บทที่ 361 เยือนสระศักดิ์สิทธิ์อสูรอีกครั้ง!

บทที่ 361 เยือนสระศักดิ์สิทธิ์อสูรอีกครั้ง!

กฎเกณฑ์นับไม่ถ้วนสอดประสานกัน ก่อเกิดเป็นสนามพลังแห่งกฎเกณฑ์อันไพศาลและมั่นคง ปกคลุมทั่วทั้งห้องโถง

กฎเกณฑ์ที่กู้ซิงสร้างขึ้น ตราบใดที่เขาไม่จงใจลบล้างมัน...

กฎเกณฑ์ที่เขาปลดปล่อยออกมาก็จะคงอยู่ชั่วนิรันดร์!

เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์และพันธมิตรให้ถึงขีดสุด...

ครั้งนี้เขาจึงมิได้เก็บงำสิ่งใดไว้แม้แต่น้อย เขาได้สำแดงกฎเกณฑ์ทั้งหมดที่ตนเองเข้าใจและควบคุมได้ออกมา ณ ที่แห่งนี้

เพียงแต่ว่า...

หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว กู้ซิงก็จากไปอย่างเงียบเชียบ

การที่หลงเจิ้นกั๋วและคนอื่นๆ จะทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของเขาได้อย่างถ่องแท้ ย่อมไม่ใช่เรื่องที่จะสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน

สิ่งที่เขาสามารถทำได้นั้นสำเร็จลุล่วงแล้ว ส่วนที่เหลือนั้น คงต้องขึ้นอยู่กับความเข้าใจและวาสนาของแต่ละคน

เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ คือการรักษาฉินชูเสวี่ยและหลิวหลีให้หายดีโดยเร็วที่สุด

พวกเธอทั้งสองล้วนต้องการความสามารถในการรักษาอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าสตรีเหมันต์จึงจะฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์

แต่ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังดินแดนเหมันต์ กู้ซิงยังต้องไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเสียก่อน—

สระศักดิ์สิทธิ์อสูรแห่งที่สามซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของสภาแห่งดาวเคราะห์สีคราม

เขาจำเป็นต้องปลุกอักขระเทพสายที่สามของตนให้ตื่นขึ้น ณ ที่แห่งนั้น

ด้วยสถานะและชื่อเสียงของกู้ซิงในเผ่าพันธุ์มนุษย์ ณ ปัจจุบัน ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าขัดขวาง

ดังนั้น เขาจึงเข้าไปในสระศักดิ์สิทธิ์อสูรแห่งที่สามของสภาได้อย่างไร้อุปสรรค

เมื่อได้กลับมายืนอยู่เบื้องหน้าสระศักดิ์สิทธิ์อสูรที่คุ้นเคยอีกครั้ง ในใจของกู้ซิงกลับรู้สึกว่าทุกสิ่งยังคงเดิม ทว่าผู้คนกลับเปลี่ยนไป

ครั้งหนึ่ง เมื่อเขามายังที่แห่งนี้ มักจะมีชิงซวงและเฟยเยว่อยู่เคียงข้างกายเสมอ

ทว่าบัดนี้ รอบกายของเขากลับอ้างว้างนัก

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กู้ซิงก็พลันสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง

ไม่ถูกต้อง!

ตามหลักเหตุผลแล้ว ทั้งสองคนน่าจะสัมผัสได้ว่าเขากลับมายังต่างมิติแล้ว

ด้วยนิสัยของชิงซวง เธอจะต้องพาเฟยเยว่มาหาเขาทันทีเป็นแน่ แต่ตอนนี้...

เขารีบอัญเชิญถูซานเยว่หลีออกมาผ่านพันธสัญญาในทันที

“เยว่หลี ชิงซวงกับเฟยเยว่ ช่วงนี้พวกเธออยู่ที่เผ่าภูตตลอดเลยหรือ? พอจะมีข่าวคราวของพวกเธอบ้างหรือไม่?”

ถูซานเยว่หลีได้ยินดังนั้นก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ท่านกู้ซิง สถานการณ์โดยละเอียด ข้าเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก”

“แต่ก่อนหน้านี้มีครั้งหนึ่ง ข้าเคยส่งทูตไปยังเผ่าภูตเพื่อขอความช่วยเหลือ”

“ผลปรากฏว่าคนที่ส่งไปกลับถูกเผ่าภูตขับไล่กลับมาอย่างแข็งกร้าว แม้แต่หน้าของพี่ชิงซวงและพี่เฟยเยว่ก็ยังไม่ได้พบ”

“ถูกขับไล่กลับมา?”

