บทที่ 9: ลาภลอย!

บทที่ 9: ลาภลอย!

"ค่อยๆ กิน ไม่ต้องรีบ"

"ในหม้อยังมีอีกเยอะ ไม่มีใครแย่งพวกนายสองคนหรอกน่า"

ผู้กองหงกล่าวด้วยความรู้สึกอ่อนใจเล็กน้อย

ปกติแล้ว ใครก็ตามที่มาสถานีตำรวจ...

ถ้าไม่ใช่หัวขโมยหรืออาชญากรที่ถูกจับมา ก็ต้องเป็นพลเมืองดีที่มาติดต่อธุระด้วยความซื่อสัตย์และจริงจัง

แต่วันนี้ การมาเยือนของซูอวิ๋นและหวังฟานกลับทำให้พ่อครัวประจำโรงอาหารของสถานีตำรวจยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ

ไปเก็บขยะแล้วเจอศพเน่าเปื่อยมาแท้ๆ แต่ยังกินข้าวได้เอร็ดอร่อยขนาดนี้เนี่ยนะ?

ไปเอาความอยากอาหารมาจากไหนกัน?

ผู้กองหงนึกย้อนไปถึงตอนที่เขาเพิ่งมาเป็นตำรวจใหม่ๆ ตอนที่เห็นศพครั้งแรก เขาต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่นานเลยทีเดียว

เมื่อเห็นทั้งสองคนสวาปามอาหารอย่างตะกละตะกลาม ผู้กองหงก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไปเลย

"สภาพจิตใจของพวกนายสองคนนี่แข็งแกร่งดีจริงๆ..."

"หลังครัวโรงอาหารยังมีน้ำซุปอยู่นะ เดี๋ยวฉันไปตักมาให้"

ประมาณสิบนาทีต่อมา

หลังจากกินอิ่มแล้ว พวกเขาก็ไปให้ปากคำ

"ว่าแต่ พวกนายสองคนที่แค่ไปเดินเก็บขยะซื่อๆ ดันไปเจอศพได้ยังไงกัน?"

ผู้กองหงถามด้วยสีหน้าแปลกๆ

เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีคนไปเดินเก็บขยะแล้วเจอศพ!

แถมยังเจอแบบแม่นยำขนาดนั้นอีก!

ซูอวิ๋นพยักหน้า

เอาจริงๆ เขาก็แอบหงุดหงิดกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน

ไม่ใช่แค่หงุดหงิดเล็กๆ น้อยๆ ด้วย

เก็บขยะอยู่ดีๆ ใครจะไปคิดว่าจะเก็บได้ศพล่ะ?

ขยะก็เก็บได้ไม่เท่าไหร่ แต่ดันหาศพเจออย่างแม่นยำซะงั้น...

"พวกนายนี่นะ..."

"นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นคนเก็บขยะแล้วเจอศพ"

ผู้กองหงหัวเราะเบาๆ

"..."

"เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว"

"ทิ้งเบอร์โทรศัพท์กับที่อยู่ปัจจุบันไว้ แล้วพวกนายก็กลับไปได้เลย"

"ถ้ามีความคืบหน้าเรื่องคดี เราจะรีบติดต่อกลับไปทันที"

"อย่าลืมเปิดโทรศัพท์ไว้ตลอดล่ะ"

ผู้กองหงกล่าว

เบอร์โทรศัพท์... ที่อยู่ปัจจุบัน...

ซูอวิ๋นมองไปที่ผู้กองหงแล้วหัวเราะแห้งๆ

ตั้งแต่เขาเข้าร่วมรายการ โทรศัพท์มือถือของเขาก็ถูกยึดไปแล้ว

เขาจะมีข้อมูลการติดต่อได้ยังไงล่ะ?

ต่อให้มี ก็ไม่มีใครรับสายหรอก!

"ผู้กองหงครับ ข้อมูลการติดต่อ ที่อยู่ปัจจุบัน..."

"พวกเราไม่มีจริงๆ ครับ!"

ซูอวิ๋นทำหน้าลำบากใจ

ทีมงานรายการเฮงซวย เพื่อให้แน่ใจถึงความยุติธรรมและโปร่งใส เลยตั้งกฎว่าทุกอย่างต้องหามาด้วยความสามารถของตัวเอง

"ไม่มีเหรอ? หมายความว่าไง?"

ผู้กองหงงุนงงไปหมด พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์หรือที่อยู่ปัจจุบันเนี่ยนะ?

"ผู้กองหงครับ เอาอย่างนี้ดีไหม?"

"ยังไงซะผลตรวจดีเอ็นเอก็จะออกพรุ่งนี้อยู่แล้ว ขืนวิ่งไปวิ่งมามันก็ลำบากเปล่าๆ"

"คืนนี้พวกเราขอพักที่สถานีตำรวจได้ไหมครับ?"

