บทที่ 13 แกตายแน่!

บทที่ 13 แกตายแน่!

"ไม่อย่างนั้น ทำไมตั้งแต่ต้นจนจบ เธอถึงเอาแต่ถามเรื่องของเขา ไม่เห็นถามเรื่องของฉัน หรือเรื่องพวกปีศาจนั่นเลยล่ะ?"

"เป็นเพราะว่าเรื่องของฉันกับพวกปีศาจมันไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับเธอเลยใช่ไหมล่ะ?"

"ฉัน...!"

เกวนอยากจะเถียงกลับ แต่คำพูดมันจุกอยู่ที่คอ เธอไม่รู้จะพิสูจน์ตัวเองยังไงดี

"เมื่อกี้พอถามเรื่องของเขาจบ เธอก็ไม่อยากจะถามอะไรต่อแล้วนี่"

"สรุปว่าเธอกำลังโกรธฉันที่แย่งเขามาใช่ไหม?"

"ไม่ใช่ซะหน่อย!"

เกวนถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามของเรเวน ทำไมจู่ๆ ถึงด่วนสรุปเอาเองแบบนั้นล่ะ? ฉันเนี่ยนะชอบหมอนั่น? จะบ้าเหรอ! เราเพิ่งเจอกันเมื่อเช้านี้เองนะ! เขาก็เป็นคนดีแหละ หน้าตาก็ใช้ได้ อยู่ด้วยก็ไม่ได้อึดอัดอะไร แต่ด้วยความที่พูดมากเป็นต่อยหอยขนาดนั้น จะมีใครไปชอบลงจริงๆ เหรอ?

"ฉันสาบานเลยนะ โอเคไหม? ไม่มีทางที่ฉันจะชอบเขาเด็ดขาด ถ้าฉันโกหก ขอให้พรุ่งนี้เช้าฉันเป็นหวัดขั้นรุนแรงจนอดเข้าเรียนคาบแคลคูลัสที่สำคัญที่สุดไปเลยเอ้า!"

เกวนสาบานเป็นมั่นเป็นเหมาะ

"เธอไม่ต้องมาสาบานอะไรกับฉันหรอก ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่เธอคิดมันก็เป็นเรื่องของเธอ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันเลย"

"อะไรนะ?"

คำพูดของเรเวนยิ่งทำให้เกวนงงเป็นไก่ตาแตกหนักกว่าเดิม

"ดังนั้น ต่อให้เธอชอบเขาจริงๆ ฉันก็จะไม่ทำอะไรหรอก ท้ายที่สุด ถึงฉันจะใช้เวทมนตร์ได้ แต่ฉันก็ควบคุมความคิดและจิตใจของคนอื่นไม่ได้นี่นา"

"ฉันก็จะแค่พยายามอย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้เธอแย่งเขาไปจากฉันได้ก็แค่นั้นเอง"

"..."

เอาล่ะ คำพูดพวกนี้ทำเอาเกวนช็อกพอๆ กับโดนไรโนพุ่งชนอีกรอบเลยทีเดียว

"ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นหรอกน่า"

เกวนลูบต้นคอตัวเองป้อยๆ แล้วตอบเรเวนเสียงอ่อย

บทสนทนาระหว่างเรเวนและเกวนจบลงเพียงเท่านั้น เรเวนหันกลับไปจดจ่อกับการซ่อมแซมรอยแยกมิติตรงหน้าต่อ ไม่นานนัก รอยแยกจุดสุดท้ายนี้ก็ถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์ด้วยฝีมือของเรเวน

ฟู่! ~

แรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงหลังจากรอยแยกถูกปิด ทำเอาเกวนสะดุ้งสุดตัว นึกว่าทุกสิ่งรอบตัวกำลังจะระเบิดเป็นจุณเสียแล้ว

"ว้าว นี่มัน... จบแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย?"

เกวนหันไปมองเรเวนด้วยความสับสน เรเวนค่อยๆ หันหน้ากลับมา

"จบแล้วล่ะ"

เธอตอบเสียงเรียบ

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของหลินอี้ เขากำลังพยายามงัดเอาทับทิมเม็ดโตที่ฝังอยู่ตรงด้ามดาบกระดูกของปีศาจออกมา

ด้วยความที่เป็นพวกถังแตก เขาเลยมั่นใจว่าทับทิมเม็ดเบ้อเริ่มขนาดนี้ ถ้าเอาไปขายน่าจะได้ราคาดีแน่ๆ พอมีทุนตั้งตัวปุ๊บ เขาก็จะสลัดคราบคนรวย(แต่เขือ)ทิ้งได้ทันที

"ฮะ~ ดูท่าฉันคงต้องหาเครื่องมือมาช่วยงัดจริงๆ สินะเนี่ย?"

