เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 96 หมาป่ากลืนดารา

อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 96 หมาป่ากลืนดารา

อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 96 หมาป่ากลืนดารา


อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 96 หมาป่ากลืนดารา

ฉูมู่ถอยหลังออกไปทันทีเล็กน้อย ท่องคาถาเคลื่อนวายุแล้วเสริมลงบนร่างตนเอง เจ้าหญิงหิมะปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าฉูมู่อย่างรวดเร็ว กรงเล็บของอสูรโลหิตของหยางจิ้งหลีตบกระแทกลงบนร่างเจ้าหญิงหิมะอย่างหนักหน่วง

เจ้าหญิงหิมะถูกแรงกระแทกจนถอยไปหลายก้าว ทว่าบนร่างกลับมีเพียงรอยแผลตื้นๆ เท่านั้น แทบไม่ก่อให้เกิดบาดเจ็บจริงจังเลยสักนิด เมื่อเห็นว่าเจ้าหญิงหิมะไม่ได้รับอันตรายมากนัก สีหน้าของหยางจิ้งหลีก็พลันประหลาดใจอยู่หลายส่วน

หยางจิ้งหลีประหลาดใจที่ฉูมู่ครอบครองอสูรวิญญาณสายพันธุ์นักรบชั้นสูงอย่างเจ้าหญิงหิมะ แต่พลังระดับสองขั้นเก้ากลับต้านการโจมตีของอสูรโลหิตซึ่งอยู่ระดับสามขั้นสี่ของเขาได้ นี่มันชัดเจนว่าไม่ค่อยถูกต้องนัก!

“ผิวกายระดับสามระยะสมบูรณ์!” สายตาของหยางจิ้งหลีมิได้แย่ เขาตัดสินระดับการป้องกันของเกราะน้ำแข็งและผิวน้ำแข็งของเจ้าหญิงหิมะได้ในทันที สีหน้าจึงยิ่งประหลาดขึ้นไปอีก

เจ้าหญิงหิมะเป็นสายพันธุ์นักรบชั้นสูง แต่การบ่มเพาะเพียงระดับสองขั้นเก้า การป้องกันกลับแตะระดับสามระยะสมบูรณ์ได้ นั่นย่อมพิสูจน์ได้เพียงอย่างเดียวว่า ความสามารถในการควบคุมธาตุน้ำแข็งของเจ้าหญิงหิมะของฉูมู่เหนือกว่าเจ้าหญิงหิมะทั่วไปอย่างมาก

หยางจิ้งหลีจำได้ว่า ตอนฉูมู่ถูกสังหารนั้นมิได้มีอสูรวิญญาณใดๆ เลย แต่บัดนี้กลับปรากฏบนเกาะคุกโลหิตและยังได้ครอบครองเจ้าหญิงหิมะที่พรสวรรค์ธาตุน้ำแข็งโดดเด่นถึงเพียงนี้ ในใจเขาจึงเกิดความเดือดดาลไร้ที่มา ปนความริษยาอยู่หลายส่วน รู้สึกว่าอสูรวิญญาณเช่นนี้ไม่ควรเป็นของผู้ฝึกสอนอสูรวิญญาณที่ห่วยแตกอย่างฉูมู่

“ต่อให้เจ้าหญิงหิมะของเจ้าป้องกันแข็งแกร่งแล้วอย่างไร เจ้าเรียกได้แค่อสูรวิญญาณตัวเดียว จะสู้กับข้าได้อย่างไร!” หยางจิ้งหลีเดิมทีก็มีความแค้นต่อฉูมู่ เขากวาดตามองซ่างสือเป็นพิเศษ เห็นว่าซ่างสือยังพอฝืนยืนหยัดได้ จึงตัดสินใจฉวยโอกาสนี้สังหารฉูมู่เสีย เพื่อไม่ให้เหลือภัยในภายหลัง!

“ซี่!!”

ทันใดนั้น เบื้องสูงมีเสียงกรีดร้องแหลมคมยิ่งดังขึ้น! วินาทีถัดมา อสูรวิญญาณตัวหนึ่งที่มีปีกคมดุจคมมีดพุ่งดิ่งลงมาอย่างฉับพลัน แผ่การโจมตีอันน่าสะพรึงด้วยดาบน้ำแข็ง ฟันลงตรงจากเหนือศีรษะของฉูมู่!

ฉูมู่จะมองข้ามอสูรวิญญาณของหยางจิ้งหลีได้อย่างไร เขาท่องคาถาทันที

ผนึกมังกรวายุ!

ใต้เท้าของฉูมู่ปรากฏกระแสลมหมุนวนขึ้นในทันใด กระแสลมพุ่งสูงและขยายตัวอย่างรวดเร็ว ก่อเป็นมังกรวายุอันงดงาม โอบคุ้มฉูมู่ไว้ภายใน!

อสูรวิญญาณที่ดิ่งจากฟ้าลงมาเมื่อเข้าใกล้ฉูมู่ก็ถูกพลังของผนึกมังกรวายุสะบัดกระเด็นออกไป

“อสูรปีกดาบ ระดับสี่ขั้นสาม…”

ฉูมู่จับจ้องอสูรวิญญาณที่ถูกม้วนพัดออกไป แล้วจำแนกได้ทันที

[อสูรปีกดาบ: อสูรวิญญาณประเภทสัตว์อสูร สายสัตว์ปีก เผ่าพันธุ์อสูรปีกดาบ สายพันธุ์ทาสชั้นสูง]

อสูรปีกดาบมีปีกแหลมคมราวกับใบมีดสองเล่ม ลำตัวคล้ายแมงป่องดุร้าย และยังมีหางแมงป่องที่เหมือนโซ่ตรวนอีกเส้นหนึ่ง! อสูรวิญญาณสายพันธุ์ทาสชั้นสูงระดับสี่ขั้นสามย่อมไม่อ่อนแอ แม้ถูกผนึกมังกรวายุของฉูมู่สะบัดกระเด็นไป มันก็ทรงตัวกลางอากาศได้อย่างรวดเร็ว ปรับท่าทางเสร็จแล้วก็พุ่งเข้าหาฉูมู่อีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน อสูรโลหิตบนพื้นก็เปิดฉากโจมตีเจ้าหญิงหิมะอีกหน คราวนี้กรงเล็บของอสูรโลหิตพุ่งตะครุบตรงไปยังเจ้าหญิงหิมะ!

“กิ๊ง”

เจ้าหญิงหิมะร่ายคาถาภูต ทันใดนั้นกระแสความหนาวเย็นไร้รูปก็วนล้อมรอบกายตามจังหวะคาถา ก่อนจะแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็วเป็น บทเพลงแห่งนิรันดร์ คำรามพุ่งขึ้นมาเป็นระลอกๆ เจ้าหญิงหิมะพุ่งโจมตีอสูรปีกดาบ ครั้นบทเพลงแห่งนิรันดร์คำรามทะยานขึ้น อสูรปีกดาบก็ส่งเสียงกรีดร้องตระหนก พลันเปลี่ยนทิศทางการบินทันที

“ฟึ่บ!!”

กรงเล็บโลหิตฟาดฉับผ่านลำตัวเจ้าหญิงหิมะอย่างน่าตกใจ เจ้าหญิงหิมะถอยกรูดไปด้านหลังอีกครั้ง บนร่างปรากฏบาดแผลยาวเด่นชัดในพริบตา

“กิ๊ง!!!”

เจ้าหญิงหิมะที่บาดเจ็บดูเหมือนจะเดือดดาล นางกำมือทั้งสองแน่น จู่ๆ ก็มีกระบี่น้ำแข็งปรากฏขึ้นสองเล่ม ก่อนจะแทงตรงเข้าใส่ลำตัวอสูรโลหิต! อสูรโลหิตว่องไวไม่น้อย กระโดดหลบไปด้านข้างทันควัน พร้อมกันนั้นก็ฉวยจังหวะโจมตีจากด้านหลังเจ้าหญิงหิมะด้วยโลหิตกัดกร่อน! โลหิตกัดกร่อนพ่นใส่ร่างเจ้าหญิงหิมะ เกราะน้ำแข็งบนผิวกายพลันเกิดรอยแผลหนึ่งจุดที่ถูกสีเลือดกัดกร่อน เจ้าหญิงหิมะส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทันที

“ธารน้ำแข็ง!”

ฉูมู่เองก็รู้ว่าเจ้าหญิงหิมะยังขาดประสบการณ์ต่อสู้ จึงรีบใช้ทักษะวิญญาณช่วยนาง เส้นน้ำแข็งสองสายแผ่ลามอย่างรวดเร็ว แกะแน่นตรงตำแหน่งขาทั้งสองของอสูรโลหิต แช่แข็งขาหน้าของมันไว้ เมื่อถูกธารน้ำแข็งพันธนาการ ความเร็วของอสูรโลหิตก็ชะลอลงทันที!

