บทที่ 240 ระดับ 7 ปะทะ ระดับ 6!

แววตาที่เป็นอันตรายวาวโรจน์ขึ้นในดวงตาของหลินไห่

ดาบนับพันเล่มถูกชักออกมาอย่างพร้อมเพรียง รังสีฆ่าฟันอบอวลไปทั่วอากาศ หลินไห่ยอมรับว่าภาพตรงหน้านั้นดูน่าเกรงขาม แต่มันก็เป็นเพียงการแสดงโชว์ที่ดูดีเท่านั้น สายตาของเขาปรายมองทหารหน่วยพั่วจวินสามพันนาย ราวกับกำลังตรวจดูฝูงมดที่มั่นใจในตัวเองจนเกินเหตุ

ช่างน่าขำ... น่าขำสิ้นดี

หน่วยพั่วจวินเจียงเฉิง คือกลุ่มที่อยู่รั้งท้ายที่สุดในบรรดามณฑลหน้าด่านทั้งแปดของอาณาจักรมังกร ทหารพวกนี้อย่างมากก็อยู่แค่ระดับ 3 และไม่มีพลังจิตแม้แต่นิดเดียว ต่อหน้าเผ่าวิญญาณม่วง ทะเลสำนึกของพวกมันก็ไม่ต่างจากกระท่อมมุงจากที่เปิดประตูทิ้งไว้ แค่ผลักเบาๆ ก็พังทลาย พวกมันไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะขัดขืน

แล้วยังไงล่ะเฉินเทียน? ต่อให้แกจะฆ่าอสูรมามากมายและมีผลงานทหารล้นมือ แต่อสูรพวกนั้นมีพลังจิตงั้นเหรอ? พวกมันสามารถทำให้พี่น้องสามพันคนของแกกลายเป็นคนปัญญาอ่อนได้ก่อนที่แกจะทันได้สะบัดดาบหรือเปล่า?

หลินไห่สรุปในใจอย่างเย็นชาว่า คนพวกนี้จบสิ้นแล้ว

ทัพหน้าหนึ่งหมื่นตนของเผ่าวิญญาณม่วงด้านหลังเขาตั้งขบวนเสร็จสิ้น นักรบต่างดาวหนึ่งหมื่นคนที่มีพลังจิตเหนือกว่ามนุษย์ในระดับเดียวกัน พวกมันไม่จำเป็นต้องขยับนิ้วด้วยซ้ำ แค่ปลดปล่อยการโจมตีทางจิตพร้อมกัน ชะตากรรมเดียวของทหารพั่วจวินสามพันนายคือทะเลสำนึกแตกสลาย บ้าคลั่ง และฆ่าฟันกันเอง เหมือนกับทหารสองพันนายเมื่อสิบปีก่อนไม่มีผิด

หลินไห่ไม่รีบร้อน เขาถึงกับรู้สึกเบื่อหน่ายด้วยซ้ำที่ต้องมารับมือกับพวกโง่ที่ไม่รู้ว่ากำลังจะเจอกับอะไร เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังจิตระดับ 7 พลุ่งพล่านออกมาอย่างไม่มีกักในวินาทีนั้น แรงกดดันที่มองไม่เห็นราวกับพายุทอร์นาโดระเบิดออกจากตัวหลินไห่เป็นศูนย์กลาง

ระดับ 7 หมายความว่าอย่างไร?

ในมณฑลเทียนหยุนทั้งหมด มีเพียงกู่เหอคนเดียวที่มีพลังจิตถึงระดับ 6 และปีนี้กู่เหออายุ 87 ปีแล้ว ส่วนหลินไห่อายุเพียง 53 ปี

อากาศสั่นสะเทือน กรวดบนพื้นเริ่มปริแตก หลินไห่มองเหยียดลงมาที่เฉินเทียน

“เฉินเทียน” น้ำเสียงของเขาเย็นเฉียบ ไร้ซึ่งความนอบน้อมจอมปลอม “แกหมายความว่ายังไง?”

เฉินเทียนไม่ตอบเขา และไม่แม้แต่จะมองเขาด้วยซ้ำ เขาหันหน้าไปทางทหารพั่วจวินสามพันนาย ลมทรายหวีดหวิว เสียงของเด็กหนุ่มไม่ดังนักแต่กลับก้องกังวานเข้าสู่หูของทุกคนชัดเจน

“ทหารทุกนาย ฟังคำสั่ง!”

ทหารสามพันคนยืดหลังตรงแน่ว

“พวกต่างดาวรุกล้ำดินแดนอาณาจักรมังกร เหยียบย่ำศักดิ์ศรีมณฑลเทียนหยุนของเรา ในฐานะทหารอาณาจักรมังกร หน้าที่ของเราคือปกป้องแผ่นดิน ไม่ยอมเสียแม้แต่นิ้วเดียว ในนามของหัวหน้าองครักษ์มณฑลเทียนหยุน และในฐานะแม่ทัพหน่วยพั่วจวินเจียงเฉิง...”

