บทที่ 25 มุ่งหน้าสู่สำนักชางหลาน ร่องรอยถูกเปิดเผย
บทที่ 25 มุ่งหน้าสู่สำนักชางหลาน ร่องรอยถูกเปิดเผย
“กงซุนเหย่ เจ้าคิดว่าข้าไม่มีตัวตนหรือ?”
ใบหน้าของหลิวชิงมืดครึ้ม กงซุนเหย่ยังคงคิดที่จะลงมือกับหลินเฉิน
“หลิวชิง เจ้าควรรู้ว่าเด็กคนนี้ไม่อาจปกป้องได้! ตรงกันข้าม เจ้ายังจะต้องแบกรับความโกรธของมู่หรงซิ่ว การกระทำเช่นนี้มีประโยชน์อันใดต่อตระกูลหลิวของเจ้า?”
“มู่หรงซิ่ว ก็แค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ข้าจะกลัวเขาหรือ?”
หลิวชิงยิ้มอย่างดูแคลน สำนักต้าอวี่แข็งแกร่งจริง แต่ตระกูลหลิวก็ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มๆ
หลิวชิงทำกิจการภายนอก จะต้องไม่เสียหน้าเด็ดขาด
ยิ่งไปกว่านั้น ทัศนคติของหลิวชิงที่มีต่อหลินเฉินได้เปลี่ยนไปแล้ว
ตอนที่หลินเฉินเอาชนะซูเหยา หลิวชิงยังไม่รู้สึกสะทกสะท้านถึงเพียงนี้
ซูเหยาเป็นเพียงผู้ที่เพิ่งบรรลุขอบเขตทะเลวิญญาณ และวิญญาณยุทธ์ก็ยังไม่มั่นคง
แต่หลินเฉินสังหารมู่หรงกวง ในสภาพที่ไม่มีวิญญาณยุทธ์ สามารถทำวีรกรรมเช่นนี้ได้ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มองไปทั่วเมืองหลวงต้าอวี่ ผู้ที่ทำได้มีไม่มากนัก
หลิวชิงสงสัยว่าหลินเฉินมีความลับบางอย่างอยู่ในตัว
บางที วิญญาณยุทธ์ของเขาอาจฟื้นคืนแล้วก็เป็นได้
ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้หลิวชิงจะต้องปกป้องหลินเฉินไว้ให้ได้
“ดีมาก! หลิวชิง เรื่องของวันนี้ ข้าจะบอกมู่หรงซิ่วตามความเป็นจริง!”
กงซุนเหย่แค่นเสียงเย็นชา หันหลังเดินจากไป
หลิวชิงมองหลินเฉินอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง: “หากเจ้าเต็มใจเข้าร่วมตระกูลหลิว เจ้าสามารถเป็นศิษย์ห้องโถงในของตระกูลหลิวได้ หากในอนาคตเจ้าแสดงผลงานโดดเด่น ก็จะมีโอกาสได้แต่งงานกับคุณหนูสายตรงของตระกูลหลิว”
ในดวงตาของหลิวชิงมีความคาดหวังเล็กน้อย และได้เสนอเงื่อนไขที่ไม่เลวเลย
คนนอกตระกูลที่เข้าร่วมตระกูลหลิวแล้วสามารถเป็นศิษย์ห้องโถงในได้โดยตรงนั้นมีไม่มากนัก
“ขออภัย ข้ายังไม่มีความคิดที่จะไปตระกูลหลิวในตอนนี้” หลินเฉินประสานหมัดกล่าวอย่างจริงจัง
แววตาของหลิวชิงทำให้หลินเฉินรู้สึกไม่สบายใจ
หากไปถึงตระกูลหลิว หลินเฉินกังวลว่าตระกูลหลิวจะส่งคนมาวิจัยวิญญาณยุทธ์ของเขา ซึ่งจะไม่เป็นผลดีต่อเขา!
ไม่ใช่ว่าหลินเฉินไม่เชื่อใจหลิวเยียนหรัน แต่เขาไม่ต้องการยืนอยู่ใต้กำแพงที่อันตราย
การไปตระกูลหลิวไม่ใช่การกระทำที่ฉลาด
“หากในอนาคตเจ้าคิดดีแล้ว ตระกูลหลิว ยินดีต้อนรับเจ้าเสมอ”
หลิวชิงส่ายศีรษะ ในดวงตาไม่อาจหลีกเลี่ยงความผิดหวังได้
เขายอมรับว่าก่อนหน้านี้เขาประเมินผิดไป
หากหลิวชิงดึงดูดหลินเฉินตั้งแต่แรกเริ่ม แทนที่จะดูถูก บางทีทัศนคติของหลินเฉินอาจแตกต่างออกไป
“คุณชายหลิน โปรดดูแลตัวเองด้วย”
แววตาของหลิวเยียนหรันหม่นหมอง แม้ในใจจะอาลัยอาวรณ์ แต่ก็เข้าใจการเลือกของหลินเฉิน
ในตัวของหลินเฉิน มีความลับมากเกินไป
อำนาจของตระกูลแตกต่างจากสำนักและสำนักศึกษา หากหลินเฉินไปตระกูลหลิวจริงๆ ก็จะทำอะไรตามใจไม่ได้แล้ว
หลิวชิงพาหลิวเยียนหรัน อัญเชิญอาวุธวิญญาณ บินเหินจากไป
การประชุมยุทธ์สิ้นสุดลง
ซูโม่มีแววตาอาฆาตแค้นอย่างยิ่ง พาผู้บริหารระดับสูงของสำนักกระบี่วิญญาณจากไป
การประชุมยุทธ์ครั้งนี้ จัดโดยสำนักกระบี่วิญญาณ ผู้ที่คว้าแชมป์จะได้รับรางวัลเป็นกระบี่วิญญาณระดับเซียน “กระบี่สุริยันอันร้อนแรง” หนึ่งเล่ม!