หลังจากพยายามงัดอยู่หลายรอบ หลินอี้ก็ยังไม่สามารถแงะอัญมณีเม็ดงามออกจากดาบกระดูกได้เลย

"บางทีให้เกวนมาช่วยงัดน่าจะดีกว่า ท้ายที่สุดแล้ว พละกำลังของสไปเดอร์แมนก็ตั้ง 25 ตันเลยนี่นา"

"หรือไม่ก็ให้เรเวนใช้เวทมนตร์ดึงมันออกมาเลย"

หลินอี้เริ่มคิดหาวิธีที่ง่ายกว่าในการเอาอัญมณีเม็ดนี้ออกมาแล้วสิ

พอคิดได้ว่าเขาสามารถพึ่งพาพลังของสองสาวสวยได้ หลินอี้ก็ไม่ร้อนรนเหมือนตอนแรกแล้ว ท้ายที่สุด ถ้าให้พวกเธอลงมือล่ะก็ ต้องเอามันออกมาได้แน่ๆ

ดังนั้น หลินอี้จึงหันมาจับดาบกระดูกอันแหลมคมแกว่งไปมาสองสามทีด้วยความสนใจ เพื่อลองกะน้ำหนักและสัมผัสของมันดู

หลินอี้เอนจอยกับผลตอบแทนสุดคุ้มค่า ไม่ว่าจะเป็นไอเทมหรือเงินรางวัล ที่ได้จากการโค่นพวกมอนสเตอร์ระดับอีลีตและบอสพวกนี้มาก ท้ายที่สุด อย่างน้อยความพยายามของเขาก็ผลิดอกออกผลให้เห็นเป็นรูปธรรม ลองคิดดูสิ ถ้าซูเปอร์ฮีโร่ต้องคอยตามเช็ดตามล้างพวกวายร้าย แถมอุตส่าห์ปราบพวกมันลงได้ แต่กลับไม่ได้รางวัลหรือค่าตอบแทนอะไรเลย ดีไม่ดีอาจจะโดนตราหน้าว่าเป็นศัตรูของประชาชนและเป็นตัวป่วนเมืองอีกต่างหาก อึ๋ย~

แค่คิดถึงสถานการณ์บัดซบแบบนั้นก็แทบอ้วกแล้ว เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสไปเดอร์แมนทนรับสภาพแบบนั้นไปได้ยังไง ถ้าเป็นเขา ต้องมาเจอการปฏิบัติแบบนี้ล่ะก็ คงเผ่นแน่บไปตั้งนานแล้ว ท้ายที่สุด เอาพลังวิเศษไปลงแข่งชกมวยใต้ดินหาเงินก้อนโต มันไม่ดีกว่าการเป็นตัวป่วนเมืองหรือไง? หรือไม่ก็เอาสมองระดับอัจฉริยะไปเปิดบริษัทซะเลย จริงไหมล่ะ?

การรุกรานของปีศาจต่างมิติ! (สำเร็จ)

เงื่อนไขความสำเร็จ: ปิดรอยแยกมิติสี่จุด และกำจัดปีศาจต่างมิติระดับสูงสี่ตนที่เฝ้ารอยแยกไว้

รางวัล: นักเวทสายบู๊! (การโจมตีของคุณสามารถสลับเป็นการสร้างความเสียหายเวทมนตร์แบบปรับตัวได้อัตโนมัติ! โบนัสคือ 140% ของพลังโจมตีทั้งหมด!)

"วู้ฮู้ว! เยส! ภารกิจเสร็จสิ้น!"

หลินอี้ชูมือขึ้นฟ้าพร้อมกับร้องตะโกนด้วยความดีใจ หลังจากได้ยินเสียงประกาศในหัว

นักเวทสายบู๊ สกิลนี้ของดีจริงๆ~ ประเด็นหลักคือโบนัสความเสียหายเวทมนตร์แบบปรับตัวมันเว่อร์วังอลังการมาก สามารถเพิ่มดาเมจให้เขาได้ถึง 40% เต็มๆ! โคตรจะโกงเลย!

