ระบบราชันเทพ 013 อานุภาพของมังกรทะลวงฟัน

ระบบราชันเทพ 013 อานุภาพของมังกรทะลวงฟัน

เห็นเพียงภายในถ้ำหินเต็มไปด้วยกระดูกขาวและซากศพนานาชนิด ทั้งยังมีโครงกระดูกมนุษย์อยู่ไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอาหารที่อินทรีมังกรกินเหลือไว้

หวังเถิงมองดูด้วยความหวาดผวา คิดไม่ถึงเลยว่าอินทรีมังกรจะดุร้ายถึงเพียงนี้ ถึงกับกินคนจริง ๆ

ทว่าในกองกระดูกขาวเหล่านี้ หวังเถิงกลับมองเห็นสิ่งของประเภทโลหะอยู่บ้าง กระทั่งยังมีเครื่องประดับทองคำและเงินตลอดจนของมีค่าอื่น ๆ

ดูเหมือนว่าสิ่งของเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่อินทรีมังกรคาบมา เป็นจริงดั่งที่หลิวเฉียงกล่าวไว้ อินทรีมังกรตัวนี้ชื่นชอบการสะสมสิ่งของประเภทโลหะ

หางตาของหวังเถิงกวาดมองกองกระดูกขาวนั้นแวบหนึ่ง ทันใดนั้นก็ถูกลูกกลมสีทองหม่นลูกหนึ่งดึงดูดความสนใจ เพราะภายในลูกกลมสีทองหม่นนั้นแผ่พลังงานลึกลับออกมา ทั้งยังมีปราณวิญญาณอันเข้มข้นอีกด้วย

จะเห็นได้ว่าลูกกลมสีทองหม่นลูกนี้ไม่ธรรมดาเลย

“เอ๊ะ ลูกกลมสีทองหม่นลูกนี้ถึงกับมีปราณวิญญาณ ดูเหมือนว่าจะเป็นสมบัติวิเศษ” หวังเถิงเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเล็กน้อย ขณะที่กำลังจะยื่นมือออกไปหยิบ หลิวเฉียงที่เฝ้าอยู่หน้าถ้ำก็พลันตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ

“พี่ชาย อินทรีมังกรมาแล้ว รีบออกมาเร็วเข้า!!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังเถิงก็รีบออกมาด้านนอกถ้ำ ทันทีที่ออกมา ก็ได้ยินเสียงร้องอันดุร้ายของอินทรีดังลั่นลงมาจากฟากฟ้า ตามมาด้วยอินทรีมังกรตัวยักษ์ที่กระพือปีกพุ่งเข้ามาตะปบเขา

โชคดีที่พลังอำนาจของหวังเถิงบรรลุถึงระดับยอดปรมาจารย์แล้ว การตอบสนองจึงรวดเร็วยิ่งนัก เพียงแค่เบี่ยงตัวก็สามารถหลบการโจมตีด้วยกรงเล็บของอินทรีมังกรในครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย

เมื่ออินทรีมังกรเห็นว่าการตะปบล้มเหลว ก็ร่อนลงตรงหน้าถ้ำหินโดยตรง ทั้งยังกางปีกอันใหญ่โตออก เพื่อปกป้องถ้ำหินที่อยู่เบื้องหลังเอาไว้

เห็นได้ชัดว่าภายในถ้ำหินแห่งนี้มีสิ่งสำคัญของมันอยู่

หลังจากหวังเถิงยืนหยัดอย่างมั่นคงแล้ว ก็พินิจมองอินทรีมังกรตัวนี้อย่างจริงจังแวบหนึ่ง

เห็นเพียงมันมีหัวเป็นมังกรลำตัวเป็นอินทรี หลังจากกางปีกทั้งสองข้างออก ก็มีความยาวถึงสามเมตรกว่า ในดวงตาอินทรียังแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ข่มขวัญผู้คน!!