ซูอวิ๋นถูมือไปมา ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ

หวังฟาน: ?

ผู้กองหง: ???

พี่ชาย นี่นายจะบ้าเกินไปหน่อยไหม?

กินฟรี ดื่มฟรี แล้วนี่ยังจะมาขอที่พักฟรีอีกเหรอ?

ผู้กองหงถึงกับพูดไม่ออก

ให้ตายเถอะ

ตลอดหลายปีที่เขาเป็นตำรวจมา นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนเสนอตัวขอพักที่สถานีตำรวจ

แถม... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของหมอนี่ด้วย!

แต่พอลองคิดดู

ซูอวิ๋นก็มีเหตุผล ผู้กองหงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตกลง

มันยังคงเป็นที่พักชั่วคราวแห่งเดิม ห้องเตียงใหญ่ห้องเดิม...

ห้องอาจจะเล็ก แต่ก็มีทุกอย่างครบครัน

"ลูกพี่... ฉันตื่นเต้นนิดหน่อยว่ะ"

"ทำไมล่ะ?"

"เจ้าของศพที่เราขุดเจอวันนี้... คืนนี้เขาคงไม่มาตามหาพวกเราใช่ไหม?"

"..."

"ลูกพี่ พี่ว่าพรุ่งนี้สถานีตำรวจจะยังมีข้าวให้พวกเรากินอีกไหม?"

"ลูกพี่ พี่รู้ได้ไงวะว่าตรงนั้นมีศพ...?"

"..."

บนใบหน้าของซูอวิ๋นเต็มไปด้วยเส้นสีดำ ทำไมทีมงานรายการถึงส่งคนพูดมากแบบนี้มาให้เขากันนะ?

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

เวลาเจ็ดโมงเช้า

[ติ๊ง! เช็คอินสำเร็จ ความแข็งแกร่ง +2, สติปัญญา +1!]

[ติ๊ง! สุ่มรางวัลรายวันสำเร็จ ได้รับที่คีบขยะเหล็กสั่งทำพิเศษ 1 อัน!]

[รางวัลพิเศษ: ทักษะการขว้างปา แม่นยำ 100%!]

[ติ๊ง! ทำนายดวงชะตารายวันสำเร็จ ดวงชะตาวันนี้: โชคดีเล็กน้อย!]

เวรเอ๊ย...

ในวันที่สาม ระบบได้เพิ่มการสุ่มรางวัลรายวันเข้ามา

เขาจับฉลากได้ที่คีบขยะเหล็กสั่งทำพิเศษ!

แถมยังได้ทักษะการขว้างปามาอีก!

เจ๋งไปเลย!

คำทำนายดวงชะตา: โชคดีเล็กน้อย... มันโชคดีเล็กน้อยอีกแล้วเหรอ!

เมื่อวาน ตอนที่ได้โชคดีเล็กน้อย เขาก็ดันไปเจอศพ... ซูอวิ๋นบ่นอุบอิบอย่างไร้เรี่ยวแรง

เขาลุกขึ้นยืน

ตากล้องหวังฟานเปิดกล้องของเขา

เขาเห็นอาหารเช้าสองที่วางอยู่บนโต๊ะในที่พักชั่วคราว

"ลูกพี่! พวกเรากำลังมีชีวิตที่ดีเยี่ยมเลยว่ะ!"

"บริการของสถานีตำรวจนี่โคตรดี มีทั้งที่พัก อาหาร แถมยังเอาข้าวมาเสิร์ฟให้ถึงหน้าประตูห้องอีก..."

"ฉันยังไม่รู้เลยว่าเขาเอามาส่งตอนไหน..."

พวกเขาได้อาหารไปคนละชุด

ในเวลานี้

ยอดผู้ชมออนไลน์แบบเรียลไทม์ในห้องสตรีมสดของผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 54 อย่างซูอวิ๋น ก็พุ่งทะลุ 50,000 คนทันทีที่เริ่มสตรีม!

...

• — [สตรีมแล้ว! สตรีมแล้ว! สตรีมเมอร์ จุ๊บหน่อย!]
• — [อาหารเช้าหรูหราจัง ฉันยังไม่มีปัญญาซื้อแม้แต่ไข่ต้มใบชาเลย...]
• — [ฉันล่ะยอมใจสตรีมเมอร์จริงๆ!]
• — [เมื่อคืนสองคนนั้นก็ได้กิน ดื่ม แล้วก็นอนฟรีที่สถานีตำรวจอีกแล้วใช่ไหม? เชี่ย โคตรสุดยอด!]
• — [ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาคงคิดว่าสถานีตำรวจเป็นบ้านตัวเองแล้วมั้ง?]
• — [ต้องขอบคุณคุณลุงตำรวจใจดีด้วยแหละที่สงสารพวกเขา...]
• — [สองคนนี้เก็บขยะไม่เอาไหนเลย แต่เรื่องอื่นนี่เก่งนัก เมื่อวานเสียเวลาไปทั้งบ่ายแต่ไม่ได้ขยะสักชิ้น...]

