ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 440 ราชันอสูรระดับหลอมสุญตา

ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 440 ราชันอสูรระดับหลอมสุญตา

แผนการของลู่หลี่นั้นเรียบง่ายยิ่งนัก

ล่อเสือออกจากถ้ำ!

ร่างแยกทั้งเก้าเหล่านี้จะวิ่งไปไกลแค่ไหนก็ได้ เมื่อใดที่ดึงดูดความสนใจของวังอสูรได้ ทางฝั่งของตนเองก็จะปลอดภัยในชั่วพริบตา อยากจะอยู่ที่นี่นานเท่าใดก็ย่อมได้

นอกจากนี้ ลำพังเพียงเขาคนเดียว เกรงว่าคงจะเป็นเรื่องยากที่จะตามหาศิษย์พี่หญิงเหยาเหยาและฟางอินหลีพบ

ดังนั้น การส่งร่างแยกทั้งเก้าออกไปค้นหาทั่วทุกแห่งหน ไม่แน่ว่าอาจจะหาทั้งสองคนพบในเร็ววัน

“เพียงแต่ว่า หวังว่าร่างเวทวัชระยูไลพวกมันจะไม่ก่อเรื่องใหญ่หลวงจนมิอาจแก้ไขได้ มิเช่นนั้น ถึงเวลานั้นคงจะยุ่งยากแน่”

ลู่หลี่ลอบคิดในใจ จากนั้นก็ทำใจให้สงบ บำเพ็ญเพียรต่อไป

เป็นเช่นนี้

เวลาสิบวันผ่านไปในชั่วพริบตา

ภายในเมืองสมุทร

ราชันอสูรเขาทองตนนั้นก็รอจนได้สมุนไพรวิญญาณหมื่นปี และสุราวิญญาณระดับสูงสุดของตนเอง

“ต้าหวัง! ต้าหวัง! สมุนไพรวิญญาณและสุราวิญญาณส่งกลับมาแล้วขอรับ! ถูกเก็บไว้ในคลังสมบัติแล้ว!”

ปูแดงเกราะชาดตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาในโถงใหญ่แล้วรายงาน

“ดี ดี ดี!”

ราชันอสูรเจียวทองทะยานขึ้นจากบัลลังก์ปะการังอย่างแรง หัวเราะด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

คราวนี้ ก็สามารถไปมอบของขวัญให้แก่ราชันอสูรแห่งวังอสูรท่านนั้นได้แล้ว!

ทว่ายังไม่ทันที่มันจะบินออกจากโถงใหญ่

“หึ!”

เสียงแค่นเย็นชาสายหนึ่งพลันดังลงมาจากบนท้องฟ้า

ตามมาติด ๆ อำนาจกดดันอันยิ่งใหญ่ดั่งภูผาสายหนึ่งที่คุ้นเคยอย่างหาที่เปรียบมิได้ ก็ปกคลุมทั่วทั้งโถงใหญ่ กดทับลงบนร่างของราชันอสูรเขาทอง

“อำนาจกดดันนี้...”

ราชันอสูรเจียวทองเบิกตากว้าง

ชั่วพริบตาถัดมา

มันก็เห็นมังกรทองสี่เล็บยาวหลายร้อยจั้งตัวหนึ่ง ทะลวงตะวันบนฟ้า พุ่งดิ่งลงมา จุติลงเหนือโถงใหญ่ เนตรมังกรทองคำแดงคู่หนึ่งน่าเกรงขามอย่างหาที่เปรียบมิได้ จ้องเขม็งมาที่ตนเอง

เสด็จพ่อ!

ราชันอสูรเจียวทองตกใจ

เสด็จพ่อมาได้อย่างไร?

“เจียวทอง ตอนนี้เจ้าถึงกับไม่เห็นเสด็จพ่ออยู่ในสายตา ไม่ยอมออกมาต้อนรับแล้วรึ?”

