บทที่ 5: เทพหลินผู้ดุจดั่งพระเจ้า! จะอยู่หรือจะไป?

บทที่ 5: เทพหลินผู้ดุจดั่งพระเจ้า! จะอยู่หรือจะไป?

ในตอนนั้นเอง หลินเฉินที่เอาแต่ทำหน้านิ่งไร้อารมณ์ก็ลุกพรวดขึ้นมา

สายตาทุกคู่หันไปมองเขาโดยไม่ได้นัดหมาย

ชายคนนั้นไว้อาลัยให้หลินเฉินในใจเงียบๆ

"ไอ้โง่นี่มันบ้าไปแล้วเหรอวะ? ลุกขึ้นมายืนเด่นหราตอนนี้ อยากตายเป็นคนแรกหรือไง?"

หลินเฉินเดินเข้าไปหาชายชาวเมียนมาร่างบึกบึนสองสามคนนั้นด้วยท่าทีสงบนิ่ง ตบไหล่พวกเขาเบาๆ แล้วก้าวยาวๆ ออกไปข้างนอก

นักรบเดนตายคนหนึ่งรีบถอดเสื้อโค้ตตัวยาวของตัวเองออกแล้วนำไปคลุมไหล่ให้หลินเฉินทันที

ก่อนจะเดินตามหลังหลินเฉินไปอย่างนอบน้อม

"อะไรกัน! คนพวกนี้เป็นลูกน้องของเขาเหรอเนี่ย?"

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า รูม่านตาของชายคนนั้นก็หดเกร็งอย่างรุนแรง ความตกตะลึงในใจไม่ต่างอะไรกับแผ่นดินไหวระดับ 12 ริกเตอร์บนประเทศหมู่เกาะเล็กๆ เลยทีเดียว

ตอนนั้นเองเขาถึงได้ตระหนักว่า สิ่งที่หลินเฉินพูดหมายความว่า อย่างนั้น นี่เอง!

เขามาที่นี่เพื่อตรวจสอบจริงๆ งั้นเหรอ? นี่พวกเขาเพิ่งจะหนีรอดจากสถานการณ์อันตรายมาได้ เพื่อมาตกลงสู่อันตรายอีกขุมหนึ่งงั้นสิ?

เมื่อเดินไปถึงประตู หลินเฉินก็หันหน้ากลับมาและพูดว่า

"ทิ้งเงินค่าเดินทางไว้ให้พวกเขาสักหน่อย ใครที่อยากจะไป ก็เอาเงินไปแล้วรีบหนีซะ ส่วนใครที่ไม่อยากไป ก็อยู่สู้กับไอ้พวกแก๊งค้าอวัยวะพวกนี้ไปพร้อมกับฉัน!"

ทันทีที่สิ้นประโยคนั้น ประกายแห่งความหวังก็จุดประกายขึ้นในดวงตาของฝูงชนที่กำลังสิ้นหวังและไร้ความรู้สึกในทันที

วินาทีต่อมา นักรบเดนตายคนหนึ่งก็ก้าวออกไปข้างหน้าพร้อมกับดึงปึกเงินบาทไทยออกมา

ตอนแรก บางคนยังไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง จนกระทั่งเด็กสาวคนหนึ่งที่ยอมจำนนต่อความตายก้าวออกไปรับเงิน และพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

ทันใดนั้น คลื่นแห่งความหวังที่จะมีชีวิตรอดก็แผ่ซ่านไปทั่วฝูงชน

ทุกคนต่างพากันกรูเข้าไปแย่งปืน แต่ก็มีหลายคนที่ร้องไห้ตะโกนบอกว่าอยากจะตามหลินเฉินไปฆ่าล้างโคตรพวกแก๊งค้าอวัยวะให้หมด

หลินเฉินพยักหน้ารับ บอกให้คนที่อยากจะไปรออยู่ตรงนี้ก่อน ส่วนคนที่อยากจะสู้กับพวกแก๊งนรกพวกนี้ให้ตามเขามา

ตึกนี้มีห้องแบบนี้อยู่หลายห้อง

ในแต่ละชั้นมีผู้คุมอยู่แค่สองสามคนเท่านั้น

ผู้คุมพวกนี้ล้วนเป็นนักเลงท้องถิ่น พวกเขามาเป็นผู้คุมก็เพื่อหาเงิน

ฝีมือของพวกเขาก็พอๆ กับนักรบเดนตายระดับต้นของหลินเฉินนั่นแหละ

ดังนั้น พวกเขาจึงล้มลงตายเกลื่อนท่ามกลางสาดกระสุนปืนกลของเหล่านักรบเดนตาย

อาวุธของพวกเขาก็ถูกนักรบเดนตายที่เหลือยึดไปจนหมดเกลี้ยง

ใช้ปืนของพวกมัน เพื่อปล้นเงินของพวกมัน

เมื่อได้เงินมา หลินเฉินก็เปลี่ยนมันเป็นนักรบเดนตายทันที!

