บทที่ 95: พลังแห่งเท็นริงส์! (ฟรี)

“ดีมาก พวกคุณมากันครบแล้ว”

เหวินหวู่ราวกับราชาที่ออกตรวจอาณาเขต มือไพล่หลัง เดินเข้าไปในห้องประชุมทีละก้าว ทุกย่างก้าวเหมือนเหยียบลงบนหัวใจของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ทำให้รู้สึกอึดอัดจนแทบกระอักเลือด!

ในที่สุด

คิงพินก็ทนไม่ไหวเป็นคนแรก

เขาไม่อาจยอมรับได้ว่าบนถิ่นของตัวเอง จะมีใครโผล่มาในฐานะผู้เป็นนายต่อหน้าเขา

นั่นทำให้เขาทั้งโกรธ และแอบหวาดกลัวลึก ๆ

ใช่!

คิงพินก็กลัวเหมือนกัน

ทุกคนต่างก็กลัว ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหนก็ตาม

เพียงแต่ยังไม่เจอสิ่งที่ทำให้ตัวเองหวาดหวั่นเท่านั้นเอง

แต่เมื่อเจอเข้า ต่อให้เป็นพระเจ้าก็ยังต้องหวาดกลัว!

“แกเป็นใครกันแน่? ใครอนุญาตให้แกทำแบบนี้?!”

คิงพินลุกขึ้นจากเก้าอี้ ร่างกำยำถือไม้เท้าแน่น สายตาเย็นชาเต็มไปด้วยจิตสังหารเหมือนหมีคลั่งจ้องเหวินหวู่ตรงหน้า

“ฉันเป็นใครเหรอ?”

เหวินหวู่มองคิงพินอย่างเฉยเมยแล้วพูดว่า “คุณจะเรียกฉันว่าคุณสวี่ก็ได้ หรือจะเรียกว่านายท่านก็ได้ และต่อไปนี่จะเป็นเกียรติของคุณ”

คนอื่นในห้องไม่กล้าพูดอะไรเลย

ตั้งแต่เหวินหวู่ก้าวเข้ามาในห้องประชุม ราวกับมีพลังล่องหนบีบหัวใจพวกเขาแน่น ทำให้หวาดกลัวชายตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ก็ไม่มีใครกล้าแย้ง

มีแค่คิงพิน!

ชายร่างหมีคนนี้ฝืนทนสุดกำลัง

“เพ้อเจ้อ!”

คิงพินคำราม แล้วจู่ ๆ ลำแสงเลเซอร์สีแดงก็พุ่งออกจากปลายไม้เท้าในมือ เข้ายิงใส่เหวินหวู่ตรงหน้า

นี่คืออาวุธลับของคิงพิน

คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากมายเคยโดนเขาคิดบัญชีด้วยอาวุธชิ้นนี้ และตายคามือเขา

แต่ครั้งนี้ อาวุธลับของเขาล้มเหลว!

ลำแสงเลเซอร์ไม่อาจทำร้ายเหวินหวู่ได้

มันถูกพลังงานสีน้ำเงินสายหนึ่งสกัดเอาไว้

เหวินหวู่มองคิงพินอย่างแผ่วเบา แววตาเหมือนมีความชื่นชมเล็กน้อยแล้วพูดว่า “คุณไม่เลว ฉันให้โอกาสคุณสวามิภักดิ์กับฉันได้”

คิงพินเคยได้ยินคำหยิ่งผยองแบบนี้ที่ไหนกัน?

ให้เขาสวามิภักดิ์งั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

เขาจึงพุ่งเข้าใส่ด้วยความโกรธ หมายจะฉีกเหวินหวู่เป็นชิ้น ๆ!

แต่ในวินาทีถัดมา

ตูม!

