ตอนที่ 142 กิลด์ดาราถูกกวาดล้างยกกิลด์!!!
ตอนที่ 142 กิลด์ดาราถูกกวาดล้างยกกิลด์!!!
"เชี่ย ยังมีอีกเยอะขนาดนี้เลยหรอ?"
"เอ็งโง่ป่าววะ! เมื่อกี้มันแค่กองหน้าชุดแรกเอง!"
"เร็ว เตรียมรับมือ!"
เหล่าผู้เล่นต่างตกใจ แต่ก็รีบเตรียมพร้อมรับมือทันที
ทว่าสัตว์อสูรระลอกนี้ ไม่ว่าจะเป็นจำนวนหรือคุณภาพ ต่างจากพวกก่อนหน้าอย่างเทียบไม่ติด!
พวกที่ถูกฆ่าไปเมื่อกี้ส่วนใหญ่เป็นสายความเร็วแต่ตัวบาง โดนโจมตีทีเดียวก็จอด!
แต่ระลอกนี้ที่ดาหน้ากันเข้ามา ส่วนใหญ่เป็นพวกสายถึก ร่างกายแข็งแกร่งทั้งนั้น!
แถมมีระดับขอบเขตก่อเกิดเขตแดนปนมาเกินห้าสิบตัว!
"ปังๆๆ!" ฝูงสัตว์อสูรระลอกสอง เหยียบย่ำซากศพที่ถมเต็มกับดักหลุม พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
"ตู้มๆๆ!" สัตว์อสูรสายถึกจำนวนมาก พุ่งชนกำแพงหินหนาสิบสองเมตรเข้าอย่างจัง
"แกรกๆ!" แม้แต่กำแพงหินหนาทึบยังเกิดรอยร้าว แต่ก็ยังพอทนแรงกระแทกไหว
"กับดักหลุม!" MC เซินฮวาเปิดใช้งานกับดักหลุมสิบจุดสุดท้าย แต่คราวนี้แทบไม่ระคายผิวพวกมันเลย
สัตว์อสูรส่วนใหญ่ที่ตกลงไป ต่างเหยียบหนามไม้จนแหลกละเอียด กับดักสิบจุดฆ่าไปได้แค่ไม่กี่ร้อยตัวเท่านั้น
"กระบี่บินเกล็ดน้ำค้าง!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อบังคับกระบี่บินโฉบลงมา ทุกลมหายใจต้องมีสัตว์อสูรตายอย่างน้อยหนึ่งตัว!
แต่เมื่อต้องเจอกับจำนวนนับหมื่น มันแทบไม่มีผลอะไรเลย ไม่อาจหยุดยั้งคลื่นมอนสเตอร์ได้
แต่ในตอนนั้นเอง
"กิลด์ดารา!!!" ซิงเฉินปรากฏตัวขึ้นที่แท่นหินกลางกำแพง
ผู้เล่นสี่สิบคนยืนเรียงรายบนแท่นหินนั้น
เพื่อต่อกรกับสัตว์อสูรนับหมื่น ในที่สุด กิลด์ดารา กองกำลังหลักของผู้เล่น ก็ออกโรงแล้ว!
"พายุหิมะ!!!" สิ้นเสียงคำสั่งของซิงเฉิน ผู้เล่นสิบคนร่วมมือกันร่ายเวท พายุหิมะขนาดยักษ์ถล่มลงมาปกคลุมพื้นที่ส่วนหนึ่งของเส้นทางในเขาวงกตทันที สัตว์อสูรที่บินไม่ได้ทั้งหมดพลันแออัดยัดเยียดกันอยู่ตรงนั้น เคลื่อนไหวเชื่องช้าลง
"ตอนนี้แหละ!" ซิงเฉินสั่งการ
ผู้เล่นอีกสามสิบคน ง้างหอกกระดูกขึ้นพร้อมกัน!
"ร่ายเวทซ้อน!" ผู้เล่นพวกนี้ใช้เทคนิคร่ายเวทซ้อนได้อย่างชิลๆ มือซ้ายเคลือบฮาคิเกราะ มือขวาใช้พันปักษา อัดพลังลงไปในหอกกระดูก
"โจมตี!" ซิงเฉินสะบัดมือ หอกกระดูกสามสิบเล่มพุ่งออกไปพร้อมกัน เจาะทะลุร่างสัตว์อสูรนับสิบตัว!
