ตอนที่ 148 เกียร์สอง เวอร์ชั่น 2.0

"ฮาคิเกราะ หลอมรวม?" เหออี้หมิง มองฉากนี้ด้วยความประหลาดใจ

แต่แล้วก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ

เพราะ ฮาคิเกราะ ก็คือพลังที่แปลงมาจาก กายาเทพสีคราม!

หวังลู่เฟย และผู้เล่นที่ขี่หลังอยู่ ต่างก็ฝึกฝน กายาเทพสีคราม เหมือนกัน รากฐานเดียวกัน ไม่ใช่แค่ ฮาคิเกราะ ต่อให้ทั้งสองคนร่ายเวทไฟหรือเวทน้ำแข็งพร้อมกัน ก็สามารถหลอมรวมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่จำเป็นต้องฝึกฝนร่วมกันมานานปี

เพียงแต่ เหออี้หมิง ไม่เข้าใจว่า การหลอมรวม ฮาคิเกราะ ของทั้งสองคนจะทำไปเพื่ออะไร?

มีคนเพิ่มมาอีกคน ก็เท่ากับมีภาระเพิ่ม แบกน้ำหนักและภาระมากขึ้น! แถม ฮาคิเกราะ ต้องคลุมร่างกายสองคน การหลอมรวมจึงไร้ความหมาย!

แต่ฉากถัดมา ทำให้ เหออี้หมิง รู้สึกว่าโลกทัศน์ของเขาถูกสั่นคลอน

"พี่ลู่เฟย สู้เขา! อันดับ 1 ทำเนียบฟ้า พี่ทำได้แน่!" ผู้เล่นที่อ้างตัวว่าเป็นจตุรเทพตะโกนลั่น จากนั้นเขาก็เปลี่ยนพลังทั้งหมดของตัวเองให้กลายเป็น ฮาคิเกราะ แล้วอัดฉีดเข้าไปในร่างของ หวังลู่เฟย!

หลังจากพลังหมดเกลี้ยง ผู้เล่นคนนั้นก็ปล่อยมือ ร่วงลงสู่ฝูงสัตว์อสูร และตายคาที่ด้วยความเร็วแสง

ส่วน หวังลู่เฟย ที่ได้รับ ฮาคิเกราะ จากการเปลี่ยนพลังทั้งหมดของผู้เล่นคนนั้น ร่างกายของเขาภายใต้การเสริมแกร่งด้วย ฮาคิเกราะ สองเท่า เท่ากับว่าความสามารถพื้นฐานทั้งหมดเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว!

ความสามารถพื้นฐานเพิ่มหนึ่งเท่า แต่พลังทำลายล้าง... ไม่ใช่แค่หนึ่งเท่าแน่นอน!

มันอาจเพิ่มขึ้นหลายเท่าทวีคูณ!

"บรู๊มมม!" กลิ่นอายของ หวังลู่เฟย ในตอนนี้ ภายใต้การเสริมพลัง ฮาคิเกราะ สองเท่า พุ่งทะยานเทียบเท่าระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน!

สูสีกับ เหออี้หมิง ในสภาวะปกติเลยทีเดียว!

"โฮก!" ตอนนั้นเอง สัตว์อสูรเจ็ดแปดตัวระดมโจมตีใส่ หวังลู่เฟย ที่เพิ่งลงสู่พื้น!

หวังลู่เฟย กลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แสยะยิ้มที่มุมปาก

"ภายใต้ เกียร์สอง ในที่สุด ข้าก็สามารถใช้วิชานั้นได้แล้ว!" หวังลู่เฟย เอ่ยเสียงเรียบ จากนั้นร่างทั้งร่างก็หายวับไปจากจุดเดิม

"???" การโจมตีของสัตว์อสูรทั้งเจ็ดแปดตัวพลาดเป้า ต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก ดูเหมือนพวกมันจะไม่รู้เลยว่า หวังลู่เฟย หายไปไหน?

แต่ในวินาทีถัดมา...

"ปัง! ปัง! ปัง!" หัวของสัตว์อสูรทั้งเจ็ดแปดตัว ระเบิดออกพร้อมๆ กัน!

"เชี่ย เกิดไรขึ้นวะ?"

"พี่ลู่เฟยหายไปไหน? ทำไมมองไม่เห็น?"

"มอนพวกนั้นตายได้ไง? เอ็งมองทันป่ะ?"

ผู้เล่นหลายคนเห็นฉากนี้ต่างตกตะลึง

"นั่นมัน... ก้าวพริบตา?" ในที่นั้น มีเพียง เหออี้หมิง ที่อยู่ระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน เท่านั้นที่มองออกอย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น

หวังลู่เฟย ไม่ได้หายตัวไป!

แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่สูงเกินไป จนสายตาของผู้เล่นทั่วไปและสัตว์อสูรระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ตามไม่ทัน จึงคิดว่าหายตัวไป!

