บทที่ 80: ปาร์ตี้เรือยอชต์ที่มาช้า! เดซี่อารมณ์เสีย! (ฟรี)

คืนนี้ก็ไม่มีอะไรผิดคาด เดซี่นอนไม่หลับอีกแล้ว!

กว่าเธอจะหลับได้ก็เกือบรุ่งสาง

พอตื่นมาอีกที ก็เป็นช่วงบ่ายไปแล้ว

“ฉันหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ!”

เดซี่ลุกจากเตียง รีบวิ่งเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟัน แล้วเปิดประตูออกไปข้างนอก

ตอนนี้ในห้องนั่งเล่น ร็อดดี้กำลังอ่านหนังสืออยู่

ในฐานะลูกคนรวย ร็อดดี้ไม่ได้มีดีแค่เที่ยวผับ แข่งรถ เล่นเกม

บางครั้งเขาก็อ่านหนังสือเพิ่มพูนความรู้เหมือนกัน

อย่างตอนนี้นี่แหละ

“ตื่นแล้วเหรอ?”

ร็อดดี้ได้ยินเสียงเปิดประตู เงยหน้าขึ้น เห็นเดซี่ยืนทำหน้าลุกลี้ลุกลนอยู่ตรงนั้น ก็ยิ้มทัก

“แล้ว… เกวนล่ะ?”

เดซี่ไม่ค่อยกล้ามองหน้าร็อดดี้ โดยเฉพาะหลังจากเรื่องเมื่อคืน ทำให้เธอคิดทั้งคืนว่าจะจัดการกับความสัมพันธ์นี้ยังไงดี

จริงๆ เธอเคยคิดจะหนีไปเลย แบบนั้นจะได้ไม่รู้สึกผิด

แต่เธอก็ตัดใจไม่ได้

เลยทรมานทั้งคืน สุดท้ายก็ยังตัดสินใจอะไรไม่ได้

ได้แต่ถ่วงเวลาไปก่อน

“เกวนเหรอ เธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้า ตอนนี้…”

ร็อดดี้ดูนาฬิกาแล้วพูดว่า “น่าจะกำลังซ้อมอยู่”

“อ๋อ จริงสิ!”

“เกวนบอกว่าคืนนี้ไปกินข้าวด้วยกัน ดีที่เธอตื่นแล้ว ไม่งั้นเดี๋ยวฉันจะไปปลุก”

ไปกินข้าวเย็นด้วยกัน?

เดซี่ใจหาย

หลังจากเรื่องเมื่อคืน ตอนนี้เธอไม่กล้าเจอหน้าเกวนเลย

เพราะแค่เห็นหน้าเกวน เธอก็จะเผลอคิดภาพตัวเองแย่งแฟนเพื่อน

“เอ่อ… ฉันไม่ไปได้ไหม?”

เดซี่พูดอย่างลำบากใจ

“ไม่ไป?”

ร็อดดี้วางหนังสือลง ลุกขึ้นเดินมาหาเธอ

“เหตุผลล่ะ?”

เขาถาม

“คือว่า… ฉันปวดท้องนิดหน่อย!”

เดซี่เอามือกุมท้อง

ร็อดดี้มองแวบหนึ่งแล้วส่ายหัว

“เนียนกว่านี้หน่อย เปลี่ยนข้ออ้างเถอะ”

เดซี่เงียบไปพักหนึ่ง

“ฉันไม่หิว กำลังลดน้ำหนัก!”

เธอพูดใหม่

ทันใดนั้นท้องก็ดังจ๊อก

ร็อดดี้หลุดหัวเราะ

“ครั้งที่แล้วก็แบบนี้ ท้องเธอซื่อสัตย์กว่าเธออีก”

เขาพูดยิ้มๆ

เห็นเขาหัวเราะ เดซี่ยิ่งหงุดหงิด

“ก็เพราะนายทั้งนั้น!”

