บทที่ 14: ผู้คนจากโลกโต้วหลัวดั้งเดิมต่างตื่นตะลึง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

"เอาล่ะ พี่เฟิง!!"

"เดี๋ยวนานะไปหยิบผลไม้มาให้นะเจ้าคะ ตอนท่านตื่นมาจะได้ลิ้มรสต่อ!!"

นานะกล่าวจบ

นางก็วิ่งออกไปอย่างเริงร่า... วิดีโอยังคงดำเนินต่อไป

ถังซานพร้อมด้วยกลุ่มคนได้เดินทางมาถึงแดนเทพแล้ว

ณ เบื้องหน้า

สองราชันเทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนเทพ เทพแห่งการทำลายล้างและเทพแห่งชีวิต ได้ยืนรอคอยอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานแล้ว

ราชันเทพแห่งชีวิตก้าวออกมาข้างหน้าก่อน ใบหน้างดงามระบายไปด้วยรอยยิ้มขณะเอื้อนเอ่ยกับถังซาน "ยินดีต้อนรับสู่แดนเทพ ถังซาน"

ถังซานพยักหน้ารับเช่นเดียวกัน

"นี่คือสี่คนที่เจ้าเลือกพามายังแดนเทพงั้นหรือ?" ราชันเทพแห่งชีวิตทอดสายตาไปยังบุคคลทั้งสี่ที่อยู่เคียงข้างถังซาน

ในห้วงเวลานี้

ผู้คนแทบทั้งหมดจากโลกคู่ขนานทั้งสองใบต่างก็จับจ้องไปยังบุคคลเหล่านั้น

พวกเขาล้วนอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่งว่าบุคคลทั้งสี่ที่ถังซานเลือกพาขึ้นมายังแดนเทพจะเป็นผู้ใดกันแน่

ถังซานในภาพวิดีโอก็พยักหน้ารับเช่นกัน

"สองท่านนี้คือบิดาของข้า ถังเฮ่า และมารดาของข้า อาอิ๋นขอรับ!!!"

ถังซานแนะนำทั้งสองให้ราชันเทพแห่งชีวิตรู้จักพร้อมรอยยิ้ม

ราชันเทพแห่งชีวิตส่งยิ้มให้ถังเฮ่าและอาอิ๋นที่ยืนอยู่ข้างถังซาน "ยินดีที่ได้รู้จักข้าคือราชันเทพแห่งชีวิต หรือพวกท่านจะเรียกข้าว่าเทพแห่งชีวิตเฉยๆ ก็ได้!!"

เมื่อเห็นดังนั้น ถังเฮ่าและอาอิ๋นที่อยู่ข้างๆ ก็รีบส่งยิ้มตอบ "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน!!"

ซี๊ดดด เป็นบิดามารดาของถังซานจริงๆ ด้วย!!"

"ข้าล่ะอิจฉาจริงๆ ที่พวกเขามีลูกชายเช่นนี้ ถึงขนาดพาขึ้นแดนเทพได้โดยตรงเลยเชียว!!"

"ไม่นึกเลยว่าถังซานผู้นี้จะมีความกตัญญูรู้คุณถึงเพียงนี้!!"

"สวรรค์เอ๊ย ถ้าข้ามีลูกชายแบบนี้ ข้าคงนอนตายตาหลับ!!"

"..."

ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ผู้คนจากทั้งสองโลกต่างก็แสดงความอิจฉาริษยาเมื่อได้เห็นถังเฮ่าและอาอิ๋น

ผ่านทางวิดีโอเปรียบเทียบ

พวกเขายังได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับแดนเทพในระดับหนึ่งอีกด้วย

มียอดฝีมือระดับราชทินนามพรหมยุทธ์สักกี่คนกันที่ต้องดิ้นรนต่อสู้ชั่วชีวิต เพียงเพื่อจะได้ก้าวขึ้นสู่ระดับเทพและเหยียบย่างเข้าสู่แดนเทพในตำนานแห่งนั้น?