เขาอยากจะเคลียร์ภารกิจให้เสร็จเร็วๆ จะได้ดึงเอาสายการผลิตปืน AK ออกมาใช้สักที

ไม่นานนัก กลุ่มเหยื่อราวสองร้อยคนก็มารวมตัวกันอยู่ด้านหลังหลินเฉิน

พวกเขาล้วนต้องการร่วมมือกับหลินเฉินเพื่อโค่นล้มขบวนการค้าอวัยวะพวกนี้

แน่นอนว่ายังมีอีกหลายคนที่เลือกจะหลบซ่อนตัวอยู่แต่ในห้อง

หลังจากที่หลินเฉินจัดการกับทุกคนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจะส่งคนไปคุ้มกันพวกเขากลับไปอย่างปลอดภัย

ไม่นาน ภายใต้การระดมยิงอย่างหนักหน่วงของเหล่านักรบเดนตาย ผู้คุมทั้งหมดในชั้นที่กักขัง 'ลูกหมู' เอาไว้ก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก...

"ยะ... อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันยอมบอกทุกอย่างแล้ว!"

ชายคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนคนจีนร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา ขณะถูกนักรบเดนตายลากตัวมาอยู่ตรงหน้าหลินเฉิน

"ไหน ลองบอกมาสิ ว่าใครเป็นหัวหน้าของที่นี่!"

"ถ้าพูดจาดีๆ ฉันอาจจะไว้ชีวิตแกก็ได้นะ!"

หลินเฉินพูดด้วยสีหน้าจริงใจ ทว่าสายตากลับเหลือบมองไปที่กลุ่มเหยื่อด้านหลัง ซึ่งกำลังจ้องมองชายคนนั้นด้วยแววตาที่ลุกโชนไปด้วยความโกรธแค้น

"ที่นี่เป็นฐานที่มั่นของแก๊งอสรพิษ"

"มีผู้คุมอยู่ในฐานนี้ทั้งหมดประมาณ 120 คน"

"หัวหน้าของที่นี่คือ ม่ายเจีย เป็นบอสย่อยของแก๊งอสรพิษ"

"อาวุธของพวกมันมีประมาณ..."

ชายวัยกลางคนหน้าตาเหมือนคนจีนคนนี้คายข้อมูลทุกอย่างที่เขารู้ออกมาจนหมดเปลือก

หลินเฉินพยักหน้ารับ ก่อนจะซักไซ้ต่อ "เล่าเรื่องแก๊งอสรพิษให้ฉันฟังหน่อยสิ!"

ถึงแม้หลินเฉินจะสามารถเดินไปสุ่มถามคนท้องถิ่นคนไหนก็ได้ และพวกเขาก็น่าจะรู้เรื่องการมีอยู่ของแก๊งอสรพิษอยู่แล้ว

แต่คนที่ทำงานให้พวกมัน ย่อมต้องรู้อะไรลึกซึ้งกว่านั้นแน่

"แก๊งอสรพิษเป็นแก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ มีสมาชิกมากกว่าห้าพันคน"

"พวกมันดูแลฐานที่มั่นอยู่สิบหกแห่ง สิบแห่งในนั้นเป็นแบบเดียวกับที่นี่ ส่วนอีกหลายแห่งทำธุรกิจหลอกลวงต้มตุ๋นทางโทรศัพท์..."

"ฉันมีแผนที่แสดงที่ตั้งฐานที่มั่นของพวกมันในละแวกนี้ด้วยนะ!"

พูดจบ เขาก็บอกจุดซ่อนแผนที่ของเขาให้ฟัง

หลินเฉินส่งซิกด้วยสายตา ทันใดนั้นนักรบเดนตายคนหนึ่งก็รีบไปเอาแผนที่มาให้

"นอกจากนี้ พวกมันยังลักลอบค้าอาวุธ ค้ายาเสพติด และอื่นๆ อีกสารพัด อะไรที่ทำเงินได้ พวกมันทำหมด!"

"ฉันรู้แค่นี้แหละ!"

"ฉันบอกแกไปหมดทุกอย่างแล้ว! ทีนี้แกปล่อยฉันไปได้หรือยัง?"

ชายคนนั้นถามอย่างระแวดระวัง

ถึงแม้หลินเฉินจะบอกว่าจะไว้ชีวิตเขา แต่ในยุคสมัยแบบนี้ ใครมันจะไปเชื่อคำสัญญาว่าจะปล่อยตัวกันล่ะ?

ที่เขายอมคายข้อมูลออกมาทั้งหมดก็เพื่อยื้อชีวิตให้ยาวนานขึ้นอีกนิดเท่านั้นแหละ

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าชะตากรรมของเขาจะอยู่หรือตาย ล้วนขึ้นอยู่กับหลินเฉินแต่เพียงผู้เดียว

"ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ฆ่าแกหรอก!"

หลินเฉินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ เจือปน

"ขอบคุณครับลูกพี่ที่เมตตาไว้ชีวิต! ขอบคุณครับ!"

