บทที่ 5: พี่โชเฟอร์ เชื่อในความรักไหม?

บทที่ 5: พี่โชเฟอร์ เชื่อในความรักไหม?

"ฉันเป็นคนเก็บขยะน่ะ!"

"..."

ประโยคเดียวสั้นๆ

ทำเอาผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 87 ถึงกับอึ้ง สมองอื้ออึงไปหมด

คนเก็บขยะ?

นายเก็บขยะ แต่กินอาหารเช้าหรูหราขนาดนี้เนี่ยนะ?

มองดูซาลาเปาทอดไส้เนื้อ ไข่ต้มใบชา และสารพัดเมนูพะโล้ที่เขาเป็นคนยกมาเสิร์ฟด้วยตัวเอง... เก็บขยะมันกำไรดีขนาดนี้เลยเหรอ?

ในตอนนี้

หมายเลข 87 ถึงกับพูดไม่ออก

ความรู้สึกเหนือกว่าเล็กๆ น้อยๆ ในฐานะพนักงานเสิร์ฟมลายหายไปในพริบตา...

ในทางกลับกัน ลูกพี่ซูก็ยิ้มและเอ่ยทักทายทันที "พี่ชาย มานั่งกินด้วยกันไหม?"

ไม่อยากกินเหรอ?

อยากสิ!

แต่นั่งได้ไหมล่ะ?

ไม่ได้...

หมายเลข 87 รู้ดีว่าถ้าเขาขืนกล้านั่ง เถ้าแก่ได้ไล่เขาออกแน่!

รายการนี้เน้นความสมจริง

และความโหดร้ายของโลกความจริงก็คือ: ถ้าเขาไม่ยอมไปล้างจาน เถ้าแก่ก็จะไล่เขาออกทันที!

พอนึกถึงตอนที่ตัวเองโม้ไว้ในครัวก่อนหน้านี้

หมายเลข 87 ก็ถึงกับขนลุก

ในขณะที่เขายังคงกระหยิ่มยิ้มย่องที่จะได้กินของเหลือ...

แต่อาหารเช้าแค่มื้อเดียวของอีกฝ่าย กลับมีมูลค่าเท่ากับค่าแรงทั้งวันของเขา!

ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีความเจ็บปวด

น่าอายชะมัด

ใบหน้าของหมายเลข 87 แดงก่ำ

เมื่อเผชิญกับความมีน้ำใจของลูกพี่ซู เขาก็ได้แต่เค้นคำพูดออกมาสองสามคำ: "มะ ไม่เป็นไรครับพี่"

"พวกพี่ค่อยๆ ทานกันนะครับ"

หมายเลข 87 หันหลังกลับ เก็บจานจากโต๊ะข้างๆ แล้วเดินจากไป

แฟนๆ และชาวเน็ตกว่าหมื่นคนในห้องสตรีมสด

เมื่อเห็นฉากนี้ก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะ...

— [จบกัน ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 87 ไม่มีกะจิตกะใจจะล้างจานเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว!]

— [อย่าร้องไห้นะหมายเลข 87 เรายังกินของเหลือได้อยู่นะ...]

— [ฮ่าๆ ฉันเพิ่งดูผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 87 โม้ในห้องสตรีมของเขาอยู่แหม็บๆ ตอนนี้โดนตบหน้าฉาดใหญ่เลยเหรอเนี่ย?]

— [เมื่อกี้ยังมีแฟนคลับไร้สมองกลุ่มใหญ่บอกว่าหมายเลข 87 ฉลาดหัวหมออยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นฉากโอดครวญซะแล้ว...]

— [ขำจนกรามค้าง ขำไม่ไหวแล้วโว้ย!]

— [อยากรู้พื้นที่เงาความบอบช้ำในจิตใจของหมายเลข 87 จริงๆ หมอนี่น่าสงสารเกินไปแล้ว]

— [เปรียบเทียบกันแล้วมันน่าโมโหจริงๆ หมายเลข 87 ยังต้องกินของเหลืออยู่เลย ในขณะที่ลูกพี่ซูพากันเข้าร้านอาหารแล้ว]

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

...ตากล้องหวังฟานถูกลูกพี่ซูรั้งตัวไว้ให้นั่งลง และยื่นไข่ต้มใบชาให้

"ลูกพี่ นี่พี่ใช้ชีวิตแบบไหนกันเนี่ย?"

"ครอบครัวแบบไหนกันถึงกินมื้อเดียวเยอะขนาดนี้..."

"ถามจริง พวกเราสองคนจะกินหมดเหรอ?"

ถ้าอาหารเช้ายังหรูหราขนาดนี้ แล้วมื้อเย็นล่ะจะขนาดไหน?