บนท้องฟ้า มังกรทองสี่เล็บตัวนั้นตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวน่าเกรงขาม

พอราชันอสูรเจียวทองได้ยิน ก็รีบส่ายร่างเจียวบินออกจากโถงใหญ่ คารวะอย่างนอบน้อม “ลูกมิกล้า! ลูกคารวะเสด็จพ่อ!”

มังกรทองสี่เล็บตัวนี้ก็คือบิดาของราชันอสูรเจียวทอง มหาราชันอสูรมังกรสุญตานั่นเอง!

อาณาเขตทะเลรัศมีสามสิบล้านลี้ ล้วนอยู่ภายใต้การปกครองของมหาราชันอสูรมังกรสุญตาตนนี้

“พูดมาเถิด ครั้งนี้เจ้ารีบเอาสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีส่วนของเจ้าไปก่อน หรือว่าจะเอาไปมอบให้ปลาเก้าหงส์แห่งทะเลตะวันตกอีกแล้ว?”

บนใบหน้าของมังกรทองสี่เล็บปรากฏปราณอาฆาตที่โกรธเคืองในความไม่เอาไหนออกมาหลายส่วน

“มะ... ไม่ใช่”

เมื่อสัมผัสได้ถึงปราณอาฆาตสายนี้ ราชันอสูรเจียวทองก็หวาดกลัวจนตัวสั่นเทา รีบแก้ตัวทันที

“เช่นนั้นเจ้าเตรียมจะมอบให้ผู้ใดเล่า?”

อำนาจกดดันของมังกรทองสี่เล็บยิ่งเพิ่มขึ้น ปราณอาฆาตพวยพุ่ง

“ลูกคิดจะมอบให้...”

ราชันอสูรเจียวทองยิ่งหวาดกลัวหนักขึ้น ตามสัญชาตญาณเตรียมจะเปิดเผยตัวตนของลู่หลี่ออกมา แต่ในชั่วพริบตา มันก็นึกถึงคำสั่งของลู่หลี่ได้ จึงรีบหุบปากเงียบทันที

“หืม?”

เมื่อเห็นท่าทีอึกอักของราชันอสูรเจียวทอง มังกรทองสี่เล็บก็ส่งเสียงประหลาดใจ “เจ้าโง่นี่เอาสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีไป มิได้เอาไปมอบให้ปลาเก้าหงส์ตัวนั้นจริง ๆ ด้วย หรือว่าเจ้าถูกพวกอสูรจิปาถะที่ไหนหลอกเอาอีกแล้ว?”

ราชันอสูรเจียวทองพอได้ยิน ใบหน้าก็แดงก่ำ รู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง อยากจะเอ่ยปากโต้แย้งสักประโยค

แต่พอคิดดูอีกที ก็ยังคงหุบปากเงียบไม่พูดอะไร

เมื่อเห็นเช่นนี้ บนใบหน้าของมังกรทองสี่เล็บก็มีแววสงสัยวาบผ่าน “ดูท่า ครั้งนี้เจ้าคงไม่ได้หลงเสน่ห์อสูรตนใดเข้ากระมัง! ช่างเถอะ! เจ้าอยากจะเอาสมุนไพรวิญญาณนี้ไปทำอะไรก็ย่อมได้ ขอเพียงไม่ก่อเรื่องให้ข้าก็พอ!”

สิ้นเสียง

มังกรทองสี่เล็บก็สะบัดหางมังกรเทพ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แหวกอากาศจากไป

จากไปเช่นนี้เลย

ฟู่ว

ราชันอสูรเจียวทองพอเห็นเสด็จพ่อของตนจากไป ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที

มันไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่น้อย พริบตาเดียวก็วูบกายไปถึงคลังสมบัติ เพื่อตรวจสอบสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีและสุราวิญญาณชั้นเลิศเหล่านั้น

เป็นไปตามคาด!

มีสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีถึงเก้าต้น!