“ช่างเป็นอินทรีมังกรที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ หากสังหารเจ้าได้ กระบี่ของข้าก็จะสามารถเลื่อนขั้นไปสู่ระดับเร้นลับได้แล้ว” หวังเถิงกระชับกระบี่เหล็กดำในมือแน่นตามสัญชาตญาณ ภายในใจไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

ส่วนหลิวเฉียงนั้นหวาดกลัวจนไปหลบอยู่หลังก้อนหินก้อนหนึ่งตั้งนานแล้ว

“พี่ชาย ท่านระวังตัวด้วย พลังอำนาจของอินทรีมังกรตัวนี้เทียบได้กับระดับยอดปรมาจารย์” หลิวเฉียงที่หลบอยู่หลังก้อนหินตะโกนเตือนเสียงดัง

“เจ้าหลบให้ดี อินทรีมังกรตัวนี้มอบให้ข้าจัดการเอง” หวังเถิงตะโกนลั่นคำหนึ่ง จากนั้นก็ถือกระบี่พุ่งทะยานออกไป

เมื่ออินทรีมังกรเห็นหวังเถิงพุ่งเข้ามา ปีกทั้งสองข้างก็กระพือใส่หวังเถิงอย่างแรง ทันใดนั้นแรงลมอันมหาศาลสายหนึ่งก็พัดโหมเข้าใส่หวังเถิง คล้ายกับจะพัดร่างของเขาให้ปลิวไป

แรงลมนี้เทียบได้กับพายุทอร์นาโดระดับสิบ อานุภาพนั้นแข็งแกร่งอย่างไม่ธรรมดา

โชคดีที่เวลานี้หวังเถิงมีพลังอำนาจระดับยอดปรมาจารย์แล้ว เพียงแค่โคจรปราณเล็กน้อย ก็สามารถยืนหยัดได้อย่างมั่นคง จากนั้นก็กระชับกระบี่เหล็กดำแน่นแล้วฟันกระบี่เข้าใส่อินทรีมังกร

ทันใดนั้นปราณกระบี่อันดุดันสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้าใส่อินทรีมังกร

อินทรีมังกรคิดไม่ถึงเลยว่ามนุษย์ตรงหน้าจะสามารถปลดปล่อยพลังปราณออกสู่ภายนอกได้ กว่าจะเห็นปราณกระบี่พุ่งเข้ามา คิดจะหลบก็สายไปเสียแล้ว

ปราณกระบี่พุ่งเข้าใส่อินทรีมังกรอย่างจัง ทันใดนั้นก็ฟันจนเกิดบาดแผลตื้น ๆ บนร่างของมัน โลหิตสีแดงฉานก็ไหลรินออกมาเช่นกัน

อินทรีมังกรเจ็บปวดจนแหงนหน้าส่งเสียงร้องดั่งอินทรีลั่นฟ้าคำหนึ่ง ต่อมามันก็บินทะยานขึ้นไปอย่างแรง จากนั้นก็พุ่งโฉบลงมาหาหวังเถิงอีกครั้ง

ความเร็วในครั้งนี้รวดเร็วกว่าก่อนหน้านี้มาก อีกทั้งในตอนที่พุ่งโฉบลงมา ยังมีแรงกดดันบางอย่างที่ทำให้เขาไม่อาจขยับเขยื้อนร่างกายได้

นี่ก็คือบารมีเฉพาะตัวของอินทรีมังกร เพราะในตัวของอินทรีมังกรมีสายเลือดของมังกรอยู่

ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปที่มีพลังอำนาจอ่อนด้อยเมื่อต้องเผชิญกับบารมีของอินทรีมังกร โดยพื้นฐานแล้วล้วนไม่อาจต่อต้านได้ ทำได้เพียงยอมจำนนแต่โดยดี กระทั่งหวังเถิงก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน

“ช่างเป็นแรงกดดันที่แข็งแกร่งยิ่งนัก กลิ่นอายของอินทรีมังกรตัวนี้ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ” หวังเถิงลอบตกตะลึงอยู่ในใจ

โชคดีที่เขาโคจรเคล็ดวิชามังกรแท้บนร่างได้ทันท่วงที นี่คือเคล็ดวิชาบำเพ็ญระดับสวรรค์ของราชวงศ์ ทันทีที่เคล็ดวิชามังกรแท้ถูกใช้ออกมา ปราณบารมีมังกรบนร่างก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาเช่นกัน

บารมีของอินทรีมังกรถูกทำลายลงในพริบตา หวังเถิงที่ฟื้นฟูความสามารถในการเคลื่อนไหวแล้ว กระชับกระบี่เหล็กดำในมือแน่น สายตาจ้องเขม็งไปยังอินทรีมังกรที่กำลังพุ่งโฉบลงมาหาเขา

เมื่อมันเข้ามาใกล้ หวังเถิงก็กะจังหวะอย่างแม่นยำ ทันใดนั้นก็ยกกระบี่ขึ้นฟันสวนกลับไป พร้อมกันนั้นก็ตะโกนลั่นออกมาว่า

“มังกรทะลวงฟัน!!”

สิ้นเสียง ปราณกระบี่อันมหาศาลสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากกระบี่เหล็กดำของหวังเถิง อานุภาพนั้นแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่าตัว

วินาทีต่อมา อินทรีมังกรก็ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความหวาดผวา จากนั้นก็ถูกมังกรทะลวงฟันอันมหาศาลนี้ฟันขาดเป็นสองท่อนโดยตรง

โลหิตสด ๆ สาดกระเซ็นไปทั่วกลางอากาศ ปลิวว่อนอยู่กลางหาวดุจหยาดพิรุณ ท้ายที่สุดก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

อินทรีมังกรถูกหวังเถิงใช้หนึ่งกระบี่ฟันตายไปเช่นนี้เอง

พลังงานอันมหาศาลสายหนึ่งถูกกระบี่เหล็กดำในมือของหวังเถิงดูดซับไป จากนั้นกระบี่เหล็กดำที่อาบไปด้วยโลหิตสีแดงก็เปล่งแสงสีขาวจาง ๆ ออกมาสายหนึ่ง กระบี่เหล็กดำแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่วิญญาณวายุสีขาวเงินในพริบตา

กระบี่วิญญาณวายุเล่มนี้คืออาวุธระดับเร้นลับขั้นต่ำ

หวังเถิงมองดูโลหิตที่เจิ่งนองเต็มพื้นแล้วลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาคิดไม่ถึงเลยว่าอานุภาพของมังกรทะลวงฟันจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ฟันออกไปหนึ่งกระบี่ ปราณกระบี่ก็สามารถระเบิดพลังเพิ่มขึ้นกว่าสามเท่าได้ในพริบตา

ในขณะเดียวกันสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจระคนยินดีก็คือ หลังจากกระบี่เหล็กดำดูดซับพลังงานของอินทรีมังกรแล้ว ก็เลื่อนขั้นไปสู่ระดับเร้นลับขั้นต่ำได้ในคราวเดียว แปรเปลี่ยนเป็นกระบี่วิญญาณวายุ

เมื่อเห็นเช่นนี้ หวังเถิงก็ลอบตื่นเต้นขึ้นมาระลอกหนึ่ง

“ในที่สุดก็เลื่อนขั้นเป็นอาวุธระดับเร้นลับแล้ว อีกทั้งยังมีคุณสมบัติธาตุวายุวิญญาณติดมาด้วย ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องกับการดูดซับพลังงานของอินทรีมังกร!!”

