บทที่ 15 สตรีมเมอร์ นายคือ "ฮันนิบาล" งั้นเหรอ?

บทที่ 15 สตรีมเมอร์ นายคือ "ฮันนิบาล" งั้นเหรอ?

"ไม่สิ รีบปิดกั้นสถานที่เกิดเหตุเดี๋ยวนี้!"

"แจ้งเจ้าหน้าที่นิติเวชจากสถานีตำรวจให้มาที่นี่ และให้เขาเร่งผลการตรวจสอบออกมาให้เร็วที่สุด!"

เหงื่อเย็นเยียบไหลซึมลงมาตามหน้าผากของผู้กองหง

จากคำบอกเล่าของคุณลุงพนักงานทำความสะอาด จุดทิ้งขยะแห่งนี้มีเนื้อเสียถูกนำมาทิ้งนานเกือบเดือนแล้ว

เกือบหนึ่งเดือน... ถ้าผลการตรวจสอบทางนิติเวชยืนยันว่าเป็นเนื้อคนจริงๆ อย่างที่ซูอวิ๋นพูด... ถ้าอย่างนั้น... คดีนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องและหั่นศพ!

ยิ่งไปกว่านั้น ความร้ายแรงของคดีนี้มากพอที่จะทำให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงในเมืองหลวงของมณฑลตื่นตระหนกได้เลย!

"จิ๊..."

ผู้กองหงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ทำไมต้องมาเกิดเรื่องเอาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ด้วย? ซูอวิ๋น หวังฟาน และคุณลุงถูกกันตัวไว้ในที่เกิดเหตุในฐานะพยานเพื่อให้ความร่วมมือในการสืบสวน

ภายในไม่กี่นาที

เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังกึกก้อง รีบเข้าปิดล้อมพื้นที่รอบๆ จุดทิ้งขยะและกั้นแนวเขตทันที!

เจ้าหน้าที่นิติเวชในชุดกาวน์สีขาวพร้อมกล่องเครื่องมือ เดินทางเข้าสู่สมรภูมิอีกครั้ง

ณ สถานที่เกิดเหตุ

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาและประชาชนที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายต่างพากันมามุงดูเรื่องตื่นเต้น

จากระยะไกล เมื่อกองขยะที่ทับถมอยู่ก้นบ่อถูกพลิกขึ้นมา กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงก็พุ่งเข้าโจมตีพวกเขา!

"แหวะ..."

"กลิ่นอะไรเนี่ย? ทำไมมันเหม็นขนาดนี้!"

"เหม็นเหมือนหนูตายเลย ยิ่งกว่ากลิ่นเต่าแฟนฉันตอนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือนอีก!"

ร้อยละแปดสิบของผู้คนต่างพากันไปยืนพิงต้นไม้อาเจียน ไม่เว้นแม้แต่ตำรวจและไทยมุง

แม้แต่คุณลุงพนักงานทำความสะอาดที่รับผิดชอบดูแลพื้นที่นี้ด้วยตัวเอง ก็ยังหน้าซีดเผือด

ภาพตรงหน้านั้นชวนสะอิดสะเอียนจริงๆ

เมื่อขยะในจุดทิ้งขยะถูกพลิกขึ้น น้ำที่ซึมจากพื้นคอนกรีตด้านล่างก็ค่อยๆ ไหลรินออกมา เผยให้เห็นก้อนเนื้อที่ขึ้นราและเน่าเปื่อยอย่างต่อเนื่องอยู่ตรงหน้าทุกคน

ชิ้นเนื้อที่ถูกเชื้อรา แบคทีเรีย และไวรัสสารพัดชนิดเล่นงาน ดูราวกับเป็นแอ่งไขมันและจุลินทรีย์ เมื่อถูกแช่อยู่ในน้ำครำและเลือด เนื้อเหล่านั้นก็เน่าเปื่อยกลายเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองไปนานแล้ว!

บนท่อนกระดูกและชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ มีหนอนสีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังดิ้นยั้วเยี้ยและกัดกินอยู่

สิ่งมีชีวิตที่สกปรกและน่าขยะแขยงเหล่านี้คลานกันออกมาเป็นแพจากก้นจุดทิ้งขยะ... และที่น่าสังเกตที่สุด

ที่ก้นบึ้งของกองขยะ มีกระดูก—ซี่โครง กระดูกหน้าแข้ง—ที่ถูกหนอนแทะจนแหว่ง ผ่านโพรงไขกระดูกที่กลวงโบ๋ ยังสามารถมองเห็นพวกหนอนกำลังดิ้นรนตะเกียกตะกายหาทางออก

"อึก..."