ในจำนวนนั้นมีอยู่ต้นหนึ่งชื่อว่า ‘เถาวัลย์อสูรวิญญาณต้นกำเนิด’ หลังจากกินเข้าไปแล้ว จะสามารถชำระล้างสายเลือด และยังทำให้ผิวหนัง กล้ามเนื้อ และเส้นลมปราณแข็งแกร่งทนทานยิ่งขึ้น เป็นสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีที่เป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกอสูร!

ราชันอสูรเจียวทองพอเห็นสมุนไพรวิญญาณนี้ ในชั่วพริบตาก็ไม่อยากมอบให้ผู้อื่นแล้ว

แต่พอคิดดูอีกที ขอเพียงได้ผูกมิตรกับราชันอสูรแห่งวังอสูรผู้มีสายเลือดจักรพรรดิอสูรท่านนั้น แล้วเข้าไปในวังอสูรได้ เช่นนั้นก็ไม่ต้องทนเฝ้าอยู่ในสถานที่สับปะรังเคอย่างสามโลกเบื้องล่างนี้อีกต่อไป

คุ้มค่าแล้ว!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ราชันอสูรเจียวทองก็กัดฟัน กลืนสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีทั้งเก้าต้น พร้อมกับสุราวิญญาณชั้นเลิศอีกสิบหีบลงไปในท้องทั้งหมด

ฟู่ว

พายุคลั่งลูกหนึ่งพัดม้วนขึ้น

ราชันอสูรเจียวทองก็ควบคุมวายุอสูรเมฆาอัสนี พุ่งทะยานไปยังอาณาเขตทะเลที่ลู่หลี่อยู่

ทว่ายังไปได้ไม่ไกลจากเมืองสมุทรนัก

ตูม

กลางท้องฟ้า ภายใต้ตะวันเจิดจ้า มังกรทองขนาดยักษ์ตัวหนึ่ง พาดผ่านนภากาศ ขวางทางเอาไว้

ก็คือเสด็จพ่อของมัน มังกรสุญตานั่นเอง!

“หึ เจ้าเอาสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ไปมอบให้ผู้อื่นจริง ๆ ด้วย! พูดมาเถิด จะมอบให้ผู้ใด?”

มังกรทองสี่เล็บเอ่ยถามเสียงเย็น

“นี่ นี่ นี่... ลูกเพียงแค่หาคนไปหลอมโอสถเท่านั้น”

ราชันอสูรเจียวทองเหงื่อเย็นไหลพราก ชั่วขณะนั้นทำได้เพียงแต่งเรื่องขึ้นมาส่ง ๆ

“หาคนหลอมโอสถรึ? นักหลอมโอสถอสูรที่มีชื่อเสียงที่สุดในอาณาเขตทะเลแถบนี้ก็คือเสด็จพ่อของเจ้าผู้นี้! เจ้าไปหาคนอื่นหลอมโอสถ เหตุใดเจ้าไม่ไปเรียกคนอื่นว่าพ่อเสียเลยเล่า?”

น้ำเสียงของมังกรทองสี่เล็บเย็นชาลงยิ่งกว่าเดิม

ราชันอสูรเจียวทองพอได้ยิน ในใจก็ลอบร้องแย่แล้ว

แย่แล้ว

เสด็จพ่อโกรธแล้ว

“พูดมาเถิด หากเจ้าไม่พูด ข้าจะให้เจ้าอยู่ที่นี่ต่อไปอีกห้าพันปี” มังกรทองสี่เล็บกล่าวอย่างดุดันเปี่ยมจิตสังหาร

“...”