ตากล้องหวังฟานที่เพิ่งเคยได้กินไข่ต้มร้อนๆ สดใหม่เป็นครั้งแรกถึงกับอยากจะร้องไห้

"อิอิ พวกเรากินจุกันจะตายนี่นา"

ลูกพี่ซูยิ้มแฉ่ง ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น

พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะ

แล้วเริ่มคุยกันเรื่องเก็บขยะ

ลูกพี่ซูถามขึ้น "นี่สหาย ร้านอาหารเช้าของนายมีคนเดินเข้าออกพลุกพล่าน"

"นายพอจะรู้ไหมว่าในเมืองหลงไห่มีแหล่งทรัพยากรเยอะๆ อยู่แถวไหนบ้าง?"

"เรื่องนี้..."

"ถ้าพี่ไม่รังเกียจ ลองไปดูแถวไซต์ก่อสร้างก็ได้นะ"

"แต่ว่า... พวก 'ชาเย็น' กับ 'ชาเขียว' อะไรพวกนั้นน่ะ เก็บได้นะ แต่อย่าเอาไปดื่มล่ะ!"

"แล้วก็ น่าจะมีเศษเหล็กอยู่แถวนั้นเยอะเลย"

ลองไปเสี่ยงดวงดูได้

พูดปุ๊บก็ทำปั๊บ

เนื่องจากสถานที่นั้นค่อนข้างห่างไกล

ลูกพี่ซูกับตากล้องหวังฟานจึงตัดสินใจนั่งรถแท็กซี่ไป

"ประหยัดในยามที่ควรประหยัด ใช้จ่ายในยามที่ควรใช้"

"ใช้เงินให้ถูกจุด... ลูกพี่ ผมว่าเงินที่เราจ่ายไปนี่คุ้มค่ามากเลยนะ!"

ตากล้องหวังฟานพูดขึ้นเพื่อบรรเทาความรู้สึกผิดที่ต้องเสียเงิน

คนขับแท็กซี่เป็นชายวัยกลางคน กำลังตั้งใจขับรถ ซึ่งท่าทางนั้นทำให้อดไม่ได้ที่จะอยากแกล้งแหย่เล่น

"พี่โชเฟอร์ครับ พี่เชื่อในความรักไหม?"

ตากล้องหวังฟานเอ่ยถาม

คนขับแท็กซี่เหลือบมองลูกพี่ซูกับเขาผ่านกระจกมองหลังด้วยสายตาแปลกๆ

"นี่น้องชาย ฉันก็ไม่เห็นพวกนายจะเมามานะ..."

"ไม่ต่อราคา ไม่ต่อรองทั้งนั้น ถ้าอ้วกในรถปรับห้าร้อย..."

"หา?"

"ปกติมันสองร้อยไม่ใช่เหรอ? ทำไมพี่ถึงเก็บห้าร้อยล่ะ?"

คนขับแท็กซี่ไม่แม้แต่จะหันมามอง พลางตอบกลับไปว่า "สองร้อยมันไม่พอหรอก ความรักเดี๋ยวนี้มันแพงขึ้นแล้ว!"

ลูกพี่ซูกับหวังฟานถึงกับอึ้งกับคำพูดของคนขับแท็กซี่

เมื่อเห็นดังนั้น คนขับแท็กซี่ก็ฉีกยิ้ม

"ความรักน่ะ มันก็แค่นั้นแหละ..."

"มันก็เหมือนกับรถยนต์ที่สมรรถนะและยี่ห้อต่างกันนั่นแหละ"

"รถหรูๆ ก็ต้องบำรุงรักษาแบบหรูหรา รถเก่าๆ ก็ซ่อมบำรุงไปตามมีตามเกิด..."

"ความรักมันเป็นเรื่องของความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย"

"เดี๋ยวนี้ ฉันเห็นคนในเน็ตมากมายยอมตายเพื่อความรัก"

"ในฐานะคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน ฉันขอบอกเลยว่ามันไม่คุ้มหรอก!"

"จะรักคนอื่น ต้องหัดรักตัวเองให้เป็นก่อน ของดีไม่ต้องโอ้อวด ดอกไม้ที่หอมหวนย่อมดึงดูดหมู่มวลผีเสื้อมาเองตามธรรมชาติ!"

"ไอ้หนุ่ม ออกไปข้างนอกก็หัดปกป้องตัวเองบ้าง อย่าไปเป็นพวกคลั่งรักยอมถวายหัวล่ะ!"

"ถ้ายอมถวายหัวแล้วสมหวังก็ดีไป แต่ถ้าพังไม่เป็นท่า..."

"ระวังจะอับอายขายขี้หน้าเอานะ รู้ไหม?"

