ตอนที่ 172 ราชาอาฆาต(ฟรี)

หลังจากที่จินขุยจัดการผู้พิทักษ์วิญญาณเสร็จ ก็มองเห็นแอ่งหินหนืดขนาดใหญ่สองแอ่ง

มีลาวาเดือดปั่นป่วนอยู่ภายใน ล้อมรอบซากโครงกระดูกมังกรสองตัวที่ไหม้เกรียม ราชาปีศาจจัดการกับพวกมันไปนานแล้ว

"เอ่อ..." ใบหน้าของจินขุยบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว

ความแข็งแกร่งของมังกรโครงกระดูกอันเดธสองตัวนี้น่ากลัวมาก และเขาสงสัยในความสามารถของเขาที่จะจัดการกับพวกมันแม้แต่ตัวเดียวว่าจะทำได้ไหม สถานการณ์ที่ดีที่สุดคือฆ่าได้หนึ่งตัว

อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าราชาปีศาจ พวกมันดูอ่อนแออย่างมาก

ราชาปีศาจเปลี่ยนกลับเป็นร่างกึ่งมังกรและประกาศว่า "เตรียมตัวให้พร้อม" ขณะที่เขาพูด เขาก็กระพือปีก ทะยานขึ้นไปในอากาศและส่งลูกเตะอันทรงพลังที่ทำให้ประตูทองสัมฤทธิ์บานยักษ์เปิดออก

ในช่วงเวลาถัดมา รัศมีแห่งความตายและความชั่วร้ายที่ทรงพลังก็พุ่งออกมาราวกับกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว

[ท่านกำลังถูกกัดกร่อนด้วยพลังงานด้านลบ พลังชีวิต +32! มานา +21!]

[ท่านกำลังถูกกัดกร่อนด้วยพลังงานด้านลบ พลังชีวิต +31! มานา +16!]

[......]

จางนูยังคงไม่ได้รับผลกระทบ และไม่ได้รับการรบกวนอย่างสมบูรณ์ พลังงานมืดถูกทำให้เป็นโมฆะ พลังกัดกินถูกดูดซับ และสำหรับพลังของเทพปีศาจ? พลังงานที่น่ากลัวทั้งหมดในสุสานโบราณมีต้นกำเนิดมาจากหัวใจของเทพโบราณ ซึ่งจางนูได้หลอมรวมเข้าด้วยกันแล้วทั้งหมด

หลงอี้และจินขุยตามไป

ห้องโถงใหญ่ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดทึบ ทำให้แทบจะมองไม่เห็น โชคดีที่พวกเขาทั้งสามมีวิสัยทัศน์ที่ทรงพลังในความมืด ทำให้พวกเขามองเห็นสภาพแวดล้อมได้แม้ในความมืดสนิท

ห้องโถงถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรงและพังทลายเพราะพลังงานมืดที่ครอบงำ สิ่งอำนวยความสะดวกภายในแยกไม่ออก

อย่างไรก็ตาม มีเวิ้งขนาดใหญ่เป็นแถวตามผนังทั้งสี่ด้าน  แต่ละเวิ้งมีโลงศพสูงยี่สิบเมตรตั้งอยู่

แม้แต่โลงศพที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ก็ยังถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรง เผยให้เห็นโครงกระดูกยักษ์ที่ยืนอยู่ข้างใน โครงกระดูกเหล่านี้ผ่านการกลายพันธุ์อย่างน่าสยดสยอง โดยมีเนื้องอกที่ผิดปกติอยู่เต็มร่างกายของพวกมัน พวกมันเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนขนาดใหญ่

จินขุยอุทานด้วยความประหลาดใจ "พวกนี้คือมหาจักรพรรดิโบราณอย่างนั้นหรอ? ทำไมพวกมันถึงมีมากมายขนาดนี้"

จางนูส่ายหัวและตอบว่า “พวกนี้ไม่ใช่มหาจักรพรรดิโบราณ” เขาเพ่งสายตาไปยังร่างสูงตระหง่านเบื้องหน้าพวกเขา

[ยักษ์มารผิดรูป] ยูนิตราชาระดับ 5

......

