อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 2 บทที่ 64 ศึกประลองที่ทั้งงดงามและเฉียบคม

อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 2 บทที่ 64 ศึกประลองที่ทั้งงดงามและเฉียบคม

องค์ชายฝันร้ายหลัวหยางลั่วเซินก็เป็นคนประเภทเดียวกัน พอเข้าสู่สภาวะต่อสู้แล้ว จะไม่เอ่ยวาจาไร้สาระสักครึ่งคำ ฉูมู่สัมผัสได้ว่าในแววตาของหมอนั่นมีประกายสังหารผลิบานอยู่ อารมณ์เช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกคนไร้ค่าเลี้ยงดูประคบประหงมจะแสดงออกมาได้ มีเพียงผู้แข็งแกร่งที่ผ่านศึกเป็นตายมานับครั้งไม่ถ้วนเท่านั้น!

วิธีบ่มเพาะสมาชิกของวังฝันร้ายนั้นโหดเหี้ยมยิ่ง ผู้ที่ก้าวเข้าสู่แถวหน้าของยอดฝีมือได้จริง แต่ละคนล้วนผ่านการตีทุบขัดเกลานับพันครั้ง ดื่มเลือดกินเนื้อ เติบโตขึ้นท่ามกลางการเข่นฆ่า! องค์ชายฝันร้ายหลัวจะโด่งดังได้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน!

ความหนาวเย็นน่าสะพรึงกล้ากระจายฟุ้งเต็มฟ้า น้ำแข็งปลิวว่อนราวกับคมมีดน้ำแข็งสีขาวนับสาย บดเสาหินสูงตระหง่านที่เหลืออยู่บนลานประลองให้แหลกเป็นผุยผง การครอบงำธาตุน้ำแข็งของอสูรวิญญาณธาตุน้ำแข็งทั้งสอง แข็งกร้าวถึงขีดสุด!

ผู้ที่ประสบการณ์ต่อสู้น้อย มองเห็นเพียงอสูรวิญญาณธาตุน้ำแข็งสองตนปลดปล่อยทักษะธาตุน้ำแข็งตระการตา พลังบางคราวสูงถึงระดับเจ็ดจนตาพร่า ทว่าผู้ที่เข้าใจการต่อสู้ลึกซึ้งกลับสะท้านใจเป็นระลอก เพราะในทักษะธาตุน้ำแข็งเหล่านั้นแฝงกลสังหารซ้อนทับหลายชั้น! คนทั่วไปกับอสูรวิญญาณของพวกเขา หากอยู่ในวงโจมตีนี้นานพอ คงถูกบดจนแหลกเป็นเศษเนื้อไปแล้ว!!

การซ้อนทับของทักษะธาตุน้ำแข็งเกิดขึ้นบ้างสลายไปบ้าง จับจังหวะพลังของทักษะไม่ได้เลย กระบี่น้ำแข็งมหึมาที่ถูกผนึกไว้บินว่อนกลางอากาศอย่างสับสน ภายใต้การควบคุมละเอียดของอสูรวิญญาณธาตุน้ำแข็งทั้งสอง กระบี่เล่มแล้วเล่มเล่าพังทลายกลายเป็นผลึกน้ำแข็งแตกกระจายต่อหน้าฉูมู่กับหยางลั่วเซิน!

บางคราวก็มีหนามน้ำแข็งพุ่งแทงอย่างพิกลพิกลชวนขนลุก และคมกระบี่ที่ซ่อนอยู่ในหิมะน้ำแข็งที่ปลิวว่อน มักปรากฏขึ้นฉับพลันในสายตาผู้ชมที่มองภาพรวมของสนามรบ แล้วในยามที่ทุกคนใจแขวนอยู่กับเส้นด้าย กลับถูกอีกฝ่ายคลี่คลายอย่างแยบยล!

ผลึกน้ำแข็งแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไม่นานหิมะน้ำแข็งก็รวมตัวกันอีกครั้ง แปรเปลี่ยนซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลอกลวงสายตาทุกผู้คนไม่หยุด ทว่าไม่มีผู้ใดรู้สึกว่านี่เป็นเพียงความงดงามฉาบฉวยและความวุ่นวายไร้แก่นสาร สิ่งที่สัมผัสได้มีแต่ความเฉียบคมของกลิ่นสังหารที่ทำให้ใจสะท้านเป็นระลอก จนหนาวเย็นถึงกระดูก!

นี่คือการปะทะธาตุน้ำแข็งที่บริสุทธิ์ที่สุดของอสูรวิญญาณสองตน ไอสังหารดุจพายุหิมะเย็นเยียบที่ปลิวกราดอย่างไร้ยั้ง นี่ยิ่งเป็นพลังแท้จริงของยอดฝีมือหนุ่มสองคน ผู้เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันทั้งหมดในที่นี้ในด้านความสามารถควบคุมอสูรวิญญาณ ถึงขั้นทำให้ผู้เฒ่าหลายคนยังต้องถอนใจยอมรับว่าด้อยกว่า!

“น้ำแข็งทมิฬ!”

องค์ชายฝันร้ายหลัวยกประกายน้ำแข็งขึ้นในมือ แทงทำลายกระบี่น้ำแข็งที่เจ้าหญิงหิมะของฉูมู่ควบคุมละเอียดไว้ ทว่าเขากลับใช้คำสั่งด้วยวาจาโดยตรงกับอสูรวิญญาณของตน น้ำแข็งทมิฬ! ความเย็นที่หนาวกว่า น่ากลัวยิ่งกว่า!

น้ำแข็งทมิฬก็เหมือนเพลิงปีศาจของโมเซี่ย สามารถเพิ่มอานุภาพทักษะธาตุน้ำแข็งของอสูรวิญญาณได้โดยตรง แม้ผลของน้ำแข็งทมิฬจะไม่ถึงกับเพิ่มความเสียหายเป็นเท่าตัวแบบเพลิงปีศาจ ทว่าในสถานการณ์ที่พลังทักษะ เทคนิคการควบคุม และการควบคุมละเอียด ยังไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้ น้ำแข็งทมิฬกลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ล็อกผลแพ้ชนะของศึกนี้!

ผลึกน้ำแข็งสีขาวที่พันรอบกายภูตน้ำแข็งทมิฬค่อยๆ จางลง แฝงความเย็นยะเยือก เผยประกายเย็นสีครามเข้มอยู่หลายส่วน น้ำแข็งทมิฬค่อยๆ พันรัดรอบร่างภูตน้ำแข็งทมิฬ ทันใดนั้นไอหนาวที่องอาจยิ่งกว่าก็กราดซัดเข้าหาฉูมู่และเจ้าหญิงหิมะอย่างอิสระ พื้นสนามรบกลางลานประลองแข็งตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา!

หยางลั่วเซินร่ายคาถาอีกครั้ง ในยามที่ภูตน้ำแข็งทมิฬปลดปล่อยน้ำแข็งทมิฬที่ทรงพลังยิ่งกว่าออกมาแล้ว เขายังเสริมผนึกน้ำแข็งให้แก่ภูตน้ำแข็งทมิฬอีกชั้น!

เมื่อหยางลั่วเซินใช้ผนึกน้ำแข็งแล้ว ความหนาแน่นของน้ำแข็งทมิฬรอบกายภูตน้ำแข็งทมิฬยิ่งสูงขึ้น ภายใต้ผลเช่นนี้ อานุภาพทักษะธาตุน้ำแข็งที่ภูตน้ำแข็งทมิฬปลดปล่อยออกมา ย่อมเพิ่มขึ้นเกินกว่าหนึ่งเท่าอย่างแน่นอน!!

“อุกกาบาตน้ำแข็งทมิฬ!!!”

ภูตน้ำแข็งทมิฬเริ่มขับขานคาถาในทันที! พายุน้ำแข็งทมิฬอันว่างเปล่ากลุ่มหนึ่งก่อตัวขึ้นฉับพลันเหนือสนามรบกลางลานกว้าง ครั้นภูตน้ำแข็งทมิฬเปล่งเสียงยาวต่ำลึก พลังประหลาดสายหนึ่งก็ถาโถมกดทับลงมาอย่างรุนแรง บดขยี้เศษผลึกน้ำแข็งบนพื้นให้กลายเป็นผงละเอียดทั้งเป็น!

“บึ้มมมมมมมมมมม—”

เสียงที่เหมือนมาช้ากว่าจู่ๆ ก็ระเบิดขึ้นกลางสมรภูมิ! วินาทีถัดมา ผู้คนถึงได้ตะลึงพรึงเพริดเมื่อเห็นเสาน้ำแข็งมหึมาราวยอดเขาห้อยกลับหัว ปักดิ่งลงมาตรงกลางสนามรบทั้งผืน ตั้งตระหง่านอยู่ในสายตาทุกคน มองไม่เห็นปลายยอดเลยแม้แต่น้อย!

“บึ้ม!!!!”

เสียงระเบิดดังสนั่นอีกครั้ง เสาน้ำแข็งที่ร่วงลงมาราวภูผานั้นแตกกระจายอย่างน่าสะพรึง กลายเป็นเศษคมกริบจำนวนนับไม่ถ้วน พุ่งกระจายไปทั่วทุกทิศ!

“ติ๊งติ๊ง!!! ติ๊งติ๊งติ๊ง!!!!!!!!!!!!”

รอบสนามรบซึ่งยาวสามร้อยเมตร กว้างหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร ถูกล้อมด้วยตาข่ายป้องกันแน่นหนา ทว่าน้ำแข็งทมิฬจากทักษะวิญญาณธาตุน้ำแข็งอันน่าหวาดผวานี้กลับพุ่งกระหน่ำใส่ตาข่ายอย่างบ้าคลั่ง จนพรุนเป็นรูนับไม่ถ้วน เต็มไปด้วยช่องโหว่!

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ เห็นได้ชัดว่าฝูงชนที่ล้อมเป็นวงกว้างต่างถอยกรูดไปด้านหลังพร้อมกันเมื่อทักษะถูกปลดปล่อย บริเวณใกล้ตาข่ายป้องกันรอบลานกว้างเกิดเป็นวงว่างชัดเจนหนึ่งชั้น ผู้ชมที่เคยยืนชิดตาข่ายต่างหน้าซีดเผือด บางคนในหมู่ผู้ดูยังไม่เคยบ่มเพาะพลังวิญญาณเลย หากของคมเช่นนี้ทะลุตาข่ายออกมาโดนร่าง พวกเขาย่อมถูกเจาะทะลวงตายคาที่แน่นอน!

แค่ยืนห่างจากสนามรบยังสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของทักษะนี้ แล้วฉูมู่ซึ่งอยู่ตรงศูนย์กลางจะเป็นเช่นไร? คำถามนี้ผุดขึ้นในหัวทุกคนพร้อมกัน

กลางสนามรบที่เต็มไปด้วยเศษเสี้ยว ยังมีเศษน้ำแข็งทมิฬฟุ้งกระจายอย่างบ้าคลั่ง ปกคลุมพร่ามัวจนมองไม่เห็นสภาพภายใน แต่เมื่อผงฝุ่นน้ำแข็งทมิฬค่อยๆ จางลง ผู้คนก็เห็นเงาร่างสูงใหญ่สีเขียวปรากฏขึ้นในสนามรบที่เริ่มชัดเจน เงาร่างนั้นตั้งตรงดุจสน สองเท้าปักลึกลงใต้ดิน แขนทั้งสองห้อยยาวลงมาถึงปลายเท้า ให้ความรู้สึกราวกับยักษ์น้อยผู้มีแขนยาว!

“นักรบพฤกษาโลกันตร์… นักรบพฤกษาโลกันตร์ของฉูมู่!!”

ทุกคนต่างนิ่งงัน ไม่คาดคิดว่าฉูมู่จะสลับเปลี่ยนอสูรวิญญาณได้ในเวลาอันสั้นเพียงนี้ พฤกษาปีศาจที่มีพลังป้องกันสูงยิ่งราวเถาวัลย์เหนียวหนึบค่อยๆ คลายตัว แล้วหดกลับเข้าสู่ร่างของนักรบพฤกษาโลกันตร์ ส่วนฉูมู่ที่ถูกปกป้องอยู่ภายในพฤกษาปีศาจก็พลิกตัวครั้งหนึ่ง ก่อนจะกระโดดอย่างว่องไวไปยังด้านหลังร่างสูงใหญ่ของนักรบพฤกษาโลกันตร์ เห็นได้ชัดว่าใต้การคุ้มกันนั้น เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!