ทว่าบัดนี้ บิดามารดาของถังซานกลับสามารถก้าวเข้าไปได้โดยตรง

ในโลกโต้วหลัวดั้งเดิม

อวี้เสี่ยวกังและหลิ่วเอ้อร์หลงต่างก็มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าขณะเฝ้ามอง

พูดกันตามตรง เมื่อเขาเห็นว่ามีโควตาสำหรับเข้าสู่แดนเทพเพียงสี่ที่นั่ง อวี้เสี่ยวกังก็รู้สึกตื่นตระหนกในใจอยู่บ้าง

ในยามนี้เขานับได้ว่าเป็นผู้ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงโด่งดังแล้ว

เขายังเต็มไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะได้เข้าสู่แดนเทพ

เขาเคยอ่านเจอในบันทึกโบราณ

ว่าการเข้าสู่แดนเทพจะทำให้สามารถมีชีวิตเป็นอมตะ หลุดพ้นจากความเจ็บป่วย ความชรา และความตายทั้งปวง

อาจกล่าวได้ว่า แดนเทพคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันเป็นเป้าหมายสูงสุดที่วิญญาจารย์ทุกคนใฝ่ฝันถึง

และเมื่อเขาเห็นว่าถังซานได้พาบิดามารดาของตนเข้าสู่แดนเทพไปแล้ว

หัวใจที่แขวนค้างอยู่ของอวี้เสี่ยวกังก็ค่อยๆ สงบลงในที่สุด

ถังซาน ศิษย์เอกที่เขาภาคภูมิใจที่สุด

เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด

เขาพาบิดามารดา บุคคลที่สำคัญที่สุดสองคน เข้าสู่แดนเทพเพื่อเสวยสุข

จากจุดนี้ จะเห็นได้ว่าถังซาน ศิษย์เอกที่เขาภาคภูมิใจที่สุดนั้น มีความกตัญญูรู้คุณมากเพียงใด

และเมื่อจัดเรียงตามลำดับความสำคัญ

เขา อวี้เสี่ยวกัง คืออาจารย์เพียงคนเดียวของถังซานในชีวิตนี้

ต่อให้เป็นคนทั่วไปก็ย่อมรู้ดีว่า ความสนิทสนมระหว่างเขากับถังซานน่าจะทำให้เขากลายเป็นบุคคลสำคัญอันดับสาม รองลงมาจากบิดามารดาของเขาเป็นแน่

"เสี่ยวกัง เจ้าคิดว่าการได้เข้าไปอยู่ในแดนเทพมันจะรู้สึกอย่างไรกันนะ!!!"

"ตามบันทึกโบราณ หลังจากเข้าสู่แดนเทพแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใด พวกเขาก็สามารถคงความเยาว์วัยและมีชีวิตเป็นอมตะได้ตลอดกาล!!!!"

ขณะที่อวี้เสี่ยวกังเอ่ยปาก เขาก็อดไม่ได้ที่จะทอดสายตาไปยังถังเฮ่า

ถังเฮ่าในภาพวิดีโอนั้นไม่มีผมหงอกขาวแม้แต่เส้นเดียว ผมของเขาดำขลับเงางาม

เขาดูเหมือนชายหนุ่มวัยยี่สิบเศษ

ริ้วรอยบนใบหน้าของเขาก็มลายหายไปจนสิ้น

เมื่อเห็นดังนั้น อวี้เสี่ยวกังก็อดไม่ได้ที่จะหยิบกระจกขึ้นมาส่องดูตัวเอง

ในยามนี้ เขาก้าวเข้าสู่วัยกลางคนและไม่ใช่ชายหนุ่มอีกต่อไปแล้ว

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น

เมื่อคิดว่าในอนาคตตนเองจะได้เข้าสู่แดนเทพ มีชีวิตเป็นอมตะ และคงความเยาว์วัยไปตลอดกาล อวี้เสี่ยวกังก็ตื่นเต้นดีใจจนแทบคลั่ง

"เจ้านี่มันช่างหลงตัวเองเสียจริง!!"

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลิ่วเอ้อร์หลงที่อยู่ข้างๆ

ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

นางเองก็อดไม่ได้ที่จะมองตัวเองในกระจกเช่นกัน

นางเองก็ไม่ใช่หญิงสาวแรกรุ่นอีกต่อไปแล้ว ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา

นางทอดสายตาไปยังภาพวิดีโออย่างไม่อาจห้ามใจ

แววตาของนางเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

หลังจากที่นางเข้าสู่แดนเทพ

นางจะต้องกลับมางดงามมากแน่ๆ

เมื่อคิดได้ดังนี้ สายตาของนางก็จดจ่ออยู่เนิ่นนาน

นางเฝ้ามองภาพเหล่านั้นอย่างใจจดใจจ่อ... ในภาพวิดีโอ

ใบหน้าอีกสองใบหน้ากลับไม่ใช่อวี้เสี่ยวกังและหลิ่วเอ้อร์หลง

ทว่ากลับเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำสองคน

ถังซานกำลังแนะนำพวกเขาให้ราชันเทพแห่งชีวิตรู้จักเช่นกัน

"สองท่านนี้คือต้าหมิงและเอ้อร์หมิง พี่ชายร่วมสาบานของข้าขอรับ!!!"