คำอธิบาย: ในอดีตชาติ พวกเขาเป็นบริวารและผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ของมหาจักรพรรดิ ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่นในขณะที่รับใช้ภายใต้รัชสมัยของพวกเขา เป็นผลให้พวกเขาได้รับเกียรติด้วยสิทธิพิเศษในการถูกฝังในสุสานของราชวงศ์เมื่อพวกเขาเสียชีวิต

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานับพันปี การกัดกินอย่างไม่หยุดยั้งของอำนาจและอิทธิพลของเทพปีศาจได้ทำให้พวกมันกลายเป็นปีศาจที่น่ากลัวและดุร้าย

......

เมื่อรู้รายละเอียดแล้ว จางนูก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างยักษ์เหล่านี้กับอัศวินหัวขาด เช่นเดียวกับผู้พิทักษ์วิญญาณ

ยักษ์เหล่านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสุสาน

พวกมันถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพด้วยกระบวนการอันมีเกียรติหลังจากการตายตามธรรมชาติ เนื่องจากพวกมันเป็นขุนพลหรือแม่ทัพที่น่านับถือ ซึ่งได้บรรลุผลสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในช่วงชีวิตของพวกเขา

ภายใต้สถานการณ์ปกติ ร่างกายของบุคคลอันเป็นที่เคารพเหล่านี้จะไม่มีการกลายพันธุ์ใดๆ เนื้อของพวกมันจะเน่าเปื่อยและเหี่ยวเฉาไปนานแล้ว เหลือไว้เพียงซากโครงกระดูกเพื่อเป็นเครื่องยืนยันถึงตัวตนของพวกมัน

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลายาวนานนี้ หลุมฝังศพของราชวงศ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่เคารพบูชาได้เปลี่ยนเป็นถ้ำปีศาจซึ่งถูกแทรกซึมโดยอิทธิพลของพลังเทพปีศาจ

เป็นผลให้โครงกระดูกยักษ์เหล่านี้ได้รับการเปลี่ยนแปลง  เนื้อของพวกมันก็งอกใหม่ และได้รับพลังที่น่าเกรงขามอีกครั้ง กลายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนอย่างแท้จริง

เนื้อในร่างยักษ์เหล่านี้ไม่ใช่เนื้อธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นสิ่งที่แปลกประหลาด

พวกมันกลายเป็นลูกผสมของอสูรอันเดธและปีศาจ

ทันทีที่ทั้งสามเข้าไป พวกยักษ์ก็ตื่น

หนึ่งในนั้นยื่นแขนออกมาจากเวิ้งของมัน แขนขายืดเหมือนยางทันที เนื้อบวมขึ้นกว่าสิบเมตร เอื้อมมือมาจะจับผู้บุกรุกทั้งสาม

"ไสหัวไป!"

จินขุยกวัดแกว่งหอกสายฟ้าของเขาและตัดแขน

ในการตอบสนอง ยักษ์ที่มีรูปร่างผิดปกติเริ่มหลุดจากโลงศพทองสัมฤทธิ์ของพวกมัน คำรามขณะที่พวกมันคลานออกมาจากเวิ้งทั้งสองด้าน เข้าใกล้ผู้บุกรุกเหมือนซอมบี้

"นี่มันบ้าอะไร?”

“ไม่สำคัญหรอก ใครก็ตามที่กล้าขัดขวางฝ่าบาทของข้าจะต้องพินาศ!”

จินขุย และหลงอี้พุ่งเข้าปะทะทันที

การจัดการกับยักษ์ที่มีรูปร่างผิดปกติจำนวนมากจะต้องใช้เวลานาน จางนูมอบความไว้วางใจให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา และใช้ความสามารถควบคุมมิติของเขา เคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็วหลายครั้งจนกระทั่งเขามาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของห้องโถงใหญ่ ซึ่งเป้าหมายสูงสุดของพวกเขารออยู่

"นี่คืออะไร...?"

