ดพักผ่อนมาใช่ไหม?

ไม่เป็นไร!

มีพรสวรรค์อยู่ในมือ แค่แยกชิ้นส่วนสสาร แล้วหลอมเป็นยานพาหนะ... อยากได้ยานพาหนะแบบไหนก็สร้างแบบนั้นเลย!

จะมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ หรือถ้าจินตนาการล้ำเลิศพอ จะสร้างรถถัง เครื่องบินก็ยังได้!

นี่ไม่ได้พูดมั่วๆ นะ ในคำอธิบายความสามารถพรสวรรค์ของการ์ดบอกไว้ชัดเจนเลยว่า: สร้างตามรายละเอียดที่ผู้ใช้จินตนาการไว้ในหัว!

ซูเหยี่ยนคิดอะไรอยู่ในหัว ก็สร้างสิ่งนั้นออกมาได้เลย!

อะไรคือการสร้างจากความว่างเปล่า?

อะไรคือการบอกว่าฉันคือพระเจ้า?

อะไรคือการสร้างสรรค์สรรพสิ่ง?

การ์ดพรสวรรค์ใบนี้มันโกงเกินไปแล้ว นี่มันการ์ดพลิกเกมของแท้!

ที่สำคัญที่สุดคือ การ์ดพรสวรรค์ใบนี้เป็นการ์ด UR และการ์ด UR จะไม่ถูกจำกัดด้วยค่าความทนทาน!

ถ้าเปลี่ยนเป็นการ์ดพรสวรรค์ระดับอื่น ต่อให้เอฟเฟกต์จะทรงพลังแค่ไหน ก็คงใช้ได้ไม่กี่ครั้ง

จากข้อมูลที่ผู้ใช้คนอื่นๆ คุยกันเมื่อตอนกลางวัน การ์ดทุกใบล้วนมีข้อจำกัดเรื่องค่าความทนทานทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการ์ดพรสวรรค์, การ์ดสกิล หรืออะไรก็ตาม ถ้าเผลอใช้มากเกินไป การ์ดก็จะแตกสลายทันที!

อยากใช้อีกงั้นเหรอ? เสียใจด้วยนะไอ้หนุ่ม ไปสุ่มใหม่ซะ!

การ์ดใดๆ ที่ผู้ใช้สุ่มได้ ไม่ได้หมายความว่าจะได้ครอบครองตลอดไป ผู้ใช้มีแค่ "สิทธิ์ใช้งานชั่วคราว" เท่านั้น

การ์ดที่จะใช้ได้ตลอดกาล ไม่ต้องกลัวหาย ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าความทนทาน... มีแค่การ์ด UR เท่านั้น!

"จิง เธอว่าเจ๋งปะ!"

ซูเหยี่ยนยื่นการ์ดไปตรงหน้า อวดอย่างภูมิใจ

เขาไม่ได้โง่พอที่จะไปอวดไพ่ตายของตัวเองในช่องแชท ความดีใจจนล้นอกนี้ทำได้แค่แบ่งปันกับพวกข้ารับใช้เท่านั้น

"ทรงพลังมากจริงๆ ค่ะ"

หลังจากดูเอฟเฟกต์การ์ดแล้ว จิงก็พยักหน้าเห็นด้วย แต่เธอก็เตือนซูเหยี่ยนทันที: "เจ้านายคะ แต่มันก็มีข้อจำกัดที่ค่อนข้างใหญ่เหมือนกันนะคะ"

"มันไม่สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตได้ หมายความว่ามันขาด 'ความสามารถในการต่อสู้' ไป และเน้นไปที่การสนับสนุนการใช้งานมากกว่าค่ะ"

"ในขณะเดียวกัน เงื่อนไขพื้นฐานของการหลอมและการเลื่อนขั้นดูเหมือนจะเป็น 'จินตนาการ' แต่แท้จริงแล้วมันคือ 'พื้นฐานความรู้' ค่ะ"

"จากการวิเคราะห์ของฉัน สิ่งที่เรียกว่า 'รายละเอียดในการจินตนาการยิ่งเยอะ' ไม่ได้หมายถึงรูปลักษณ์ภายนอกของสิ่งที่สร้างขึ้น แต่หมายถึงตรรกะการทำงาน โครงสร้าง และรายละเอียดเชิงลึกทั้งภายในและภายนอกค่ะ"

จิงหยุดชั่วคราว ก่อนจะลดเสียงลง: "นี่หมายความว่า ถ้าเจ้านายอยากได้ของที่ทรงพลังกว่าเดิม ก่อนอื่นต้องเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ ถึงจะสร้างมันขึ้นมาได้ค่ะ"

