บทที่ 28: บุกถล่มตึกเฮนรี่กรุ๊ป! ความตื่นตระหนกของเฮนรี่

บทที่ 28: บุกถล่มตึกเฮนรี่กรุ๊ป! ความตื่นตระหนกของเฮนรี่

จากแผนผังโครงสร้างภายในของอาคารที่เขาได้มาล่วงหน้า ที่นี่ไม่มีทางลับอื่นที่ทะลุออกไปสู่ด้านนอกได้ และบนดาดฟ้าของอาคารก็ไม่มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ด้วยเช่นกัน สิ่งนี้ช่วยลดความยุ่งยากให้หลินเฉินไปได้มาก

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรูปร่างกำยำล่ำสันในชุดเครื่องแบบทหารที่ประจำอยู่ตรงทางเข้าต่างตกตะลึงเมื่อเห็นการบุกจู่โจมอย่างกะทันหันของกองทัพนักรบเดนตาย ทว่าพวกเขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ต่างพากันคว้าปืนขึ้นมาประจันหน้ากับกองทัพนักรบเดนตายด้วยสีหน้าดุดัน

"พวกแกเป็นใคร? หยุดเดี๋ยวนี้!"

"ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่คือถิ่นของเฮนรี่กรุ๊ป?"

"ตาบอดกันหรือไง? รีบไสหัวไปซะ!"

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยซึ่งเคยเป็นทหารของขุนศึกมาก่อน ไม่แสดงความหวาดหวั่นใดๆ แม้ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนักรบเดนตายที่มีจำนวนมากกว่าพวกตนหลายเท่า สายตาของเขาเฉียบคม และจ้องมองกองทัพที่กำลังโอบล้อมเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง พวกมันไม่ได้มาดีแน่

อย่างไรก็ตาม กองกำลังฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากกว่าพวกเขาหลายเท่า เขาจึงไม่ได้นำลูกน้องเปิดฉากยิงตอบโต้ในทันที แต่เลือกที่จะส่งเสียงเตือนออกไปก่อน

แต่ในเวลานี้ เหล่านักรบเดนตายไม่ได้มีความคิดที่จะเจรจาพาทีด้วย คำสั่งที่พวกเขาได้รับมาคือไม่ต้องไว้ชีวิตใครทั้งนั้น

ฆ่าพวกมันให้หมด!

"ปัง ปัง ปัง~"

ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยประโยคถัดไป ปืนอาก้านับร้อยกระบอกก็สาดประกายไฟพร้อมกัน ปลดปล่อยห่ากระสุนออกไปอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะทันได้ตั้งตัว ร่างของพวกเขาก็พรุนไปด้วยรูกระสุนเสียแล้ว

เสียงปืนที่สาดกระหน่ำอย่างดุเดือดดังกึกก้องไปทั่วทั้งตึก และทุกคนที่อยู่ข้างในก็ล้วนได้ยินเสียงความวุ่นวายนี้

ในขณะนั้น เดวิด หัวหน้าหน่วยคุ้มกันในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ซึ่งอยู่ที่ล็อบบี้ชั้น 1 รีบคว้ารถปืนกลมือที่อยู่ข้างๆ และวิทยุสื่อสารที่เหน็บอยู่ข้างเอวขึ้นมาทันที

"ข้าศึกบุก! ข้าศึกบุก! ทุกหน่วยเตรียมพร้อม มีคนบุกโจมตีศูนย์บัญชาการของเรา!"

"ขอกำลังเสริมด่วน!"

บนชั้น 28 ภายในห้องทำงานอันหรูหรา โต๊ะทำงานไม้ชิงชันเก่าแก่ตั้งตระหง่านอยู่ ประดับประดาด้วยกรอบรูปหลายบานและธงชาติแบบพิเศษ รูปภาพขนาดใหญ่แขวนอยู่บนผนังด้านหลังโต๊ะทำงาน เป็นภาพของเฮนรี่ในชุดสูทเต็มยศ

เฮนรี่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหาร โดยมีเลขานุการสาวในชุดวาบหวิวกำลังนวดไหล่ให้เขาอย่างนุ่มนวลจากทางด้านหลัง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของหญิงสาวโชยเตะจมูกชายวัยกลางคนเป็นระยะๆ

ในขณะเดียวกัน เลขานุการอีกคนก็กำลังช่วยเขาเช็ดทำความสะอาดและบำรุงรักษาปืน ท้ายที่สุดแล้ว คนที่ทำงานสายนี้ต่างก็เป็นผู้หลงใหลในอาวุธปืนกันทั้งนั้น

หากมองดูให้ดี จะสังเกตเห็นว่าเลขานุการทั้งสองคนมีหน้าตาคล้ายคลึงกัน โอ้ ไม่ใช่แค่คล้ายหรอก พวกเธอเป็นฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะเลยต่างหาก

"วินนี่ ฝีมือการนวดของเธอเริ่มเป็นมืออาชีพขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ!"

