บทที่ 1 เข้าสู่แดนอาถรรพ์พร้อมเงินยมโลกหมื่นล้าน

【เกมตำนานสยองขวัญเริ่มต้นขึ้นแล้ว ผู้ถูกเลือกที่เข้าร่วมในครั้งนี้ ได้แก่ แจ็ค จากสหรัฐอเมริกา, โอคาเมเตะ มัตสึ จากญี่ปุ่น... เฉินปิน จากจีน...】

【ดันเจี้ยนปัจจุบัน: ขบวนรถไฟมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก】

【เงื่อนไขการผ่านด่าน: มีชีวิตรอดให้ครบยี่สิบสี่ชั่วโมง】

【อัตราการเสียชีวิต: 9%】

บนท้องถนนที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คน ทุกสายตาต่างถูกดึงดูดไปยังข้อมูลเรื่องราวสยองขวัญที่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แสงนำทางแห่งอาถรรพ์สายหนึ่งทอดตัวลงมายังร่างของเฉินปิน

"หือ! ฉันถูกเลือกงั้นเหรอ!!!"

"ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดฉันก็ได้เป็นผู้ถูกเลือกเสียที!" เฉินปินระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งและเสียสติ จนผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันจ้องมองด้วยสายตาประหลาดใจ

"ตำนานอาถรรพ์ที่น่าหวาดกลัวจุติลงมาอีกแล้ว! แถมครั้งนี้อัตราการเสียชีวิตยังสูงถึงเก้าเปอร์เซ็นต์อีกด้วย!"

"น่าสงสารหนุ่มน้อยคนนั้นจริงๆ ที่ถูกเลือก เฮ้อ ดูสิ เขาตกใจจนเสียสติไปแล้ว"

"ถ้าการลงทัณฑ์จากอาถรรพ์ตกลงมาอีกรอบ ไม่รู้ว่าจะมีผู้คนอีกเท่าไหร่ที่ต้องอดตายหรือหนาวตาย..."

แม้จะถูกเลือกโดยตำนานสยองขวัญที่ทุกคนต่างหวาดเกรง แต่เฉินปินกลับลิงโลดจนแทบบ้า นั่นเป็นเพราะรางวัลที่เขาได้รับจากการทำภารกิจของระบบมาตลอดหนึ่งปีเต็ม ในที่สุดมันก็จะได้ใช้การเสียที!

เมื่อหนึ่งปีก่อน พร้อมๆ กับการมาเยือนของเกมกฎสยองขวัญ เฉินปินได้รับ 《ระบบมหาเศรษฐีโลกวิญญาณ》 มาครอบครอง

ภารกิจที่ระบบมอบให้เขานั้นประหลาดพิกล ไม่ว่าจะเป็นการซ่อมฝักบัวให้หญิงสาวข้างห้อง การดูแลพี่สะใภ้ในยามที่ลูกพี่ลูกน้องไปทำงานต่างจังหวัด การสอนการบ้านให้เด็กสาววัยสิบแปด หรือแม้แต่การพาหญิงสาวที่เมาพับอยู่หน้าบาร์กลับบ้าน

ที่แปลกประหลาดไปกว่านั้นคือของรางวัล เพราะมันคือเงินยมโลกที่ใช้ได้เฉพาะในโลกแห่งอาถรรพ์เท่านั้น!

เฉินปินต้องอดทนต่อความยากลำบากและคำครหามาตลอดทั้งปีเพื่อสะสมเงินมรณาให้ครบหนึ่งหมื่นล้าน และตอนนี้เขาก็มีที่ที่จะใช้มันแล้ว!

ท่ามกลางเสียงทอดถอนใจด้วยความเวทนาของผู้คนบนถนน เฉินปินก็ได้ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยน

【ผู้ถูกเลือก เฉินปิน เข้าสู่โลกแห่งอาถรรพ์เป็นครั้งแรก สามารถสุ่มรับพรสวรรค์ได้หนึ่งอย่าง】

【กำลังดำเนินการสุ่ม...】

ในขณะเดียวกัน เหล่าผู้นำระดับสูงของจีนต่างจ้องมองการถ่ายทอดสดด้วยความวิตกกังวลอย่างถึงที่สุด