เฉินเทียนชักดาบเทวทัณฑ์สีม่วงเข้มออกมาจากแผ่นหลัง ปลายดาบชี้ทะแยงขึ้นสู่ท้องฟ้า

“บุก! ฆ่ามันให้หมด!”

คำเดียวสั้นๆ ดาบถูกชูขึ้นสูง เสียงคำรามจากลำคอสามพันคนดังประสานกัน

“ฆ่า!” เสียงนั้นดังกึกก้องไปถึงชั้นฟ้า ป่ารกร้างสั่นสะเทือน

หลินไห่ยืนนิ่งมองภาพตรงหน้า ความเสแสร้งสุดท้ายหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยความเย็นชาและจองหอง เขาเลิกแสร้งทำเป็นมิตรเพราะไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป เดิมทีเขาคิดจะใช้ฐานะและเบื้องหลังข่มขู่เฉินเทียนเพื่อชิงที่ดินโดยไม่เสียเลือดเนื้อ แต่ในเมื่อไอ้เด็กไม่รักดีนี่ดื้อรั้นไม่ฟังความ เขาก็ไม่ต้องเกรงใจอีก

ฆ่าทิ้งเลยไหม?

ฆ่าไม่ได้หรอก เฉินเทียนมีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าองครักษ์ ถ้าฆ่าไปหลู่ฉางหมิงต้องสืบสวนแน่ แต่ถ้า... ทำให้กลายเป็นคนปัญญาอ่อนล่ะ?

ใช้พลังจิตทำลายทะเลสำนึกให้แหลกละเอียด ร่างกายยังอยู่แต่ดวงวิญญาณถูกลบหายไป ลมหายใจและหัวใจยังปกติ แต่จะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก หรือถ้าตื่นมาก็จะเป็นแค่ไอ้โง่ที่จำอะไรไม่ได้ วิธีนี้ไม่มีหลักฐานมัดตัว ต่อให้หลู่ฉางหมิงจะสงสัยก็ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งกว่านั้น...

มุมปากหลินไห่ยกยิ้มจางๆ แกเป็นคนชักดาบก่อน แกแสดงจิตสังหารต่อคณะทูตสันติภาพของเผ่าวิญญาณม่วงก่อน ฉันก็แค่ป้องกันตัว

หลินไห่หลับตาลง ส่วนลึกของทะเลสำนึก เพลิงวิญญาณสีเงินเข้มพลันเบ่งบานออกมา

เพลิงวิญญาณระดับ 7 สีเงิน

อากาศทั่วทั้งป่ารกร้างดูเหมือนจะถูกสูบจนแห้งขอดในวินาทีนั้น ทะเลสำนึกของหลินไห่ระเบิดออก กระแสพลังจิตที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าใส่เฉินเทียนอย่างบ้าคลั่ง กรวดบนพื้นแตกกระจายโดยไร้ลม อากาศกลายเป็นหนืดข้น ทหารสามพันนายสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่น่าหวาดหวั่นนั้นทันที ราวกับมีภูเขาที่มองไม่เห็นกดทับลงมา

ฉินเจิ้นซานรูม่านตาหดตัวลง

มาแล้ว!

พลังจิตของหลินไห่ควบแน่นเป็นหอกแหลม เปี่ยมด้วยอานุภาพของนักพลังจิตระดับ 7 พุ่งตรงเข้าสู่ทะเลสำนึกของเฉินเทียนด้วยความเร็วและรุนแรงถึงขีดสุด เฉินเทียนยืนนิ่งไม่ไหวติง หอกพลังจิตอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสิบฟุต

พริบตานั้น เปลวไฟดวงหนึ่งค่อยๆ ผลิบานขึ้นระหว่างคิ้วของเฉินเทียน มันมีฐานสีทองและมีรัศมีสีทองม่วงเรืองรองอยู่รอบนอก

เพลิงวิญญาณระดับ 6

หลินไห่ตาเหลือก วินาทีที่หอกพลังจิตปะทะกับเปลวไฟสีทองม่วง มันเหมือนกับตะเกียบที่ทิ่มลงในลาวา

ซู่ มลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

หลินไห่ก้าวถอยหลังครึ่งก้าว ความตกตะลึงที่แท้จริงปรากฏบนใบหน้า

ระดับ 6... เด็กอายุสิบเจ็ดคนนี้คือนักพลังจิตระดับ 6!

สมองของหลินไห่หมุนวนอย่างรวดเร็ว เขาอายุ 54 ปี เดินทางไปทั่วสิบสองมณฑลสามสิบหกรัฐของอาณาจักรมังกร เห็นอัจฉริยะมานับไม่ถ้วน แต่ระดับ 6 ในวัยนี้หมายความว่าอย่างไร?