พลังงานสีน้ำเงินพุ่งออกจากมือเหวินหวู่ ซัดใส่คิงพินที่พุ่งเข้ามา

ร่างมหึมาของคิงพินลอยกระเด็นราวกับตุ๊กตาขาดสาย ฟาดเข้ากับโต๊ะประชุมตัวใหญ่จนโต๊ะไม้เนื้อแข็งแตกกระจายทันที

พื้นยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดจากแรงกระแทก

คิงพินที่นอนอยู่บนพื้นพยายามลุกขึ้น หน้าอกไหม้เกรียมเป็นสีดำ ผิวหนังชั้นบนตายด้านจนไม่รู้สึกเจ็บ มีแค่ความชาด้าน!

“คนที่ชอบโยนโอกาสทิ้งไป ฉันเคยให้สองครั้งแล้ว แต่เขาไม่เห็นคุณค่า ตอนนี้ฉันให้โอกาสคุณอีกครั้ง หวังว่าคุณจะไม่เลือกผิด”

เหวินหวู่มองลงมาที่คิงพินอย่างเย็นชา

สายตาแบบพระเจ้ามองมดมนุษย์ ทำให้คิงพินก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว

เขากำหมัดแน่น คิดจะต่อต้าน แต่ภาพเมื่อครู่ทำให้เขาตระหนักชัดถึงช่องว่างพลังระหว่างทั้งสองฝ่าย

นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะชดเชยด้วยจำนวนคนได้

ไม่ใช่เรื่องที่ถืออาวุธมาก็จะรับมือได้

อีกฝ่ายคือผู้แข็งแกร่งที่เกินกว่าความเข้าใจของคนทั่วไป แม้คิงพินจะมีพลังเหนือมนุษย์ แต่ต่อหน้าเหวินหวู่ เขาก็เหมือนมดตัวหนึ่งเท่านั้น!

เขาไม่อยากตาย!

คิงพินไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักอดทน

สมัยเริ่มต้น เขาเคยเป็นเด็กรับใช้ให้คนอื่น เคยก้มหัวให้หลายคน

ดังนั้น

แม้สถานะตอนนี้จะต่างออกไปมาก

แต่คิงพินก็ยังเป็นคนเดิม!

เพราะงั้น

เขายอมจำนน!

เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น แสดงความภักดีต่อเหวินหวู่!

แน่นอน

ทั้งเหวินหวู่และคิงพินต่างก็รู้ดีว่าความภักดีนั้นมีขีดจำกัด

ตราบใดที่วันหนึ่งคิงพินมีพลังพอจะต่อต้าน เขาจะสลัดความภักดีทิ้งโดยไม่ลังเล เหวี่ยงหมัดกลับมายึดบัลลังก์ราชาอีกครั้ง!

แต่เหวินหวู่ไม่สนใจ

ความหยิ่งผยองทำให้เขาไม่แคร์ว่าลูกน้องจะจริงใจหรือไม่

ในอดีตเขาก็เคยรับคนดื้อรั้นไว้มากมาย ตอนแรกแต่ละคนล้วนไม่พอใจ คิดโค่นล้มเขาทุกวัน

แล้วไงล่ะ?

สุดท้ายจักรพรรดิก็ยังมีแค่เหวินหวู่!

และลูกน้องที่เคยไม่พอใจเหล่านั้น สุดท้ายก็ถูกเขาทำให้ยอมศิโรราบ มอบความภักดีแท้จริงให้!

น่าเสียดาย!

เขาแพ้ศึกครั้งนั้น

แพ้ให้กับกลุ่มที่เรียกตัวเองว่าอีเทอร์นัลส์

เขาสูญเสียทุกอย่างที่เคยมี แม้แต่ต้องสละพลัง กลายเป็นคนธรรมดา เริ่มชีวิตใหม่

แต่บางคนเกิดมาไม่ธรรมดา

เขาไม่เหมาะจะใช้ชีวิตเรียบง่าย!

ทุกสิ่งรอบตัวบอกเขาว่าเขาไม่ควรเป็นแบบนั้น

ดังนั้น

เหวินหวู่จึงทวงคืนพลังที่เสียไป และก้าวสู่เส้นทางจักรพรรดิอีกครั้ง

ครั้งนี้

เขาจะชนะ!