"อาถรรพ์จุติลงมาอีกครั้งแล้ว จีนของเราพ่ายแพ้ติดต่อกันมาถึงเจ็ดครั้ง ประชาชนต้องตกระกำลำบาก สวรรค์ไม่เข้าข้างจีนของเราเลยจริงๆ!" ผู้นำคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับกำหมัดแน่น

ในช่วงหนึ่งปีที่อาถรรพ์มาเยือน จีนผู้ยิ่งใหญ่กลับมีอัตราการผ่านด่านต่ำที่สุด ภายใต้การลงทัณฑ์จากโลกอาถรรพ์ สภาพอากาศก็หนาวเหน็บสุดขั้ว อาหารขาดแคลน พลังงานเหือดแห้ง ไวรัสระบาดหนัก และยังมีอสูรกายจากตำนานสยองขวัญนับไม่ถ้วนที่คอยโจมตีตามแนวชายฝั่ง...

"ท่านผู้เฒ่าฉิน ทางญี่ปุ่นเพิ่งโทรมาแจ้งว่าผู้ถูกเลือกของพวกเขาสุ่มได้พรสวรรค์ระดับ A พวกเขาต้องผ่านด่านนี้ไปได้อย่างง่ายดายแน่นอน และหากเรายอมสละดินแดนบางส่วน ทางญี่ปุ่นก็ยินดีที่จะแบ่งปันอาหารให้เรา"

"ไอ้พวกสารเลว!!!"

ชายชราที่ถูกเรียกว่าผู้เฒ่าฉินตบโต๊ะดังสนั่นและคำรามออกมา "ไอ้ประเทศเล็กๆ เท่าขี้ตา ขี้ดินเพียงหยิบมือเดียว กล้าดียังไงมาเห่าหอนจองหองถึงเพียงนี้! ไปบอกพวกมันว่า ดินแดนของจีนจะเสียไปแม้แต่นิ้วเดียวก็ไม่ได้ ต่อให้ชาติต้องล่มสลาย เราจะไม่มีวันตัดแขนขาตัวเองเพื่อความอยู่รอดเด็ดขาด!!!"

แม้ท่านผู้เฒ่าฉินจะชราภาพ แต่สุ้มเสียงกลับเต็มไปด้วยพลังและคำพูดที่ดังกึกก้องประดุจเสียงฟ้าคำรณ เพลิงโทสะจุดประกายขึ้นในใจของผู้นำทุกคนที่อยู่ที่นั่น

"ท่านผู้เฒ่าฉิน ดูนั่นสิ! เฉินปิน ผู้ถูกเลือกของเรา สุ่มได้พรสวรรค์ระดับ S!"

ภายในพื้นที่อาถรรพ์

【ผู้ถูกเลือก เฉินปิน ได้รับพรสวรรค์ระดับ S...《นายทุน》: รับรางวัลเพิ่มเป็นสองเท่าเมื่อผ่านด่าน】

เฉินปินเลิกคิ้วขึ้นพลางพึมพำ "พรสวรรค์ระดับ S: 《นายทุน》งั้นเหรอ? ดวงไม่เลวเลยนี่ แบบนี้ถ้าผ่านด่านเดียวก็ได้ของรางวัลเท่ากับสองด่านน่ะสิ"

สำหรับเฉินปินที่มีเงินมรณาหมื่นล้านและระบบอยู่ในมือ เขาไม่ต้องการพรสวรรค์ที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการผ่านด่านเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน《นายทุน》 ต่างหากที่เหมาะกับเขาที่สุด

อย่างไรก็ตาม เหล่าผู้นำของจีนกลับหน้าถอดสีเมื่อได้เห็นพรสวรรค์นี้

รางวัลสองเท่าจะมีประโยชน์อะไร? หากมีพรสวรรค์แบบนี้ มันจะต่างอะไรกับคนธรรมดาที่ก้าวเข้าไปในดินแดนอาถรรพ์กันเล่า?

จีนไม่กล้าคาดหวังถึงรางวัลจากการผ่านด่านอีกต่อไป พวกเขาเพียงหวังว่าผู้ถูกเลือกจะรอดชีวิตกลับมา เพื่อให้ประเทศชาติไม่ต้องแบกรับการลงทัณฑ์เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

"ในรอบหลายครั้งที่ผู้ถูกเลือกของจีนสุ่มได้ระดับ S แต่กลับเป็นพรสวรรค์ที่ไร้ประโยชน์สิ้นดี!"