ก่อนจะหายไป เหออี้หมิง เห็นชัดเจนว่า หวังลู่เฟย ใช้วิชาเหยียบอากาศ หรือก็คือเทคนิคของ เดินชมจันทร์ แต่ภายในเวลาสั้นๆ เขากระทืบพื้นติดต่อกันกว่าสิบครั้ง!

การกระทืบพื้นรัวๆ กว่าสิบครั้ง สร้างแรงส่งมหาศาลในพริบตา!

อาศัยแรงระเบิดนี้ หวังลู่เฟย จึงสามารถทำความเร็วเกินขีดจำกัดสายตาของตัวตนระดับ ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ได้!

นั่นก็คือ...

ก้าวพริบตา!

"นี่แหละ คือท่าไม้ตายใหม่ของข้า หวังลู่เฟย... ก้าวพริบตา!" ร่างของ หวังลู่เฟย ปรากฏขึ้นตรงหน้าสัตว์อสูรระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ในพริบตา

"ตายซะ!" หวังลู่เฟย ชกหมัดออกไป ทุบลงมาอย่างรุนแรง

"เปรี้ยง!" สัตว์อสูรระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ขั้นต้นตัวนั้น ร่างกายมหึมากว่าสามสิบเมตร กลับต้านหมัดเดียวของ หวังลู่เฟย ไม่ไหว หัวระเบิดกระจาย ตายคาที่!

ในขณะที่การโจมตีนับสิบสายจากสัตว์อสูรตัวอื่นพุ่งเข้ามา หวังลู่เฟย ก็ขยับตัววูบ หายไปจากจุดเดิมอีกครั้ง

"ปัง! ปัง! ปัง!" หวังลู่เฟย ใช้ ก้าวพริบตา ต่อเนื่อง เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง สัตว์อสูรระหว่างทางยังไม่ทันเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ถูกต่อยตัวระเบิดตายทั้งเป็น!

"ข้ามีแค่คนเดียว ไล่ฆ่าพวก ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ความเร็วสู้พวกนั้นไม่ได้แน่ เพราะงั้น ข้าต้องเน้นฆ่าพวก ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน!" สมองของ หวังลู่เฟย ประมวลผลเร็วมาก อาศัยการเคลื่อนที่ความเร็วสูงของ ก้าวพริบตา และพลังกายจาก ฮาคิเกราะ สองเท่า หวังลู่เฟย ไล่ล่าสังหารเฉพาะสัตว์อสูรระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน!

เพียงเวลาสั้นๆ ก็ฆ่าพวกระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ไปเจ็ดแปดตัว ส่วนพวก ขอบเขตชีพจรวิญญาณ ที่โดนลูกหลงตายไประหว่างทางก็นับไม่ถ้วน!

"ดูนั่น!" ผู้เล่นหลายคนหันไปมอง

หวังลู่เฟย แซงขึ้นมาแล้ว! แซง ราชันย์เพลิงอัคคี และแซง MC เซินฮวา ขึ้นแท่นอันดับ 1 ทำเนียบฟ้า!

"เชี่ย พี่ลู่เฟยฆ่ากลับมาทวงที่ 1 แล้ว!"

"แม่ง พี่ลู่เฟยทำไมอยู่ๆ ถึงเก่งขิงๆ แบบนี้วะ?"

"ผีหลอกแน่ๆ!"

ผู้เล่นคนอื่นๆ ฮือฮากันใหญ่

แต่ทว่าตอนนั้นเอง หวังลู่เฟย จู่ๆ ก็เซถลา กลิ่นอายบนร่างอ่อนลงอย่างรวดเร็ว

การใช้ ก้าวพริบตา ต่อเนื่องกินพลังงานมหาศาล บวกกับ หวังลู่เฟย ไล่ฆ่าสัตว์อสูรระดับ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ทุกหมัดล้วนใส่เต็มแรง พลังในร่างย่อมหมดเร็วเป็นธรรมดา

เมื่อพลังถดถอย หวังลู่เฟย ย่อมสำแดงพลังของ เกียร์สอง ออกมาไม่ได้ และใช้ ก้าวพริบตา ไม่ได้ด้วย!

เพราะ ก้าวพริบตา ของ หวังลู่เฟย โดยเนื้อแท้คือการดัดแปลงวิชาเหยียบอากาศ

ในหนึ่งวินาที กระทืบอากาศสิบกว่าครั้ง!? ถ้าไม่มีร่างกายที่เสริมแกร่งด้วย ฮาคิเกราะ สองเท่า ไม่มีทางทำได้!

ทว่า หวังลู่เฟย เตรียมการไว้แล้ว!

"จตุรเทพของข้า อยู่ไหน!"

"พี่ลู่เฟย จตุรเทพสอง มาแล้ว!"

"รวมร่าง!!!"

บนท้องฟ้า ผู้เล่นอีกคนกระโดดลงมา รวมร่างกับ หวังลู่เฟย กลางอากาศ เปลี่ยนพลังทั้งหมดเป็น ฮาคิเกราะ อัดฉีดให้ หวังลู่เฟย แล้วปล่อยมือร่วงลงไปตายในดงสัตว์อสูรทันที

"บรู๊มมม!" บนร่าง หวังลู่เฟย พลัง ฮาคิเกราะ สองเท่าปะทุขึ้นอีกครั้ง เกียร์สอง รีสตาร์ท!

"เชี่ย! ไอ้ หวังลู่เฟย... มันเอาลูกสมุนจตุรเทพมาเป็นแบตเตอรี่เหรอวะ?" เหออี้หมิง อ้าปากค้าง

รู้สึกเหมือนโลกทัศน์กำลังเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางประหลาด

ฮาคิเกราะ ใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?

เอาผู้เล่นคนอื่นมาเป็นถ่านไฟฉายให้ตัวเอง? พอคนนึงพลังหมด ก็เปลี่ยนคนใหม่?

แถมคนที่พลังหมดก็รีบฆ่าตัวตาย เกิดใหม่แล้ววิ่งจากโถงการเกิดมา พอดีกับที่รอบนึงจบลง รอบใหม่เริ่มพอดีเป๊ะ?

กายาเดียวกัน เคล็ดวิชาเดียวกัน นี่การันตีได้เลยว่าไม่ว่าผู้เล่นคนไหน ก็สามารถเป็นแบตเตอรี่ให้ หวังลู่เฟย ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

พลังไม่มีต้านกันเลยสักนิด! ชาร์จปุ๊บ พลังเต็ม 100% ไม่มีหักลบ!

นี่คือพลังที่ผู้เล่นเท่านั้นถึงจะใช้ได้ และต้องใช้ในระยะที่ไม่ไกลจากโถงการเกิดใหม่ด้วย!

จตุรเทพผลัดกันโดดลงมาชาร์จไฟให้ หวังลู่เฟย ทำให้เขาสู้ได้ต่อเนื่องไม่หยุดพัก แถมยังรักษาระดับพลังเทียบเท่า ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน ไว้ได้ตลอด!

โคตรจะโชว์เหนือ!

"วิชานี้... ข้าก็ใช้ได้นี่หว่า! ถ้าให้ผู้เล่น 88 คนส่งพลังมาให้ข้าพร้อมกัน..." เหออี้หมิง รู้สึกเลือนรางถึงวิถีแห่งพลังรูปแบบใหม่ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า

แม้สัตว์อสูรแสนตัวจะมีจำนวนมหาศาล!

แต่ผู้เล่นในตอนนี้ ทุกคนบ้าคลั่งกันไปแล้ว!

เสียงคำรามของ รถศึกวิญญาณยุทธ์ เสียงระเบิดที่ดังขึ้นทุกระยะ กำแพงหินยักษ์ที่ล้มครืน บวกกับป้อมปืนทั้งสี่จุด สังหารสัตว์อสูรไปตัวแล้วตัวเล่า!

"เคล็ดวิชากระบี่กระจ่างกระบวนท่าที่ 1 กวาดนภา!" เหออี้หมิง ยกมือขึ้น ปราณกระบี่พุ่งทะยาน กวาดผ่านท้องฟ้า การโจมตีเดียวสังหารสัตว์อสูรบินได้ที่พุ่งเข้ามาเกือบสองร้อยตัว!

อานุภาพของเคล็ดวิชากระบี่กระจ่างนั้นเหนือความคาดหมายของ เหออี้หมิง แต่ก็กินพลังมากเช่นกัน

"เอือก!" เหออี้หมิง ยกมือขึ้นกลืน โอสถคืนวิญญาณ ระดับสูงเม็ดแรกทันที!

เมื่อเม็ดยาละลาย เหออี้หมิง ก็สัมผัสได้ถึงฤทธิ์ยาที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง ฟื้นฟูสภาพกลับมาเกินครึ่งในพริบตา!

ยาดีระดับสูง ผลลัพธ์น่าทึ่งจริงๆ!

ตอนนี้ เหออี้หมิง สกัดกั้นสัตว์อสูรบินได้ส่วนใหญ่ ส่วนที่หลุดรอดไป ก็จะถูก ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ และทีมป้อมปืนทั้งสี่จัดการ!

บนพื้นดิน ผู้เล่นต่างงัดกลยุทธ์ร้อยแปดพันเก้าออกมาไล่ล่าสังหารสัตว์อสูรอย่างบ้าคลั่ง!

ถ้าพลังหมดก็กินยา ถ้ายาเอาไม่อยู่ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง กระโดดเข้าดงตีนมอนสเตอร์ฆ่าตัวตาย เกิดใหม่เลือดเต็มหลอดแล้ววิ่งกลับมาบวกต่อ!

สถานการณ์ตอนนี้กำลังไปได้สวย!

แต่ทว่า...

"โฮก!!!" เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น!

วินาทีถัดมา สัตว์อสูรขนาดมหึมาที่ยาวกว่าสามร้อยเมตร ก็พุ่งชนกำแพงหินสามชั้นจนแตกกระจุย และบุกเข้ามาอย่างป่าเถื่อน!

มหาอสูรระดับ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์!