ทว่า ฉูมู่เพิ่งใช้ทักษะธารน้ำแข็งจบ ทักษะวิญญาณของหยางจิ้งหลี โลหิตพิษ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าฉูมู่ฉับพลัน สาดกระเซ็นใส่ท่อนแขนของเขา ฤทธิ์โลหิตพิษลามไปบนผิวหนังอย่างรวดเร็ว กัดกร่อนผิวของฉูมู่ และยังค่อยๆ ลุกลามต่อไป

เผชิญการกัดกร่อนของทักษะวิญญาณโลหิตพิษ ฉูมู่กลับนิ่งเฉยไร้ความหวั่นไหว เขาสั่งการเจ้าหญิงหิมะทันที ให้ฉวยจังหวะที่ขาหน้าของอสูรโลหิตถูกแช่แข็ง ใช้ทักษะขั้นสูง! ศรพิรุณเยือกแข็ง!

เจ้าหญิงหิมะไม่ทำให้ฉูมู่ผิดหวัง นางร่ายคาถาทักษะขั้นสูงศรพิรุณเยือกแข็งเสร็จสิ้นด้วยเวลาสั้นที่สุด! อสูรปีกดาบบนฟ้าเพิ่งหลุดพ้นจากบทเพลงแห่งนิรันดร์ และบินมาถึงเหนือศีรษะฉูมู่พอดี จู่ๆ ความหนาวเย็นสายหนึ่งก็หนิงตัวอย่างรวดเร็ว ไอเยือกแข็งไร้รูปแผ่ซ่านไปทั่ว ก่อนจะหนิงเป็นศรน้ำแข็งคมกริบก้อนแล้วก้อนเล่า!

“กิ๊ง!!”

เจ้าหญิงหิมะส่งเสียงแหลมสูง ไอเยือกแข็งที่ปกคลุมฟ้าพลันโปรยศรน้ำแข็งลงมาอย่างหนาแน่น! แม้จะเป็นศรพิรุณเยือกแข็งขั้นต้น แต่พื้นที่ครอบคลุมกลับกว้างถึงยี่สิบเมตร เจตนาโจมตีของอสูรปีกดาบถูกทำลายลงอีกครั้ง มันจำต้องกระพือปีกหนีไปยังที่ปลอดภัย

ส่วนบนพื้น อสูรโลหิตที่ขาหน้าถูกแช่แข็งกลับหลบไม่ทัน ศรพิรุณเยือกแข็งถล่มกระหน่ำลงมาไม่หยุด กระแทกใส่ร่างมันครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างอสูรโลหิตปริแตกเป็นริ้วๆ เต็มไปด้วยเศษน้ำแข็งปักคา ส่งเสียงคำรามโหยหวนด้วยความเจ็บปวดไม่ขาดสาย

หยางจิ้งหลีตระหนักว่าอสูรโลหิตของตนรับการโจมตีจากศรพิรุณเยือกแข็งไม่ไหว จึงรีบท่องคาถา เก็บอสูรโลหิตกลับสู่มิติจิตวิญญาณทันที

หลังเก็บอสูรโลหิตแล้ว หยางจิ้งหลีก็อัญเชิญอสูรวิญญาณอีกตัวในทันใด “คิดว่าแค่เจ้าหญิงหิมะตัวเดียวจะมาวัดรอยกับข้าได้หรือ ต่อให้ตอนนี้เจ้าจะอัญเชิญอสูรวิญญาณได้ ในสายตาข้า เจ้าก็ยังเป็นเศษสวะที่ไร้ค่า ไม่คู่ควรแม้แต่จะให้ข้าลงมือ!”

หยางจิ้งหลีหัวเราะเย็น ขณะเดียวกันคาถาก็เสร็จสิ้น วงแสงสีน้ำเงินเข้มปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วตรงหน้าเขา เมื่อประกายแสงค่อยๆ สลาย เงาร่างหมาป่ารูปทรงหนึ่งก็ปรากฏเด่นชัด ทั่วร่างแต้มด้วยจุดดวงดาวระยิบระยับ!

หยางจิ้งหลีมองหมาป่ากลืนดาราของตนที่อยู่ระดัยสามขั้นสาม ใบหน้าฉายรอยยิ้มได้ใจ “หึหึ ต่อหน้าหมาป่ากลืนดาราของข้า เจ้าหญิงหิมะของเจ้าก็เป็นได้แค่ขยะ!”

จบบทที่ อสูรวิญญาณสะท้านภพ เล่มที่ 1 บทที่ 96 หมาป่ากลืนดารา

คัดลอกลิงก์แล้ว