ลึกที่สุดของหลุมฝังศพ กำแพงทั้งหมดกลายเป็นเนื้อที่บิดเบี้ยว

หนวดขนาดใหญ่หลายสิบเส้น แต่ละเส้นยาวหลายร้อยเมตรโผล่ออกมาจากมัน

เมื่อมองแวบแรก จางนูรับรู้ถึงสิ่งที่แปลกประหลาดนี้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายอ่อนนุ่มสีแดงเข้มขนาดมหึมา คล้ายกับปลาหมึกกลายพันธุ์ขนาดใหญ่ มันถูกปกคลุมไปด้วยอวัยวะต่างๆ มากมาย เช่น ซี่โครง เขี้ยว จงอยปากที่แหลมคม และดวงตา ทำให้เกิดภาพที่เหมือนฝันร้าย

พื้นที่นี้มีไว้สำหรับเก็บโลงศพของมหาจักรพรรดิโบราณทั้งสิบสามพระองค์

อย่างไรก็ตาม แทนที่จะเป็นโลงศพของมหาจักรพรรดิ สิ่งที่มีอยู่คือสัตว์ประหลาดที่บิดเบี้ยวตัวนี้ซึ่งฝังอยู่ภายในกำแพง ปล่อยสิ่งเจือปนทางจิตที่อาจกระตุ้นให้ฝันร้ายไปชั่วชีวิตด้วยการมองแวบเดียว

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องปรากฏขึ้นต่อหน้าจางนูทันที ทำให้เขาเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา

[ความชั่วร้ายของเทพปีศาจ: 13ราชาอาฆาต] ยูนิตมหาจักรพรรดิระดับ 5

......

ทักษะ: อาณาเขตมหาจักรพรรดิที่เสื่อมโทรม (พรสวรรค์), อำนาจของมหาจักรพรรดิโบราณ (พรสวรรค์), เนื้ออันเดธ (พรสวรรค์), การพังทลายของทุกสิ่ง (ระดับ A), การควบคุมวิญญาณ (ระดับ A), พายุแห่งความตาย (ระดับ A), การทำลายล้างขั้นสูงสุด (ระดับ A)เป็นต้น

......

บทนำ: มหาจักรพรรดิโบราณสิบสามองค์ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้ปกครองโบราณที่มีชื่อเสียงได้ฟื้นคืนชีพหลังจากดูดซับพลังงานมืด และผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ด้วยพลังของเทพปีศาจ รวมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างสิ่งที่น่ารังเกียจนี้

เดิม เขาสันนิษฐานว่าเป้าหมายที่จะต้องจัดการครั้งนี้จะเป็นมหาจักรพรรดิโบราณหนึ่งหรือสองตัวที่กลายเป็นสัตว์ประหลาด โดยที่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกมันมีความแข็งแกร่งระดับ 5 อยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ไม่คาดคิดว่ามหาจักรพรรดิโบราณทั้ง13จะหลอมรวมเข้าด้วยกันและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายปลาหมึกประหลาดตัวนี้

จางนูไม่เคยพบหรือเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตขนาดนี้มาก่อน แม้กระทั่งสำหรับเขา มันยังถือเป็นความท้าทายอย่างมาก

ประการแรก ตามข้อมูล13ราชาอาฆาตมีรูปแบบทางกายภาพที่ไม่มีวันตาย

แค่ทำลายร่างกายคงไม่เพียงพอที่จะฆ่า เพื่อเอาชนะสัตว์ประหลาดตัวนี้อย่างแท้จริง เราจะต้องโจมตีจิตใจและจิตวิญญาณของมันโดยตรง ทำลายล้างมันทางจิตใจหรือจิตวิญญาณ

นอกจากนั้นไม่มีแนวทางอื่น การลดขนาดให้เหลือเพียงขี้เถ้าก็ไม่เพียงพอเช่นกัน ความสามารถโดยกำเนิดของเนื้อหนังอันเดธทำให้มันน่าเกรงขามอย่างมาก ทำให้มันเกือบจะอยู่ยงคงกระพัน และทำให้บุคคลที่น่าเกรงขามส่วนใหญ่ไม่สามารถทำลายมันลงได้

บางทีอาจเป็นเพราะการดูดซับพลังงานเทพปีศาจในปริมาณที่มากเกินไป  13ราชาอาฆาตจึงได้รับคุณลักษณะบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเทพปีศาจ

"สิ่งมีชีวิตที่อวดดี!"

“กล้าดียังไงมารบกวนเวลานอนของข้า!”

เสียงวางอำนาจดังก้องอยู่ในใจของจางนู ไม่ใช่เสียงหลายเสียงรวมกัน แต่เป็นเสียงเดียวที่ส่งพลังจิตโจมตีอย่างมหาศาล

“เจ้าอาจเพลิดเพลินกับการนอนหลับ แต่สถานที่พักผ่อนของเจ้าอยู่ในอาณาเขตของข้า”

“คนเราไม่ยอมทนกับเสียงกรนของอีกคนหนึ่งข้างเตียง ข้ามองข้ามมันไปไม่ได้เด็ดขาด!”