"ฉันทนไม่ไหวแล้ว ถ้าขืนอ้วกต่อมีหวังน้ำดีพุ่งแน่!"

"ภาพนี้มันน่าสะอิดสะเอียนเกินไป ฉันต้องไปพบจิตแพทย์แล้ว!"

ทั้งหมดนี้ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูหนังระทึกขวัญหรือหนังสยองขวัญฟอร์มยักษ์

สถานการณ์วุ่นวายเละเทะไปหมด

ไทยมุงที่เพิ่งมาถึง หรือแม้แต่ตำรวจรุ่นเก๋ามากประสบการณ์จากสถานีตำรวจที่มารวมตัวกัน ต่างก็พากันไปยืนพิงต้นไม้ หันหลังให้จุดทิ้งขยะ แล้วโก่งคออาเจียน

เสียงโอ๊กอ้ากดังระงมขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง

ในบรรดาผู้คนนับสิบที่อยู่ที่นั่น มีเพียงเจ้าหน้าที่นิติเวชที่ยังคงถ่ายภาพและเก็บหลักฐาน กับซูอวิ๋นผู้ค้นพบชิ้นเนื้อเท่านั้น ที่ยังคงรักษาสีหน้าสงบนิ่งและเยือกเย็นไว้ได้

ในเวลาเดียวกันนี้ ภายในห้องสตรีมสดของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 54 ซูอวิ๋น เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็เต็มหน้าจอคอมเมนต์ไปหมด

อีโมจิรูป "อ้วก" ถูกสแปมรัวๆ จนเต็มหน้าจอ...

• — [เชี่ยเอ๊ย ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! ฉันจะอ้วก!]
• — [ไม่รอดแล้ว ฉันอ้วกไปสิบรอบแล้ว ถ้ารอบที่สิบเอ็ดมาฉันคงหมดไส้หมดพุง...]
• — [พระเจ้าช่วย! ฉันก็แค่อยากจะดูสตรีมเมอร์เก็บขยะธรรมดาๆ เองนะ!]
• — [ปีศาจ! สตรีมเมอร์คนนี้มันคือปีศาจชัดๆ!]
• — [เขาไม่ได้เก็บขยะหรอก เขาเชี่ยวชาญเรื่องการเก็บเนื้อคนใช่มั้ย?]
• — [คนเก็บขยะปกติที่ไหนเขาจะเจอศพไม่ก็เนื้อคนทุกวี่ทุกวันวะ?]
• — [ทีมงานรายการ ฉันขอเสนอให้ตรวจสอบประวัติโคตรเหง้าสตรีมเมอร์ย้อนหลังไปสามชั่วอายุคนเลย ความรู้เรื่องเนื้อคนของเขามันน่ากลัวเกินไปแล้ว...]
• — [สตรีมเมอร์ สารภาพมาเถอะ นายมีอีกชื่อว่า 'ฮันนิบาล เล็กเตอร์' ใช่ไหม?]

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

... ณ สถานที่เกิดเหตุจุดทิ้งขยะ

ปฏิบัติการค้นหาของตำรวจยังคงดำเนินต่อไป

เพื่อให้การตรวจสอบเป็นไปอย่างรัดกุม ครอบคลุม และละเอียดถี่ถ้วน ทางสถานีตำรวจได้ระดมกำลังเจ้าหน้าที่มาเป็นจำนวนมาก

พวกเขาต้องทนสูดดมกลิ่นเหม็นเน่า ข่มความรู้สึกอึดอัดทั้งทางร่างกายและจิตใจ เพื่อค้นหากระดูกและชิ้นเนื้อในกองขยะที่เหม็นตลบอบอวล

"เป็นตำรวจนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ..."

หวังฟานถอนหายใจ

หลังจากที่โก่งคออ้วกไปแล้วกว่าสิบครั้ง ทุบสถิติการอ้วกต่อวันของตัวเอง ใบหน้าของเขาก็ซีดเซียวราวกับกระดาษ

"เสี่ยวหวัง นายโอเคไหม?"

"ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ไปหาที่พักก่อนเถอะ อย่ามาตายตรงนี้เลย"

ซูอวิ๋นยื่นทิชชู่ที่พกติดตัวมาให้เขาสองสามแผ่น

"ฉันไม่เป็นไรลูกพี่..."

"ฉันยังไหว..."

"แหวะ..."