"แอนนี่ ทำได้ดีมาก ทำต่อไปนะ"

"เข้าไปในห้องพักส่วนตัวของฉันกันเถอะ..."

ท้ายที่สุดแล้ว ใครเล่าจะอดใจไหว? แน่นอนว่าเฮนรี่ก็ทนไม่ไหวเช่นกัน เขาลูบศีรษะของเลขานุการคนหนึ่งเบาๆ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบที่หน้าห้องทำงาน

"มีอะไร? ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าไม่มีเรื่องสำคัญห้ามรบกวน!" เฮนรี่ตะคอกกลับด้วยความหงุดหงิด โดยไม่มีทีท่าว่าจะอนุญาตให้อีกฝ่ายเปิดประตูเข้ามา

"บอสครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว มีคนบุกเข้ามา!"

"พวกมันมากันเยอะมาก เป็นพันๆ คนเลย แถมยังมีปืนอาก้ากันทุกคนด้วย!"

เสียงรายงานอย่างร้อนรนของลูกน้องดังมาจากนอกประตู

คำรายงานนั้นเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังใหญ่ที่สาดโครมลงมาบนหัวของเฮนรี่ ทำให้เขาสร่างจากอารมณ์วาบหวามในทันที

เฮนรี่รีบเดินไปด้านข้างและเปิดจอมอนิเตอร์ส่วนตัวในห้องทำงาน เขาเห็นกองกำลังติดอาวุธจำนวนนับไม่ถ้วนพร้อมปืนอาก้าในมือกำลังกรูกันเข้ามาทางประตูหลักของอาคาร และสาดกระสุนใส่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเขาอย่างต่อเนื่อง

ชั่วขณะนั้น ล็อบบี้ชั้น 1 ของอาคารทั้งชั้นดูราวกับเป็นสนามรบอาบเลือด มีคนล้มตายลงอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางความโกลาหลขั้นสุด

"ปัง!"

เฮนรี่ตบมือขวาลงบนโต๊ะอย่างแรง เสียงดังทึบๆ ทำเอาเลขานุการที่อยู่ใต้โต๊ะสะดุ้งสุดตัว

"เข้ามา!"

ประตูห้องทำงานเปิดออก ลูกน้องที่มารายงานรีบก้าวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว

"สืบรู้หรือยังว่าใครหน้าไหนมันกล้ามาบุกศูนย์บัญชาการของฉัน? พวกมันไม่รู้หรือไงว่าเรามีกองกำลังพันธมิตรคอยหนุนหลังอยู่?" เฮนรี่จ้องมองลูกน้องด้วยความโกรธเกรี้ยว เยียบเย็น และเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ตั้งแต่เขาก่อตั้งเฮนรี่กรุ๊ปขึ้นมา ก็มีข้อพิพาททั้งเล็กและใหญ่เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่จะเกิดเหตุการณ์เหมือนอย่างในวันนี้ ที่มีคนกล้าส่งกองทหารมาปิดล้อมศูนย์บัญชาการของเขา ดูราวกับว่าพวกมันตั้งใจจะบุกถล่มให้ราบคาบ

อีกฝ่ายไม่รู้หรือไงว่าเขาคือหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งโกก้าง? ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีกองกำลังพันธมิตรโกก้างหนุนหลังอยู่อีก ไม่มีใครในโกก้างกล้ามาตอแยกับเขา การที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้ก็เท่ากับเป็นการรนหาที่ตายชัดๆ

เขายังคงไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ ตอนนี้เขามีความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นคือการกำจัดกองกำลังติดอาวุธทั้งหมดที่บุกรุกศูนย์บัญชาการของเขาให้สิ้นซาก จากนั้นเขาจะลากคอหัวหน้าของพวกมันมาทรมานให้ตายอย่างช้าๆ