ไม่ใช่แค่ชนะเพื่อศักดิ์ศรีที่เคยเสียไป

แต่จะชนะเพื่อทวงคืนคนรัก!

เขารู้ว่าเธออยู่ที่นั่น รอเขากลับไปรับ

เพื่อเธอ และเพื่อเขาเอง เหวินหวู่ยอมรับความท้าทายอีกครั้ง!

ต่อให้ต้องล้มเหลวอีก เขาก็ไม่ลังเล!

แต่

ครั้งนี้เขาจะไม่แพ้อีกเด็ดขาด!

ดังนั้นเขาจึงพาคนของเขามายังสหรัฐอเมริกา

เพราะเขารู้ว่าเธออยู่ที่นี่!

เขาจึงตั้งใจยึดครองแผ่นดินนี้ก่อน อย่างที่กำลังทำอยู่ตอนนี้

ตอนที่เขานั่งบัลลังก์จักรพรรดิ สหรัฐยังไม่ก่อตั้งด้วยซ้ำ

นึกไม่ถึงว่าประเทศที่มีประวัติศาสตร์สั้นขนาดนี้ วันนี้จะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโลก

ในเมื่อเป็นที่หนึ่งของโลก เหวินหวู่ก็จะพิชิตมัน!

บัลลังก์จักรพรรดิที่ว่างมานานเกินไปควรมีเจ้าของอีกครั้ง และครั้งนี้เหวินหวู่จะนั่งบนบัลลังก์สูงสุด ควบคุมโลกมืดของแผ่นดินนี้!

ก้าวแรก เริ่มจากคนตรงหน้า

เหวินหวู่ไม่เคยเป็นคนที่ชอบค่อย ๆ ทำ

เขาจึงให้ลูกน้องไปสืบข่าว และบังเอิญรู้ว่าโลกใต้ดินฝั่งตะวันออกของสหรัฐจะจัดการประชุมเลือกตั้งทุกสามปี แม้เขาจะรู้สึกว่าพวกอันธพาลจัดเลือกตั้งมันดูตลกไปหน่อย

แต่เขาก็มา

และพวกนี้ก็ไม่ได้สามัคคีกันขนาดนั้น!

เมื่อคิงพินสวามิภักดิ์ เรื่องต่อไปก็ง่ายขึ้นมาก

เหวินหวู่ประกาศตัวเป็นราชาแห่งตะวันออกทันที และหัวหน้าแก๊งคนอื่นไม่กล้าขัด

ในเมื่อแม้แต่คิงพินยังยอมจำนน

ลูกกระจ๊อกพวกนี้ที่ไม่กล้าขัดแม้แต่คิงพิน จะกล้าขัดคำสั่งเหวินหวู่ได้ยังไง

ต่อมา

เหวินหวู่สั่งให้คิงพินยังคงเป็นผู้นำผ่านแก๊งของเขา ร่วมมือกับแก๊งอื่น ๆ กวาดล้างองค์กรหรืออำนาจใด ๆ ในฝั่งตะวันออกที่ไม่ยอมสยบ

ส่วนตัวเขา จะไปเยือนฝั่งตะวันตกด้วยตัวเอง และยึดครองโลกใต้ดินทั้งสหรัฐให้ได้!

เป็นจักรพรรดิแห่งความมืดเพียงหนึ่งเดียว!

หลังผ่านความตื่นตระหนกและลังเลช่วงแรก คนในห้องต่างเริ่มตื่นเต้นทีละคน

เพราะตามเหตุผลแล้ว พวกเขาคือแก๊งกลุ่มแรกในสหรัฐที่สวามิภักดิ์ต่อเหวินหวู่

หากวันหนึ่งเขาครองโลกใต้ดินทั้งประเทศจริง สถานะของพวกเขาก็จะพุ่งสูง รับคลื่นเกียรติยศระลอกใหม่!