พูดยังไม่ทันขาดคำ หวังฟานก็หันหน้าไปพิงต้นไม้ และเริ่มแจกจ่ายปุ๋ยให้ต้นหญ้าอีกรอบ

มันเหม็นเกินทนจริงๆ เหม็นกว่าศพที่พวกเขาขุดเจอเมื่อวานเป็นสิบๆ เท่า

หลังจากที่ศพถูกหั่น แน่นอนว่ามันต้องมีกลิ่นศพ

ยิ่งมาแช่อยู่ในจุดทิ้งขยะที่เต็มไปด้วยจุลินทรีย์ เชื้อรา และไวรัสนานขนาดนี้ กลิ่นเหม็นเน่าก็ยิ่งทวีคูณจากการย่อยสลายและหมักหมมของจุลินทรีย์จำนวนมหาศาล

ที่สำคัญที่สุด

ในขณะที่ตำรวจค่อยๆ พลิกคุ้ยกองขยะทีละนิด ชิ้นเนื้อที่พบก็กระจายตัวเป็นวงกว้างขนาดเท่าห้องนั่งเล่นไปแล้ว!

ชิ้นเนื้อเน่าสีน้ำตาลอมเหลือง กระดูก และแม้กระทั่งหนอนจำนวนมากร่วงหล่นลงบนพื้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ขยะทั้งหมดในจุดทิ้งขยะก็ถูกคุ้ยขึ้นมาจนหมดเกลี้ยง

ก้อนเนื้อเน่าๆ และเศษกระดูกทั้งหมดถูกนำมากางเรียงไว้ตรงหน้าทุกคน

ปริมาณมหาศาลของมันกินพื้นที่กว้างพอๆ กับอพาร์ตเมนต์แบบสองห้องนอนเลยทีเดียว!

"ผู้กองหง ลองดูกระดูกชิ้นนั้นสิครับ น่าจะเป็นนิ้วมือคนที่ถูกตัด..."

ซูอวิ๋นเหลือบไปมองและจำกระดูกชิ้นนั้นได้ทันที มันมีรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนกระดูกชิ้นอื่น

นิ้วมือที่ถูกตัดนั้นเห็นได้ชัดเจนมาก และหลังจากที่ซูอวิ๋นชี้เป้า เสียงสูดลมหายใจด้วยความตกตะลึงก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ

"นิ้วมือคน! พระเจ้าช่วย! นี่มันนิ้วคนที่ถูกตัด!"

"คอนเฟิร์มแล้ว ฉันชักจะเชื่อคำพูดของพ่อหนุ่มคนนั้นแล้วสิ!"

"นิ้วนี่เป็นของคน ถ้าอย่างนั้นก้อนเนื้อพวกนี้..."

ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ พวกไทยมุงที่อยู่นอกแนวกั้นก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว

ในขณะเดียวกัน ตำรวจที่รับผิดชอบการดูแลความสงบเรียบร้อยและทำคดีต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียดและขึงขัง

ผู้กองหงและเจ้าหน้าที่นิติเวชมองไปที่ซูอวิ๋นด้วยสายตาขอบคุณ

พวกเขาไม่ด่วนสรุป

งานตำรวจต้องอาศัยพยานหลักฐานเสมอ และทุกอย่างต้องอิงตามหลักฐานทางวิทยาศาสตร์...

ยกตัวอย่างเช่น ในตอนนี้ เจ้าหน้าที่นิติเวชกำลังใช้แหนบคีบก้อนเนื้อเน่าเปื่อยใส่ลงในภาชนะอย่างเบามือ และใช้มีดผ่าตัดเฉือนชิ้นเนื้อขนาดใหญ่บางส่วนเพื่อดูลักษณะโครงสร้างภายใน

เจ้าหน้าที่นิติเวชถึงขั้นคีบหนอนสองสามตัวและตักของเหลวจากบนพื้นไปหนึ่งช้อนเล็กๆ เพื่อนำกลับไปตรวจสอบ

และแล้ว ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฝูงชนที่มามุงดูในที่เกิดเหตุก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งเจ้าหน้าที่นิติเวชรายงานผลการตรวจสอบ

"ผู้กองหง เตรียมแจ้งท่านสารวัตรได้เลย สถานการณ์นี้ซับซ้อนและร้ายแรงมาก!" สีหน้าของเจ้าหน้าที่นิติเวชดูตึงเครียด

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้กองหงก็พยักหน้า "หมอหวัง ว่ามาได้เลย ผมเตรียมใจไว้แล้ว"

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

หมอหวังก็เริ่มรายงานผลการตรวจสอบของเขา

"มีเหยื่อแปดราย... ทั้งชายและหญิง จากสภาพเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและอัตราการเจริญเติบโตของกระดูก เหยื่อส่วนใหญ่น่าจะมีอายุระหว่าง 20 ถึง 40 ปี"