เชี่ยเอ๊ย...

ลูกพี่ซูกับหวังฟานมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ

"พี่โชเฟอร์ ผมมองพี่พลาดไปจริงๆ พี่นี่มันเซียนตัวจริงชัดๆ"

"ขอคารวะเลยครับ ขอคารวะ..."

ในตอนนี้ ยอดความนิยมในห้องสตรีมสดพุ่งกระฉูด

คอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาอย่างล้นหลามเพราะคำพูดชวนอึ้งของคนขับแท็กซี่...

— [สุดยอด ความคิดนี้ไร้เทียมทานมาก!]

— [ความรักแพงขึ้นงั้นเหรอ? เอ๊ะ ฟังดูมีเหตุผล ฟังดูเข้าท่าแฮะ...]

— [เอาจริงดิพี่น้อง ฉันบรรลุเลย ฉันจะไม่ยอมตายเพื่อผู้หญิงอีกแล้ว ฉันจะอยู่เพื่อตัวเอง! ฉันจะไปร้านนวดฝ่าเท้า!]

— [เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็แพงขึ้น ขืนอยู่แบบนี้ต่อไป ชีวิตคงไม่คุ้มค่าแน่...]

— [นี่คือสิ่งที่ฉันควรได้ยินงั้นเหรอ? นี่แหละคือสิ่งที่ฉันอยากฟังสุดๆ!]

— [ล้อรถทับหน้าฉันเข้าเต็มๆ เชี่ยเอ๊ย นี่มันไม่ใช่รถโรงเรียนอนุบาลแล้ว!]

— [โชเฟอร์กำลังพูดถึงความรักนะ พวกนายเข้าใจผิดกันไปหมดแล้ว!]

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

[ยอดความนิยม] +1 +1 +1

...กลายเป็นว่าตั้งแต่เช้าตรู่ ลูกพี่ซูกับหวังฟานก็ดันขึ้นรถ 'สายดาร์ก' ซะแล้ว

ตลอดทาง คนขับแท็กซี่ขับซิ่งอย่างเมามัน...

พวกเขามาถึงไซต์ก่อสร้าง

บริเวณนี้มีรั้วสังกะสีล้อมรอบ ฝุ่นตลบอบอวล มีตึกสูงที่กำลังก่อสร้าง รถเครน และรถโม่ปูนอยู่เต็มไปหมด...

รถจอดลงแบบชิลๆ ที่หน้าทางเข้าไซต์ก่อสร้างแห่งหนึ่ง

คนขับแท็กซี่ชะโงกหน้าออกมาเตือนด้วยท่าทีลึกลับ "น้องชาย ระวังตัวด้วยนะ"

"ไซต์ก่อสร้างนี่มันไม่ค่อยสงบเท่าไหร่..."

ตากล้องหวังฟานไม่ได้เก็บมาใส่ใจ คิดว่าเขาแค่พูดล้อเล่น

"หมายความว่ายังไงครับพี่? พี่จะบอกว่าไซต์ก่อสร้างนี้มีของไม่สะอาดเหรอ?"

คนขับแท็กซี่ส่ายหน้า "กลางวันแสกๆ คงไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก..."

"แต่ฉันได้ยินมาว่าไซต์ก่อสร้างนี้มักจะมีอุบัติเหตุถึงตายอยู่บ่อยๆ คดีอาญาเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า..."

"พวกนายสองคนรีบทำธุระให้เสร็จแล้วกลับก่อนฟ้ามืดจะดีกว่านะ"

พูดจบ คนขับแท็กซี่ก็กลับรถแล้วขับพุ่งฉิวออกไปทันที

"แปลกคนจริงๆ"

"ลูกพี่ พี่ว่าคนขับแท็กซี่คนนี้ดูลึกลับจังเลยเนอะ..."

"ลูกพี่?"

ตากล้องหวังฟานหันหน้าไปมอง

ลูกพี่ซูใช้ที่คีบเหล็กคีบขวดชาเย็นที่เต็มเปี่ยมขึ้นมาได้แล้ว!

และ

ในห้วงจิตสำนึกของเขา เรดาร์ของระบบกำลังสแกน จุดสีแดง จุดสีส้ม จุดสีเหลือง... เศษเหล็ก ขวดพลาสติก ขวดแก้ว... อัดแน่นกันเต็มไปหมด!

ไซต์ก่อสร้างที่นี่มันคือขุมทรัพย์ชัดๆ!

พอนึกถึงคำทำนายดวงชะตาของระบบ... โชคดีเล็กน้อย โชคดีเล็กน้อย!

วันนี้จะต้องเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่แน่นอน...

"มัวยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ รีบมาช่วยกันเก็บเร็วเข้า!"