เธอบ่น

“เมื่อกี้ว่าอะไรนะ?”

ร็อดดี้ถาม

“เปล่า! ไม่มีอะไร!” เดซี่รีบพูด “ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า นายออกไปก่อน!”

พูดจบก็ผลักร็อดดี้ออกไปแล้วปิดประตูดังปัง

ร็อดดี้ยืนมองประตูที่ปิดลง ส่ายหัว แล้วกลับไปนั่งอ่านหนังสือต่อ

ตอนเย็น

เกวนมาถึงคฤหาสน์พาราไดซ์ตรงเวลาห้าโมง

จากนั้นร็อดดี้ก็ขับรถพาเกวนกับเดซี่ไปยังร้านอาหารที่จองไว้

ระหว่างทาง เกวนจับมือเดซี่คุยไม่หยุด

เดซี่ก็ตอบบ้างเป็นพักๆ แต่ใครๆ ก็ดูออกว่าเธอมีเรื่องในใจ

เกวนไม่ได้คิดอะไรมาก แค่คิดว่าเดซี่คงคิดถึงพ่อแม่

เลยชวนคุยหนักขึ้น หวังดึงความสนใจเธอออกจากความเศร้า

สายตาเข้าใจของเกวนยิ่งทำให้เดซี่รู้สึกผิด

เกวนดีขนาดนี้ แต่ฉันยังคิดจะแย่งแฟนเธอ ฉันนี่มันแย่จริงๆ!

ระหว่างคิด เดซี่เงยหน้าขึ้น เห็นร็อดดี้มองเธอผ่านกระจกมองหลัง

สายตานั้นเหมือนกำลังขำเธอ

เธอเลยจ้องกลับอย่างหงุดหงิด

ร็อดดี้งงมาก

เขาแค่มองเฉยๆ ทำไมโดนจ้องกลับแรงขนาดนั้น?

เมื่อคืนเขาทำเกินไปเหรอ?

แต่เขายังไม่ได้ทำอะไรเกินเลยเลยนะ?

มื้อค่ำนี้ ทั้งสามคนมีความคิดต่างกัน

เดซี่รู้สึกผิดกับเกวน และหงุดหงิดที่ร็อดดี้เหมือนจะล้อเธอ

เกวนเป็นห่วงเดซี่ อยากช่วยเธอเริ่มต้นชีวิตใหม่

ส่วนร็อดดี้?

เขาโดนเดซี่จ้องสิบเอ็ดครั้ง แล้วโดนเตะใต้โต๊ะสองที

อารมณ์เธอเหมือนระเบิดเวลา

ร็อดดี้คิดว่าเขาผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ผู้หญิงอารมณ์แปรปรวนแบบเดซี่นี่เพิ่งเคยเจอ

เมื่อวานยังเขินจนหน้าแดง

วันนี้กลับทั้งจ้อง ทั้งเตะ

ตกลงเธอจะเอายังไงกันแน่?

ขากลับ

ร็อดดี้ยังคิดเรื่องนี้อยู่

ทันใดนั้น โทรศัพท์ในรถก็ดัง

เขากดรับสายผ่านระบบรถ

เสียงแฮร์รี่ดังออกมาจากลำโพง

“ร็อดดี้ พรุ่งนี้ว่างไหม?”

“พรุ่งนี้?” ร็อดดี้มองสองสาวที่คุยกันอยู่เบาะหลัง แล้วตอบ “ว่าง มีอะไร?”

“ก็เรื่องปาร์ตี้เรือยอชต์ที่บอกคราวก่อน นายพลาดไปใช่ไหม เลยจะจัดให้ใหม่ พอดีมีเกิร์ลกรุ๊ปจากต่างประเทศมา ฉันเชิญผู้จัดการพวกเธอมาแสดงที่อเมริกาแล้ว คราวนี้ขึ้นเรือแน่นอน”

“เมื่อก่อนนายชอบกลุ่มเกิร์ลกรุ๊ปนี้ไม่ใช่เหรอ คราวนี้จัดทั้งวงให้เลย พอใจยัง?”

เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ!

ร็อดดี้มองสองสาวด้านหลังแบบพูดไม่ออก

เกวนเองก็รู้ดีตั้งแต่แรกว่าร็อดดี้ไม่ใช่ผู้ชายเรียบร้อย

ลูกคนรวยที่ไหนจะไม่เจ้าชู้?

ผู้ชายก็เป็นแบบนี้ ต่างกันแค่บางคนได้แค่คิด บางคนทำได้จริง

สำหรับเกวน ขอแค่ร็อดดี้มีเธอในใจ รักเธอจริง ก็พอแล้ว

ที่ผ่านมาเขาก็พิสูจน์แล้วว่าเขาจริงใจกับเธอ

ดังนั้นเธอไม่ถึงกับห้ามเขาไปสังสรรค์บ้าง

“ถ้านายอยากไปก็ไปเถอะ”

เกวนพูดอย่างใจกว้าง

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง แฮร์รี่คงได้ยินเสียงเกวน

“เอ่อ… เกวนอยู่ด้วยเหรอ สวัสดี!”

เขาพูดแบบเก้อๆ

“งั้น… ฉันเพิ่งนึกได้ว่าพรุ่งนี้มีประชุมสำคัญ ไว้คราวหน้าละกัน!”

“โอเค คราวหน้า”

ร็อดดี้วางสาย

สายนี้โทรมาผิดเวลาจริงๆ

ถ้าเป็นเวลาอื่น เขาคงตอบตกลง

แต่ตอนนี้ ต่อหน้าเกวน แม้เธอบอกว่าไม่ว่าอะไร

ถ้าเขารับทันที มันก็ไม่เหมาะ

ดังนั้น

อาศัยข้ออ้างของแฮร์รี่ ปฏิเสธไป

หลังวางสาย เกวนยิ้มบางๆ

ที่ร็อดดี้ปฏิเสธเพราะเธอ นั่นแปลว่าเขาแคร์เธอ

ถ้าเขาไม่แคร์ เขาคงไม่สนใจความรู้สึกเธอ

เกวนรู้สึกหวานในใจ มองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน

แต่เดซี่กลับงงหนัก

เมื่อกี้เธอได้ยินเรื่องปาร์ตี้เรือยอชต์ เกิร์ลกรุ๊ป แล้วร็อดดี้เคยชอบแบบนั้น

งั้นเขาก็เจ้าชู้สิ?

แล้วทำไมเกวนถึงเป็นฝ่ายบอกให้ไป?

ที่แปลกกว่านั้นคือ

ทำไมตอนนี้เกวนมองร็อดดี้ด้วยสายตารักขนาดนั้น?

เกิดอะไรขึ้น?

โดนล้างสมองเหรอ?

หรือคนเมืองใหญ่คิดไม่เหมือนคนอย่างเธอ?

เธอล้าหลังไปแล้วหรือเปล่า?

คำถามเต็มหัว

แล้วจู่ๆ เดซี่ก็คิดขึ้นมา

ถ้าเกวนใจกว้างขนาดนี้ งั้นถ้าเธออยู่กับร็อดดี้ เกวนจะไม่ว่าไหม?

ชั่ววูบหนึ่ง เธอแทบอยากถามออกไป

โชคดีที่เธอยังมีสติ

ถ้าถามจริงๆ เกวนคงไล่ลงรถทันที

เพราะเที่ยวเล่นกับพากลับบ้าน

มันคนละเรื่อง

แม้เธอจะไม่เข้าใจความคิดเกวนทั้งหมด

แต่ก็รู้ว่าเกวนคงไม่ยอมรับสถานการณ์แบบนั้น

แต่…

ถ้าเกิดล่ะ?

