ตอนที่ 24 ศึกปะทะนางพญาเอเลี่ยน

ตอนที่ 24 ศึกปะทะนางพญาเอเลี่ยน

เมื่อเห็นโม่ อู๋ พุ่งเข้าสู่สนามรบอย่างบ้าเลือด ชายถือดาบถังเตาและมนุษย์หมาป่าสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะเคลื่อนไหวพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย เพื่อตามติดเธอไป

พวกเขาเข้าใจดีว่าภัยคุกคามสูงสุดในตอนนี้ยังคงเป็นนางพญาเอเลี่ยน และโม่ อู๋ คือกำลังหลักของพวกเขา

มีเพียงการร่วมมือกันสังหารนางพญาเอเลี่ยนในขณะที่โม่ อู๋ ยังมีสติอยู่เท่านั้น พวกเขาถึงจะมีโอกาสรอดชีวิต!

มิฉะนั้น หากเอเลี่ยนในตัวโม่ อู๋ ฟักออกมาสมบูรณ์ นอกจากวอยด์ที่มีพรสวรรค์ เคลื่อนย้ายชีวิต แล้ว คนอื่นคงไม่มีทางรอดจากการเผชิญหน้ากับทั้งนางพญาเอเลี่ยนและลูกเอเลี่ยนที่เกิดจากโม่ อู๋ ได้แน่!

รังของนางพญาเอเลี่ยนกว้างขวางราวกับจัตุรัสใต้ดิน

ที่ปลายสุดของรัง นางพญาเอเลี่ยนร่างยักษ์ได้ทำลายพันธนาการส่วนใหญ่ไปแล้ว เหลือเพียงโซ่โลหะหนาเตอะเส้นเดียวที่ล่ามช่วงเอวและท้องของมันไว้

มันยืนสองขา ร่างสูงห้าเมตรปกคลุมด้วยเกราะหนา แผงคอขนาดมหึมาแผ่ออกแสดงอำนาจราชินี หางยาวเหยียดราวกับแส้เหล็ก ปลายหางเป็นกระดูกแหลมคมสะท้อนแสงเย็นเยียบ

มันหันมาจ้องโม่ อู๋ แล้วส่งเสียงขู่คำรามท้าทาย

โม่ อู๋ ไร้ซึ่งความกลัว พื้นที่เปิดโล่งทำให้เธอกางปีกค้างคาวออกได้เต็มที่ ช่วงปีกสิบเมตรทอดเงาทะมึนลงบนพื้น

เธอก้าวเท้าไปข้างหน้า ปีกกระพือสร้างแรงลมมหาศาล

อาศัยแรงส่งจากการบิน โม่ อู๋ พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กรงเล็บตะปบเข้าที่หัวของนางพญาเอเลี่ยน เกิดเสียงลมหวีดหวิว

นางพญาเอเลี่ยนเหวี่ยงแขนหน้าอันทรงพลังเข้าปะทะ เปลือกแข็งของทั้งคู่กระแทกกันเกิดเสียงดังสนั่นราวกับโลหะปะทะหิน!

การต่อสู้ระยะประชิดที่ป่าเถื่อนและนองเลือดที่สุดระเบิดขึ้นในพริบตา

อาศัยความคล่องตัว โม่ อู๋ วนเวียนรอบตัวนางพญาเอเลี่ยนและโจมตีต่อเนื่อง ใช้ทั้งเขี้ยวคม หางแส้ และกรงเล็บยักษ์เป็นอาวุธ

รอยลึกปรากฏบนเกราะหนาของนางพญาเอเลี่ยน เลือดกรดเริ่มกัดกร่อนพื้นดินจนเกิดควันขาวฉุนกึก

นางพญาเอเลี่ยนก็ดุดันไม่แพ้กัน! ทุกการโจมตีหนักหน่วงและรุนแรง หางยาวตวัดกวาดราวกับแส้ ฟาดเสาหินหักสะบั้นตลอดทาง และฟาดใส่ร่างกายของโม่ อู๋ อย่างจัง

เกล็ดหลุดร่วง เนื้อและเลือดสาดกระเซ็น นี่เป็นครั้งแรกที่โม่ อู๋ ได้รับบาดเจ็บในดันเจี้ยนนี้