การที่ผู้ถูกเลือกจะรอดชีวิตได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับพรสวรรค์เป็นสำคัญ อัตราการผ่านด่านที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินของจีนก็เพราะพวกเขาไม่เคยสุ่มได้พรสวรรค์ที่ดีเลย

"อัตราการตายในดันเจี้ยนนี้สูงถึงเก้าเปอร์เซ็นต์ แถมผู้ถูกเลือกจากอเมริกา ญี่ปุ่น และรัสเซีย ต่างก็ได้พรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมกันทั้งนั้น!"

ผู้เฒ่าฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เกมยังไม่จบ อย่าเพิ่งตีโพยตีพายไป ตอนนี้เราทำได้เพียงเชื่อมั่นในตัวเฉินปินเท่านั้น!"

ประชาชนกว่าพันล้านคนในจีน รวมถึงผู้ไม่หวังดีจากต่างแดน ต่างพากันจับจ้องที่การถ่ายทอดสดของเฉินปิน

ภายในดันเจี้ยน ขบวนรถไฟมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก

【เมื่อยี่สิบปีก่อน รถไฟขบวนหนึ่งประสบอุบัติเหตุรุนแรง ไม่มีผู้โดยสารคนใดรอดชีวิต แต่ข่าวร้ายยิ่งกว่าคือพวกเขาไม่ได้ตายไปจริงๆ ภายใต้ขุมพลังลึกลับ ผู้คนบนรถไฟได้กลายเป็นวิญญาณร้าย ทว่าพวกเขายังเชื่อว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่ตามปกติ】

【สิ่งนี้เปรียบเสมือนคำสาปที่กักขังพวกเขาไว้ชั่วนิรันดร์บนขบวนรถไฟมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก...】

บทนำของดันเจี้ยนสิ้นสุดลง เฉินปินยืนอยู่ที่ประตูรถไฟ รอบกายคือทุ่งกว้างที่มืดมิดประดุจน้ำหมึก มีเสียงโหยหวนของภูตผีและเสียงหมาป่าเห่าหอนแว่วมาเป็นระยะ

เฉินปินก้มลงมองเสื้อผ้าที่สวมอยู่

"ชุดพนักงานงั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าบทบาทของฉันในดันเจี้ยนนี้จะเป็นพนักงานประจำรถไฟสินะ"

เกมกฎสยองขวัญดำเนินมาได้หนึ่งปีแล้ว เฉินปินเองก็เคยดูการถ่ายทอดสดมานับครั้งไม่ถ้วน เขาจึงเริ่มค้นหากฎระเบียบทันที

ที่ผนังด้านในประตูรถไฟ มีกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งแปะอยู่

【กฎระเบียบของพนักงานประจำรถไฟ:】

【1: หลังจากสิ้นสุดการตรวจตั๋ว ห้ามผู้โดยสารที่ยังไม่ได้ตรวจตั๋วขึ้นรถโดยเด็ดขาด】

【2: ต้องปิดประตูรถไฟให้สนิทก่อนที่ขบวนรถจะเริ่มเคลื่อนที่】

【3: ทุกคนมีหน้าที่รักษาความสะอาด พนักงานทำความสะอาดทำงานหนักมาก หากคุณพบเห็นผู้โดยสารทิ้งขยะไม่เป็นที่ พนักงานประจำรถไฟมีหน้าที่ต้องเข้าไปตักเตือน】

【4: หากบุคคลที่สวมกางเกงชั้นในสีแดงต้องการความช่วยเหลือ พนักงานประจำรถไฟต้องตอบตกลง แต่สำหรับคนอื่น คุณสามารถเลือกที่จะปฏิเสธได้】

【5: หากผู้โดยสารอยู่ในห้องน้ำนานเกินหนึ่งชั่วโมง โปรดพังประตูและพาตัวออกมาทันที】

【6: พนักงานประจำรถไฟต้องปฏิบัติกับผู้โดยสารทุกคนอย่างสุภาพ หากผู้โดยสารมีมารยาททราม คุณสามารถทำการอบรมสั่งสอนได้ตามความเหมาะสม】

