อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 108 ราชสีห์เงาสายฟ้า

อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 108 ราชสีห์เงาสายฟ้า

ยามรุ่งสางแย้มฟ้า ฉูมู่รับแสงขาวซีดเส้นหนึ่งที่ขอบนภา ก่อนค่อยๆ ลืมตาขึ้น โมเซี่ยน้อยเชื่อมจิตกับฉูมู่ ฉูมู่ตื่น เจ้าจิ้งจอกน้อยน่ารักก็ลืมตางัวเงียตาม แลบลิ้นเล็กๆ เลียแก้มฉูมู่ พลางส่งเสียงพึมพำแผ่วเบา คล้ายยังอยากหลับต่ออีกสักพัก…

“เจ้านอนต่อเถอะ ข้าจะให้ต้าเย่มาพาเราไปต่อ” ฉูมู่ลูบหัวเจ้าตัวน้อยอย่างเอ็นดู โมเซี่ยเองก็วิ่งไล่ตะลุยมาตลอดทั้งวันแล้ว กำลังวังชาลดลงไปบ้าง ควรหลับให้เต็มอิ่มเพื่อฟื้นเรี่ยวแรง โดยเฉพาะเมื่อ ศึกใหญ่กำลังรออยู่ ฉูมู่ค่อยๆ ท่องคาถา วงเวทแสงสีม่วงเลือนรางปรากฏขึ้น ลอยจากร่างฉูมู่ช้าๆ แล้วค่อยๆ ร่อนลงใต้เท้า กลายเป็นลวดลายอัญเชิญสีม่วง ขอบลายอัญเชิญปะทุแสงม่วงวาบ งดงามตระการตา ขับเน้นอสูรวิญญาณรูปโฉมสง่างามที่ค่อยๆ ปรากฏจากภายในลายอัญเชิญ

“เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ…”

สายฟ้าสีม่วงเป็นเส้นโค้งแล่นพล่านไม่หยุดบนเรือนกายสีดำ ราวกับประดับแต่งสรีระแข็งแกร่งดุจเหล็กหล่อให้เด่นชัด แผงคอที่ลื่นไหลแต่แฝงความกร้าวพริ้วสะบัดตามกระแสลมปั่นป่วน ทำให้อสูรวิญญาณตนนี้ดูยิ่งหยิ่งผยอง และสูงศักดิ์

“โฮก!!”

อสูรวิญญาณที่มีสายฟ้าสีม่วงแล่นทั่วร่างพลันเงยศีรษะขึ้น เปล่งเสียงร้องยาวกังวานไกล ทันใดนั้นสายฟ้าก็วูบวาบดุจอสรพิษเหิน ฟาดจนก้อนหินรอบด้านแตกเป็นผุยผง เห็นอสูรวิญญาณของตนตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ฉูมู่ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางปลอบโมเซี่ยที่ถูกเจ้าตัวนี้ปลุกให้ตื่น

“ต้าเย่ พอแล้ว ไปต่อเถอะ” ฉูมู่กระโดดขึ้นหลังอสูรวิญญาณที่มีสายฟ้าเกาะกุมอย่างคล่องแคล่ว สายฟ้าที่แล่นพล่านเหล่านั้นกลับไม่ส่งผลใดๆ ต่อฉูมู่และโมเซี่ยเลย

ต้าเย่คือชื่อเล่นของอสูรวิญญาณในขอบเขตผู้บัญชาการจิตวิญญาณอสูรของฉูมู่ เป็นอสูรวิญญาณตนใหม่ที่ฉูมู่ได้มาในคราวถูกหยางเจิงไล่ล่าจนบุกลึกเข้าไปในเกาะคุกโลหิต ชื่อเต็มของมันคือ ราชสีห์เงาสายฟ้า

[ราชสีห์เงาสายฟ้า: อสูรวิญญาณประเภทสัตว์อสูร สายปีศาจมายา เผ่าพันธุ์อสูรรัตติกาล เผ่าย่อยราชสีห์เงาสายฟ้า สายพันธุ์ผู้บัญชาการชั้นสูง]

ราชสีห์เงาสายฟ้า คือ อสูรรัตติกาลที่ทั่วร่างอัดแน่นด้วยสายฟ้าสีม่วง มีเรือนกายสีดำสง่างาม แผงคอโอ่อ่าสูงศักดิ์ ตำแหน่งหูมีเขาคู่ดุดันโค้งไถลไปด้านหลัง จากสันหลังจรดสะโพกถูกปกคลุมด้วยขนสีขาวเป็นเส้นโค้งลื่นไหล ต่อเนื่องไปถึงหางยาวดุจแส้ ความยาวหางพอๆ กับลำตัว ปลายสุดเป็นขนปีกคล้ายครึ่งแผ่นโดยรวมดูองอาจพลิ้วไหว เต็มไปด้วยความคล่องแคล่ว ขณะเดียวกันการสอดประสานของสีดำกับสีขาวยิ่งสะท้อนอารมณ์ราตรีทมิฬและสันดานเย้ายวนชั่วร้ายของอสูรวิญญาณตนนี้!

