บทที่689-691(ฟรี)

บทที่ 689 ได้รับความนิยม

​"พวกเราไม่มีความสามารถใดๆ ที่จะไปยับยั้ง และยิ่งออกจะยับยั้งไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ ดังนั้นตัวพวกเราเองก็ควรจะค่อยๆ ยอมรับสภาวะแบบนี้"

จ้าวเจาอี้ยิ้มบางๆ จากนั้นก็ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาดมาก

​สีหน้าค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ

​เมื่อมองภาพบนท้องฟ้า ก็อดไม่ได้ที่จะจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดอันหนักหน่วง

​ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าปรากฏการณ์ตรงหน้านี้ แท้จริงแล้วมันก็เป็นแค่วิธีการที่ปกติธรรมดามากๆ วิธีหนึ่งเท่านั้น

​ตราบใดที่ทุกอย่างเป็นไปตามวิธีการปกติ ก็จะทำให้ทุกคนสัมผัสได้ถึงเสน่ห์บางอย่างในนั้นอย่างแน่นอน

​"วางใจเถอะ ตอนนี้ไม่มีความจำเป็นจะต้องมาพูดอะไรให้มากความในเวลานี้เลย"

​"อีกอย่าง ถ้าไปคิดเล็กคิดน้อยมากเกินไป หลังจากนี้มันก็จะดูน่าเบื่อเปล่าๆ"

​"ฮวาเฉินอวี่คนนี้ ฉันว่าป่านนี้คงจะดีใจจนเนื้อเต้นไปนานแล้ว"

​"แต่ว่ารอบหน้าน่ะ... จะต้องมีคนถูกคัดออกโดยตรงหนึ่งคนแล้ว ถึงตอนนั้นก็ต้องมาดูกันว่าเขาจะมีปัญญาอยู่รอดต่อไปได้หรือเปล่า"

​ฉินหลานพยักหน้า สีหน้าค่อยๆ ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

​"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงซะรอบหน้ามันก็เป็นเรื่องของพวกเขาอยู่แล้ว ฉันคิดว่าในใจพวกเขาคงจะมีความคิดอะไรบางอย่างอยู่ก่อนแล้วล่ะ และคงจะสามารถแก้ปัญหาได้แน่"

​……

​ในเวลาเดียวกัน

​ในอินเทอร์เน็ตต่างประเทศก็ปรากฏข้อความคอมเมนต์ขึ้นมาเป็นชุด

​"เชี่ย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย? พวกเราไม่เคยโหวตให้ฮวาเฉินอวี่เลยนะ"

​"ใช่ๆ พวกเราไม่เคยโหวตให้ฮวาเฉินอวี่เลย คนแบบนี้กลับสามารถติดอันดับสามได้ ทำได้ยังไงกัน? พูดตามตรง ฉันไม่เข้าใจจริงๆ"

​"ไม่รู้หรอกนะว่าคนอื่นทำได้ยังไง แต่ยังไงพอเจอสถานการณ์แบบนี้ ความคิดแรกในหัวฉันก็คือรู้สึกดูถูกเลย"

​"ไม่ต้องพูดถึงว่าคนอื่นจะเป็นยังไง แต่ถ้าให้ฉันพูดล่ะก็ ฉันก็รู้สึกดูถูกสถานการณ์แบบนี้สุดๆ เหมือนกัน มองเหยียดเลยล่ะ"

​"ภายใต้ปรากฏการณ์แบบนี้พวกเราทุกคนควรจะเข้าใจ ขอแค่เข้าใจสถานการณ์นี้แล้ว งั้นเรื่องที่เหลือมันก็จะสมเหตุสมผลไปเองโดยธรรมชาติ"

​"ฉันก็มีความเห็นตรงกัน ขอแค่พวกเราทุกคนรักษาความมั่นคงของจิตใจไว้ พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ย่อมทำให้คนอื่นต้องมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างแน่นอน"

​"ฮวาเฉินอวี่ นักร้องขยะแบบนี้ยังจะติดอันดับสามได้อีก พูดตามตรง ฉันยังรู้สึกน่าละอายแทนเลย"

​"คงไม่ได้ปั่นโหวตหรอกมั้ง หรือว่าจะชอบใช้วิธีสกปรกมืดมนแบบนี้? พูดตามตรง ถ้าเป็นงั้นจริง มันจะยิ่งทำให้คนรู้สึกดูถูกมากขึ้นไปอีกนะเนี่ย"

​"ถ้าไม่ปั่นโหวตแล้วจะมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง? ไม่ต้องเดาก็รู้แล้ว มั่นใจเลยว่าต้องใช้วิธีปั่นโหวตแน่ๆ"

​"ฉันก็มีความเห็นตรงกันนะ ยังไงซะถ้าไม่ได้ปั่นโหวต ฉันก็รู้สึกว่ามันอธิบายไม่ค่อยได้จริงๆ"