13ราชาอาฆาต หัวเราะเยาะ "ช่างเป็นความคิดที่น่าหัวเราะ! เจ้าคิดว่าเจ้าสมควรที่จะปกครองสถานที่นี้งั้นหรือ? เมื่อข้าออกไป ทุกคนจะต้องกลับมาอยู่ภายใต้การปกครองของข้า!"

"ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีความสามารถบางอย่าง หากเจ้าเต็มใจที่จะสวามิภักดิ์ต่อข้า และมอบจิตวิญญาณของเจ้า ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าในตอนนี้"

ในทันที จางนูถูกลากไปยังอาณาจักรอื่น

สภาพแวดล้อมมืดและชื้นมีทะเลสาบสีดำตื้นๆ อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา เมื่อระลอกคลื่นกระจายไปทั่วทะเลสาบ โลงศพสีทองขนาดมหึมาจำนวนสิบสามโลงก็ปรากฏขึ้น ภายในโลงศพหินแต่ละโลงร่างสูงตระหง่านสวมมงกุฎ ใบหน้าของพวกเขาเปล่งทั้งความศักดิ์ศรีและความโกรธออกมาขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ราชาปีศาจเบื้องหน้า

ทั้ง13พูดพร้อมกันว่า

"พวกเราไม่มีวันตาย!"

“พวกเรามีกันสิบสามคน!”

"เจ้าไม่มีความหวังที่จะชนะเรา!"

"ยอมจำนนซะ มอบจิตวิญญาณของเจ้าและกลายเป็นผู้รับใช้ของเรา มันเป็นโอกาสรอดเดียวของเจ้า!"

นี่เป็นอาณาเขตของมันงั้นหรอ? ผลการปราบปรามของอาณาเขตนี้ไม่ได้มีประสิทธิภาพเป็นพิเศษ

อย่างไรก็ตาม ภายในอาณาเขต มันมีความสามารถในการเรียกร่างอวตารสิบสามร่างของมหาจักรพรรดิโบราณ

สิ่งนี้น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง เนื่องจากความแข็งแกร่งของมหาจักรพรรดิโบราณที่คืนชีพนั้นมีพลังเท่ากับตอนที่พวกมันอยู่บนจุดสูงสุด

มหาจักรพรรดิทั้งสิบสาม หากพวกมันรวมกันและเปิดการโจมตี แม้แต่มหาจักรพรรดิธรรมดาก็ยังถูกครอบงำ

อย่างไรก็ตามนั่นไม่ใช่ประเด็นที่น่ากลัวที่สุด ส่วนที่น่ากลัวและท้าทายที่สุดคือในบรรดาสิบสามมหาจักรพรรดิโบราณ สิบสองคนเป็นเพียงหุ่นเชิด

มีเพียงหนึ่งในนั้นเท่านั้นที่เป็นราชาที่แท้จริง

หากโจมตีผิดเป้าหมาย อีกฝ่ายสามารถคืนชีพได้ทันทีโดยไม่มีการสูญเสียใดๆ  หรือหากโจมตีโดนร่างจริง มันก็ยังย้ายไปหาร่างอื่นได้

มันสามารถฟื้นคืนชีพได้อย่างรวดเร็วภายในร่างอวตารของมหาจักรพรรดิโบราณตัวอื่น

ตราบใดที่จิตวิญญาณและพลังจิตของพวกมันยังคงสมบูรณ์ มันก็อยู่ยงคงกระพัน!

โดยพื้นฐานแล้ว ภายในอาณาเขตของมัน 13ราชาอาฆาตนั้นแทบจะไม่มีใครเอาชนะได้ นี่คือที่มาของความมั่นใจ

จางนูอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "นี่ก็แค่แสดงเล่ห์กลเล็กๆ น้อยๆ แสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้ามีความสามารถอะไรจริงๆ ข้าอยากรู้ว่าความสามารถของเจ้ามีขอบเขตแค่ไหน?"

"อวดดี!"

“ในเมื่อเจ้าเลือกแล้ว...”