【7: รถไฟขบวนนี้มีอาหารจัดเตรียมไว้สามมื้อสำหรับผู้โดยสารและพนักงาน กล่องข้าวของผู้โดยสารจะเป็นสีแดง ส่วนของพนักงานจะเป็นสีขาว โปรดอย่าสับสน】

【8: หากคุณพบเห็นหญิงสาวสวมถุงน่องสีดำ คุณต้องช่วยเธอถอดมันออก】

【9: บนรถไฟขบวนนี้ไม่มีพนักงานทำความสะอาด หากคุณพบเห็นพนักงานทำความสะอาด จงฆ่าเขาทิ้งเสียและติดต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของรถไฟทันที】

เฉินปินจ้องมองกฎเหล่านั้นพลางใช้ความคิด "กฎข้อที่ 3 กับกฎข้อที่ 9 ขัดแย้งกัน ข้อหนึ่งบอกให้ช่วยพนักงานทำความสะอาดรักษาสิ่งแวดล้อม แต่อีกข้อกลับบอกว่าไม่มีพนักงานทำความสะอาด ดูเหมือนว่ากฎพวกนี้จะถูกบิดเบือนและไม่สามารถเชื่อถือได้ทั้งหมด"

ภายในช่องแชทของการถ่ายทอดสดจีน

"เขาสุ่มได้พรสวรรค์ระดับ S ก็จริง แต่กลับไม่มีผลช่วยในการผ่านด่านเลย ไม่รู้ว่าเฉินปินคนนี้โชคดีหรือโชคร้ายกันแน่"

"ผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นร้องไห้เพราะความกลัวกันหมดแล้ว แต่เฉินปินกลับดูสงบมาก บางทีอาจจะมีลุ้นก็ได้!"

"สู้ๆ นะพี่ชาย! พวกเราเชื่อมั่นในตัวคุณ!"

ในเวลานั้น ผู้ชมจากต่างประเทศจำนวนมากต่างพากันหลั่งไหลเข้ามาในห้องถ่ายทอดสด

"โยชิ! ได้ยินว่าจีนของพวกแกสุ่มได้ระดับ S เลยแวะมาแสดงความยินดีด้วยน่ะ! แล้วก็จะมาดูความพ่ายแพ้ครั้งที่แปดติดต่อกันของพวกแกด้วย!"

"ท่านโอคาเมเตะสุ่มได้พรสวรรค์ระดับ A 《คำเตือนมรณะ》 ซึ่งแจ้งเตือนอันตรายได้ถึงสามครั้ง ฮ่าๆๆ สาวสวยแห่งจีน เตรียมตัวย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นได้เลย!"

"เหอะ ฉันว่าไอ้โอคาเมเตะ มัตสึ ของพวกแกน่ะ ควรไปหาหมอตรวจทวารหนักมากกว่านะ!"

"ตอนที่จีนยังรุ่งเรือง พวกแกก็คลานมาเรียกเราว่าคุณพ่อ พอตอนนี้กลับวิ่งโร่มาเห่าหอนเหมือนสุนัข ในเมื่อชอบเห่านัก ก็ไม่แปลกใจเลยที่หนังที่พวกแกสร้างจะมีเสียง 'ไพเราะ' ขนาดนั้น"

ช่องแชทเต็มไปด้วยการโต้ตอบที่เผ็ดร้อน ซึ่งกลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว

ในขณะเดียวกัน ภายในดันเจี้ยนของทางญี่ปุ่น

โอคาเมเตะ มัตสึ ยืนอยู่ที่ประตูรถไฟ บรรยากาศรอบข้างช่างวังเวงและน่าสยดสยอง หลังจากได้เห็นกฎของพนักงานประจำรถไฟ เขาก็เหงื่อแตกพล่านด้วยความหวาดกลัว

เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยของตัวเอง เขาจึงเรียกใช้พรสวรรค์โดยไม่ลังเล — 《คำเตือนมรณะ》

มันสามารถแจ้งเตือนอันตรายได้สามครั้งในหนึ่งดันเจี้ยน

【คุณกำลังจะพบกับหญิงชราคนหนึ่ง ห้ามสนทนากับนางเด็ดขาด!】