​…………

​"ได้แต่บอกว่าความคิดของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไปบ้าง แต่ตอนนี้ความคิดของทุกคนน่าจะเป็นไปในทิศทางเดียวกันแล้ว"

​"ด้านอื่นก็ไม่ขอพูดอะไรมาก ขอแค่ให้การสนับสนุนอย่างเพียงพอก็พอแล้ว"

​"ฮวาเฉินอวี่ ของพรรค์นี้ มันไปติดอันดับสามได้ยังไงกัน"

​"ช่างเถอะๆ บางทีการมีอยู่แบบนี้ อาจจะค่อนข้างได้รับความนิยมในฝั่งของพวกเขาก็ได้นะ"

​"ฉันรู้สึกว่าน่าจะเป็นแบบนั้นนะ แต่ละประเทศก็ย่อมต้องมีรสนิยมของแต่ละประเทศ ประเทศของพวกเขาอาจจะชอบแนวนี้มากกว่าก็ได้"

​"ฉันก็เห็นด้วย ยังไงซะพวกเราทุกคนแค่รู้จุดนี้ไว้ก็พอแล้ว ครั้งหน้าก็ระวังให้มากๆ หน่อย ครั้งนี้ก็ปล่อยผ่านไปก่อนชั่วคราว ไม่เห็นต้องไปคิดให้มันปวดหัวขนาดนั้นเลย”

บทที่ 690 สนับสนุน

​บนเวที

​เหอจ่งยิ้มบางๆ จากนั้นก็ส่งยิ้มบางเบาให้กับผู้ชม

​"ฮวาเฉินอวี่ คุณมีอะไรอยากจะพูดกับแฟนคลับไหม? ตอนนี้คุณสามารถพูดความในใจออกมาได้โดยตรงเลยนะ"

​ฮวาเฉินอวี่ยิ้มบางๆ

​ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ ให้กับแฟนคลับทุกท่าน

​"ขอบคุณแฟนคลับทุกคนมากๆ เลยนะครับที่มาร่วมคอนเสิร์ตนักร้องในรอบนี้"

​"ดังนั้น ณ ที่แห่งนี้ ผมก็ยังคงต้องขอขอบคุณทุกคนก่อนเลย ถ้าหากไม่ได้รับการสนับสนุนจากทุกคน ผมก็คงจะยากที่จะได้อันดับนี้มา"

​"แต่ทุกคนวางใจได้เลยครับ รอจนถึงรอบหน้า ผมจะพยายามให้มากขึ้นไปอีก รับรองว่าจะไม่ทำให้ทุกคนต้องผิดหวังอย่างแน่นอน"

​"เมื่อถึงตอนนั้น เพลงที่ผมร้องจะต้องทำให้ทุกคนตาพองโตประทับใจแน่นอนครับ"

​"ขอขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะครับที่รับฟัง"

​"และก็ขอขอบคุณแฟนคลับมากๆ ที่ช่วยผมหาเสียงโหวต"

​"ขอบคุณทุกคนนะครับ"

​ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความซุกซนอย่างเต็มเปี่ยม

​ส่วนทางด้านล่างเวทีนั้น ก็มีเสียงตะโกนเชียร์ดังขึ้นมาเป็นระลอกๆ ในทันที

​คอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดหลั่งไหลเข้ามาดุจเกลียวคลื่น

​"ว้าว ฮวาเฉินอวี่น่ารักจังเลย ไม่รู้ทำไมพอเห็นท่าทางน่ารักๆ แบบนี้ ฉันก็รู้สึกว่าฉันตกหลุมรักเข้าแล้วล่ะ"

​"นี่มันพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน? อย่าเพิ่งพูดเลยว่าเธอจะรัก ยังไงซะพอเห็นท่าทางแบบนี้ฉันก็รักแล้วเหมือนกัน"

​"ฮือๆๆ ครั้งนี้ฉันก็ยังจะโหวตให้ฮวาเฉินอวี่แน่นอน เขาทำผลงานได้โดดเด่นมาตลอดเลยนี่นา"

​"ใช่ๆ ไม่ใช่เพราะอะไรอื่นเลย แต่เป็นเพราะว่าหล่อเกินไป รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาแบบนี้ ตอนนี้ฉันรักเขาจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว"

​"ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองหลงรักจนแทบคลั่งเหมือนกัน สถานการณ์แบบนี้มองแวบเดียวก็รู้ว่าไร้เทียมทาน ถ้าหากพลาดไป มันจะน่าเศร้าใจขนาดไหนกันเนี่ย?"

