บทที่ 8: หมอนี่มันบ้าไปแล้วงั้นหรือ? ถึงกล้าท้าทายผู้ที่อยู่เหนือระดับของตน!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งราชันย์เทพซิวหลัวและราชันย์เทพความชั่วร้ายต่างก็ชะงักงันไปเล็กน้อย

จากนั้น ราชันย์เทพซิวหลัวที่ตั้งสติได้ก่อนก็ปรายตามองไปยังราชันย์เทพแห่งการทำลายล้าง แววตานั้นแฝงไว้ด้วยความตึงเครียดอย่างหนักหน่วง

ฝ่ายราชันย์เทพความชั่วร้ายเองก็เบือนสายตาหันไปมองยังหลินเฟิงเช่นกัน

"ไม่มีเหตุผลอันใดเป็นพิเศษหรอก!"

"ข้าก็แค่รู้สึกว่าสิ่งที่ราชันย์เทพความชั่วร้ายกล่าวก่อนหน้านี้ค่อนข้างมีเหตุผลทีเดียว!"

"สหายตัวน้อยหลินเฟิงผู้นี้ไม่เคยเอ่ยปากเลยสักคำว่าต้องการยอมรับการสืบทอดตำแหน่งราชันย์เทพของใคร ดังนั้น ข้าจึงเลือกที่จะให้เขาเป็นผู้สืบทอดของข้า มันมีปัญหาตรงไหนงั้นหรือ?" มุมปากของราชันย์เทพแห่งการทำลายล้างยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ตัวเขาและราชันย์เทพซิวหลัวนั้นไม่ลงรอยกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หลินเฟิงผู้นี้ก็ช่างมีพรสวรรค์ที่ทวนท้าสวรรค์จนเกินไป

หากเขาไม่เลือกหลินเฟิงเป็นผู้สืบทอด และปล่อยให้หลินเฟิงได้รับการสืบทอดจากราชันย์เทพซิวหลัวไป เช่นนั้นเขาจะไม่ถูกข่มจนมิดเลยหรอกหรือ?

เมื่อเห็นฉากนี้ ราชันย์เทพแห่งชีวิตที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รู้สึกทั้งขบขันและระอาใจในคราวเดียวกัน

การที่ราชันย์เทพถึงสามองค์ต้องมาแย่งชิงผู้สืบทอดเพียงคนเดียว—ต่อให้มองไปทั่วทั้งแดนเทพ—นี่ก็เป็นเรื่องที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน

หากเหล่าเทพระดับหนึ่งมาเห็นเข้า พวกเขาคงตกตะลึงจนลูกตาแทบถลนออกจากเบ้าเป็นแน่

"ทำลายล้าง เจ้าแน่ใจนะว่าจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้า?!"

ราชันย์เทพซิวหลัวหรี่ตาลง เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าเล็กน้อย

เพียงแค่กำหมัดเบาๆ 《 ดาบเทพซิวหลัว 》 ก็พุ่งทะยานออกมาพร้อมเสียงกู่ร้องก้องกังวาน จิตสังหารอันเข้มข้นทะลักล้นพุ่งเป้าไปยังราชันย์เทพแห่งการทำลายล้าง

"แล้วจะเป็นเช่นไรเล่า?"

ราชันย์เทพแห่งการทำลายล้างมิได้มีท่าทีจะยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย

"ชีวิต!"

เมื่อเห็นว่าราชันย์เทพแห่งการทำลายล้างไม่มีเจตนาจะถอยร่น ราชันย์เทพซิวหลัวก็ขมวดคิ้วแน่นและเบือนหน้าไปทางราชันย์เทพแห่งชีวิต

"ข้าสนับสนุนการตัดสินใจของสามีข้า"

ราชันย์เทพแห่งชีวิตแสดงจุดยืนของนาง ตัวนางและการทำลายล้างล้วนเป็นหนึ่งเดียวกันมาตั้งแต่ต้น ในเมื่อการกระทำของราชันย์เทพแห่งการทำลายล้างมิได้สร้างความเสียหายต่อผลประโยชน์ของแดนเทพ นางย่อมต้องออกหน้าสนับสนุนอย่างแน่นอน

"หากเป็นเช่นนั้น ข้าเองก็สนับสนุนสามีของข้าเช่นกัน!" เมื่อเห็นว่าราชันย์เทพแห่งชีวิตได้เลือกข้างไปแล้ว ราชันย์เทพแห่งความเมตตาที่อยู่ที่นั่นด้วยก็เอ่ยปากแสดงความคิดเห็นของตนออกมา

"ดีมาก เช่นนั้นก็มาวัดกันด้วยฝีมือของแต่ละคนเถอะ!" เมื่อเป็นเช่นนี้ ราชันย์เทพซิวหลัวก็เดือดดาลจนแทบจะพ่นไฟออกมา

เขาตวาดกร้าวทิ้งท้ายไว้อย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะสะบัดหน้าจากไป...

เมื่อเทียบกับปฏิกิริยาสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นที่เกิดขึ้นในแดนเทพแล้ว เสียวอู่ผู้ซึ่งใช้เวลาอยู่กับหลินเฟิงมากที่สุดกลับมีท่าทีที่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

ในทางกลับกัน หูเลี่ยหน่าที่เพิ่งจะได้พบกับหลินเฟิงเมื่อวานนี้ กลับตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

【 หูเลี่ยหน่า: "ช่างเป็นวิญญาณยุทธ์ที่สองที่ทรงพลังเสียจริง! คุณชายเฟิงคือวิญญาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบพานมา ข้าอยากรู้นักว่าเมื่อเทียบกับวิญญาณยุทธ์ของข้าแล้วจะเป็นเช่นไร ไม่ทราบว่าคืนนี้คุณชายเฟิงพอจะว่างหรือไม่? ท่านช่วยมาประลองฝีมือกับข้าที่ลานกว้างได้หรือเปล่า?" 】

【 เชียนเริ่นเสวี่ย: "เดิมทีข้าคิดว่าวิญญาณยุทธ์ 《มังกรครามบรรพกาล》 คือจุดสูงสุดในพลังของคุณชายเฟิงแล้วเสียอีก ข้าไม่คาดคิดเลยว่าวิญญาณยุทธ์ที่สองของเขาจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!" 】

【 เชียนเริ่นเสวี่ย: "การที่ราชทินนามพรหมยุทธ์ทั้งเจ็ดแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ของเราต้องสิ้นชีพด้วยน้ำมือของคุณชายเฟิง... นับว่าพวกเขาตายอย่างสมเกียรติแล้ว" 】

【 เชียนเริ่นเสวี่ย: "ข้าอยากทราบว่าคุณชายเฟิงสนใจที่จะเข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์ของเราหรือไม่? สำนักวิญญาณยุทธ์ของเรายินดีทุ่มจ่ายไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม!!" 】

【 ปี่ปี๋ตง: "คุณชายเฟิงนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ สำนักวิญญาณยุทธ์ของเรายินดีที่จะยุติความบาดหมางกับสองจักรวรรดิใหญ่ในทันที และเพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ สำนักวิญญาณยุทธ์ของเรายินดีที่จะส่งมอบสตรีศักดิ์สิทธิ์ให้แต่งงานเป็นอนุภรรยาของคุณชายเฟิง ไม่ทราบว่าคุณชายเฟิงจะสนใจหรือไม่!" 】

【 เชียนเต้าหลิว: "อะแฮ่ม เรื่องอนุภรรยานั้น... ข้าคิดว่าหลานสาวของข้า เชียนเริ่นเสวี่ย ก็ดูจะเหมาะสมไม่น้อยเลยทีเดียว!!" 】

【 ตู๋กูปั๋ว: "อะแฮ่ม คุณชายเฟิง หากท่านไม่รังเกียจที่จะให้ข้าพูด ข้าคิดว่าหลานสาวของข้าก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้ใครเช่นกัน!!" 】

ณ ตระกูลมังกรอัสนีบาตทรราช

เมื่อเห็นข้อความเหล่านี้ อวี้เทียนเหิงก็แทบจะหลั่งน้ำตาออกมา

เขาไม่เคยนึกฝันเลยว่าแค่นอนอยู่เฉยๆ ก็ต้องมารับเคราะห์กรรมโดนลูกหลงไปด้วย

เขามีเหตุผลมากพอที่จะเชื่อได้เลยว่า ทันทีที่หลินเฟิงพยักหน้าตอบรับ ตู๋กูปั๋วจะต้องรีบประเคนคู่หมั้นของเขาให้ไปในทันที ส่วนตัวเขาผู้เป็นคู่หมั้นตัวจริง ก็คงจะถูกอีกฝ่ายกำจัดทิ้งโดยตรงเป็นแน่

และตระกูลมังกรอัสนีบาตทรราชของพวกเขาก็คงมิกล้าแม้แต่จะเอื้อนเอ่ยคำคัดค้านใดๆ ออกมาเลยสักครึ่งคำ

เมื่อเห็นผู้คนมากมายต่างแย่งชิงกันเสนอตัวหลานสาวให้ หลินเฟิงก็รู้สึกทั้งขบขันและระอาใจ

ทว่าเขาก็มิได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาอีก