บทที่ 601 - ความจริงใจจากกองทัพ! รีบเอาอุปกรณ์มาประเคนให้ถึงที่!

บทที่ 601 - ความจริงใจจากกองทัพ! รีบเอาอุปกรณ์มาประเคนให้ถึงที่!

เมืองใหม่ ชั้นใต้ดินของร้านขายของชำ

สมาร์ตโฟนเข้ารหัสแบบพิเศษสั่นอย่างบ้าคลั่ง

โทรศัพท์เครื่องนี้มีไว้สำหรับติดต่อสายตรงกับจ้าวเจิ้นกั๋วโดยเฉพาะ ปกติแล้วสิบวันครึ่งเดือนถึงจะดังสักครั้ง

วันนี้ดันคึกคักซะได้

กดปุ่มรับสาย ยังไม่ทันที่หลินโม่จะอ้าปาก เสียงถามอย่างร้อนรนของจ้าวเจิ้นกั๋วก็ดังลอดมาจากหูฟัง

"หลินโม่ ไอ้หนู นายไปเอาของพวกนั้นมาจากไหนกันแน่!"

เสียงของจ้าวเจิ้นกั๋วกดต่ำมาก แต่ก็ปิดบังความตื่นเต้นเอาไว้ไม่มิด

"อู๋เหล่าเป็นบ้าไปแล้ว เมื่อกี้เขาเกือบจะทำเมนบอร์ดของ 'เทียนเหอ-X' ไหม้ไปแล้ว เขาฝากฉันมาบอกนายว่า ไอ้ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตแบบโครงสร้างเกลียวสามสายนั่น เขารับทำ! ไม่ใช่แค่เขารับนะ แต่ศูนย์วิจัยทั้งกองทัพภาคตะวันออก บวกกับทีมงานระดับนักวิชาการอีกสามทีมจากสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติจีน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะทำงานแบบไม่มีพักตลอด 24 ชั่วโมง เพื่อลุยโจทย์ที่นายให้มาโดยเฉพาะเลย!"

หลินโม่เปลี่ยนมือถือโทรศัพท์ แล้วเอนพิงพนักเก้าอี้

"นายพลจ้าว ผมเป็นแค่ซับคอนแทรกต์นะ ไม่มีตำแหน่งในหน่วยงานราชการหรอก"

"ตำแหน่งบ้าบออะไรล่ะ!" จ้าวเจิ้นกั๋วสบถออกมาดื้อๆ "อู๋เหล่าบอกว่า ขอแค่นายสามารถจัดหาตัวอย่างแล้วก็ข้อมูลระดับนี้ให้ได้อย่างต่อเนื่อง ต่อให้ต้องจ่ายเงินจ้างนายไปตลอดชีวิต เขาก็ยอมเป็นซับคอนแทรกต์ให้ฟรีๆ เลย!"

"งั้นเสบียงของผม..."

"จัดการให้เรียบร้อยแล้ว!" จ้าวเจิ้นกั๋วชิงพูดก่อน "ปูนซีเมนต์เกรดสูง 500,000 ตัน เหล็กเส้นข้ออ้อย 100,000 ตัน! ฉันติดต่อเครือบริษัทวัสดุก่อสร้างระดับท็อปทรีของประเทศให้แล้ว เดินเครื่องผลิตข้ามคืนเลย! ลอตแรก 50,000 ตัน จะถูกส่งไปที่โกดังของโรงงานเหล็กปินไห่ตอนแปดโมงเช้าพรุ่งนี้เป๊ะ!"

จ้าวเจิ้นกั๋วชะงักไปนิด น้ำเสียงเริ่มมีความประจบประแจงขึ้นมาหน่อยๆ

"ส่วนอุปกรณ์เครื่องจักรหนักยี่สิบชุดที่นายต้องการ ฉันไปคุยกับประธานเครือบริษัทอุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์มาเองเลย หัวเจาะอุโมงค์กับรถบูลโดเซอร์เวอร์ชันพลเรือนมันหยาบเกินไป ฉันให้เขาลากเอารุ่นทหารเฉพาะทางมาให้นายเลย วิ่งได้ทุกสภาพด้วยตีนตะขาบ เกราะกันระเบิด มีระบบกรองอากาศ NBC เดิมทีเป็นของชั้นยอดที่เตรียมจะส่งออกไปตะวันออกกลางเลยนะ"

หลินโม่เลิกคิ้ว

ท่าทีเปลี่ยนเร็วจริงๆ

เมื่อกี้ยังบอกว่าวัสดุก่อสร้างหกแสนตันจะโดนถลกหนังอยู่เลย ตอนนี้กลับเสนออุปกรณ์เฉพาะทางทางการทหารมาให้ซะงั้น

"ลำบากนายพลจ้าวแล้ว ลงบัญชีหย่วนซิงเทคโนโลยีได้เลย ไม่ให้ขาดสักแดงเดียวแน่นอน"

"พูดเรื่องเงินมันก็ดูห่างเหินไปหน่อยนะ!" จ้าวเจิ้นกั๋วรีบขัด "เมื่อกี้อู๋เหล่ายังกระชากคอเสื้อฉัน บังคับให้ฉันถามนายเลยนะว่า ไอ้ 'แกนคริสตัล' ที่ถูกพูดถึงในโมเดลการสลายตัวของพลังงานระดับสูงนั่น มันคืออะไรกันแน่? พอจะมีของจริงส่งมาให้ดูหน่อยได้ไหม?"

หลินโม่ใช้นิ้วเคาะโต๊ะ

สมกับเป็นนักวิชาการระดับชาติ ความช่างสังเกตเฉียบแหลมจริงๆ

"ของจริงน่ะมี แต่ตอนนี้ให้ไม่ได้ เจ้านั่นมันมีรังสีรุนแรงมาก คนธรรมดาเข้าใกล้มันอันตราย รอให้พวกคุณทำความเข้าใจโมเดลที่มีอยู่ให้ทะลุปรุโปร่งก่อน แล้วผมจะพิจารณาเฉือนให้พวกคุณดูสักแผ่นก็แล้วกัน"

"ตกลง! พูดคำไหนคำนั้นนะ!" จ้าวเจิ้นกั๋วกลัวหลินโม่จะกลับคำ "พรุ่งนี้แปดโมงเช้า โกดังหมายเลข 3 โรงงานเหล็กปินไห่ ฉันจะพาคนไปส่งของให้เองเลย!"

วางสายเสร็จ หลินโม่ก็โยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ

มีพลังประมวลผลฟรีๆ แล้ว

มีสมองนักวิจัยระดับท็อปแล้วด้วย

รอให้ฝั่งเฉินจิ่งรวบรวมข้อมูลพวกกลายพันธุ์ที่ละเอียดกว่านี้เสร็จ ก็แพ็กรวมแล้วโยนไปให้อู๋เหล่าคำนวณซะเลย

สายวิจัยเทคโนโลยีทางฝั่งยุคสิ้นโลกนี้ ถือว่าได้เชื่อมต่อกับโปรแกรมโกงที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแห่งความจริงได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

ผลักประตูห้องใต้ดินออกไป ท้องฟ้าข้างนอกสว่างโร่แล้ว

บนจัตุรัสเมืองใหม่ ผู้คนพลุกพล่านเสียงดังจอแจ

รถบรรทุกขนาดหนักที่บรรทุกเศษเหล็กเก่าและขยะก่อสร้างเต็มคันรถเรียงแถวยาวเหยียด กำลังเตรียมตัวจะขับออกนอกประตูเมือง

จ้าวเต๋อเซิ่งหนีบกระเป๋าเอกสารสีดำ วิ่งหน้าตั้งเหงื่อท่วมตัวมาจากไกลๆ

"บอส!"

จ้าวเต๋อเซิ่งวิ่งมาถึงตรงหน้า ยังไม่ทันได้พักหายใจ ก็รูดซิปกระเป๋าเอกสาร ล้วงม้วนพิมพ์เขียวออกมา

"แผนการสร้างทางด่วนจากไห่โจวไปฐานที่มั่นผาหิน ปั่นเสร็จข้ามคืนเลยครับ!"

หลินโม่รับพิมพ์เขียวมา แล้วกางลงบนฝากระโปรงรถหุ้มเกราะข้างๆ

บนพิมพ์เขียวมีเส้นสีแดงและสีน้ำเงินขีดเขียนไว้เต็มไปหมด

"ข้อมูลสภาพถนนที่ศาสตราจารย์เฉินเจี้ยนกั๋วให้มามันละเอียดมากเลยครับ" จ้าวเต๋อเซิ่งชี้ไปที่เส้นสีแดงเส้นหนึ่งบนพิมพ์เขียว "ระยะทาง 230 กิโลเมตรนี้ จุดที่รับมือยากที่สุดก็คือ 70 กิโลเมตรตรงกลางนี่แหละครับ เดิมทีตรงนี้เป็นเขตภูเขารอยต่อระหว่างเมืองตงเจียงกับเมืองไห่โจว หลังเกิดภัยพิบัติก็มีแผ่นดินไหวขนาดย่อมเกิดขึ้นหลายครั้ง ถนนสายหลักเดิมก็เลยพังยับเยินไปหมดเลย"

"ต้องเจาะภูเขากันใหม่เลยเหรอ?" หลินโม่ถาม

"ไม่ต้องหรอกครับ" จ้าวเต๋อเซิ่งฉีกยิ้ม "ศาสตราจารย์เฉินสำรวจมาแล้วครับ ตรงนั้นมีอุโมงค์หลบภัยทิ้งร้างอยู่เส้นหนึ่ง ทะลวงผ่านภูเขาทั้งลูกไปเลย เราแค่ต้องเคลียร์เศษดินที่ถล่มลงมาข้างในให้หมด ขยายให้กว้างขึ้นอีกนิด ก็สามารถเปลี่ยนเป็นอุโมงค์ได้เลย! ประหยัดเวลาก่อสร้างไปได้อย่างน้อยครึ่งเดือนเลยนะครับ!"

"ในอุโมงค์หลบภัยมีพวกกลายพันธุ์อยู่รึเปล่า?"

"ในรายงานของศาสตราจารย์เฉินบอกว่า ที่นั่นมืดแล้วก็ชื้น น่าจะมีซอมบี้ที่ชอบอยู่ตามถ้ำอาศัยอยู่เพียบเลยครับ จำนวนไม่แน่ชัด แต่รับรองว่าไม่น้อยแน่ๆ" จ้าวเต๋อเซิ่งเกาหัว "ก่อนที่ทีมวิศวกรจะบุกเข้าไป คงต้องส่งคนไปกวาดล้างให้เกลี้ยงก่อนล่ะครับ"

หลินโม่พยักหน้า

"เรื่องอุโมงค์ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง นายพาคนไปปูฐานรากข้างหน้าก่อน"

"แล้ววัสดุล่ะครับ?" จ้าวเต๋อเซิ่งถูมือไปมา "บอส นี่มันโปรเจกต์ใหญ่ระดับสองร้อยกว่ากิโลเมตรเลยนะครับ สต๊อกเก่าที่มีอยู่เอามาอุดตามไรฟันยังไม่พอเลย"

"บ่ายวันนี้ ไปเบิกของที่โกดังหมายเลข 2" หลินโม่อม้วนพิมพ์เขียว โยนให้จ้าวเต๋อเซิ่ง "ลอตแรก ปูนซีเมนต์ 50,000 ตัน เหล็กเส้น 10,000 ตัน อ้อ แล้วก็มีรถวิศวกรรมเฉพาะทางหุ้มเกราะอีก 20 คันด้วย"

ตาของจ้าวเต๋อเซิ่งแทบจะถลนออกมา

"ห้าหมื่นตัน?!"

ตอนแรกเขานึกว่าหลินโม่หามาได้สักสองสามพันตันก็ถือว่าบุญหล่นทับแล้ว นี่เล่นสตาร์ตที่หลักหมื่นตันเลยเหรอ?

"ไม่ต้องตกใจไปหรอกน่า" หลินโม่ตบไหล่เขา "นี่แค่ลอตแรกนะ ข้างหลังยังมีอีกหลายแสนตัน ลุยสร้างกันให้เต็มที่ไปเลย ขอแค่คนในทีมวิศวกรของพวกนายไม่เหนื่อยจนล้มพับไปซะก่อน วัสดุมีให้ไม่อั้น"

จ้าวเต๋อเซิ่งตื่นเต้นจนตัวสั่นงันงก

คนทำงานก่อสร้างน่ะ กลัวอะไรที่สุด? กลัวต้องหยุดงานรอวัสดุไง!

ตอนนี้วัสดุมีให้ไม่อั้น อุปกรณ์ก็เป็นรถหุ้มเกราะเฉพาะทางอีก งานนี้ทำแล้วโคตรจะฟินเลย

"บอสวางใจได้เลยครับ! ขอแค่วัสดุมาพร้อม ผมจะให้พี่น้องสลับกะกันสามกะรวดเลย! ภายในหนึ่งเดือน รับรองว่าจะสร้างทางด่วนเส้นนี้ไปให้ถึงหน้าประตูเมืองไห่โจวให้ได้!"

จ้าวเต๋อเซิ่งกอดพิมพ์เขียว วิ่งหน้าตั้งไปรวมพลอย่างรวดเร็ว

……

8 โมงเช้า โรงงานเหล็กปินไห่

หมอกยามเช้ายังไม่จางหายไปจนหมด หลินโม่ขับรถออฟโรดสีดำธรรมดาๆ คันหนึ่ง มาจอดอยู่หน้าเส้นกั้นอาณาเขตบริเวณนอกโกดังหมายเลข 3

ทหารยามที่ถือปืนบรรจุกระสุนจริงตรวจสอบบัตรประจำตัวเสร็จ ก็รีบปล่อยผ่านทันที

เพิ่งขับรถเข้าโรงงาน หลินโม่ก็เห็นรถไฟทหารสีเขียวจอดเรียงรายอยู่เต็มทางรถไฟสามสาย อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นฉุนของน้ำมันดีเซลที่เผาไหม้

จ้าวเจิ้นกั๋วในชุดฝึกที่ไม่มีอินธนูยศ กำลังยืนอยู่บนฝากระโปรงรถจี๊ป ตะโกนสั่งการคอแทบแตก

พอเห็นรถของหลินโม่ จ้าวเจิ้นกั๋วก็กระโดดลงจากฝากระโปรงรถ ก้าวฉับๆ ตรงเข้ามาหาทันที

"ไอ้หนู ในที่สุดนายก็มาสักที!" จ้าวเจิ้นกั๋วชี้ไปที่ลานกว้างด้านหลัง "ดูความยิ่งใหญ่นี่สิ!"

หลินโม่อมงตามทิศทางที่เขาชี้

สัตว์ประหลาดเหล็กขนาดยักษ์สีลายพรางทะเลทรายจำนวน 20 คัน จอดเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบสองแถว

ตีนตะขาบของมันสูงกว่าผู้ใหญ่ซะอีก หน้ารถติดใบมีดดันดินแบบกันระเบิดที่เป็นเหล็กกล้าทั้งดุ้นและหนาเตอะ

ห้องโดยสารเป็นโครงสร้างเกราะคอมโพสิตแบบปิดทึบทั้งหมด บนหลังคารถถึงกับมีฐานยิงหมุนได้สำหรับปืนกลหนักเตรียมไว้ให้ด้วย

"ของส่งออกก้นหีบจากเครือบริษัทอุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์" จ้าวเจิ้นกั๋วตบไปที่ตีนตะขาบของรถบูลโดเซอร์หุ้มเกราะคันหนึ่ง เสียงโลหะกระทบกันดังก้อง "เดิมทีเดือนหน้าจะโหลดขึ้นเรือส่งไปตะวันออกกลางแล้ว ฉันสั่งสกัดไว้เมื่อคืนนี้เลย มีระบบกรองอากาศ NBC ใต้ท้องรถกันระเบิด ไอ้นี่น่ะ อย่าว่าแต่ดันดินเลย นายจะขับมันไปชนรถหุ้มเกราะเบายังได้สบายๆ!"

หลินโม่เดินเข้าไป ลูบเกราะนอกอันเย็นเฉียบ รู้สึกพอใจมาก

เอามาใช้เบิกทางสร้างถนนในดินแดนรกร้างยุคสิ้นโลก เครื่องจักรกลสายดุดันระดับทหารแบบนี้เหมาะที่สุดแล้ว

ดูออกเลยว่า กองทัพมีความจริงใจให้อย่างเต็มเปี่ยมจริงๆ