​"เรื่องแบบนี้ ไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความเลย เพราะเรื่องพรรค์นี้ไม่ต้องคิดฉันก็สนับสนุนไอดอลของฉันอย่างแน่นอนอยู่แล้ว"

​"ไอดอลของฉันนั้นไร้เทียมทานเสมอ ตอนนี้แค่ได้อันดับที่ 3 ฉันก็รู้สึกว่าทำให้ไอดอลของฉันต้องทนรับความอยุติธรรมแล้วเนี่ย"

​"ฮือๆๆ ฉันก็มีความคิดเหมือนกัน ไอดอลของฉันถึงจะเป็นแค่อันดับที่ 3 แต่พอคิดแล้วก็รู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ เลย"

​"ฉันก็คิดเหมือนกัน ทุกครั้งที่เจอเรื่องแบบนี้ ไม่ต้องคิดก็รู้เลยว่าควรจะทำยังไง"

​"ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ บอกได้คำเดียวว่าพวกเราทุกคนควรจะสู้ๆ ขอแค่พวกเราสามารถพยายามสู้ๆ ด้วยตัวเอง ก็จะต้องทิ้งห่างคนอื่นไว้ข้างหลังได้อย่างแน่นอน"

​"ยังไงซะไม่ว่าพวกเราจะอยู่ในเวลาไหน ขอแค่สามารถสนับสนุนไอดอลของพวกเราได้ ก็จะต้องทำให้ทุกคนสัมผัสได้ว่าในนั้นมีเสน่ห์ที่แตกต่างออกไปอย่างแน่นอน"

​"ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ในตอนนี้ สำหรับทุกคนแล้วก็น่าจะถือได้ว่าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างเต็มเปี่ยมแล้ว"

​"ข้อนี้ฉันก็เห็นด้วยนะ เพราะในช่วงเวลาสำคัญก็มักจะปรากฏออกมาได้ง่ายๆ อยู่แล้ว ตอนนี้พอจุดนี้ปรากฏออกมา ก็ควรจะให้ทุกคนมอบการสนับสนุนให้อย่างเพียงพอ"

​"ยังไงซะฉันก็จะสนับสนุนฮวาเฉินอวี่ตลอดไป เพราะฉันรู้ว่าขอแค่ให้การสนับสนุนอย่างเพียงพอ ก็จะต้องทำให้คนอื่นมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปได้อย่างแน่นอน"

​"นี่มันเก่งกว่าเฉินหยางตั้งเยอะเลยนะเนี่ย"

​"ก่อนหน้านี้ฉันก็คิดไว้แล้วล่ะ ขอแค่พวกเราทุกคนสามารถรักษาสถานการณ์นี้ไว้ได้ตลอด มันก็จะต้องทำให้คนอื่นรู้สึกถึงความเคารพอย่างล้นหลามได้อย่างแน่นอน"

​"ยังไงซะฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าคนอื่นคิดยังไง แต่สำหรับฉัน ฉันจะสนับสนุนฮวาเฉินอวี่ตลอดไปแน่นอน"

​"หึๆ ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมคะแนนโหวตของคนๆ นี้ถึงได้สูงขนาดนี้? ที่แท้ก็เป็นเพราะแฟนคลับเยอะนี่เอง”

บทที่ 691 อันดับ

​"ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วทำไมคะแนนโหวตของแฟนคลับถึงไม่ดันเขาให้พุ่งไปอยู่อันดับสองล่ะ?"

​"จริงด้วย ถ้าพุ่งไปอยู่อันดับสองได้ ฉันว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันคงจะสนุกดีพิลึก ตอนนี้ไม่ใช่อันดับสอง กลับรู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหน่อยเลย"

​"ฮ่าๆๆ นายคิดว่าชาวเน็ตต่างชาติเขาทำอะไรกันล่ะ? พวกชาวเน็ตต่างชาติเขาก็ต้องโหวตให้ชานเต้ มัวร์โดยตรงอยู่แล้วสิ"

​"สำหรับจุดนี้ฉันก็เห็นด้วยอย่างเต็มที่นะ ยังไงซะคะแนนโหวตพวกนี้ในเวลาส่วนใหญ่ก็ควรจะได้รับความเคารพอย่างเพียงพออยู่แล้ว"

​"ตอนนี้พวกเราทุกคน ขอแค่สามารถพยายามต่อไปเรื่อยๆ ก็ไม่ผิดแล้วล่ะ ถ้าหากไม่พยายาม ก็ไม่รู้ว่าสุดท้ายมันจะกลายเป็นสภาพไหน"

​"การมีอยู่ของฮวาเฉินอวี่ แค่นี้ก็ทำให้คนสัมผัสได้ถึงเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์แล้ว แค่ไม่รู้ว่าสภาวะสุดท้ายจะไปถึงขั้นไหนกันแน่"

​"ตอนนี้ไม่ต้องคิดอะไรมาก คิดมากไปก็รังแต่จะรู้สึกว่ามันสูญเสียความหมายบางอย่างในตัวมันไปเปล่าๆ"