อสูรมนตรา เกราะน้ำแข็ง!

ดวงตาสีดำของฉูมู่พลันถูกย้อมเป็นสีขาวดุจหิมะ จนดูเลือนรางอย่างยิ่ง บนร่างเขายังมีเกราะน้ำแข็งที่เจ้าหญิงหิมะเคยร่ายไว้ติดอยู่แล้ว ทักษะวิญญาณครั้งนี้ของเขาย่อมเตรียมไว้เพื่อนักรบพฤกษาโลกันตร์ เพิ่มการป้องกันธาตุน้ำแข็งให้มัน!

“หอกพฤกษาปีศาจ!”

“โฮก!!!!” นักรบพฤกษาโลกันตร์คำรามก้องในทันที แขนยาวที่ยังไม่ถูกเกราะน้ำแข็งเกาะคลุมสะบัดอย่างแรงไปข้างหน้า พลันนั้นเอง หอกไม้แข็งแกร่งปลายแหลมคมกริบเรียงเป็นแถวๆ ก็ปรากฏขึ้น ลอยค้างอยู่เบื้องหน้ามัน!

“โฮก!!!!!!!” นักรบพฤกษาโลกันตร์คำรามอีกครั้ง หอกพฤกษาปีศาจคมกริบกว่าสิบต้นพุ่งยิงไปยังภูตน้ำแข็งทมิฬ!

ภูตน้ำแข็งทมิฬตอบสนองไม่ช้า ถึงขั้นไม่ต้องท่องคาถา เพียงสะบัดแขนก็ปรากฏกำแพงน้ำแข็งหลายชั้นตั้งขวางอยู่เบื้องหน้า หอกพฤกษาปีศาจปักทะลุค้างอยู่บนกำแพงน้ำแข็งทีละชั้น! ทักษะของอสูรวิญญาณประเภทพฤกษาส่วนใหญ่มิจำเป็นต้องชาร์จพลังหรือท่องคาถาเตรียมการใดๆ ดังนั้นหนึ่งในจุดเด่นสำคัญก็คือสามารถปลดปล่อยหลายทักษะพร้อมกันได้! เพราะฉะนั้น ในขณะที่หอกพฤกษาปีศาจจำนวนไม่น้อยยังคงพุ่งผ่านกลางอากาศอยู่ ทักษะที่สองของนักรบพฤกษาโลกันตร์ก็ได้อาศัยรากที่หยั่งจากฝ่าเท้าลงสู่ผืนดินแผ่ขยายออกมาแล้ว!!

“อสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่ง!”

งูยักษ์สองสายพลันเจาะทะลุขึ้นจากใต้ดิน ซ้ายหนึ่งขวาหนึ่ง!

“ปัง!!!!!!! ปัง!!!!”

เสาหินใหญ่บางต้นที่ยังไม่พังทลายขวางทางอสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่งทั้งสองไว้ ทว่ากลับถูกฟาดหักสะบั้นลงทั้งเป็น จากนั้นอสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่งก็เหวี่ยงกวาดอย่างดุดันใส่ภูตน้ำแข็งทมิฬ!!

“ทักษะคู่!”

ก่อนหน้านี้ระหว่างการต่อสู้ นักรบพฤกษาโลกันตร์ยังไม่เคยใช้ทักษะคู่ แต่สิ่งนั้นบอกได้เพียงอย่างเดียว คู่ต่อสู้ก่อนหน้าอ่อนแอเกินไป จนมันไม่จำเป็นต้องงัดออกมา!

“นักรบพฤกษาโลกันตร์ของฉูมู่ก่อนหน้านี้ก็ยังไม่เคยใช้พลังเต็มที่เลย อสูรวิญญาณประเภทพฤกษารับมืออสูรวิญญาณธาตุน้ำแข็ง น่าจะได้เปรียบอยู่บ้าง!” ฉูซิงถูกการต่อสู้อันเข้มข้นจนชวนให้หัวใจเต้นตามดึงดูดไว้หมดสิ้น แม้เอ่ยปากพูด สายตาก็มิได้ละจากสนามรบแม้แต่น้อย