การสูญเสียพลังงานภายในร่างกาย ทำให้สมรรถภาพทางกายของเธอลดลงจนไม่สามารถรักษาพลังป้องกันดั้งเดิมของเกล็ดไว้ได้

ในเวลานี้ ทั้งโม่ อู๋ และนางพญาเอเลี่ยน สัตว์ยักษ์ทั้งสองต่างละทิ้งการป้องกัน และเข้าห้ำหั่นกันด้วยสัญชาตญาณดิบที่สุด

พวกมันกำลังวัดความอึดและความทนทาน ทั้งคู่รู้ดีว่ามีเพียงการต่อสู้แบบนี้เท่านั้นที่จะฆ่าอีกฝ่ายได้ และผู้ที่ยืนหยัดอยู่เป็นคนสุดท้ายคือผู้ชนะ

ในการต่อสู้ระยะประชิด นางพญาเอเลี่ยนใช้ร่างกายที่ยืดหยุ่นอ้อมไปด้านหลังโม่ อู๋ พยายามใช้กรามในเจาะกะโหลก แต่โม่ อู๋ ก็เอี้ยวตัวหลบได้เฉียดฉิว แล้วหันกลับมาตะปบสวนด้วยกรงเล็บ!

อีกด้านหนึ่ง มนุษย์หมาป่าและชายถือดาบถังเตามาถึงพอดี เห็นฉากนี้เข้าก็สูดหายใจลึก ทั้งสองมองหน้ากัน

มนุษย์หมาป่าคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก อาศัยพลังกระโดดอันน่าทึ่งโจมตีใส่ช่วงล่างและข้อต่อของนางพญาเอเลี่ยน กรงเล็บตะปบเข้าที่จุดเชื่อมต่ออันเปราะบาง

การเคลื่อนไหวของชายถือดาบถังเตาราวกับภูตพราย ดาบยาวแทงเข้าที่ดวงตา รอยต่อข้อต่อ และจุดอ่อนอื่นๆ ของนางพญาเอเลี่ยนอย่างแม่นยำ

แม้จะยากที่จะสร้างบาดแผลถึงตาย แต่ก็รบกวนจังหวะการเคลื่อนไหวของนางพญาเอเลี่ยนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

อาศัยพละกำลังอันบ้าคลั่ง โม่ อู๋ ยอมรับการโจมตีของนางพญาเอเลี่ยน แล้วเร่งเลือดลมทั่วร่าง ใช้ทักษะ คมมีดโลหิตฟันแขนข้างหนึ่งของนางพญาเอเลี่ยนจนขาดสะบั้น

ฉวยโอกาสจากจังหวะนั้น เธอพุ่งเข้าใส่สุดแรง กดนางพญาเอเลี่ยนลงกับพื้น กรงเล็บเงื้อสูง เตรียมจะเผด็จศึก...

ทันใดนั้น โม่ อู๋ รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวที่หน้าอก ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังกัดกินอวัยวะภายในอย่างบ้าคลั่ง!

ตัวอ่อนเอเลี่ยนสัมผัสได้ถึงการใช้พลังงานมหาศาลของโฮสต์ มันจึงเริ่มดูดกลืนสารอาหารอย่างตะกละตะกลามยิ่งขึ้นเพื่อเร่งการเติบโตของตัวเอง!

สิ่งนี้ทำให้การเคลื่อนไหวของโม่ อู๋ แข็งทื่อในทันที เรี่ยวแรงหดหายราวกับน้ำลด

จังหวะนั้นเอง! นางพญาเอเลี่ยนที่อยู่ใต้ร่างโม่ อู๋ ฉวยโอกาสใช้ร่างมหึมาพลิกตัวกดโม่ อู๋ ลงกับพื้นบ้าง

หางยาวตวัดฉกวูบราวกับงูพิษ!

ฉึก!

แม้โม่ อู๋ จะพยายามเบี่ยงหลบสุดชีวิต แต่ปลายหางแหลมคมก็ยังเจาะทะลุกระดูกสะบักของเธอ ตรึงร่างเธอไว้กับพื้นเกือบมิดด้าม!

