ตอนที่ 161 เจ็ดวันให้หลัง เริ่มต้น CBT2

"พี่หมิง ผมขอถามเพื่อความชัวร์ ตราบใดที่ไม่ใช่คำขอที่ไร้เหตุผลเกินไป พี่จัดให้ได้หมดใช่ป่ะ?"

"ถูกต้อง! ครั้งนี้เจ้ามีความชอบใหญ่หลวง ตราบใดที่เป็นคำขอที่สมเหตุสมผล เจ้าสำนักผู้นี้ย่อมตกลง!"

"งั้นผมขอสาวน้อยหน้าเด็กนม... ตัวเล็ก เสียงเจ๊โหด สไตล์ราชินี..."

เพียะ!

เหออี้หมิง ยกมือตบกะโหลกไปหนึ่งที

"พูดภาษาคน!"

"งะ..งั้นคำขอของผมคือ ขอเสนอเงื่อนไขเพิ่มอีกสามข้อได้ไหม?"

เพียะ!

"ผมขอต่อจู๋ใหม่ได้ไหม?"

เพียะ!

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ยื่นคำขอติดต่อกันสามข้อ เหออี้หมิง ก็ตบสวนกลับไปสามทีซ้อน

พับผ่าสิ ไอ้เด็กเวรนี่!

เหออี้หมิง เริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาตงิดๆ บ้าเอ๊ย ไอ้หมอนี่มันจะหน้าด้านเกินไปแล้ว

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ หุบปากเงียบ ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าคำขอพวกนี้คงเป็นไปไม่ได้ เขาจึงกลอกตาไปมา

"พี่หมิง ผะ...ผมอยากเรียนท่า พิรุณกระบี่ดาวหาง!"

เหออี้หมิง ชะงักไปเล็กน้อย

โอ้โฮ เจ้าก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ตาถึงจริงๆ!

แม้ปัจจุบัน เหออี้หมิง จะมีวิธีการต่อสู้มากมาย แต่หากพูดถึงไพ่ตายที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุดในตอนนี้ ก็ต้องเป็น พิรุณกระบี่ดาวหาง อย่างไม่ต้องสงสัย! เพราะก่อนหน้านี้ สิ่งที่ทำให้ สัตว์อสูรมังกรดินเจ็ดเขา ซึ่งเป็นปีศาจอสูรระดับ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ บาดเจ็บปางตายได้จริงๆ ก็คือ พิรุณกระบี่ดาวหาง นี่แหละ!

"กระบวนทานี้ ต้องการระดับการบำเพ็ญเพียรที่สูงมาก อย่างต่ำที่สุด ก็ต้องอยู่ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์!"

"พี่หมิงช่วยเสกโปรฯ โกงเลเวลให้ผมหน่อยสิ อัพเกรดความแข็งแกร่งให้ถึง ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน เลย แบบนั้นจะใช้ได้ไหม?"

"นี่... เจ้าอาจจะตายได้นะ!"

"คนอย่างผม ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ไม่เคยกลัวตาย! ขอกราบล่ะพี่หมิง สอน พิรุณกระบี่ดาวหาง ให้ผมเถอะ!"

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ทิ้งตัวลงคุกเข่าดังตุ้บ สีหน้าเต็มไปด้วยความจริงใจ

"ก็ได้!" เหออี้หมิง พยักหน้า รับปากอย่างเสียมิได้

สอนน่ะสอนได้ แต่จะใช้ได้จริงหรือเปล่า นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของเขาแล้ว

"เชี่ย พิรุณกระบี่ดาวหาง? แม่งเอ๊ย สกิลอัลติระดับนี้ก็เรียนได้ด้วยเหรอ?"

"พี่เตี๋ยวโคตรเทพ พี่เตี๋ยว ถ้าพี่เรียนเป็นแล้ว สอนผมบ้างนะ!"

"พี่เตี๋ยว ผมขอฝากตัวเป็นศิษย์เรียนวิชาดาบด้วย!"