ทักษะของราชสีห์เงาสายฟ้า:

ทักษะเผ่า: ประกายอัสนี นิมิตรัตติกาล

ทักษะพื้นฐาน: ก้าวสายฟ้า เงามรณะ อัสนีกัมปนาท เงาจับกุม

ทักษะหลัก: สายฟ้าทมิฬ ลำแสงแห่งความตาย แส้สายฟ้าถล่มปฐพี

ทักษะขั้นสูง: เคลื่อนรัตติกาล เขตแดนนรกานต์ คลื่นเงาสายฟ้าทำลายล้าง

สารานุกรมอสูรวิญญาณในมือฉูมู่ก็เพียงรวบรวมข้อมูลอสูรวิญญาณที่พบได้ค่อนข้างบ่อย อีกทั้งส่วนใหญ่ล้วนต่ำกว่าสายพันธุ์ผู้บัญชาการ ฉูมู่ทำได้เพียงค้นพบข้อมูลคร่าวๆ เกี่ยวกับราชสีห์เงาสายฟ้าจากในสารานุกรมอสูรวิญญาณ รู้แค่ว่ามันเป็นสายพันธุ์ผู้บัญชาการ ทว่าแยกไม่ออกว่าแท้จริงแล้วอยู่ในระดับใดกันแน่

ทักษะเหล่านี้ ฉูมู่ก็เพิ่งได้เรียนรู้ระหว่างการต่อสู้กับราชสีห์เงาสายฟ้าเท่านั้นเอง ตอนที่ฉูมู่พบราชสีห์เงาสายฟ้า มันก็อยู่ในระดับสี่ขั้นที่หกแล้ว ครานั้นฉูมู่มิได้ให้อสูรวิญญาณทั้งสองของตนรุมโจมตีมัน หากแต่สั่งให้โมเซี่ยออกไปดวลเดี่ยวโดยตรง

โมเซี่ยผู้เฉลียวฉลาดยั่วยุราชสีห์เงาสายฟ้าสารพัดวิธี กระทั่งไปแตะต้องศักดิ์ศรีอันหยิ่งผยองของมัน เมื่อราชสีห์เงาสายฟ้าพ่ายแพ้ต่อโมเซี่ย ฉูมู่จึงใช้พันธสัญญาวิญญาณจับกุมมัน ด้วยศักดิ์ศรีของราชสีห์เงาสายฟ้าที่ยอมรับผลแพ้ชนะ มันจึงยอมลงนามพันธสัญญาวิญญาณกับฉูมู่ กลายเป็นอสูรวิญญาณตัวแรกในขอบเขตผู้บัญชาการจิตวิญญาณอสูรของฉูมู่ ต่อจากนักรบพฤกษาโลกันตร์

บัดนี้ฉูมู่เป็นผู้บัญชาการจิตวิญญาณอสูรขั้นหก มิติจิตวิญญาณยังสามารถเก็บอสูรวิญญาณได้อีกหนึ่งตัว เพียงแต่ฉูมู่ระมัดระวังยิ่งนักยามเลือกอสูรวิญญาณ ตลอดสองปีถัดมา นอกจากทำพันธสัญญาวิญญาณกับราชสีห์เงาสายฟ้าแล้ว เขาก็มิได้ทำพันธสัญญาวิญญาณกับอสูรวิญญาณทั่วไปตัวใดอีกเลย

ผู้ฝึกสอนอสูรวิญญาณกับอสูรวิญญาณสามารถยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณได้ ทว่าการยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณจะสร้างบาดแผลร้ายแรงต่อจิตวิญญาณ บาดแผลเช่นนี้หากไร้โอสถจิตวิญญาณพิเศษคอยบำรุง อย่างน้อยต้องพักฟื้นหนึ่งปีจึงจะฟื้นคืนได้ และโอสถจิตวิญญาณพิเศษที่ว่าก็มีราคาสูงลิ่ว อีกทั้งมักมีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ดังนั้นการเลือกอสูรวิญญาณและการยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณจึงต้องรอบคอบถี่ถ้วนอย่างยิ่ง ยามเปลี่ยนก็ยิ่งต้องระวังเช่นกัน