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้โม่ อู๋ คำรามลั่น สถานการณ์การต่อสู้ที่เคยได้เปรียบพลิกผันในพริบตา

แย่ยิ่งกว่านั้น พื้นที่รอบสนามรบเริ่มบิดเบี้ยว

เอเลี่ยนธรรมดา หรือแม้แต่เอเลี่ยนกลายพันธุ์ที่ฟักจากร่างผู้จุติ ถูกเทเลพอร์ตเข้ามาทีละตัว ปรากฏขึ้นข้างกายผู้ล่าทั้งสองคน!

ที่แท้ วอยด์ ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดได้เฝ้าดูการต่อสู้มาตลอด เมื่อเห็นโม่ อู๋ ได้เปรียบ เขาจึงใช้พรสวรรค์ เคลื่อนย้ายชีวิต ทยอยส่งเอเลี่ยนจากส่วนอื่นๆ ของพีระมิดเข้ามาในสนามรบ

เจตนาของเขาคือสร้างความวุ่นวาย เร่งให้โม่ อู๋ ตายเร็วขึ้น และบีบให้เธอยอมจำนน!

แม้เขาจะทุ่มทุนสร้างตัวอ่อนเอเลี่ยนตัวนี้มาอย่างแพง แต่ วอยด์ก็ไม่อยากให้โม่ อู๋ ฆ่านางพญาเอเลี่ยนสำเร็จแล้วหนีกลับไปได้

หลังจากได้เห็นพลังของโม่ อู๋ แล้ว วอยด์ รู้ดีว่าการปล่อยศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้รอดกลับไป จะสร้างปัญหาไม่จบไม่สิ้นให้เขาในอนาคต

สารเลว!

เมื่อเห็นเอเลี่ยนถูกส่งเข้ามาเรื่อยๆ ชายถือดาบถังเตาอดสบถไม่ได้ เขาจำต้องละความสนใจมาจัดการกับฝูงเอเลี่ยนที่เข้ามาขัดขวางไม่หยุดหย่อน

มนุษย์หมาป่าก็จำต้องเลิกก่อกวนนางพญาเอเลี่ยน แล้วหันมาปะทะกับฝูงเอเลี่ยนที่กรูเข้ามา

ในเวลานี้ โม่ อู๋ บาดเจ็บสาหัส ไหล่ถูกเจาะทะลุ พลังงานภายในถูกสูบออกไปอย่างบ้าคลั่ง การเคลื่อนไหวของเธอเชื่องช้าและอ่อนแรง

เมื่อต้องเผชิญกับการบุกหนักของนางพญาเอเลี่ยน เธอตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

นางพญาเอเลี่ยนฉวยโอกาสซ้ำเติม ตะปบด้วยกรงเล็บยักษ์และฟาดด้วยหาง กระแทกโม่ อู๋ ถอยร่นครั้งแล้วครั้งเล่า จนเกล็ดแตกกระจายและร่างอาบไปด้วยเลือด

พื้นที่ที่สัตว์ยักษ์ทั้งสองต่อสู้กันกลายเป็นซากปรักหักพังไปนานแล้ว

นางพญาเอเลี่ยนเหยียบลงบนหน้าอกของโม่ อู๋ ก้มลงอ้าปากกว้าง กรามในยืดออกมา เล็งไปที่ศีรษะของโม่ อู๋

ในวินาทีที่นางพญาเอเลี่ยนเตรียมจะลงดาบสุดท้ายวอยด์สัมผัสได้ว่าพลังขุมหนึ่งกำลังรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่งในร่างกายของโม่ อู๋

นี่คือการโจมตีสวนกลับครั้งสุดท้ายก่อนตายของโม่ อู๋ หากเธอฆ่านางพญาเอเลี่ยนสำเร็จ เธอจะถูกส่งกลับทันที

ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของวอยด์เขาจะยอมให้โม่ อู๋ สมหวังไม่ได้... วินาทีถัดมา เอเลี่ยนกลายพันธุ์ห้าตัวที่เกิดจากผู้จุติถูกวอยด์ส่งมายืนขวางหน้าโม่ อู๋ ทันที เขาต้องการใช้พวกมันรับการโจมตีสุดท้ายของโม่ อู๋