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

...ทันทีที่เริ่มการสตรีม คอมเมนต์ในห้องสตรีมสดของรายการก็ระเบิดขึ้น

การเก็บขยะแล้วไปเจอศพนี่มันเป็นข่าวที่ฮือฮามาก...

แน่นอนว่าในขณะที่ชาวเน็ตและแฟนๆ กำลังซุบซิบนินทาและดูเรื่องสนุกสนาน พวกเขาก็ไม่ลืมว่าซูอวิ๋นกำลังเข้าร่วมรายการแข่งขันอยู่

ความท้าทายสุดท้ายสำหรับผู้ชนะ ไม่ใช่แค่วัดกันที่ระยะเวลาในการเอาชีวิตรอดเท่านั้น...

ส่วนหนึ่งยังขึ้นอยู่กับเงินทุนด้วย!

พูดง่ายๆ ก็คือ การเอาชีวิตรอด บวกกับเงินที่หาได้จากอาชีพของตน จะถูกนำมารวมกันเพื่อประเมินผลอย่างครอบคลุม

สำหรับการเอาชีวิตรอด ตอนนี้ซูอวิ๋นเก็บขยะทุกวัน ซึ่งก็ทำให้เขาสามารถหาเลี้ยงชีพได้

ส่วนเรื่องเงินทุน... อย่าไปพูดถึงมันเลย!

ในสายตาของแฟนๆ และชาวเน็ตจำนวนมาก กลุ่มของซูอวิ๋นมีอันดับความนิยมสูงมาก อยู่ในระดับท็อป 100

อย่างไรก็ตาม ในแง่ของการประเมินอย่างครอบคลุมและอันดับโดยรวม พวกเขายังคงวนเวียนอยู่แถวๆ อันดับที่ 300!

"เฮ้อ... น่าเสียดายจริงๆ..."

ที่ศูนย์บัญชาการของทีมงานรายการ หัวหน้าแผนกต่างๆ พากันถอนหายใจ

พวกเขาเคยคิดว่าซูอวิ๋นจะเป็นม้ามืดตัวฉกาจที่สุด แต่ก็นั่นแหละ ธรรมชาติของอาชีพเก็บขยะ... หมายความว่าเขาถูกลิขิตมาให้ไม่สามารถไต่อันดับขึ้นไปได้สูงมากนัก

"ช่วยไม่ได้ รายการนี้เน้นความสมจริง ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 54 มีความนิยมสูง แต่ไม่มีเงินทุน ไม่มีรายได้ มันก็ยังไม่พออยู่ดี"

"อันดับโดยรวมที่อยู่แถวๆ 300 ในตอนนี้ ก็ต้องขอบคุณเงินรางวัลพลเมืองดี 2,000 หยวนนั่นแหละ!"

หัวหน้าทีมตรวจสอบสตรีมสดส่ายหน้าและถอนหายใจ

"การได้รับความนิยมระดับนี้เพียงแค่การเก็บขยะก็ถือว่าเก่งมากแล้ว"

"การเจอศพทำให้ได้กระแสความนิยมก็จริง แต่ไม่ได้เงินเลย..."

หัวหน้าทีมโลจิสติกส์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยเห็นด้วย...

ในขณะเดียวกัน

ขณะที่ซูอวิ๋นและตากล้องหวังฟานกำลังนั่งอยู่ในที่พัก พูดคุยหารือกันว่าต่อไปจะไปเก็บขยะรีไซเคิลที่ไหนดี ประตูก็ถูกผลักเปิดออก

ผู้กองหงเดินเข้ามาแล้วปรายตามองทั้งสองคน

"กินข้าวกันหรือยัง?"

"ถ้ากินแล้วก็ตามมา"

"เราจะไปคุยกันบนรถ!"

ซูอวิ๋นและตากล้องหวังฟานถูกพาตัวไปที่รถด้วยสีหน้างุนงงสุดขีด

"ผู้กองหงครับ นี่เพิ่งจะเจ็ดโมงกว่าเองนะ ทำไมถึงรีบร้อนขนาดนี้ล่ะครับ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้กองหงก็เผยรอยยิ้มที่มีความหมายแฝงออกมา

"ผลตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้ว"

"เหนือความคาดหมายมาก... มีเซอร์ไพรส์ด้วยล่ะ..."