ปรมาจารย์กู่เหอฝึกฝนทั้งชีวิตเพิ่งจะถึงระดับ 6 ตอนอายุ 87 ตัวเขาเองที่ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะในหมู่คนหมื่นคน ยังทะลวงสู่ระดับ 6 ตอนอายุ 40

แต่เฉินเทียน อายุสิบเจ็ด ระดับ 6 นี่คือปีศาจที่ไม่มีใครเทียบได้ในประวัติศาสตร์อาณาจักรมังกร ถ้าให้เวลาอีกห้าปี?

สิบปี? ระดับ 7... หรือแม้แต่ระดับ 8!

ลมหายใจของหลินไห่เริ่มถี่กระชั้น ไม่ใช่ด้วยความตื่นเต้น แต่ด้วย ความกลัว ความกลัวต่ออนาคตที่ซึมลึกเข้าสู่กระดูก วันนี้เขาพาเผ่าวิญญาณม่วงบุกรุกเทียนหยุนและจงใจชิงที่ดินของเฉินเทียน นี่คือความแค้นที่ไม่อาจประนีประนอมได้ ถ้าเฉินเทียนเป็นแค่นักวรยุทธ์ทั่วไป เขายังไม่กังวลนัก เพราะต่อให้เก่งแค่ไหน หนังสือคำสั่งฉบับเดียวจากนครหลวงมังกรก็บดขยี้ได้ แต่นักพลังจิตระดับ 6 นั้นต่างออกไป

ค่าตัวของนักพลังจิตสูงกว่านักวรยุทธ์ในระดับเดียวกันมหาศาล เขารู้เรื่องนี้ดีที่สุด ถ้าข่าวนี้หลุดออกไป ทุกคนในอาณาจักรมังกรจะรู้ว่ามีเด็กอายุสิบเจ็ดที่มีศักยภาพถึงระดับ 8 จะไม่มีใครกล้าล่วงเกินเขา!

แม้แต่สำนักดาบใหญ่ทั้งสองแห่งยังต้องเปิดประตูต้อนรับ!

เมื่อคนประเภทนี้เติบโตขึ้น ไม่ใช่แค่หลินไห่ แต่แม้แต่ขั้วอำนาจในนครหลวงที่หนุนหลังเขาอยู่ก็อาจจะเอาไม่อยู่

คิดได้ดังนั้น แววตาของหลินไห่ก็เหี้ยมเกรียมขึ้นมา ในเมื่อล่วงเกินไปแล้ว ก็ต้องกำจัดให้สิ้นซาก วันนี้เขาจะทำลายทะเลสำนึกของเจ้าเด็กนี่ซะ ให้กลายเป็นคนพิการที่จำอะไรไม่ได้ ก่อนที่มันจะทันได้เติบโตไปมากกว่านี้

หลินไห่สูดลมหายใจลึก ข่มความกลัวในใจ เขาบังคับตัวเองให้สงบลง เขาคือระดับ 7 ส่วนเฉินเทียนคือระดับ 6 ระยะห่างหนึ่งระดับใหญ่นั้นหมายถึงการบดขยี้อย่างสมบูรณ์ ทั้งปริมาณความหนาแน่น ความบริสุทธิ์ และกระบวนท่าโจมตี ถ้าเป็นคนอื่นเจอเด็กระดับ 6 คนนี้อาจจะทำอะไรไม่ได้ แต่เขาคือระดับ 7!

ทะเลสำนึกของหลินไห่เดือดพล่านถึงขีดสุด เพลิงวิญญาณสีเงินพุ่งสูง อุณหภูมิของเปลวไฟแผดเผาจนเกิดเสียงหึ่งๆ พลังทั้งหมดของนักพลังจิตระดับ 7 ถูกปลดปล่อยออกมา พลังจิตเริ่มปรากฏเป็นรูปร่าง เพลิงวิญญาณสีเงินพุ่งออกจากระหว่างคิ้ว ขยายตัวกลางอากาศและควบแน่นเป็น มังกรเงินขนาดยักษ์

มังกรมายาทะยานอยู่บนท้องฟ้าที่รกร้าง ดวงตาเย็นชาดุดัน กรงเล็บคมกริบ ร่างกายเปล่งประกายสีเงิน นี่คือการโจมตีทางจิตแบบปรากฏรูป  ซึ่งมีเพียงระดับ 7 เท่านั้นที่ทำได้ มันทรงพลังกว่าการโจมตีทางจิตทั่วไปนับสิบเท่า

ทูตเผ่าวิญญาณม่วงสองตนข้างหลังเปิดดวงตาแนวตั้งออก แสงสีม่วงเจิดจ้า ลั่วเหอและม่อเจียสบตากัน พวกเขาไม่ลงมือ เพราะไม่มีความจำเป็น พลังเต็มสูบของระดับ 7 เพียงพอจะทำลายสำนึกของระดับ 6 ได้อย่างถาวร

มังกรเงินคำรามไร้เสียง แฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง พุ่งดิ่งลงใส่เฉินเทียนทันที หลินไห่เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก

“ตายซะ!”