การสถาปนาพันธสัญญาวิญญาณเกิดจากความสมัครใจของทั้งมนุษย์และอสูรวิญญาณ เพียงแต่มนุษย์แฝงความบังคับอยู่บ้าง ส่วนการยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณก็จำเป็นต้องอาศัยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายเช่นกัน เพียงแต่มนุษย์ยังคงมีลักษณะสั่งการอยู่บ้าง หากอสูรวิญญาณไม่ยินยอมยกเลิก พันธสัญญาวิญญาณก็ยังคงอยู่…

หากอสูรวิญญาณเกิดทรยศหลบหนี เจ้านายย่อมไม่มีแม้แต่เป้าหมายให้ทำการยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณ ดังนั้น เว้นแต่จะตามหาอสูรวิญญาณที่หลบหนีให้พบและให้มันยินยอมยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณ หรือไม่ก็ให้อสูรวิญญาณตายเสีย มิฉะนั้นพันธสัญญาวิญญาณย่อมไม่อาจยกเลิกได้ตลอดไป และจะยังคงยึดครองหนึ่งในมิติจิตวิญญาณของผู้ฝึกสอนอสูรวิญญาณอยู่เสมอ

“ไปเถอะ ไปดูสหายใหม่ของเจ้า” ฉูมู่ลูบศีรษะต้าเย่เบาๆ ให้มันควบทะยานไปในถ้ำหินแห่งนี้ ราชสีห์เงาสายฟ้าส่งเสียงร้องหนึ่งครั้ง ขาทั้งสี่เคลื่อนไหวว่องไวลอดผ่านหินงอกหินย้อยในถ้ำ มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของเหยี่ยวน้ำแข็ง

“อู้ อู้ อู้~~”

ดูเหมือนโมเซี่ยจะถูกเสียงร้องอื้ออึงเมื่อครู่ของราชสีห์เงาสายฟ้าปลุกให้ตื่น มันหมดความง่วงไปแล้ว จึงกระโดดลงจากบ่าของฉูมู่ บิดกายอย่างอ่อนช้อย หกหางงามสะบัดไหว แล้วไต่ขึ้นไปนอนบนศีรษะของราชสีห์เงาสายฟ้า…

ราชสีห์เงาสายฟ้าส่ายหัวไปมา มันไม่ชอบให้โมเซี่ยหมอบอยู่บนหัวของมันนัก…

ความเร็วของราชสีห์เงาสายฟ้ามิได้ช้ากว่าโมเซี่ยมากเท่าใด อีกทั้งความอึดก็เหนือกว่าโมเซี่ยมาก ราชสีห์เงาสายฟ้าสามารถแบกฉูมู่รักษาความเร็วระดับหนึ่ง วิ่งต่อเนื่องได้สามวันสามคืน ส่วนโมเซี่ยทำไม่ได้ วิ่งได้เพียงหนึ่งวันก็ต้องหยุดพักแล้ว

ประกายสายฟ้าสีม่วงโค้งเป็นเส้นเกาะกายทั่วร่าง ร่างสีดำสนิทสง่างาม ด้านท้ายเป็นหางยาวขนดำปนขนขาวพลิ้วไหว ราชสีห์เงาสายฟ้ามีบารมีน่าเกรงขามยิ่ง อสูรวิญญาณมืดหม่นบางตัวในถ้ำหินได้แต่ขดตัวซ่อนอยู่ในเงามืด!

ไม่นาน ฉูมู่ที่ขี่ราชสีห์เงาสายฟ้าก็มาถึงผืนพงไพรที่ถูกห่อหุ้มด้วยใยขาวนับไม่ถ้วน ป่าทั้งผืนนี้กว้างราวสี่ห้ากิโลเมตร ฉูมู่จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่มาที่นี่ บริเวณรัศมีห้าร้อยเมตรรอบรังไหมยักษ์ของเจ้าตัวเล็กนั้น ได้กลายเป็นป่าใยขาวไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

ทว่าครั้งนี้ ฉูมู่เพิ่งเข้าไปได้เพียงครึ่งทางก็สะดุ้งตะลึง พบว่าร่องรอยใยไหมสีขาวปรากฏขึ้นแล้ว และเมื่อรุกลึกเข้าไปอีก เขายิ่งรู้สึกราวกับตนได้ก้าวเข้าสู่รังแมลงยักษ์ที่สามารถพ่นใยขาวได้ทั้งผืน!

“เจ้าตัวน้อยนี่น่ากลัวเกินไปแล้วกระมัง หรือว่าเจ้าตัวน้อยจะเป็นการดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าราชันอสูรฝันร้ายสีขาวเสียอีก?”

ฉูมู่มองผืนป่าทึบที่แปรเปลี่ยนเป็นใยขาวไปทั้งผืน จึงอดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้