ราชันเทพแห่งชีวิตเองก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

ต้องรู้ก่อนว่าสำหรับสิ่งมีชีวิตในเบื้องล่าง

โควตาสำหรับเข้าสู่แดนเทพนั้นถือเป็นสิ่งล้ำค่าอย่างหาที่สุดไม่ได้

โดยปกติแล้ว เทพที่เพิ่งเลื่อนขั้นขึ้นมาใหม่จะพาเพียงบุคคลที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเขามาด้วยเท่านั้น

เมื่อสัมผัสพลังของพวกเขาได้เพียงชั่วครู่

ราชันเทพแห่งชีวิตก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เพราะนางค้นพบว่าบุคคลทั้งสองนี้ไม่ใช่มนุษย์ ทว่าเป็นสัตว์วิญญาณสองตน

"ยินดีที่ได้รู้จัก!!"

ด้วยความเคารพต่อความแข็งแกร่งในปัจจุบันของถังซาน ราชันเทพแห่งชีวิตจึงส่งยิ้มอย่างสุภาพให้

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันขอรับ!!"

สัตว์วิญญาณสองตน ต้าหมิงและเอ้อร์หมิง ในภาพวิดีโอก็รีบเอ่ยปากตอบรับอย่างรวดเร็ว

หัวใจของพวกเขาเบ่งบานไปด้วยความปีติยินดี

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า วันหนึ่งพวกเขาจะได้กลายเป็นเทพจริงๆ!!

ฉากนี้ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย

ว่าบุคคลที่ถังซานพาขึ้นมายังแดนเทพในท้ายที่สุด จะไม่ใช่อวี้เสี่ยวกังและหลิ่วเอ้อร์หลง

แต่กลับเป็นสัตว์เลี้ยงสองตัวงั้นหรือ???

"ฮ่าๆ ข้าจะบ้าตาย คนที่ถังซานพาเข้าแดนเทพกลับเป็นสัตว์เลี้ยงสองตัวเนี่ยนะ!!!"

"บ้าไปแล้ว ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า? ในฐานะอาจารย์ของถังซาน อวี้เสี่ยวกัง และมารดาบุญธรรมของเสียวอู่ หลิ่วเอ้อร์หลง พวกเขาไม่ได้อยู่ในแดนเทพ แต่คนที่อยู่ในแดนเทพกลับเป็นสัตว์เลี้ยงสองตัวเนี่ยนะ???"

"นี่เจ้ากำลังจะบอกว่า สถานะของอาจารย์อวี้เสี่ยวกังผู้นี้ในใจของถังซาน ยังสู้สัตว์เลี้ยงสองตัวไม่ได้อย่างนั้นหรือ???"

"ฮ่าๆ ขอข้าหัวเราะหน่อยเถอะ เรื่องนี้มันตลกเกินไปแล้ว ถังซานช่างเป็นศิษย์ที่ประเสริฐแท้ๆ !!!!"

"เหตุใดสัตว์วิญญาณที่ดูเหมือนสัตว์เลี้ยงสองตัวนั้นถึงได้อยู่ในแดนเทพได้? แล้วอวี้เสี่ยวกังกับหลิ่วเอ้อร์หลงล่ะหายไปไหน? ถังซานไม่ได้พาพวกเขาเข้าแดนเทพ หรือว่าพวกเขาแค่ไม่ปรากฏในวิดีโอนี้กันแน่???"

"คนข้างบน เจ้าโง่หรือเปล่า? ราชันเทพแห่งชีวิตเพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าถังซานมีโควตาเข้าแดนเทพแค่สี่ที่เท่านั้น!!!"

"หลินเฟิงยอมเสี่ยงชีวิตหลอมรวมกับวงแหวนวิญญาณแสนปีเพื่อสร้างกายเนื้อใหม่ให้กับอาจารย์ที่เขาเพิ่งกราบไหว้ ทว่าอวี้เสี่ยวกัง ผู้ที่เรียกตัวเองว่าเป็นอาจารย์ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของถังซาน กลับไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าสู่แดนเทพเนี่ยนะ!!!"

"พาสัตว์เลี้ยงสองตัวเข้าแดนเทพแทนที่จะเป็นอาจารย์ของตัวเอง ถังซานผู้นี้ช่างเหลือร้ายจริงๆ !!!!"