"นอกจากนี้ อัตราส่วนระหว่างการได้รับพลังงานควอนตัมจากการแยกชิ้นส่วน กับการใช้พลังงานในการหลอมสร้าง เราก็ยังไม่ทราบแน่ชัด"

"แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า การ์ดใบนี้ไม่สามารถเนรมิตอะไรขึ้นมาได้ลอยๆ มันต้องใช้เหรียญโลหิตหรือการ์ดระดับต่ำจำนวนมหาศาลเพื่อเป็นฐานรองรับค่ะ"

ลักษณะนิสัยของจิงค่อนข้างชัดเจน เธอมักจะตีแสกหน้าซูเหยี่ยนเวลาที่เขากำลังมองโลกในแง่ดีเกินไป เพื่อชี้ให้เห็นถึงข้อบกพร่องและปัญหา

นี่ไม่ใช่คนขวางโลก แต่เป็นสไตล์ "ขุนนางผู้ทัดทาน" ขนานแท้

แต่ซูเหยี่ยนไม่สนใจหรอก สิ่งที่เขาไม่เคยขาดเลยก็คือการมองโลกในแง่ดีและความมั่นใจ

พระเจ้าถังไท่จงมีหลี่ซื่อหมินเป็นกระจกสะท้อนใจ เราก็มีกระจกของเราได้เหมือนกันนี่นา

"จะเก่งจริงไหม ลองใช้ดูก็รู้"

ซูเหยี่ยนยิ้ม กำการ์ดพรสวรรค์ระดับตำนานไว้แน่น แล้วนึกในใจ: "ใช้การ์ด"

"ปัง!"

การ์ดที่ส่องประกายสว่างวาบระเบิดออก หมอกสีแดงพันรอบมือทั้งสองข้างของซูเหยี่ยน ก่อนจะซึมเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ในเสี้ยววินาทีนั้น ความรู้สึกประหลาดก็ผุดขึ้นในใจของซูเหยี่ยน

ประสบการณ์และสัญชาตญาณใหม่ๆ มากมายผุดขึ้นมาในหัว ราวกับว่าเขามีความสามารถพิเศษติดตัวมาตั้งแต่เกิด

เนื่องจากการ์ดพรสวรรค์ UR มีค่าความทนทานแบบไม่จำกัด ซูเหยี่ยนจึงรักษาสถานะการใช้งานไว้ได้ตลอดเวลา โดยไม่ต้องเปลี่ยนมันกลับไปอยู่ในรูปแบบการ์ดอีก

"รู้สึกไม่เลวเลย"

ซูเหยี่ยนเหยียดมือออก ก่อนจะหยิบการ์ดอุปกรณ์ระดับ N ที่ไม่เข้ากับทีมออกมาสองสามใบ

เมื่อเขานึกในใจ ฝ่ามือของซูเหยี่ยนก็เปล่งแสงสีแดง การ์ด N ในมือแตกสลายกลายเป็นกลุ่มพลังงานแปลกประหลาดมารวมกันที่มือทั้งสองข้าง ก่อนจะลอยไปรวมกันที่มุมซ้ายบนในมุมมองของเขา

ข้างๆ รูปโปรไฟล์ในหน้าจอเกมคือตัวเลขเหรียญโลหิต กลุ่มพลังงานนี้ไปรวมกันอยู่ข้างๆ นั้น ปรากฏตัวเลข [5] ขึ้นมา ซึ่งหมายความว่าซูเหยี่ยนมีสัญลักษณ์ใหม่เพิ่มขึ้นมา: พลังงานควอนตัม

"การ์ด N 5 ใบ ให้พลังงานควอนตัมมาแค่ 5 แต้มเองเหรอ?"

ซูเหยี่ยนขมวดคิ้ว นี่มันน้อยกว่าที่เขาคาดไว้มาก

เป็นเพราะการ์ดอุปกรณ์พวกนี้ระดับต่ำเกินไป?

หรือเป็นเพราะพลังงานพรสวรรค์นี้มันระดับสูงเกินไป?

ถ้าคำนวณตามหลักการแล้ว ดูเหมือนว่าพลังงานควอนตัมจะมีมูลค่ามากกว่าเหรียญโลหิตซะอีก?!