ผู้เล่นคนอื่นๆ พากันแตกตื่น บ้างก็อิจฉาตาร้อน บ้างก็รุมประจบสอพลอ หวังจะได้เรียนวิชา พิรุณกระบี่ดาวหาง มือสองจาก ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ

"เงียบ!" เหออี้หมิง โบกมือ ส่งสัญญาณให้เหล่าผู้เล่นเงียบเสียงลง

เพราะต่อจากนี้ เหออี้หมิง กำลังจะประกาศเรื่องสำคัญ!

"ต่อจากนี้ เจ้าสำนักจะปิดด่านเก็บตัวเจ็ดวัน!"

"ภายในเจ็ดวันนี้ สำนักจะหยุดดำเนินการทุกอย่าง!"

"เจ็ดวันให้หลัง สำนักเราจะเปิดรับศิษย์ใหม่เพิ่มอีก 800 คน!"

สิ้นเสียง เหออี้หมิง ก็ส่งประกาศใหม่แจ้งเตือนผู้เล่นทุกคนทันที

ติ๊ง!

【ผู้เล่นโปรดทราบ เกมจะเข้าสู่การอัปเกรดแพทช์ 2.0 ครั้งใหญ่ในอีกหนึ่งชั่วโมง! เป็นระยะเวลาเจ็ดวัน ในช่วงเจ็ดวันนี้ ผู้เล่นจะไม่สามารถล็อกอินเข้าเกมได้! แต่ยังสามารถใช้งานเว็บบอร์ดได้ตามปกติ!】

【เจ็ดวันให้หลัง เกมจะเปิดทดสอบรอบ CBT2 (Closed Beta Test 2)!】

【ผู้เล่นที่มี Invite Code สำหรับ CBT2 สามารถเข้าไปกรอกข้อมูลได้ที่หน้าเว็บไซต์หลัก! ทางเราจะจัดส่งอุปกรณ์เกมที่เกี่ยวข้องให้เพื่อนของท่านก่อนเริ่มเปิดเซิร์ฟเวอร์!】

【CBT2 จะเพิ่มโควตาผู้เล่นใหม่อีก 800 คน เมื่อถึงเวลานั้น เกมจะเข้าสู่เวอร์ชัน 2.0 และมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่! โปรดติดตาม!】

เมื่อได้อ่านประกาศจากระบบ ผู้เล่นทุกคนต่างตกตะลึง

"เชี่ย จะเปิด CBT2 แล้วเหรอ?"

"แม่งเอ๊ย เด็กใหม่ 800 คน?"

"มาแล้วๆ แพทช์ 2.0 เวอร์ชันใหม่แกะกล่อง!"

เหล่าผู้เล่นพากันตื่นเต้นยกใหญ่!

"เยี่ยมไปเลย! ในมือฉันมี แต้มผลงาน อยู่ 210,000 กว่าแต้ม พอเปิด CBT2 ฉันต้องเป็นผู้เล่นที่มีแต้มเยอะที่สุดแน่นอน ฉันจะดึงตัว ลาสท์ดริฟท์ เข้ากิลด์ มอบตำแหน่งเจ้าหน้าที่ให้ หรือไม่ก็กวาดซื้อ แต้มผลงาน ของเขาซะเลย"

"ถึงตอนนั้น ฉันจะกวาดซื้อยาจำนวนมาก ตุนเสบียงยุทธปัจจัย! ดึงตัวผู้เล่นเก่งๆ ในรอบ CBT2 มาร่วมทีม ฉันจะต้องสร้างกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเกมนี้ได้อย่างแน่นอน!" ซิงเฉิน ดวงตาเป็นประกาย แผนการต่างๆ ผุดขึ้นในหัวทันที

"CBT2... ตูไปชวนเพื่อนในกลุ่มสปีดรันมาดีกว่า ให้พวกนั้นมาช่วยวิเคราะห์บอส ทดสอบวิชา แล้วก็เทสต์ระบบต่างๆ ค่าพลังต่อสู้ของตูต้องพุ่งกระฉูดแน่!" หมีทมิฬจอมอึด คิดในใจเงียบๆ