เขาต้องการต้อนโม่ อู๋ ให้จนตรอก บีบให้เธอยอมสยบแทบเท้า แล้วค่อยมอบชีวิตใหม่ให้

เมื่อเห็นเอเลี่ยนห้าตัวโผล่มาขวางกะทันหัน นางพญาเอเลี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่โม่ อู๋ กลับแสยะยิ้ม ใบหน้าบิดเบี้ยวน่ากลัว

หลังจากเห็นวอยด์ส่งเอเลี่ยนเข้ามาเรื่อยๆ โม่ อู๋ ก็รู้แล้วว่าหมอนั่นแอบดูอยู่ตลอด ดังนั้น เธอจึงแกล้งเล่นละคร สร้างภาพลวงตาว่ากำลังดิ้นรนครั้งสุดท้ายให้วอยด์เห็น

ตั้งแต่ต้นวอยด์ไม่มีทางยอมให้เธอรอดออกไปจากที่นี่แน่ ดังนั้นเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เธอมีโอกาสโจมตีนางพญาเอเลี่ยนเป็นครั้งสุดท้าย

เมื่อสถานการณ์คับขัน เขาจะต้องใช้ เคลื่อนย้ายชีวิต ส่งเอเลี่ยนมารับการโจมตีสวนกลับของเธออย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม พลังงานในร่างกายโม่ อู๋ กำลังลดฮวบ หากไม่มีแหล่งพลังงานใหม่ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่านางพญาเอเลี่ยน

แต่โม่ อู๋ เดิมพันได้ ในขณะที่วอยด์เดิมพันไม่ได้

และเป้าหมายของโม่ อู๋ ก็บรรลุผล เมื่อเห็นเอเลี่ยนถูกส่งมาเสิร์ฟถึงปาก โม่ อู๋ อ้าปากกว้างกลืนพวกมันลงท้องไปทั้งตัว

ผู้ครอบงำพันธุกรรม ทำงานอย่างรวดเร็ว เติมเต็มพลังงานในร่างกายโม่ อู๋ ในระยะเวลาสั้นๆ การเติมพลังงานนี้เอาชนะอัตราการสูญเสียพลังงานได้ในที่สุด

ด้วยพลังงานใหม่ที่ได้รับ โม่ อู๋ ราวกับได้ชีวิตใหม่ ร่างกายเปล่งประกายด้วยพลังอันแข็งแกร่ง

หลังจากตบสวนนางพญาเอเลี่ยนจนกระเด็น โม่ อู๋ ไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว เพราะเธอสัมผัสได้ว่าวอยด์ดูเหมือนต้องการจะย้ายเธอออกจากสนามรบ

แต่ด้วยขนาดตัวปัจจุบันของเธอ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำสำเร็จในเวลาสั้นๆ!

เธอพุ่งเข้าประชิดตัว จับนางพญาเอเลี่ยนที่เพิ่งตั้งหลักได้กระแทกลงกับพื้น กรงเล็บแหลมคมตรึงร่างราชินีไว้แน่น

แม้ขาหน้าของเธอจะถูกเลือดกรดนางพญาเอเลี่ยนกัดกร่อนจนเหลือแต่กระดูก แต่โม่ อู๋ ก็ไม่หยุดยั้ง เธอใช้กระดูกเหล่านั้นแทงทะลุหน้าอกนางพญาเอเลี่ยน

ต้องฆ่ามันให้ได้ มีแต่ฆ่ามันเท่านั้นถึงจะรอด

ด้วยความมุ่งมั่นนี้ โม่ อู๋ อ้าปากที่โชกเลือด กัดขย้ำหัวของนางพญาเอเลี่ยนโดยตรง ในขณะที่กรามในของนางพญาเอเลี่ยนก็กระแทกปากโม่ อู๋ จนแหลกละเอียด

ความบ้าคลั่งฉายชัดในแววตาโม่ อู๋ เธอเมินเฉยต่อความเจ็บปวดและแผลเหวอะหวะในปาก ฉวยโอกาสทองครั้งเดียวในชีวิต กัดขย้ำหัวนางพญาเอเลี่ยนจนแหลกละเอียด

สิ้นสุดลมหายใจ นางพญาเอเลี่ยนแน่นิ่งไปในที่สุด!

ทั่วทั้งสนามรบตกอยู่ในความเงียบสงัดทันที...

[จบตอน]