คิดแบบนี้แล้ว การยอมสวามิภักดิ์ก็ไม่ได้เป็นเรื่องน่าอาย

ท้ายที่สุด

ตอนแรกพวกเขายังเคยคิดว่าคิงพินมีศักยภาพครองโลกใต้ดินทั้งประเทศ

ตอนนี้มีเหวินหวู่ที่แข็งแกร่งกว่าคิงพินมาทำเรื่องนี้ ย่อมง่ายกว่าไม่ใช่เหรอ?

ดังนั้นเป้าหมายจักรพรรดิแห่งความมืดของเหวินหวู่ไม่ใช่ลมปาก และอาจใกล้แค่เอื้อม!

ในเมื่อเป็นแบบนั้น จะไปไม่พอใจอะไรอีก?

สู้ทำตามคำสั่งเขา สร้างเสถียรภาพฝั่งตะวันออกก่อน แล้วกวาดล้างทุกฝ่ายที่ไม่ยืนข้างพวกเขา

แบบนี้ก็ถือเป็นผลงานของพวกเขา!

เมื่อเทียบกับหัวหน้าแก๊งที่เริ่มกลายเป็นพวกศิโรราบ คิงพินคิดอีกแบบ

เพราะเหวินหวู่กำลังแย่งบัลลังก์จักรพรรดิแห่งความมืดที่ควรเป็นของเขา!

แต่ตอนนี้พลังสู้ไม่ได้ เขาจึงทำได้แค่ก้มหน้าจำนน

ทว่าวันใดที่เขามีพลังพอพลิกทุกอย่าง คิงพินจะทวงคืนทุกสิ่งโดยไม่ลังเล

เหวินหวู่ รอฉันก่อนเถอะ!

คิงพินก้มหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยแววดุร้าย!

“สองคนนั้น มานี่”

ตอนนั้นเหวินหวู่ที่ประกาศเรื่องเสร็จแล้ว ก็เรียกพี่น้องครอว์ฟอร์ดเข้ามา

สองพี่น้องครอว์ฟอร์ดคือคนที่ติดต่อเขาก่อนหน้านี้

แน่นอน!

พวกเขาไม่รู้ว่าคนที่ติดต่อคือเหวินหวู่ รู้แค่ว่าเป็นอำนาจใหม่ที่เพิ่งมาสหรัฐและแข็งแกร่งมาก จึงหวังใช้พลังนี้ต่อต้านการปกครองของคิงพิน

ผลลัพธ์คือ…

ชักศึกเข้าบ้าน?

แต่ถึงไม่มีพี่น้องครอว์ฟอร์ด เหวินหวู่ก็จะมาวันนี้อยู่ดี

และผลลัพธ์ก็ไม่เปลี่ยน

ต่างกันแค่กระบวนการอาจไม่ราบรื่นเท่านี้

ตอนนี้เมื่อเห็นเหวินหวู่เรียกสองพี่น้อง คนอื่นก็ไม่รู้ว่าไส้ศึกคือพวกเขา

หัวหน้าแก๊งคนอื่นจึงไม่ได้โกรธ แค่อิจฉานิดหน่อย

แต่คิงพินเกลียดไอ้สองคนนี้เข้าไส้!

ถ้าไม่ใช่เพราะเหวินหวู่ยังอยู่ตรงนี้ เขาคงบีบคอพวกมันตายไปแล้ว

“พวกคุณทำได้ดี ฉัน เหวินหวู่ ไม่เคยปฏิบัติต่อคนมีผลงานอย่างขี้เหนียว ต่อไปตระกูลครอว์ฟอร์ดยังจะยืนหยัดในฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และสถานะของพวกคุณจะไม่มีใครสั่นคลอนได้!”

เหวินหวู่มองสองพี่น้องแล้วพูดอย่างเรียบเฉย

แม้พวกเขาช่วยแค่นิดเดียว แต่เหวินหวู่ไม่เคยตระหนี่ ต่อให้เป็นความช่วยเหลือเล็กน้อย เขาก็ให้รางวัลเต็มที่!