"5 แต้มก็ 5 แต้ม ลองดูก่อนว่ามันจะสร้างยานพาหนะออกมาได้ไหม"

ซูเหยี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลับตาทำสมาธิ เริ่มวาดโครงสร้างของยานพาหนะที่เขาอยากสร้างขึ้นมาในหัว

เขาไม่กล้าสร้างรถถังหรือรถยิงจรวดอะไรพวกนั้น เพราะเขาไม่คุ้นเคยกับของพวกนั้นเลย

ตามคำแนะนำของจิง ซูเหยี่ยนตั้งใจจะเริ่มจากมอเตอร์ไซค์ธรรมดาที่สุดก่อน เขาคุ้นเคยกับมันดีที่สุด เพราะเมื่อก่อนเคยซื้อมาขี่เล่นอยู่หลายคัน รู้เรื่องค่อนข้างทะลุปรุโปร่ง

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ยานพาหนะประเภทมอเตอร์ไซค์ในหัวของซูเหยี่ยนก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ยางรถ, ตัวถัง, หน้ารถ, ถังน้ำมัน, กระจกมองหลัง, ไปจนถึงโครงสร้างพื้นฐานภายใน... ทุกรายละเอียดที่ซูเหยี่ยนนึกออก ถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์

เวลาผ่านไปแค่สิบกว่านาที หน้าผากของซูเหยี่ยนก็เริ่มมีเหงื่อซึมออกมา

เชี่ย!

ไม่มีใครบอกเลยนะเว้ย ว่าการใช้สมองมันจะเหนื่อยขนาดนี้!

อาจจะเป็นเพราะมันเกี่ยวข้องกับพลังจิตอะไรทำนองนั้น ซูเหยี่ยนก็ไม่ค่อยเข้าใจหลักการเท่าไหร่ ตอนนี้เขาได้แต่กัดฟันเติมรายละเอียดในพิมพ์เขียวที่อยู่ในหัวให้เต็ม

หลังจากเติมจนไม่มีอะไรให้เติมแล้ว ซูเหยี่ยนถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก เตรียมตัวใช้พรสวรรค์ลองสร้างดู

แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง

ความรู้สึกประหลาดที่อธิบายไม่ได้ก็ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ขัดขวางการกระทำต่อไปของเขา

"เหมือนว่า... พลังงานจะไม่พอ... ขาดอีกเยอะเลย"

"ถ้าอยากสร้างมอเตอร์ไซค์คันนี้ให้สำเร็จ อย่างน้อยต้องใช้พลังงาน 100 แต้ม!"

ซูเหยี่ยนอึ้งไป

ความรู้สึกนี้มันแปลกมาก ไม่มีข้อความจากระบบแจ้งเตือนเลย แต่เขากลับรับรู้ได้ว่าพลังงานไม่พอ

เหมือนกับช่างตีเหล็กที่ตีดาบมานับครั้งไม่ถ้วน แค่มองวัสดุและเครื่องมือแวบเดียวก็รู้แล้วว่างานนี้จะสำเร็จไหม มันเป็นสัญชาตญาณล้วนๆ

"เชี่ย โคตรแพง!"

ซูเหยี่ยนถอนหายใจ รู้สึกพังทลายเล็กน้อย: "สรุปคือฉันนั่งสมาธิมาตั้งนาน สุดท้ายมาบอกว่าพลังงานไม่พอเนี่ยนะ!"

"แค่จะสร้างการ์ดพักผ่อนสักใบ มันจะยากอะไรขนาดนั้นเลยเหรอ?!"

ซูเหยี่ยนพึมพำบ่น แต่ก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

ยากก็ยากหน่อย แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีทิศทางและวิธีทำแล้ว ไม่เหมือนผู้ใช้คนอื่นๆ ที่ป่านนี้คงยังต้องกัดฟันเดินแข่งเดินและฝืนทนกับความง่วงอยู่

"โอเค แยกชิ้นส่วนต่อ!"

ซูเหยี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึก ให้ข้ารับใช้เอาวัสดุอุปกรณ์ที่เก็บมาตามข้างทางมาลองแยกชิ้นส่วนดู

ข้อความแจ้งเตือนบอกว่าต้องใช้เหรียญโลหิต เฉลี่ยแล้วแยกวัสดุต้องใช้เหรียญโลหิต 150 เหรียญ ถึงจะได้พลังงานควอนตัม 1 แต้ม

ขาดทุนย่อยยับ สู้เอาไปสุ่มการ์ดไม่ได้เลย

ซูเหยี่ยนล้มเลิกความคิดนั้นทันที แล้วหันกลับไปเปิดแท่นบูชาสังเวยอีกครั้ง

"พี่ๆ น้องๆ ฉันกลับมาแล้ว"

"คืนนี้ฉันฆ่าไปเยอะ สะสมเหรียญโลหิตได้ตั้ง 7,000 กว่าเหรียญแล้ว"

"70 โรลรวด ฉันทุ่มหมดตัวเลย ขอหน้าตาหน่อย ขอ SR สักใบได้ไหม?"