เมล็ดความคิดเล็กๆ ถูกปลูกลงในใจเดซี่

แค่ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะงอก

คืนนั้น เกวนกลับมาค้างที่คฤหาสน์

เดซี่บอกว่าจะไปพักผ่อน แล้วรีบเข้าห้อง ไม่อยากเป็นหลอดไฟ

คืนนั้น เธอนอนไม่หลับอีกแล้ว!

สองคืนติด

จนเกือบรุ่งสางถึงหลับ

พอตื่นมาก็เป็นบ่ายอีกครั้ง

“แบบนี้ไม่ได้แล้ว เสียเวลาชะมัด!”

เดซี่ตำหนิตัวเอง

คืนนี้ต้องนอนให้ได้

อย่าคิดฟุ้งซ่านอีก

ผลคือ

เธอเพิ่งล้างหน้าเสร็จ เปิดประตูออกมา ก็เห็นร็อดดี้ลากกระเป๋าออกจากห้องนอน

“จะออกไปไหน?”

เดซี่ถาม

“พวกเราจะออกไป”

ร็อดดี้ตอบ

“เธอก็ไปจัดกระเป๋า เอาไม่ต้องเยอะ เอาชุดว่ายน้ำกับของจำเป็นพอ ที่เหลือบนเรือมีหมด”

เดซี่ “???”

เรือ?

เดี๋ยวนะ เมื่อวานไม่ได้ปฏิเสธไปแล้วเหรอ?

เธอรีบดึงร็อดดี้ไปมุมหนึ่ง

“นายบ้าหรือเปล่า? เมื่อวานปฏิเสธต่อหน้าเกวน วันนี้จะไปอีก? ผู้ชายนี่คิดแต่เรื่องต่ำๆ ใช่ไหม?”

“เธอเข้าใจผิดแล้ว” ร็อดดี้ถอนหายใจ “เรือที่พูดถึงคือเรือของฉันเอง ไม่ใช่ของแฮร์รี่”

“แล้วก็ไม่มีเกิร์ลกรุ๊ปอะไรทั้งนั้น”

“มีแค่ฉัน เธอ เกวน แล้วก็พนักงานบริการ”

“ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด โอเคไหม?”

เดซี่หน้าแดงทันที

“ฉันก็หวังดีหรอก!”

เธอแก้ตัว

“ใช่ๆ เธอดีที่สุดแล้ว”

ร็อดดี้ส่ายหัว แล้วผลักเธอเข้าห้อง

“รีบจัดกระเป๋า เราจะออกแล้ว”

“ฉันไม่ไปได้ไหม? ฉันว่ายน้ำไม่เป็น กลัวน้ำ”

“คิดว่าฉันเชื่อไหม?”

เขากลอกตา “เลิกเถียง รีบไป!”

สุดท้ายเดซี่ก็ต้องยอมไปเก็บของ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ร็อดดี้ขับรถไปยังท่าเรือส่วนตัวของเขา

ท่าเรือนี้อยู่หลังวิลล่าวิวทะเล

หลังบ้านติดทะเล เขาสร้างท่าเรือใหญ่ไว้จอดเรือสามลำ

หนึ่งในนั้นคือเรือยอชต์หรูยาว 45 เมตร เอาไว้จัดปาร์ตี้กลางทะเล

อีกสองลำเป็นเรือขนาดกลาง 15-16 เมตร

ช่วงหนึ่งเขาเคยชอบตกปลา เลยซื้อไว้

ลำใหญ่สุดราคา 33 ล้านดอลลาร์

แพงกว่ารถทุกคันที่เขาเคยซื้อ

และค่าดูแลก็แพงมหาศาล

แม้ไม่ค่อยได้ใช้ แค่จอดไว้ก็เผาเงินทุกวินาที

ส่วนอีกสองลำ

เทียบกันแล้วถูกกว่ามาก

แทบไม่ต้องพูดถึงเลย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….