"ตอนนี้เรายังไม่แน่ใจครับ แต่พวกมันมากันเยอะมาก อย่างน้อยๆ ก็หลายพันคน"

"พวกมันทั้งหมดใช้ปืนอาก้าเหมือนกันหมด และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชั้น 1 ของเราก็ถูกจัดการด้วยอำนาจการยิงที่รุนแรงของพวกมันในทันทีเลยครับ"

"ตอนนี้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเรากำลังพยายามถ่วงเวลาการบุกของพวกมันเอาไว้ และเราก็ได้ขอกำลังเสริมไปแล้วด้วยครับ"

"อีกแค่ 5 ถึง 10 นาที กำลังเสริมก็จะมาถึงแล้ว!"

ท่าทีดุร้ายของเฮนรี่ทำให้ลูกน้องกลัวจนเหงื่อแตกพลั่ก เขาต้องระมัดระวังในการรายงานสถานการณ์ปัจจุบันตามความเป็นจริง

เดิมทีลูกน้องคนนี้อยู่กับเดวิดที่ชั้น 1 และได้เห็นเหตุการณ์บุกโจมตีตั้งแต่เริ่มแรก จึงเข้าใจถึงการจู่โจมที่ดุดันและไร้ความปรานีจากมุมมองของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์จริง

บัดนี้ ความตื่นตระหนกกำลังแพร่กระจายไปทั่วทั้งตึก ทุกคนต่างเฝ้ารอให้กำลังเสริมเดินทางมาถึงและกำจัดกองกำลังติดอาวุธทั้งหมดที่บุกรุกเข้ามาในศูนย์บัญชาการ

ด้วยความกลัวว่าจะหนีไม่ทันเวลา ผู้คนจำนวนมากที่อยู่ชั้นล่างต่างพากันปีนหนีขึ้นไปยังชั้นที่สูงกว่า ทำให้บริเวณช่องบันไดแออัดยัดเยียดจนขยับเขยื้อนไม่ได้

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ จะไม่มีกำลังเสริมใดๆ มาช่วยทั้งนั้น กองกำลังทั้งหมดที่พวกเขาโทรไปขอความช่วยเหลือ ตอนนี้ต่างก็กำลังเผชิญกับอันตรายจากการถูกปิดล้อมและกวาดล้างเช่นเดียวกัน กองกำลังติดอาวุธทั้งหมดทั่วทั้งเขตเมืองถูกโจมตีพร้อมกันหมดแล้ว

"บัดซบเอ๊ย!"

"ไปบอกเดวิดให้ต้านไว้อีกหน่อย ฉันจะโทรไปขอความช่วยเหลือ!"

สีหน้าของเฮนรี่มืดมนลง เส้นเลือดที่ลำคอปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

เดวิดเป็นเพียงหัวหน้าหน่วยคุ้มกันประจำศูนย์บัญชาการ ดังนั้นกำลังเสริมที่เรียกมาจึงเป็นคนของกลุ่มพวกเขาเองทั้งหมด แต่อำนาจการยิงของศัตรูเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือได้ด้วยกองกำลังติดอาวุธของกลุ่มพวกเขาเพียงลำพัง

เขาจำเป็นต้องระดมกำลังทหารทั้งหมดในเมืองเพื่อมากวาดล้างคนกลุ่มนี้

ค่ายสาขาประจำเมืองของกองกำลังพันธมิตรโกก้าง โทรไม่ติด

สถานีตำรวจสาขาประจำเมือง โทรไม่ติด

แก๊งคอบร่าในท้องถิ่น โทรไม่ติด

วาลีกรุ๊ป ก็โทรไม่ติดเช่นกัน

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมถึงติดต่อใครไม่ได้เลยสักคน?

"ปัง!"

"ไม่ต้องพยายามหรอก ตอนนี้พวกนั้นกำลังยุ่งหัวปั่น ไม่มีเวลามาจับโทรศัพท์รับสายแก หรือส่งทหารมาช่วยแกหรอกนะ"

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นก็ขัดจังหวะการกดโทรศัพท์ของเขา เมื่อประตูห้องทำงานถูกเตะกระเด็นเปิดออกอย่างแรง

"ใครน่ะ?" เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของเฮนรี่ก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน