บทที่ 220: ทางเลือกที่ยากลำบาก (ฟรี)

นิค ฟิวรี่ไม่ได้ใส่ใจคำประชดประชันของโทนี่ สตาร์คเลยแม้แต่น้อย

ถ้าเขาเครียดใส่ทุกเรื่องแบบนั้น ป่านนี้คงตายไปแล้วด้วยความหัวร้อน

“แฮงค์ พิมเองก็เคยเป็นนักวิทยาศาสตร์ในชีลด์ ฉันเองก็พอจะรู้นิสัยเขาอยู่บ้าง”

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ นิค ฟิวรี่ก็นึกออกถึงจุดเริ่มต้นที่น่าจะใช้ได้

“ฉันดูวิดีโอจากภารกิจที่พวกนายเพิ่งกลับมา เห็นว่าสก็อตดูจะมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับลูกสาวของแฮงค์ พิม”

“แฮงค์พูดจายาก เราอาจจะเริ่มจากโฮป ก่อนก็ได้”

กัปตันอเมริกาผู้ผ่านโลกมานานทำหน้าครุ่นคิด

“นายหมายถึงให้สก็อตเป็นตัวแทนพูดคุย?”

โทนี่เลิกคิ้ว

“ใช้กับดักเสน่ห์? ปัญหาคือขาของสก็อตยังบาดเจ็บอยู่ จะให้คนเจ็บไปเป็นตัวแทนเจรจานี่มันไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอ?”

นิค ฟิวรี่รีบอธิบาย

“ดร.ซามูเอลเพิ่งมีความคืบหน้าเรื่องการแพทย์ระดับนาโน”

“ถึงจะยังรักษาโรคร้ายอย่างมะเร็งไม่ได้ แต่พวกกระดูกหักหรือแผลกระสุนแบบนี้ รักษาให้หายเร็วได้”

โทนี่แปลกใจขึ้นมา

“หมอนั่นเก่งขนาดนั้นเลยเรอะ? ถึงขั้นพัฒนาเทคโนโลยีแพทย์ระดับนาโนแล้ว?”

กัปตันอเมริกาผู้ผ่านกาลเวลาเอ่ยขึ้น

“งั้นพอสก็อตหายดี ก็ให้เขาไปพูดกับโฮปนั่นแหละ น่าสงสารเขาหน่อยก็แล้วกัน”

นิค ฟิวรี่ดูเวลาบนนาฬิกาแล้วพูด

“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ตอนนี้แผลของสก็อตก็น่าจะหายแล้วล่ะ”

โทนี่ถึงกับอุทาน

“ไวขนาดนั้นเลย?”

ในขณะนั้น หูฟังไร้สายของนิค ฟิวรี่ก็มีเสียงรายงานจากลูกน้อง เขาชูมือขึ้นให้อยู่เงียบ ๆ แล้วฟังอย่างตั้งใจ

“…อะไรนะ? คาร์ลพาตัวกาโมร่าไป? เข้าใจแล้ว”

“แล็บของดร.ซามูเอลมีปัญหาไหม?”

“…ไม่มี? งั้นก็ดี ไปดูอาการคนเจ็บกันเถอะ”

พูดจบ นิค ฟิวรี่ก็เดินไปที่รถ SUV เชฟโรเลตที่จอดอยู่ข้างรันเวย์สนามบิน แล้วหันไปชวนโทนี่กับกัปตันอเมริกา

“ไปกันเถอะ ไปดูอาการสก็อตกัน”

ทั้งสามขึ้นรถ SUV แล้วออกจากสนามบิน มุ่งหน้าไปยังห้องทดลองของดร.ซามูเอล

สิบวินาทีก่อนหน้านั้น

หลังจากคาร์ลหาตัวกาโมร่าเจอในโรงแรมเล็ก ๆ เมืองพอทสดัม เขาก็บอกตรง ๆ ว่าเนบิวล่าอยู่ในมือเขา และเขาอยากคุยกับเธอ

กาโมร่าที่อยากช่วยน้องสาวก็ไม่ลังเล ตอบตกลงจะเจรจาทันที

คาร์ลพาเธอกลับมายังฐานใหญ่อเมริกาเหนือ

ที่ชั้น 82 ของอาคารกลางในสวนเทคโนโลยีของฐาน

คาร์ลเดินนำกาโมร่าด้วยฝีเท้ารวดเร็วเข้าไปในห้องรับรอง

หลังจากนั่งลงที่โต๊ะกาแฟ เลขาสาวสุดเซ็กซี่ก็เดินเข้ามาเสิร์ฟกาแฟสองแก้ว

“ฉันสั่งให้คนพาตัวเนบิวล่ามาแล้ว จุดประสงค์ของฉันมีข้อเดียว บอกตำแหน่งของดาววอร์เมียให้ฉัน”

คาร์ลพูดตรง ๆ ทันทีที่นั่งลง ไม่เสียเวลาทำตัวสุภาพเลย

กาโมร่าเบิกตาเล็กน้อย

“ทำไมถึงอยากรู้ที่ตั้งของวอร์เมีย?”

แค่เธอได้ยินชื่อดาวนั้น เธอก็รู้สึกไม่สบายใจทันที เขาจะตามหาอัญมณีอินฟินิตี้ด้วยหรือเปล่า?

คำตอบของคาร์ลก็ยืนยันความสงสัยนั้น

“เพราะมณีวิญญาณอยู่ที่นั่น และเธอมีแผนที่ที่นำไปถึงวอร์เมีย”

กาโมร่าพยายามแถ

“ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแผนที่นั่นเลยนะ”

คาร์ลหัวเราะเยาะ

“ธานอสไม่เคยสอนให้เธอโกหกเหรอ? โกหกได้ห่วยสุด ๆ”

เมื่อเห็นว่าโกหกไม่ขึ้น กาโมร่าก็เริ่มลังเล

เพราะธานอสก็ต้องการมณีอินฟินิตี้เช่นกัน

ถ้าเธอบอกที่ตั้งของวอร์เมียให้คาร์ล แล้วเขาได้อัญมณีไป สุดท้ายเขาก็ต้องเจอกับธานอสอยู่ดี

แม้อเวนเจอร์สจะบอกว่าคาร์ลแข็งแกร่งมาก

แต่เธอเชื่อว่าไม่ว่าเขาจะแกร่งแค่ไหน ก็ไม่เท่าพ่อเธอ ธานอส

ดังนั้นการบอกตำแหน่งของมณีวิญญาณให้คาร์ล ก็เหมือนส่งอัญมณีไปให้ธานอสโดยตรง

นี่มันเป็นการตัดสินใจที่ยากมากจริง ๆ!

ขณะนั้นเอง หน่วยทหารดำของอัมเบรลล่าก็พาเนบิวล่าที่โดนมัดมือมัดปากแน่นหนาเข้ามาในห้อง

ทันทีที่เนบิวล่าเห็นกาโมร่า เธอก็พยายามดิ้นสุดตัว แต่เชือกลวดเหล็กพิเศษรัดแน่นจนขยับแทบไม่ได้

เสียงร้องของเธอเลยมีแค่ “อืมม…”

สายตาของเนบิวล่ามีทั้งตกใจ งง และโกรธ

กาโมร่าเห็นน้องสาวถูกมัดแน่นก็รีบถามอย่างร้อนรน

“เดี๋ยวก่อน เชือกนี่มันรัดคอเธอจะตายอยู่แล้ว ปล่อยเธอก่อนได้ไหม?”

คาร์ลส่ายนิ้ว

“พาฉันไปวอร์เมียก่อน แล้วฉันจะปล่อย ถ้าฉันแน่ใจว่าเธอไม่ได้เล่นตุกติก”

เงื่อนไขดูจะโหดขึ้นอีก กาโมร่าหน้าตึงทันที

“ต้องปล่อยเนบิวล่าก่อน ฉันถึงจะบอกว่าวอร์เมียอยู่ไหน!”

คาร์ลไม่พูดอะไร ยกมือขึ้นใช้พลังจิตทันที

เนบิวล่าลอยขึ้นจากพื้น แล้วลวดเหล็กก็เริ่มรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

“อึ๊ก…”

เธอหน้าแดงก่ำ หายใจแทบไม่ออก เสียงหายใจแหบแห้งดังขึ้นเรื่อย ๆ

ชัดเจนว่าถ้าเธอไม่ยอมตอบ เนบิวล่าจะตายแน่นอน

สิบวินาทีผ่านไป

กาโมร่าหลับตาแน่น ตัดสินใจปล่อยให้อารมณ์ชนะเหตุผล

แม้มณีอินฟินิตี้จะตกไปอยู่ในมือของธานอสในอนาคต แต่ตอนนี้ เธอไม่สามารถทนดูน้องสาวตายต่อหน้าได้

“หยุด!” กาโมร่าตะโกน

คาร์ลเห็นว่าเธอเชื่อฟัง ก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะคลายพลังจิตลง

กาโมร่าถอนหายใจแล้วพูดเสียงอ่อน

“วอร์เมียอยู่ในอาณาจักรครี ในกระจุกกาแล็กซีแมเจลแลนใหญ่ ห่างจากดาวเทอร์แลน 15.7 ปีแสง”

“พิกัดคือ ระบบดาวหมายเลข 142 ดาวหมายเลข 17 แห่งเขตปกครองของจักรวรรดิครี”

คาร์ลยิ้มพอใจ

“เห็นไหม ไม่เห็นจะยากเลย”

ถึงเวลาต้องไปเก็บมณีวิญญาณแล้ว

เขาเองก็สั่งให้คนไปคัดเลือกคู่รักที่ยอมเสียสละซึ่งกันและกันไว้ล่วงหน้าแล้วสิบคู่

“เรดควีน ส่งคนไปเรียกสิบคู่นั้นมาที่นี่”

【คำสั่งได้รับแล้ว】

คาร์ลคลายเชือกให้เนบิวล่า ให้สองพี่น้องได้ใช้เวลารำลึกความหลังกันสักหน่อย

ทันใดนั้น เนบิวล่าก็ร่วงจากที่สูงสองเมตรลงพื้น

ตึง! เสียงดังสนั่น

แต่เชือกลวดเหล็กที่มัดเธออยู่กลับหายไปอย่างน่าอัศจรรย์

เนบิวล่าลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วมายืนข้างกาโมร่าด้วยท่าทางระแวง

แม้เธอจะเคยเกลียดกาโมร่ามาก แต่ยังไงก็ไว้ใจกาโมร่ามากกว่าคนอย่างคาร์ลอยู่ดี

กาโมร่าดึงตัวเนบิวล่าเข้ามากอดแล้วถามด้วยความห่วงใย

“เธอโอเคมั้ย? พวกสครัลล์ทรมานเธอรึเปล่า?”

เนบิวล่าทำหน้าเย็นชา ผลักมือออกแล้วพูดเสียงแข็ง

“อย่ามาเสแสร้งห่วงเลย เธอรู้ที่อยู่ของมณีอินฟินิตี้ แต่ไม่ยอมบอกพ่อด้วยซ้ำ!”

กาโมร่าถอนหายใจ

“ตั้งแต่เขาตัดสินใจจะใช้พลังอัญมณีล้างชีวิตครึ่งจักรวาล ฉันก็ไม่ถือว่าเขาเป็นพ่อฉันอีกต่อไปแล้ว”

เนบิวล่าที่โตมาในเงาของธานอส เห็นกาโมร่าเป็นคนทรยศ มองเธอด้วยสายตาเย็นยะเยือก

เธอคิดจะฆ่ากาโมร่าทันที แล้วเอาหัวกลับไปถวายพ่อ

คาร์ลเบื่อจะดูละครดราม่าพี่น้องทะเลาะกัน

เขารอให้ลูกน้องเอา "ของ" มาส่งเฉย ๆ

แต่ในจังหวะที่คาร์ลเผลอ

กาโมร่าก็แอบส่งสัญญาณด้วยสายตาให้เนบิวล่า

หลังจากผ่านสงครามมาด้วยกันหลายปี เนบิวล่าก็เข้าใจทันที

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นนอกห้องรับรอง

กาโมร่าคว้าปืนจากเอว แล้วยิงใส่คาร์ลเพื่อถ่วงเวลาให้เนบิวล่าหนี

แต่ทันทีที่ลั่นไก

ปืนทั้งกระบอกกลับกลายเป็นฝุ่นทันที!

ทั้งสองพี่น้องมองกันอย่างสิ้นหวัง แผนยังไม่เริ่มก็พังแล้ว

เนบิวล่าบ่น

“เธอนี่ช้าเป็นบ้า ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ยิงหมอนั่นหัวแตกไปแล้ว!”

กาโมร่าตอกกลับ

“ถ้าเป็นเธอ คงโดนยิงตายก่อนจะชักปืนทันแน่!”

ทั้งสองสาวไม่ใช่แค่ลอบโจมตีไม่สำเร็จ ยังเถียงกันอีก

คาร์ลรู้สึกรำคาญจัด จึงใช้พลังควบคุมอะตอมสร้างเชือกเหล็กขึ้นมัดทั้งคู่ทันที ป้องกันไม่ให้ก่อเรื่องอีก

จากนั้น คู่รัก 10 คู่ที่ยินยอมเสียสละก็ค่อย ๆ เดินเข้าห้องรับรอง

คาร์ลพูดเรียบ ๆ

“ยานของเธออยู่ไหน? บอกมา เราจะออกเดินทางไปวอร์เมียเดี๋ยวนี้เลย”

กาโมร่าจำใจบอกพิกัดของยาน ซึ่งจอดอยู่ที่นอร์เวย์

จากนั้น คาร์ลก็หายตัวพร้อมกับกาโมร่า เนบิวล่า และสิบคู่รักนั้น

พริบตาเดียว พวกเขาก็โผล่มาที่นอร์เวย์

ทั้งหมดขึ้นยานของกาโมร่า มุ่งหน้าทะลุบรรยากาศ ออกจากโลก และเข้าสู่ช่องวาร์ป

หลังจากวาร์ปไป 1,629 ครั้ง รวมระยะทางกว่า 16.7 ปีแสง

พวกเขาก็มาถึงกระจุกกาแล็กซีแมเจลแลนใหญ่

ยานลงจอดกลางเทือกเขาของดาววอร์เมีย

วอร์เมียเป็นดาวที่มีดาวบริวารเล็ก ๆ อยู่ห่างจากดาวฤกษ์มาก

ท้องฟ้าของดาวนี้จึงเป็นสีม่วงมืดตลอดปี แสงดาวก็ส่องได้แค่สลัว ๆ

ทั้งสิบคู่รัก และสองพี่น้องเนบิวล่าลอยตามคาร์ลขึ้นเขาไปอย่างช้า ๆ

ระหว่างทาง ทั้งสองยังคุยกระซิบกัน

“เขาพาพวกเทอร์แลนมาทำไมเยอะแยะ?”

“ไม่รู้สิ หรือจะเอาไว้เป็นอาหาร?”

“คาร์ลนี่ดูเหมือนรู้ทางนะ?”

“เป็นไปไม่ได้ ดาวนี่ฉันคนเดียวที่รู้ทาง ไม่มีใครเคยมาที่นี่”

แล้วในที่สุด กลุ่มนี้ก็เดินมาถึงกลางเขา

เรดสกัลล์ ปรากฏตัวออกมาตรงเวลา

เขาสวมเสื้อคลุมดำปลิวไสว มองกลุ่มคนที่มาเยือนด้วยความตกใจ

อะไรเนี่ย? ปกติที่ดาวนี่จะไม่มีคนมานานเป็นสิบ ๆ ปี

แล้ววันนี้ดันโผล่มากันเป็นขบวน ยี่สิบกว่าคน?!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….