​"หลังจากนี้ก็ทำได้แค่สู้ต่อไป ขอแค่สามารถพยายามอย่างบ้าคลั่งต่อไป ก็จะไม่มีความผิดพลาดแม้แต่น้อยอย่างแน่นอน"

​"ครั้งนี้พวกเรา ยังไม่รู้เลยว่าควรจะพูดอะไรดี ยังไงซะตอนนี้ถ้าเราพูดน้อยไปมันก็ไม่น่าสนใจแล้ว"

​……

​เหอจ่งยิ้มบางๆ พร้อมกับอดไม่ได้ที่จะขยิบตาให้กับผู้ชม

​"เพื่อนๆ ผู้ชมครับ งั้นพิมพ์ชื่อของอันดับที่สองออกมาเลยครับ"

​"และทุกคนที่อยู่ด้านล่างเวที ก็ควรจะตะโกนชื่อที่พวกคุณคิดไว้ออกมาดังๆ ได้เลย"

​เพียงเห็นว่าด้านล่างเวทีนั้น ก็มีเสียงตะโกนดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลายขึ้นมาในทันที

​ตามมาด้วยคอมเมนต์นับไม่ถ้วนที่หลั่งไหลเข้ามา ซึ่งก็คือการส่งเสียงร้องเรียกอย่างบ้าคลั่ง

​"ฮ่าๆๆ นี่มันยังต้องพูดอีกเหรอ? ก็ต้องเป็นชานเต้ มัวร์อยู่แล้วสิ"

​"นั่นสิ ถึงกับยังมีคนเพ้อเจ้อคิดว่าเป็นเฉินหยางอีก แบบนั้นมันไม่เท่ากับพูดจาไร้สาระเหรอ?"

​"ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ในตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือต้องดูสภาวะของแต่ละคน"

​"พวกเราทุกคนต่างก็มีความมั่นใจในตัวเองอย่างเต็มเปี่ยมมาโดยตลอด แค่ไม่รู้ว่าความมั่นใจแบบนี้ตกลงแล้วจะมีประโยชน์กับใครมากกว่ากัน"

​"ยังไงซะฉันก็ยังคงเชื่อมั่นในตัวเฉินหยางมากๆ อย่างแน่นอน เพราะงั้นครั้งนี้ไม่ต้องคิดอะไรให้มากความเลย ยังไงเฉินหยางก็ต้องเป็นคนที่ได้อันดับที่หนึ่งแน่นอน"

​"ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ไม่ว่าจะเปลี่ยนเป็นใครก็คงจะเห็นผลลัพธ์นี้ได้อย่างชัดเจนแหละ"

​"ยังไงซะขอแค่ให้การสนับสนุนอย่างเพียงพอ ก็ไม่มีความผิดพลาดอะไรหรอก"

​"ฉันล่ะไม่รู้จริงๆ ว่าการมีอยู่แบบนี้มันจะสามารถไปถึงระดับที่น่ากลัวขนาดไหนได้ ตอนนี้ดูๆ ไปแล้วก็น่าจะอยู่ในข่ายที่ทำให้คนอื่นต้องมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปนั่นแหละ"

​"ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ฉันคิดว่าแต่ละคนน่าจะมีความรู้สึกทอดถอนใจอย่างลึกซึ้ง และก็รู้ด้วยว่าการมีอยู่แบบนี้มันไม่มีความผิดพลาดอะไรสำหรับทุกคนเลย"

​"ชานเต้ มัวร์อันดับสอง เฮ้อ นี่มันชวนให้รู้สึกเหลือเชื่อจริงๆ"

​"เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ใครใช้ให้เฉินหยางเขาเก่งกาจขนาดนั้นเองล่ะ แถมตั้งแต่ต้นจนจบ นายก็ยังหาข้อบกพร่องของเขาไม่เจอเลยด้วยซ้ำ"

​"ฉันก็สัมผัสได้ถึงปรากฏการณ์แบบนี้แล้วเหมือนกัน แทบจะเรียกได้ว่าทำให้คนสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ที่ทรงพลังมากๆ เลยทีเดียว"

​"ไม่รู้ว่าการมีอยู่แบบนี้ ตกลงแล้วจะไปถึงขั้นไหนกันแน่? บอกได้คำเดียวว่าในช่วงเวลาต่อจากนี้ไป พวกเราจำเป็นต้องพยายามอย่างบ้าคลั่งต่อไปเรื่อยๆ"

​"ชานเต้ มัวร์... การมีอยู่แบบนี้ในหลายๆ ครั้งก็ยังควรได้รับการเคารพอย่างเพียงพอ และก็รู้ด้วยว่าความแข็งแกร่งแบบนี้แทบจะไร้เทียมทานเลยล่ะ”