หวังเถิงก็ตอบสนองกลับมาได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน การเลื่อนขั้นของกระบี่เล่มนี้ มีความเกี่ยวข้องกับพลังงานที่ดูดซับมาด้วย

หลิวเฉียงที่หลบอยู่หลังก้อนหินได้เห็นภาพเหตุการณ์อันน่าตกตะลึงนี้ตลอดกระบวนการ การที่หวังเถิงใช้หนึ่งกระบี่ฟันอินทรีมังกรจนตาย ทำให้เขาตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

“สวรรค์ พี่เขยจะร้ายกาจเกินไปแล้วกระมัง?? เพียงหนึ่งกระบี่ก็ฟันอินทรีมังกรที่มีพลังอำนาจเทียบเท่าระดับยอดปรมาจารย์จนตายได้!!” หลิวเฉียงอ้าปากค้าง ไม่อาจหุบลงได้เป็นเวลานาน

เนิ่นนานให้หลังเขาจึงเดินออกมาจากหลังก้อนหิน

“พี่ชาย ท่านก็ร้ายกาจเกินไปแล้ว อินทรีมังกรยังถูกท่านสังหารไปได้” หลิวเฉียงกล่าวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใส

“แค่โชคดีเท่านั้น!!” หลังจากหวังเถิงกล่าวอย่างถ่อมตนประโยคหนึ่ง ก็นึกสิ่งใดขึ้นมาได้ จากนั้นก็มาถึงปากถ้ำหินอีกครั้ง ค้อมเอวเดินเข้าไปด้านใน

สิ่งแรกที่ทำคือนำลูกกลมสีทองหม่นในกองกระดูกขาวลูกนั้นออกมา

เห็นเพียงลูกกลมสีทองหม่นลูกนี้มีขนาดเท่ากำปั้นของผู้ใหญ่ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายลึกลับออกมา ทั้งยังมีปราณวิญญาณอันเข้มข้นอีกด้วย

“ไม่รู้เหมือนกันว่านี่มันคือสิ่งใด ทว่าการที่อินทรีมังกรปกป้องมันด้วยชีวิต ย่อมต้องเป็นของหายากอย่างแน่นอน!!” หวังเถิงลองศึกษาดูเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจศึกษาอันใดออกมาได้ ทันใดนั้นจึงเก็บมันไว้กับตัว เตรียมนำกลับไปศึกษาอย่างละเอียดที่บ้าน

“พี่ชาย ท่านรีบนำซากของอินทรีมังกรกลับไปเถิด งานประลองล่าสัตว์ในครั้งนี้ท่านต้องคว้าอันดับหนึ่งมาได้อย่างแน่นอน” หลิวเฉียงเอ่ยเตือนด้วยใบหน้ายินดี

“อืม” หวังเถิงพยักหน้า จากนั้นก็แบกซากของอินทรีมังกรขึ้นมา แล้วก้าวเดินลงเขาไปอย่างรวดเร็ว

หลิวเฉียงก็รีบก้าวตามไปเช่นกัน บนใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าตื่นเต้น ครั้งนี้ตระกูลหลิวของพวกเขาไม่ต้องรั้งท้ายอีกต่อไปแล้ว!!

เพียงแต่ในตอนที่พวกเขาทั้งสองเดินมาถึงบริเวณกลางเขา พงหญ้าโดยรอบก็เกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรงระลอกหนึ่ง ต่อมาก็มียอดฝีมือชุดดำสิบกว่าคนมุดออกมาจากหลังพงหญ้า ในมือของพวกเขาทุกคนล้วนถืออาวุธ ที่สำคัญคือพวกเขาทุกคนล้วนมีพลังอำนาจระดับแต่กำเนิด

คนที่เป็นหัวหน้ายิ่งมีสายตาดุจอินทรีและหมาป่า พลังอำนาจบรรลุถึงระดับยอดปรมาจารย์ระยะกลาง

“หวังเถิง ในที่สุดก็รอเจ้ามาจนได้!!”

จิตสังหารสายหนึ่งพุ่งตรงเข้าหาหวังเถิง