กระบี่สุริยันอันร้อนแรงเป็นสมบัติประจำสำนักของสำนักกระบี่วิญญาณ แต่กลับถูกมอบให้หลินเฉินไปเปล่าๆ
ซูโม่ย่อมไม่อยากให้ แต่การประชุมยุทธ์แห่งชิงโจว มีตระกูลใหญ่ต่างๆ อยู่ในที่นั้น และยังมีสำนักรองอีกมากมายที่มาร่วมเป็นพยาน
หากสำนักกระบี่วิญญาณไม่ให้รางวัล เกรงว่าจะกลายเป็นเรื่องตลกของชิงโจว
การต่อสู้ครั้งนี้ สำนักกระบี่วิญญาณเรียกได้ว่าเสียหายอย่างหนัก อุตส่าห์สร้างความสัมพันธ์กับสำนักต้าอวี่ได้สำเร็จ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง!
“หลินเฉิน ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป!”
แววตาของซูโม่เย็นชา ความโกรธพุ่งพล่าน
อย่างไรก็ตาม หลิวชิงได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้แล้ว และฮวาหยางก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะปกป้องหลินเฉิน
ตอนนี้ซูโม่คิดจะทำร้ายหลินเฉิน เป็นไปไม่ได้เลย
ผู้แข็งแกร่งจากสำนักใหญ่ต่าง ๆ ทยอยกันจากไป
หลินเฉินภายใต้การคุ้มกันของฮวาหยาง กลับมายังสำนักอู่จี
ตลอดทาง ใบหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดมืดครึ้ม แม้จะไม่ได้ลงมืออีก แต่ใคร ๆ ก็ดูออกว่าความขัดแย้งภายในสำนักอู่จีทวีความรุนแรงขึ้น พายุฝนกำลังจะมา
ในคืนนั้น ฮวาหยางมาที่ตำหนักบุตรศักดิ์สิทธิ์ และพูดคุยกับหลินเฉิน
"หลินเฉิน เจ้าต้องรีบออกจากสำนักอู่จี ไปยังสำนักชางหลาน!" ใบหน้าของฮวาหยางเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
หากหลินเฉินเพียงแค่ไปล่วงเกินสำนักกระบี่วิญญาณ สำนักอู่จีก็สามารถปกป้องเขาจากลมฝนได้ แต่สำนักต้าอวี่นั้นแตกต่างออกไป
หลินเฉินสังหารมู่หรงกวง การแก้แค้นของพี่ชายของเขา มู่หรงซิ่ว คงจะมาถึงในไม่ช้า
"ท่านเจ้าสำนักแนะนำให้ข้าไปที่ใด?" หลินเฉินถาม
"ไปสำนักชางหลาน มีเพียงสำนักชางหลานเท่านั้นที่สามารถต้านทานแรงกดดันของมู่หรงซิ่วได้"
"ด้วยความแข็งแกร่งในวิถีกระบี่ของเจ้า การเป็นศิษย์ของสำนักชางหลานไม่ใช่เรื่องยาก"
หลินเฉินพยักหน้า สำนักชางหลานเป็นสำนักอันดับสองของราชวงศ์ต้าอวี่ สามารถต่อต้านสำนักต้าอวี่ได้ นับเป็นทางเลือกที่ดีจริง ๆ
"ข้าจะพาเจ้าไปเมืองชางหลานด้วยตัวเอง" ฮวาหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม
"ท่านเจ้าสำนัก ไม่จำเป็นต้องลำบาก ข้าไปเองก็ได้"
"ไม่ได้ เจ้าไปคนเดียว ข้าไม่วางใจ!"
ฮวาหยางยืนกราน หลินเฉินจึงไม่ปฏิเสธอีก
ในสายตาของฮวาหยาง ด้วยพรสวรรค์ของหลินเฉิน ราชวงศ์ต้าอวี่ในอนาคตจะต้องมีที่ยืนสำหรับเขาอย่างแน่นอน
การสร้างสัมพันธ์อันดีกับหลินเฉิน แท้จริงแล้วคือการลงทุน
ฮวาหยางเชื่อมั่นในสายตาของตนเองมาโดยตลอด เมื่อเลือกที่จะทุ่มเทฝึกฝนหลินเฉินแล้ว ก็จะเดินหน้าไปจนสุดทาง
ในคืนนั้น
ฮวาหยางพาผู้อาวุโสรอง ผู้อาวุโสสี่ ผู้อาวุโสห้า และผู้บริหารระดับสูงของสำนักอู่จีจำนวนมาก คุ้มกันหลินเฉินออกไปเอง
การเดินทางครั้งนี้ ฮวาหยางให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ผู้แข็งแกร่งของสำนักอู่จีที่ส่งไปมีจำนวนมาก
ฮวาหยางกังวลว่าซูโม่แห่งสำนักกระบี่วิญญาณจะส่งผู้แข็งแกร่งมาดักสังหารหลินเฉิน จึงต้องระวัง
ตอนนี้หลินเฉินเป็นเสี้ยนหนามในสายตาของซูโม่และเป็นหนามในเนื้ออย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม ซูโม่คงไม่คิดว่าฮวาหยางจะใจร้อนถึงเพียงนี้ พอการประชุมวิถีแห่งยุทธ์สิ้นสุดลง ก็พาหลินเฉินออกจากชิงโจวในคืนนั้นเลย
ราตรีมืดมิด
นอกเมืองชิงโจว เหนือป่าทึบอันห่างไกลแห่งหนึ่ง
ฮวาหยาง หลินเฉิน และผู้บริหารระดับสูงจำนวนมากของสำนักอู่จี บินเหาะอยู่กลางอากาศ
ทันใดนั้น ด้านหลังก็มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้น ร่างเงาหลายร่างพุ่งออกมา มีสิบห้าคน ความเร็วรวดเร็วอย่างยิ่ง
ในจำนวนนั้นปรากฏผู้แข็งแกร่งระดับสร้างสรรค์นามกงซุนเหย่!
นอกจากนี้ ยังมีผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักอู่จีอีกด้วย!
ร่างของกงซุนเหย่รวดเร็วดุจสายฟ้า ในพริบตาเดียวก็ขวางทางของหลินเฉินและคณะไว้
เมื่อเทียบความเร็วกับผู้แข็งแกร่งระดับสร้างสรรค์ ระดับทะเลวิญญาณย่อมพ่ายแพ้อย่างแน่นอน
สีหน้าของฮวาหยางเปลี่ยนไปอย่างตกใจ ไม่คิดเลยว่าเขาเฝ้าระวังสำนักกระบี่วิญญาณมาตลอด แต่กลับเป็นปัญหาจากภายในสำนักอู่จีเอง
"ใครกัน ที่เปิดเผยเส้นทางของข้า?"
สายตาเย็นชาของฮวาหยางกวาดมองผู้คนรอบข้าง แต่กลับเห็นผู้อาวุโสห้าเดินไปข้างผู้อาวุโสสูงสุด มุมปากมีรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ฮวาหยาง เจ้าเป็นศัตรูกับท่านอาวุโสกงซุน ย่อมไม่มีจุดจบที่ดี สิ่งที่เรียกว่านกดีเลือกต้นไม้ที่จะเกาะ เจ้าก็อย่าโทษข้าเลย"
"ดี! ดีจริง ๆ ไอ้สารเลวใจหมา!"
ฮวาหยางโกรธจัด ผู้อาวุโสห้าเป็นคนสนิทของเขามาโดยตลอด เคยเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตาย ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมา
ฮวาหยางไม่คิดเลยว่าคนที่ทรยศเขาคือผู้อาวุโสห้า
หากไม่ใช่เพราะผู้อาวุโสห้าเปิดเผยเส้นทาง และแอบติดต่อกับผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสสูงสุดก็ไม่สามารถตามมาได้เร็วขนาดนี้
แค่ผู้อาวุโสสูงสุดคนเดียวก็แล้วไปอย่าง แต่ประเด็นสำคัญคือ กงซุนเหย่ยังไม่
ไป!
ท่านผู้อาวุโสใหญ่กลับติดต่อกงซุนเหย่ได้ คิดจะยืมมือของกงซุนเหย่ กำจัดหลินเฉินและหัวหยาง
ตอนกลางวัน หลังจากงานประชุมวิถีแห่งยุทธ์สิ้นสุดลง กงซุนเหย่ก็แค่แกล้งทำเป็นจากไป
หลิวชิงจากไปแล้ว ไม่มีใครคุ้มครองหลินเฉิน กงซุนเหย่สามารถทำได้ตามอำเภอใจ!
เมืองชิงโจวเล็ก ๆ แห่งนี้ ไม่มีใครสามารถขวางเขาได้!
“ฆ่า!”
กงซุนเหย่ไม่พูดมาก ในดวงตาของเขาระเบิดเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัวออกมา เพียงแค่ต้องการเอาศีรษะของหลินเฉินไป!