และหลินอี้ก็พบหลังจากที่ได้ลองใช้ว่า เมื่อเปิดใช้งานสกิลนี้ นอกเหนือจากความเสียหายจริงที่ได้จากสกิลติดตัว 'ปฏิกิริยาวัยสิบหกปี' แล้ว สกิลอื่นๆ อย่าง 'พุ่งชนแบบไรโน' จะเปลี่ยนจากดาเมจกายภาพเป็นดาเมจเวทมนตร์ทั้งหมด! แถมยังเป็นดาเมจเวทมนตร์ที่ถูกบัฟเพิ่มอีก 40% ด้วย! นั่นหมายความว่า ถ้าชาร์จสกิล 'พุ่งชนแบบไรโน' จนเต็มแม็กซ์ จะสามารถสร้างดาเมจเวทมนตร์ได้สูงถึง 49% ของพลังชีวิตสูงสุดของศัตรูเลยทีเดียว!

แม่เจ้าโว้ย! เขามันท่านลอร์ดผู้โอเวอร์พาวเวอร์ชัดๆ! เอาจริงๆ ทำไมไม่อัปพลังให้มันพุ่งปรี๊ดไปเลยล่ะ หลินอี้จะได้ซัดคู่ต่อสู้หมัดเดียวจอดไปเลย! ให้เหมือนกับเซตต์ไง

อย่างไรก็ตาม หลินอี้รู้สึกว่าแค่นี้มันก็ทรงพลังเกินพอแล้ว ท้ายที่สุด พุ่งชนแบบไรโนหนึ่งครั้งทำดาเมจได้ 49% ของหลอดเลือด ถ้าพุ่งชนสองครั้งบวกกับดาเมจจากสกิลติดตัวอีกสองฮิต ศัตรูก็ไม่รอดแล้วไม่ใช่หรือไง?

แต่น่าเสียดายนิดหน่อยตรงที่สกิล 'พุ่งชนแบบไรโน' ไม่ได้สร้างความเสียหายจริง ถ้าเกิดไปเจอคู่ต่อสู้ที่มีพลังป้องกันทั้งกายภาพและเวทมนตร์สูงลิ่ว สกิลนี้อาจจะแสดงประสิทธิภาพได้ไม่เต็มที่ เฮ้อ~ สรุปแล้วมันก็ยังอ่อนเกินไปอยู่ดีนั่นแหละ

หลินอี้คิดในใจ ขณะที่ตั้งตารอให้ระบบประทานสกิลที่มันโกงๆ และทรงพลังแบบเหนือชั้นกว่านี้มาให้อีกในอนาคต

แต่ตอนนี้ เขาควรจะรีบไปหาเรเวนกับเกวนเพื่อช่วยงัดเอาทับทิมล้ำค่าเม็ดนี้ออกมาก่อน ท้ายที่สุด ชีวิตมันก็ขับเคลื่อนด้วยของแพงๆ ทั้งนั้นนี่นา

ดังนั้น หลินอี้จึงไม่รอช้า รีบออกตามหาเรเวนและเกวนไปทั่วโรงเรียนทันที ซึ่งเหตุการณ์หลังจากนั้นก็เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า การที่เขาเลือกที่จะวิ่งหน้าตั้งแทนที่จะเดินทอดน่องแบบชิลๆ นั้น เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

เพราะว่า~ จุดเปลี่ยนกำลังจะมาเยือนในไม่ช้า

ภารกิจพิเศษ!

ปีศาจทรงพลังจากต่างมิติ!

กำจัดนักดาบปีศาจที่ไทรกอนส่งมาเพื่อจับตัวเรเวน (ยังไม่สำเร็จ)

รางวัล: กระบวนท่าต่อสู้รูปแบบนักดาบ!

"?!! "

กว่าที่ข้อความแจ้งเตือนจากระบบนี้จะเด้งขึ้นมา นักดาบปีศาจตนนั้นก็เริ่มปะทะกับเรเวนและเกวนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ขอย้อนเวลากลับไปนิดนึง ตรงจังหวะที่เรเวนเพิ่งจะพูดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว

'จบลงแล้วงั้นรึ? หึๆ~ เรเวนลูกรัก มันยังไม่จบหรอกนะ~ นี่น่ะ มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ!'

"!!!"

หลังจากเสียงกระซิบจากพ่อปีศาจระดับพหุจักรวาลดังก้องขึ้นในหัว เรเวนก็ตัวเกร็งและหันขวับกลับไปมองด้านหลังทันที และก็เป็นไปตามคาด~

ปีศาจผิวสีแดงฉานที่มีเขี้ยวแหลมคม นัยน์ตาปีศาจแนวตั้งสามดวง และหัวกะโหลกที่แหลมคมเรียงรายราวกับยอดเขา ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม ในมือถือดาบสีดำสนิท สวมเครื่องประดับที่ทำจากอัญมณีร้อยเรียงกันเป็นคู่ เกราะหน้าอกปีศาจประดับด้วยแซฟไฟร์สีเข้ม และสนับขาหนังมอนสเตอร์ที่พันด้วยด้ายทอง

กระโปรงนักรบของมันถักทอขึ้นจากใบดาบ ซึ่งสามารถหมุนเหวี่ยงเป็นวงกลมเพื่อฟาดฟันศัตรูให้ขาดสะบั้นได้ กระโปรงตัวนี้ก็มีแซฟไฟร์สีเข้มเม็ดเขื่องฝังอยู่ด้วยเช่นกัน!

นี่มันมอนสเตอร์ตัวเงินตัวทองชัดๆ ถ้าหลินอี้ฆ่ามันได้ มีหวังรวยเละพริบตาแน่ๆ!

มันพ่นหมอกสีเลือดออกมาระลอกใหญ่ แสยะยิ้มโชว์เขี้ยวอันดุร้าย ท่าทางราวกับอยากจะฉีกกระชากทุกชีวิตที่ขวางหน้าให้แหลกเป็นชิ้นๆ!

"ระวัง!"

สัมผัสแมงมุมของเกวนทำงานทันที ทำให้เธอสามารถเคลื่อนไหวและโจมตีได้เร็วกว่าเรเวน เธอชูมือทั้งสองข้างขึ้นแล้วยิงใยแมงมุมออกไป หวังจะใช้เส้นใยพันธนาการปีศาจสุดสะพรึงที่จู่ๆ ก็โผล่มาตัวนี้ไว้ก่อน

แต่ใยแมงมุมที่เธอยิงออกไป มันก็ไม่ต่างอะไรจากใยแมงมุมธรรมดาๆ สำหรับปีศาจตัวนี้เลย!

เพียงแค่ออกแรงนิดหน่อย ปีศาจก็สามารถสลัดใยที่พันธนาการขาของมันออกได้อย่างง่ายดาย ส่วนใยที่ติดอยู่ตามมือและลำตัวยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ แค่บีบเบาๆ แล้วสะบัดมือ ใยพวกนั้นก็ขาดสะบั้น ไร้ประโยชน์และไม่มีความหมายอะไรเลย

มาถึงจุดนี้ เกวนก็เริ่มตระหนักถึงระดับความแข็งแกร่งและตัวตนที่แท้จริงของมอนสเตอร์ตรงหน้าแล้ว ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ภายใต้หน้ากาก เหงื่อเย็นๆ เริ่มผุดซึมขึ้นมาบนใบหน้า

จนกระทั่งตอนนั้น เรเวนถึงเพิ่งจะยกมือขึ้นรวบรวมพลังเวทมนตร์เพื่อสวนกลับ เธอระดมยิงลำแสงเวทมนตร์เข้าใส่ร่างของปีศาจอย่างต่อเนื่อง แต่สำหรับมันแล้ว การโจมตีของเรเวนก็เป็นได้แค่การสะกิดเบาๆ ไม่ได้สร้างความระคายเคืองอะไรให้มันเลยแม้แต่น้อย

จากนั้น เมื่อร่างของมันปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควันเวทมนตร์ที่คละคลุ้งจากการถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง

ฮะ~

ฝีเท้าของปีศาจยังคงมั่นคง และมันก็ยังคงพ่นหมอกสีเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง เพียงแค่สะบัดดาบสีดำในมือเบาๆ ควันเวทมนตร์ที่ลอยคลุ้งอยู่รอบๆ ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น!

"หนีเร็ว! หมอนี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เราจะรับมือได้!"

เมื่อเห็นดังนั้น เรเวนก็ไม่คิดจะฝืนสู้แบบตาต่อตาฟันต่อฟันอีกต่อไป หลังจากตะโกนเตือนเกวนเสร็จ เธอก็หันหลังวิ่งหนีทันที! เกวนเองก็ไม่ลังเลเช่นกัน เพราะในวินาทีนั้น สัมผัสแมงมุมของเธอกำลังส่งเสียงเตือนภัยอย่างบ้าคลั่ง เสียงดังซะจนเธอรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ!

ทั้งสองคนรู้ดีว่า ถ้าพวกเธอไม่หนีตอนนี้ มีหวังได้ไปเฝ้ายมบาลแน่ๆ!