จอมเวทน้ำแข็ง No.1 และคนอื่นๆ ก็เริ่มวางแผนการของตัวเองเช่นกัน

"ถ้าเปิด CBT2 มีผู้เล่นใหม่เข้ามา ไม่รู้ว่าจะเปิดระบบเทรด แต้มผลงาน หรือเปล่า? ถ้าเปิดได้ ตอนนั้น แต้มผลงาน ต้องเป็นที่ต้องการสุดๆ แน่ ตูเอาแต้มที่มีไปขายทำกำไรได้สบาย เลือดกำเดาแทบพุ่ง!" ผู้เล่นสายหน้าเลือดบางคนก็เริ่มคิดถึงเรื่องนี้

"ศิษย์ทั้งหลาย พวกเจ้าสามารถนำของส่วนตัวไปเก็บไว้ในหอพัก ข้าจะลงอักขระป้องกันไว้ให้ เพื่อรับประกันกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของพวกเจ้า!" เหออี้หมิง เอ่ยเตือน

"เชี่ย ตูต้องรีบไปเก็บของแล้ว!"

"ใช่ๆๆ!"

"มีเหตุผล ขยะที่ตูเก็บมา เอาไปขายเกร็งกำไรให้พวกไก่อ่อนได้ราคางามแน่!"

เหล่าผู้เล่นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง

"พี่หมิง มีเรื่องจะรายงานครับ!" จังหวะนั้นเอง ลาสท์ดริฟท์ ก็เอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"หือ? มีอะไร?"

"ท้าย รถศึกวิญญาณยุทธ์ มี NPC หน้าแปลกๆ... เอ้ย มีคน... อ๊ะ ไม่สิ ไม่ใช่เผ่ามนุษย์ เกาะติดมาด้วยครับ!"

"หือ?"

เหออี้หมิง ตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบพุ่งไปยังจุดจอด รถศึกวิญญาณยุทธ์

เพียงปราดเดียว ก็เห็นร่างหนึ่งที่หลับตาแน่น ลมหายใจรวยริน ขาสองข้างขาดหาย ตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผล แต่สองมือนั้นกลับจับส่วนปีกท้ายของ รถศึกวิญญาณยุทธ์ เอาไว้แน่น

"เผ่าต่างมิติ..." เหออี้หมิง เห็นเจ้านั่นมีสี่ตา ก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์

"ข้าจะสอบสวนมันเอง!" เหออี้หมิง สะบัดมือ ปลดมือของเจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร ออกจากปีกท้ายรถศึก แล้วพามันกลับไปยังตำหนักเจ้าสำนัก

"พี่หมิง ผมเอง เรื่องเค้นความลับเนี่ย ผมถนัดสุดๆ!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ หัวเราะ หึหึ ก่อนจะยกถังน้ำสาดโครมเข้าไป

"อ๊ากกก!" เจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร ตัวสั่นสะท้านและสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวด

พอลืมตาขึ้น ก็เห็น เหออี้หมิง นั่งตระหง่านอยู่ พร้อมด้วยผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ อีกหลายคนยืนอยู่ด้านหลัง

"เจ้าเป็นใคร? ทำไมถึงไปอยู่ที่ท้าย รถศึกวิญญาณยุทธ์ ของสำนักข้าได้?" เหออี้หมิง เอ่ยถามเสียงเรียบ

"หึหึ..." เผ่าพันธุ์จตุรเนตร แสยะยิ้มอย่างดูแคลน ยกมือขึ้นหมายจะสวนกลับสังหาร เหออี้หมิง

ทว่าพอ เผ่าพันธุ์จตุรเนตร สะบัดมือ ก็เพิ่งค้นพบว่า...

มือทั้งสองข้างของตน หายไปแล้ว!

"เจ้า... เจ้า!!!" เผ่าพันธุ์จตุรเนตร โกรธจัด มือทั้งสองข้างโดนตัดไปตอนไหน? คนตรงหน้านี่ช่างอำมหิตนัก?