แววตาของกู้ซิงพลันเคร่งขรึมลงในทันที

ด้วยนิสัยของโยว ประมุขเผ่าภูต และความสัมพันธ์ระหว่างสองฝ่าย เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะกระทำการอันไร้มารยาทและโง่เขลาเช่นนี้

เว้นเสียแต่ว่า…

ภายในเผ่าภูตจะเกิดเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

หรือไม่ก็ ชิงซวงกับเฟยเยว่ประสบอุบัติเหตุอันใด?

ในใจของกู้ซิงพลันเกิดความกังวลขึ้นมาวูบหนึ่ง

ไม่ว่าจะอย่างไร การเดินทางไปยังเผ่าภูตจึงถูกบรรจุไว้ในกำหนดการของเขาทันที

โชคดีที่เส้นทางไปยังดินแดนเหมันต์นั้นผ่านดินแดนของเผ่าภูตพอดี สามารถแวะไปดูสถานการณ์ได้

กู้ซิงกดความกังวลในใจลง แล้วหันกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า

การปลุกอักขระเทพสายที่สามคือกุญแจสำคัญในการเพิ่มความแข็งแกร่งในตอนนี้

เพียงแค่คิด อักขระเทพสายที่สามก็ปรากฏขึ้นจากร่างกายของเขา ลอยอยู่เหนือฝ่ามือ

ดูเหมือนว่าอักขระเทพจะมีความผูกพันและปรารถนาต่อสภาพแวดล้อมของสระศักดิ์สิทธิ์อสูรโดยกำเนิด

ทันทีที่ปรากฏ มันก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือสระศักดิ์สิทธิ์ในทันใด ราวกับสัตว์ร้ายที่หิวโหยมานานได้กลิ่นคาวเลือด

ในชั่วพริบตา วังวนพลังงานขนาดมหึมาก็ก่อตัวขึ้นโดยมีอักขระเทพเป็นศูนย์กลาง เริ่มดูดกลืนพลังงานมหาศาลในสระศักดิ์สิทธิ์อย่างบ้าคลั่ง ทำให้น้ำในสระทั้งหมดปั่นป่วนอย่างรุนแรง

และทุกครั้งที่มายังสระศักดิ์สิทธิ์อสูร กู้ซิงย่อมไม่กลับไปมือเปล่า

เพียงแต่ว่า...

ตอนนี้วีร่าและหลิวหลีไม่จำเป็นต้องดูดซับพลังงานของสระศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไปแล้ว

เขาหันไปมองเด็กสาวจิ้งจอกเก้าหางที่อยู่ข้างกาย ส่งสัญญาณให้เธอลงไปฝึกฝนในสระศักดิ์สิทธิ์

เมื่อถูซานเยว่หลีได้ยินดังนั้น ก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง

เธอชี้นิ้วมาที่ตัวเอง แล้วถามย้ำกับกู้ซิงหลายต่อหลายครั้ง

พลังงานในสระศักดิ์สิทธิ์อสูรล้ำค่าเพียงใด และมีความสำคัญต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์มากแค่ไหน นายท่านกลับมอบโอกาสนี้ให้แก่เธอ?

เมื่อกู้ซิงพยักหน้าอีกครั้ง ถูซานเยว่หลีจึงเชื่อว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ความฝัน

หลังจากขอบคุณกู้ซิงอย่างสุดซึ้งแล้ว ถูซานเยว่หลีจึงกระโจนลงไปในสระศักดิ์สิทธิ์และดูดซับพลังอย่างสุดกำลัง

...

ในขณะเดียวกัน ณ ส่วนลึกของฐานที่มั่นของเผ่าภูต

ประมุขเผ่าโยว นั่งอยู่ในตำหนักที่มืดสลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความกังวล ราวกับแก่ชราลงสิบปีในเวลาอันสั้น

เขาเรียกชิงมาเป็นพิเศษ

“ชิง ช่วงนี้… ไม่มีข่าวของชิงซวงและเฟยเยว่เลยจริงๆ หรือ?”

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย

นับตั้งแต่ที่ชิงซวงตัดสินใจเข้าไปในแดนต้องห้ามของเผ่าภูต ไม่นานหลังจากนั้น เฟยเยว่ก็หายตัวไปเช่นกัน

หลานสาวทั้งสองคนประสบเหตุร้ายติดต่อกัน เรื่องนี้บั่นทอนจิตใจของเขาอย่างแสนสาหัส

ชิงเงยหน้าขึ้นมองประมุขเผ่าที่ดูเหมือนจะแก่ชราลงอย่างรวดเร็ว แล้วส่ายหน้าอย่างเงียบงัน

การกระทำนั้นดูเหมือนจะเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้สติของโยวขาดสะบั้น

ครืน!