“งั้นก็เตรียมพบกับความตายของเจ้าได้เลย!”

“จงดูพลังของราชา!”

พร้อมกันนั้น มหาจักรพรรดิโบราณทั้งสิบสามก็ได้ปลดปล่อยพลังอันมหาศาลออกมา

เวทมนตร์อันน่าสะพรึงกลัวก่อตัวขึ้น พลังมหาศาลมารวมกันที่จุดเดียว ศาสตร์ลับและผนึกต่างๆ ถูกกระตุ้น การโจมตีที่ใกล้เข้ามานั้นดูใหญ่โต แม้แต่ราชาปีศาจเอง มันก็เป็นความท้าทายที่น่ากลัวและยุ่งยาก

จางนูเข้าควบคุมการไหลของเวลาโดยรอบ ทำให้โลกหมุนช้าลง เช่นนั้น เขาเลยมีเวลาเหลือเฟือในการตอบสนอง

สายตาของเขาสอดส่องไปทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว

[มหาจักรพรรดิโบราณ 1] ร่างโคลน การโจมตีจะไม่ได้ผล...

[มหาจักรพรรดิโบราณ 2] ร่างโคลน การโจมตีจะไม่ได้ผล...

[มหาจักรพรรดิโบราณ 3] ร่างโคลน การโจมตีจะไม่ได้ผล...

[......]

[มหาจักรพรรดิโบราณ 9] ราชาที่แท้จริง ร่างอวตารนี้แสดงถึงวิญญาณและจิตวิญญาณของราชา มีเพียงการโจมตีร่างอวตารของมหาจักรพรรดิโบราณตัวนี้เท่านั้นที่จะสร้างความเสียหายอย่างได้ผลกับ13ราชาอาฆาต

จางนูปะทุด้วยพลัง

ทันใดนั้นสายฟ้าและเปลวไฟก็หลอมรวมกันเป็นสายฟ้าที่ลุกโชน มันโจมตีร่างของมหาจักรพรรดิโบราณเป้าหมาย

ด้วยเสียงร้องเจ็บปวด ร่างอวตารของมหาจักรพรรดิโบราณแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทำให้ร่างอวตารอีก 12 หยุดนิ่งอยู่กับที่ การโจมตีที่กำลังจะมาถึงหยุดชะงักทันที ทันใดนั้นมหาจักรพรรดิโบราณทั้งหมดก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"เป็นไปได้อย่างไร?"

"นี่เป็นไปไม่ได้เลย!"

“เจ้ารู้ได้ยังไง!”

มันจำเป็นต้องครอบครองร่างหนึ่งในสิบสามมหาจักรพรรดิโบราณเพื่อควบคุมพลังที่รวมกัน เช่นนั้นมันถึงสามารถปลดปล่อยความแข็งแกร่งโดยรวมได้

ตราบใดที่ร่างหลักมันยังคงไม่บุบสลาย อวตารของมหาจักรพรรดิโบราณจะไม่มีวันถูกทำลาย

แม้แต่เวทมนตร์ตรวจจับระดับ A ก็ยังแยกความแตกต่างระหว่างพวกมันไม่ได้

โอกาสในการแยกแยะร่างแท้จริงในหมู่สิบสามอย่างแม่นยำนั้นน้อยมาก  แถมมันยังสามารถเปลี่ยนร่างสถิตได้อย่างง่ายดาย ปกคลุมตัวเองด้วยความคาดเดาไม่ได้ และทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะติดตามได้ !

ไม่เคยคิดมาก่อน อวตารที่มันสถิตถูกลบล้างในพริบตาเดียว วิญญาณและจิตวิญญาณถูกโจมตีอย่างรุนแรง

เป็นไปไม่ได้!

ไม่มีทางที่แมลงตัวนี้จะมองทะลุข้าได้!

การโจมตีนี้ต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่

มหาจักรพรรเโบราณกลุ่มแรกพ่ายแพ้ ตอนนี้กลุ่มที่สองปรากฏขึ้น ยังคงมีทั้งหมดสิบสามร่าง

"มาดูกันว่าเจ้าจะจัดการยังไง?!"