ราชันอสูรเจียวทองขานรับเสียงเบาหวิวราวกับนกกระทา

จากนั้น ก็เริ่มเล่าทุกอย่างออกมาอย่างหมดเปลือก

ไม่นานนัก

มังกรทองสี่เล็บพอฟังจบ เนตรมังกรก็หรี่ลง “หืม? สายเลือดจักรพรรดิอสูรรึ? ข้าล่ะอยากจะเห็นนัก ว่าสายเลือดจักรพรรดิอสูรตนใดกันที่ว่างจนน่าเบื่อ ถึงกับมาขลุกอยู่ในสามโลกเบื้องล่างนี้! ไป! นำทาง!”

“อา...”

ราชันอสูรเจียวทองหันกายด้วยความหวาดกลัวอย่างยิ่ง เริ่มบินพุ่งทะยานไปยังทิศทางของลู่หลี่

ในใจขณะเดียวกันก็ลอบสวดภาวนา หวังว่าจะไม่ถูกราชันอสูรแห่งวังอสูรตนนั้นตำหนิเอา

ขณะนั้น

ลู่หลี่ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงลืมตาขึ้นมา

เขาเริ่มสัมผัสตำแหน่งของร่างแยกทั้งเก้าก่อน

ร่างแยกทั้งเก้าได้กระจายตัวออกไป วิ่งไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในสามโลกเบื้องล่างแล้ว

ผู้ที่วิ่งไปไกลที่สุดคือยี่สิบห้ากระบี่มารสวรรค์ มันวิ่งไปถึงบริเวณทางเข้าวังอสูรแล้ว กำลังคิดหาวิธีเข้าไปในวังอสูร

ลู่หลี่เห็นดังนั้น ก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง

เป็นไปตามคาด ยี่สิบห้ากระบี่มารสวรรค์รู้ความที่สุด

ผู้ที่ไม่น่าเชื่อถือที่สุด ย่อมต้องเป็นร่างเวทวัชระยูไล

มันถึงกับแปลงกายเป็นมหาราชันอสูรตนหนึ่ง ปราบอสูรลิงหนึ่งตัว อสูรหมูหนึ่งตัว อสูรปลาหนึ่งตัว และยังมีอสูรม้ามังกรอีกหนึ่งตัว กำลังโอ้อวดไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ซ่องสุมกำลังพล

ลู่หลี่เองก็หมดหนทาง ทำได้เพียงปล่อยมันไป

ขณะที่กำลังคิดจะบำเพ็ญเพียรต่อไป

ในขณะนั้นเอง

ที่ขอบฟ้าอันไกลโพ้น แสงสีทองสายหนึ่งก็พาดผ่านนภาและหมู่ดาว ส่องประกายกะพริบไม่กี่ครั้ง ก็จุติลงเหนืออาณาเขตทะเลผืนนี้

ลู่หลี่อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

แสงสีทองนี้คือมหาราชันอสูรตนหนึ่ง!

ตบะระดับหลอมสุญตาระยะกลาง!

ในไม่ช้า แสงสีทองก็มาถึงในพริบตา ปรากฏขึ้นเหนือน่านฟ้าของเกาะเล็ก ๆ เผยให้เห็นมังกรทองสี่เล็บขนาดยักษ์ตัวหนึ่ง ร่างกายดั่งทิวเขา ยาวหลายร้อยจั้ง อำนาจมังกรน่าเกรงขาม

ในกรงเล็บข้างหนึ่งของมัน ยังหิ้วมังกรทองตัวน้อยตัวหนึ่งเอาไว้ด้วย

ก็คือเจียวทองตัวนั้นที่พบเจอเมื่อก่อนหน้านี้นั่นเอง

“ไม่ทราบว่าราชันอสูรแห่งวังอสูรจุติลงมา ข้ามังกรสุญตามิได้ออกมาต้อนรับ ขอโปรดประทานอภัยด้วย!” มังกรทองสี่เล็บอ้าปากกว้าง เปล่งเสียงดังสนั่นราวกับอัสนีคำราม

เห็นได้ชัดว่า มังกรทองตัวนี้ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของลู่หลี่แล้ว

คราวนี้คงจะยุ่งยากเสียแล้ว