และสิ่งที่ครอว์ฟอร์ดต้องการที่สุดก็คือความอยู่รอดของตระกูล

ถ้าไม่ใช่เพราะความทะเยอทะยานของคิงพินก่อนหน้านี้ทำให้พวกเขาหวาดกลัว พวกเขาก็คงไม่ร่วมมือกับคนนอก

เพียงแต่ความทะเยอทะยานของเหวินหวู่ยิ่งใหญ่กว่าของคิงพินเสียอีก

โชคดีที่เหวินหวู่ไม่ใช่คิงพิน และไม่ใช่อันธพาลไร้เหตุผล

ตรงกันข้าม

เวลาเขาทำอะไร จะให้ความรู้สึกเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ ลูกน้องจึงยอมศิโรราบโดยไม่รู้สึกต่อต้านหรือหวาดกลัว

“ขอบคุณ นายท่าน!”

สองพี่น้องคุกเข่าลงโขกศีรษะแสดงความขอบคุณ

เหวินหวู่รับไว้โดยไม่ปฏิเสธ

แม้เขาไม่สนับสนุนพิธีคุกเข่าโขกหัว โดยเฉพาะกับตัวเอง

แต่สำหรับชาวตะวันตกที่ไม่ใช่พวกเดียวกับเขา เขาคิดว่าควรให้เข้าใจคำว่าความเคารพ

หลังจัดการเรื่องครอว์ฟอร์ดแล้ว เหวินหวู่สั่งการเพิ่มเติมเล็กน้อยแล้วเตรียมจากไป

เขาไม่ได้คิดจะอยู่นิวยอร์กซิตี้ตลอดไป

เมื่อพิชิตโลกใต้ดินฝั่งตะวันออกแล้ว เป้าหมายต่อไปคือฝั่งตะวันตก!

เขาจะไม่คิดเลือกเมืองหลวงของตัวเอง จนกว่าจะรวมสหรัฐได้ทั้งประเทศ

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาคิดเรื่องนั้น

“คิงพิน เรื่องที่เหลือคุณรับผิดชอบ อย่าทำให้ฉันผิดหวัง”

เหวินหวู่เหลือบมองคิงพิน

ชายร่างยักษ์คนนี้ไม่ได้สวามิภักดิ์จากใจจริง เขารู้ดี

แต่เขาก็รู้ว่า คนอย่างคิงพิน หากไม่มีความมั่นใจพอ จะไม่มีวันกล้าขัดคำสั่งเขา

และบังเอิญเหวินหวู่ก็เห็นค่าความสามารถของคิงพิน

เขาไม่สนว่าคิงพินจะจริงใจหรือไม่

ถ้าแม้แต่ลูกน้องยังควบคุมไม่ได้ เขาก็ไม่คู่ควรเป็นจักรพรรดิแห่งโลกใต้ดิน!

แล้วจะพูดถึงการครองโลกได้ยังไง?

ดังนั้น

แม้รู้ว่าคิงพินยังมีใจขัดขืน เขาก็ยังใช้เขา

“เข้าใจแล้ว คุณสวี่”

คิงพินพยักหน้า เรียกว่า “คุณสวี่” ไม่ใช่ “นายท่าน”

ต่อเรื่องนี้

เหวินหวู่ไม่ใส่ใจ

แต่ชายสวมหน้ากากที่ตามมาดูไม่พอใจนัก มองคิงพินด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

คิงพินไม่ได้สนใจตัวประกอบเล็ก ๆ แบบนั้น

คนเดียวที่เขาใส่ใจจริง ๆ คือเหวินหวู่

ส่วนคนอื่น?

ไม่ใช่ว่าเขาหยิ่งเพราะรวย แต่เพราะเขามีพลังพอจะไม่เห็นพวกนั้นอยู่ในสายตา

แต่ตราบใดที่เหวินหวู่ยังอยู่ คิงพินก็ทำได้แค่ก้มหน้าต่ำกว่าคนอื่น

เว้นเสียแต่ว่า เขาจะหาโอกาสพลิกสถานการณ์ได้!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….