“ทักษะคู่…ผู้ครองอสูรวิญญาณสายพฤกษาระดับหกจำนวนไม่น้อย เกรงว่ายังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ” ฉูหล่างพยักหน้า

ช่องว่างระหว่างยอดฝีมือระดับแท้จริงกับพวกยอดฝีมือแห่งเมืองกังหลัวอย่างพวกเขา ปรากฏให้เห็นเด่นชัดในยามนี้! ผู้ฝึกสอนอสูรวิญญาณมากมายมีอสูรวิญญาณประเภทพฤกษาที่พรสวรรค์ธรรมดาไม่พอ ยังมิได้ฝึกฝนเทคนิคเหล่านี้อีก ต่อให้ระดับและขั้นของอสูรวิญญาณสูงกว่า ถูกสังหารในพริบตาก็มิใช่เรื่องแปลก! ส่วนยอดฝีมือที่แท้จริงนั้น ตั้งแต่เนิ่นๆ ก็ฝึกให้อสูรวิญญาณของตนมีความสามารถอันแข็งแกร่งเหล่านี้แล้ว!

ทว่า ทันทีที่ฉูหล่างกล่าวจบ ดวงตาของเขากลับเบิกกว้างขึ้นฉับพลัน เพราะเขาได้ยินชัดเจนว่าฉูมู่เอ่ยทักษะที่สามออกมาด้วยวาจา

“โซ่พฤกษาปีศาจ!!”

เพียงทักษะคู่ก็ทำให้ผู้คนมากมายตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาแล้ว แต่นักรบพฤกษาโลกันตร์ของฉูมู่กลับแสดงเทคนิคชั้นสูงของอสูรวิญญาณประเภทพฤกษา ปลดปล่อยสามทักษะพร้อมกัน!

หอกพฤกษาปีศาจ! อสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่ง! โซ่พฤกษาปีศาจ!!

หอกพฤกษาปีศาจแหลมคมพุ่งแทงกำแพงน้ำแข็ง! อสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่งฟาดกระหน่ำใส่ร่างหนาหนักของภูตน้ำแข็งทมิฬอย่างโหดเหี้ยม! และท้ายที่สุด โซ่พฤกษาปีศาจสี่สายก็โผล่พรวดขึ้นจากใต้ร่างภูตน้ำแข็งทมิฬอย่างแนบเนียนไร้สุ้มเสียง สอดประสานไขว้กันทั้งบนล่าง ก่อนจะหดรัดฉับพลัน กระชากภูตน้ำแข็งทมิฬที่ถูกอสรพิษพฤกษาปีศาจคลั่งกวาดจนเสียสมดุลลงจากกลางอากาศสู่พื้นดินอย่างแรง!

“ปัง!!!!!!!!!!!!”

ภูตน้ำแข็งทมิฬถูกโซ่พฤกษาปีศาจสี่สายมัดแน่นทั้งร่าง กระแทกจมลึกลงไปในผืนดิน ถึงขั้นถูกลากหายลงใต้พื้นโดยตรง คลื่นดินซัดพลิกเป็นชั้นๆ ระเบิดกระจายออกไป!

หยางลั่วเซินเผลอชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดเลยว่า นักรบพฤกษาโลกันตร์ของฉูมู่จะบรรลุถึงขอบเขตปลดปล่อยสามทักษะพร้อมกันแล้ว!

ราชาเกาะคุกโลหิต หากไร้ความสามารถเหนือคน แล้วจะมีทางเอาชีวิตรอดในเกาะคุกโลหิตอันอันตรายถึงที่สุดได้อย่างไร! ตอนที่เข้าไปลึกถึงป่าพงไพรอันน่าสะพรึงในส่วนลึกของเกาะคุกโลหิต นักรบพฤกษาโลกันตร์ที่ต่อสู้กับอสูรวิญญาณประเภทพฤกษาต่อเนื่อง ก็ได้ควบคุมทักษะคู่ไปแล้ว และด้วยการเสริมแกร่งคุณสมบัติจากหัวใจพฤกษาปีศาจกับคริสตัลจิตวิญญาณระดับหก อีกทั้งเมื่อการบ่มเพาะของนักรบพฤกษาโลกันตร์มาถึงระดับหก ยิ่งทำให้มันก้าวสู่ระดับปลดปล่อยสามทักษะพร้อมกันได้!!