ชายคนนั้นตื่นเต้นดีใจ รีบโขกศีรษะขอบคุณหลินเฉินรัวๆ

"อืม ฉันไม่ฆ่าแกหรอก แต่คนพวกนั้นจะฆ่าแกหรือเปล่า ฉันไม่รู้นะ!"

หลินเฉินเบี่ยงตัวหลบ เผยให้เห็นเหยื่อทั้งสองร้อยคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเพลิงแค้นที่ลุกโชน

ทันใดนั้น ฝูงชนก็พากันพุ่งเข้าไปรุมทึ้งชายคนนั้น กดเขาลงกับพื้น และประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

"ไอ้ชาติหมา! ไอ้คนทรยศเนรคุณ แกมันกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา!"

"แกมันไม่คู่ควรที่จะเกิดมาเป็นคนจีน!"

"ไอ้เดรัจฉาน ไปลงนรกซะเถอะมึง!"

"..."

"อ๊ากก!"

กร๊อบ แกร๊บ---

เสียงกระดูกแตกหักดังประสานกับเสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วบริเวณ

หนึ่งนาทีต่อมา ทุกคนก็หยุดชะงักและยืนนิ่งงัน มีเพียงซากศพที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นเท่านั้น

หลายคนที่อยู่ใกล้ศพนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด!

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงัน

"เมื่อกี้ทุกคนคงได้ยินกันหมดแล้วนะ! ยังมีฐานที่มั่นแบบนี้อีกนับสิบแห่งที่เพื่อนร่วมชาติของเรากำลังทนทุกข์ทรมานอยู่! ย้ำอีกครั้ง ใครที่อยากจะกลับบ้าน เดี๋ยวฉันจะให้ค่าเดินทางแล้วส่งคนไปคุ้มกันพวกคุณออกไป"

"แต่ถ้าใครอยากจะอยู่ต่อ ก็ตามฉันมา เราจะไปช่วยเพื่อนร่วมชาติของเราทุกคน!"

"ไม่ว่าพวกคุณจะตัดสินใจยังไง ตอนนี้ฉันขอให้พวกคุณให้ความร่วมมือและรออยู่ที่นี่ก่อน อย่าเพิ่งก่อเรื่องวุ่นวาย"

"ถ้าใครคิดจะหนีเอาตัวรอดไปเอง ฉันก็จะไม่ห้าม แต่ที่นี่ห่างไกลจากชายแดนจีนมาก คงไม่ต้องบอกหรอกนะว่าถ้าถูกจับกลับมาได้ จะต้องเจอกับจุดจบยังไง!"

"ลองเก็บไปคิดดูให้ดี หวังว่ากลับมาคราวนี้ ฉันจะได้ยินคำตอบจากพวกคุณนะ!"

หลินเฉินยืนอยู่เบื้องหน้าฝูงชน เอ่ยปลุกระดมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เขาเพิ่งจะเริ่มต้นสร้างกองกำลัง และคนกลุ่มนี้ก็ถือเป็นกำลังรบที่สำคัญไม่น้อย

ในขณะที่ทุกคนยังคงลังเล หลินเฉินก็เป็นผู้นำทีม มุ่งหน้าไปจัดการกับตึกกองบัญชาการหลังสุดท้ายของศัตรู

ก่อนหน้านี้ พวกเขาทะยอยกำจัดผู้คุมไปได้ราวห้าหกสิบคนแล้ว

ตามที่ชายคนนั้นบอก คนของศัตรูที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งน่าจะรวมตัวกันอยู่ที่ตึกหลังสุดท้ายนั่น

ในเวลานี้ บนตึกห้าชั้น แต่ละชั้นมีผู้คุมพร้อมอาวุธปืน AK ประจำการอยู่ตรงบันไดราวสิบคน

ด้วยพื้นที่ที่คับแคบเช่นนี้ ทำให้พวกมันสามารถยันการโจมตีของนักรบเดนตายนับพันคนของหลินเฉินไว้ได้ชั่วขณะ

ส่วนม่ายเจียนั้นได้หนีไปหลบอยู่หลังที่กำบังบนดาดฟ้าแล้ว

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากหนี แต่ตั้งแต่แรกเริ่ม นักรบเดนตายของหลินเฉินจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดรอบๆ ตึก ก็สาดกระสุนใส่ใครก็ตามที่พยายามจะหนีออกไป

ดูเหมือนศัตรูจะจงใจเก็บตึกหลังนี้ไว้จัดการเป็นลำดับสุดท้าย

หลินเฉินนำเหล่านักรบเดนตายมาถึงหน้าตึกกองบัญชาการ

ด้วยเงินที่ปล้นมาจากตึกหลายสิบหลังก่อนหน้านี้ กองกำลังนักรบเดนตายของหลินเฉินจึงแข็งแกร่งและมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จนตอนนี้มีมากกว่าแปดร้อยคนแล้ว

เมื่อทอดสายตามองตึกหลังสุดท้ายที่มีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา หลินเฉินก็แสยะยิ้ม

เขาสั่งการให้นักรบเดนตายระดับสูงของเขาเป็นผู้นำการโจมตี!