"เอ็งโง่หรือเปล่า ถ้าไม่ตัดมือเอ็งทิ้ง จะเก็บไว้ให้เอ็งขัดขืนเรอะ?" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ มองด้วยสายตาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน

"ตอนนี้ เจ้าสำนักจะถามเจ้าอีกครั้ง!" เหออี้หมิง ระเบิดพลังระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ขั้นปลายออกมาทันที

"ก่อเกิด... ขั้นปลาย?" เผ่าพันธุ์จตุรเนตร ถึงกับเอ๋อรับประทาน

ไหนบอกว่า เหออี้หมิง แค่ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ขั้นสูงสุดไง?

ไอ้บ้าเอ๊ย ไหงกลายเป็น ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ขั้นปลายไปได้?

ถ้ารู้ว่า เหออี้หมิง เป็น ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ขั้นปลาย มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะรับภารกิจนี้

"..." พอรู้ว่า เหออี้หมิง มีตบะระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ขั้นปลาย เผ่าพันธุ์จตุรเนตร ก็ปิดปากเงียบกริบ

ทำท่าทางใจแข็งประหนึ่งว่า 'บิดาจะไม่ยอมปริปากแม้แต่คำเดียว'

เหออี้หมิง รู้ดีว่า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร เป็นยอดฝีมือระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน จิตใจย่อมเข้มแข็งดั่งหินผา! แม้แขนขาจะขาดสะบั้น ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกจนเกินไป

แล้วฝ่ายตรงข้ามจะยอมตอบคำถามดีๆ ได้อย่างไร?

คงต้อง...

"ลงทัณฑ์!" เหออี้หมิง สั่งเสียงเรียบ

"ผมเอง ผมเอง!"

"ไม่ๆๆ ให้ตูทำ!"

"ตูขอ!"

ผู้เล่นหลายคนตื่นเต้นจนเนื้อเต้น!

เชี่ย เกมนี้แม่งทรมาน NPC รีดข้อมูลได้ด้วยเหรอ?

โคตรเจ๋ง!

"เจอทัณฑ์ย่างสดของตูหน่อยเป็นไง!"

"ไม่ๆๆ มหาเวทย์เหมันต์ดีกว่า!"

"หึหึ มหาเวทย์ตัดสายฟ้าพันปักษา ถามจริงกลัวป่ะ!"

ผู้เล่นหลายคนผลัดกันลงมือ งัดสารพัดวิธีทรมานมาใช้จนครบ แต่เจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร กลับไม่ขมวดคิ้วแม้แต่นิดเดียว

สีหน้านั้นเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ราวกับจะบอกว่า...

มีแค่นี้?

"เจ้านี่ แข็งแกร่งชะมัด!"

"เชี่ย โดนพันปักษาเฉือนเนื้อ ยังไม่ร้องสักแอะ!"

"นี่คือยอดฝีมือระดับก่อเกิดฯ งั้นเหรอ? สัส โหดเกิ๊น?"

เหล่าผู้เล่นเริ่มจนปัญญา สรรหาวิธีสารพัดแล้ว แต่ก็ทำอะไรเจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร นี่ไม่ได้จริงๆ

"หึหึ ตูมีวิธีแล้ว!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ จู่ๆ ก็ตาเป็นประกาย รีบบอกให้ผู้เล่นคนอื่นไปตามคนมา

"..." เหออี้หมิง ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็สงสัย

จะไปตามใครมาถึงจะบีบให้เจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร จอมอึดนี่ยอมเปิดปากได้?

บนตัวเจ้า เผ่าพันธุ์จตุรเนตร นี้ เดิมทีก็มีบาดแผลนับไม่ถ้วน เห็นชัดว่าผ่านการต่อสู้เฉียดตายมานับครั้งไม่ถ้วน!

วิธีการของผู้เล่นนั้นนุ่มนวลเกินไปจริงๆ จะไปสยบยอดฝีมือระดับนี้ได้ยังไง?

จนกระทั่ง...

เจ้าแห่งฟาร์ม กับ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ เดินกอดคอกันเข้ามา

ไม่รู้ทำไม...

เหออี้หมิง จู่ๆ ก็รู้สึกหนาวสันหลังวาบ...?