ขณะที่พูด มหาจักรพรรดิโบราณทั้งสิบสามก็โจมตีอย่างดุร้ายอีกครั้ง

จางนูใช้การกลืนกินเพื่อทำให้การโจมตีของพวกมันเป็นโมฆะ จากนั้นสร้างสายฟ้าและเปลวไฟในมือของเขา ย่นระยะห่างอย่างรวดเร็ว ทำลายร่างมันด้วยฝ่ามือเดียวอีกครั้ง

มหาจักรพรรดิโบราณที่เหลืออีกสิบสองสลายเป็นผุยผงอีกครั้ง

ครั้งแรกอาจนับเป็นบังเอิญได้ แต่ครั้งสองละ?

ราชาอาฆาตไม่สามารถระงับความหงุดหงิดได้อีกต่อไป “ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีวิธีการพิเศษบางอย่าง แต่เจ้าเชื่อจริงๆ หรือว่าเจ้าสามารถเผชิญหน้ากับพวกเราทั้งสิบสามคนพร้อมกันได้? มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะต่อกรกับพวกเราทั้งหมด!”

ขณะที่พูด มหาจักรพรรเโบราณอีกสิบสามตัวก็ปรากฏตัวขึ้น ครั้งนี้ มันไม่ปกปิดว่าสถิตร่างไหน มหาจักรพรรดิโบราณที่เหลืออีกสิบสองสร้างวงกลมป้องกันรอบราชาอาฆาตไว้ตรงกลาง สิ่งมีชีวิตระดับมหาจักรพรรดิทั้งสิบสามเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกัน โจมตีและป้องกัน

“เนตรแห่งความตาย!” จางนูเปิดตาแนวตั้งบนหน้าผากของเขา การโจมตีนี้ไม่สนใจสิ่งกีดขวางและการป้องกัน

เป็นอีกครั้งที่เขาทำลายมัน!

"สารเลว!"

“เจ้าสัตว์ร้าย!”

“เจ้ายั่วโทสะข้าอย่างมาก!”

“มดตัวนิดเดียวอย่างเจ้ากล้าแสดงความอวดดีเช่นนี้ ข้าจะแสดงพลังที่แท้จริงของข้าให้เจ้าได้เห็น!”

ภายในอาณาเขตของมัน ทะเลสาบสีดำพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง และดึงเอ็นนับไม่ถ้วนออกมา สิ่งเหล่านี้เป็นการโจมตีที่ปล่อยออกมาโดยร่างกายของราชาอาฆาตซึ่งได้รับพลังจากอาณาเขตของมัน

การโจมตีแต่ละครั้งมีความสามารถในการโจมตีทางจิตที่น่าเกรงขาม เมื่อรวมกับการโจมตีร่วมกันของมหาจักรพรรดิโบราณทั้งสิบสาม มันสามารถปราบปรามมหาจักรพรรดิคนอื่นๆ ในระดับเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

จางนูยิ้มเย็นชา “งั้นสรุปว่านี่คือความสามารถของเจ้า?”

ในพริบตาต่อมา อาณาจักรของมันก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ สิบสามมหาจักรพรรดิโบราณหายไปต่อหน้าต่อตาราวกับปุยดอกแดนดิไลอันล่องลอย

ร่างอันมหึมาและแปลกประหลาดของราชาอาฆาตถูกดึงเข้าไปในความว่างเปล่า คล้ายกับความผิดปกติของจักรวาลที่ลอยอยู่ที่ขอบจักรวาล

"อาณาเขตของข้าถูกทำลาย!"

"เป็นไปไม่ได้...เป็นไปไม่ได้!"

ราชาอาฆาตส่งเสียงคำรามอย่างสิ้นหวัง

ราชาปีศาจลอยอยู่ในความว่างเปล่า  แขนกอดอกมองสิ่งที่ชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้าเขาและเย้ยหยันว่า "ไม่มีอะไรที่อยู่เหนือขอบเขตความเป็นไปได้ แม้แต่อาณาเขตก็ยังมีความแตกต่างในพลัง"

"เมื่ออาณาเขตที่ด้อยกว่าพบกับอาณาเขตที่เหนือกว่า ผลลัพธ์เพียงอย่างเดียวคือถูกบดบังและปราบปราม!"

"อาณาเขตของเจ้าไม่มีนัยสำคัญ!"

"ตอนนี้ นี่คืออาณาเขตของข้า!"

ปล. กลุ่มต่อไปเปิดแล้วน้าา ฝากติดตามด้วยงับ