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของระดับโทเท็มปะทุออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง แผ่พุ่งเข้าใส่ชิงราวกับคลื่นยักษ์ บรรยากาศภายในตำหนักพลันเยือกแข็งในบัดดล

“เป็นความผิดของเจ้า!”

“หากไม่ใช่เพราะเจ้าคอยสนับสนุนให้ชิงซวงเข้าไปในแดนต้องห้ามบ้าๆ นั่นแต่แรก เรื่องราวเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร!”

“แล้วเฟยเยว่จะหายตัวตามไปด้วยได้อย่างไร!”

เขาระบายความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดลงที่ชิง

ทว่าชิงกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ ปล่อยให้กลิ่นอายอันทรงพลังนั้นถาโถมเข้าใส่ ร่างกายไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย

เมื่อไม่นานมานี้ เขาเองก็ได้ก้าวเข้าสู่ระดับโทเท็มแล้ว

ดังนั้น กลิ่นอายของโยวจึงไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเขามากนัก

“ท่านประมุข ข้าเชื่อในตัวชิงซวงและเฟยเยว่ พวกเธอจะต้องรับมือได้แน่นอน!”

“เชื่อรึ? เชื่อบ้าอะไรของเจ้า!”

โยวระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างสมบูรณ์ ด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาฟาดฝ่ามือเข้าใส่ชิงโดยไม่ทันให้ตั้งตัว

ดูเหมือนชิงจะคาดการณ์ไว้แล้ว ในขณะที่ยกมือขึ้น พลังภูตอันมหาศาลก็พลุ่งพล่านออกมา รับการโจมตีของโยวไว้ได้อย่างมั่นคง

“ท่านประมุข โปรดสงบสติอารมณ์ก่อน!”

“ตอนนี้มีข่าวมาจากทางเผ่าพันธุ์มนุษย์ ดูเหมือนว่ากู้ซิงจะกลับมายังต่างมิติแล้ว”

“เขามีพันธสัญญาผู้ใช้อสูรกับชิงซวงและเฟยเยว่ เขาน่าจะสัมผัสถึงสถานการณ์ของพวกเธอได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กลิ่นอายของโยวก็ค่อยๆ สงบลง

กู้ซิงกลับมาแล้วรึ?

ชิงพยักหน้า

กลิ่นอายของโยวค่อยๆ สงบลงในที่สุด

เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของโยวสงบลงชั่วคราว ชิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเปลี่ยนไปรายงานอีกเรื่องหนึ่ง

“จริงสิ ดูเหมือนเผ่าพันธุ์มนุษย์จะส่งกองกำลังเข้าไปในอาณาเขตของราชันย์ตะขาบเก้าขุมนรก”

“พวกเราต้องส่งคนไปร่วมด้วยหรือไม่?”

ดินแดนที่ราชันย์ตะขาบเก้าขุมนรกเคยครอบครอง แม้จะมีไอปีศาจอยู่รายล้อม แต่...

ก็เป็นสถานที่ที่พลังปราณมารวมตัวกันด้วย

ภายในนั้นมีวัตถุดิบล้ำค่าอยู่ไม่น้อย

ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เผ่าพันธุ์มนุษย์จะมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของราชันย์ตะขาบเก้าขุมนรก

“ราชันย์ตะขาบเก้าขุมนรกตายไปแล้ว อาณาเขตของมันย่อมไม่มีอันตรายมากนัก”

“ในเมื่อตอนนี้กู้ซิงกลับมาแล้ว พวกเราติดค้างบุญคุณส่วนตัวเขาอยู่ จะไม่ไปแย่งชิงของที่นั่นกับเผ่าพันธุ์มนุษย์”

“แต่ว่า...”

โยวหยุดไปครู่หนึ่ง ในดวงตาฉายแววซับซ้อนยากจะเข้าใจ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกกัดฟันกรอด

“เจ้าไปจัดการเดี๋ยวนี้ เตรียมพิธีต้อนรับแขกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไว้…”

“หากข้าคาดการณ์ไม่ผิด ไอ้หนุ่มกู้ซิงนั่น น่าจะมาที่เผ่าภูตของพวกเราในไม่ช้า!”

“พวกเราต้องต้อนรับเขาอย่างดี!!”