แถมหอกกระดูกที่เคลือบฮาคิเกราะยังมีอานุภาพรุนแรง พุ่งทะลวงต่อไป หอกแต่ละเล่มเสียบทะลุสัตว์อสูรได้หลายตัวเหมือนลูกชิ้นปิ้ง
"ปาหอก... ยิง! ปาหอก... ยิง!" ซิงเฉินสั่งการรัวๆ ราวกับเครื่องจักร ผู้เล่นต่างง้างหอกระดมปาออกไปไม่ยั้ง!
สัตว์อสูรล้มตายเป็นเบือ กลายเป็นซากศพเกลื่อนกลาด
พายุหิมะช่วยสโลว์ หอกกระดูกเคลือบฮาคิเกราะผสมพันปักษา บวกกับการสั่งการอันช่ำชองของซิงเฉิน ทำให้สัตว์อสูรถูกเก็บเกี่ยวชีวิตไปทีละชุดๆ
สถานการณ์ดูดีโคตรๆ!
"ตู้ม!!!" ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงระเบิดก็ดังขึ้น!
จังหวะการปาหอกของพวกซิงเฉินถูกขัดจังหวะซะงั้น
ที่แท้มันคือวัวป่าหนังเหล็กตัวมหึมา พุ่งชนกำแพงหินที่พวกซิงเฉินยืนอยู่อย่างจัง!
แรงสั่นสะเทือนรุนแรงทำให้พวกซิงเฉินเสียหลัก จังหวะการโจมตีรวนไปหมด
"ไอ้วัวโง่ คิดจะชนกำแพงให้พังเรอะ?"
"ฮ่าฮ่าฮ่า วัวโง่ก็คือวัวโง่ ลำพังมันตัวเดียว ชนให้ตายก็ไม่พังหรอกเว้ย!"
"กำแพงนี้แข็งแกร่งจะตาย ไม่มีวันพังหรอก!"
ผู้เล่นกิลด์ดาราต่างยิ้มเยาะ มั่นใจในกำแพงหินสุดๆ
ก็กำแพงทั้งหนาทั้งใหญ่ขนาดนี้ แค่สัตว์อสูรตัวเดียว...
"เชี่ย!!!"
ทว่าวินาทีถัดมา ผู้เล่นกิลด์ดาราถึงกับช็อกตาตั้ง
"โฮกๆๆ!" สัตว์อสูรตัวอื่นๆ จู่ๆ ก็หันกลับมาคำรามลั่น แล้วพุ่งเข้าชนกำแพงหินอย่างไม่คิดชีวิต!
หนึ่งตัว สิบตัว ร้อยตัว พันตัว!
"ตู้ม!" ต่อให้กำแพงหนาแค่ไหน ก็ทนแรงชนของสัตว์อสูรนับพันไม่ไหว!
รอยร้าวมากมายปรากฏขึ้น ในที่สุดกำแพงหินก็รับไม่ไหว พังครืนลงมา!
"โฮก!" ฝูงสัตว์อสูรที่โดนพายุหิมะและซากศพขวางไว้ พอเห็นกำแพงพังก็เหมือนเขื่อนแตก พากันทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
"อ๊ากกก ช่วยด้วย!"
"ม่ายยยย!"
"เร็ว เดินชมจันทร์... เชี่ย หินหล่นใส่หัว! อั่ก!"
ผู้เล่นกิลด์ดาราที่เคยคิดว่าอยู่บนที่ปลอดภัย พอกำแพงพัง มีแค่ครึ่งเดียวที่ไหวตัวทันใช้เดินชมจันทร์หนีออกมาได้แบบทุลักทุเล
อีกครึ่งหนึ่งตอบสนองช้าไป ร่วงลงไปข้างล่าง บ้างก็ซวยจัด ใช้เดินชมจันทร์เพิ่งจะเหยียบอากาศ ก็โดนหินหล่นทับร่วงลงไป
คนที่ตกลงไปโดนคลื่นสัตว์อสูรกลืนกินทันที ตายห่านอย่างไว!
ซิงเฉินใช้เดินชมจันทร์รอดมาได้หวุดหวิด ยังไม่ทันจะได้สั่งจัดทัพใหม่
"ฟ่อออ!" บนท้องฟ้า สัตว์อสูรบินได้นับพันตัวโฉบลงมาในพริบตา!
มีทั้งนกยักษ์ระดับขอบเขตก่อเกิดเขตแดนปีกกว้างเกือบร้อยเมตร งูสองหัวพ่นพิษ และสัตว์อสูรบินได้รูปร่างประหลาดอีกเพียบ
"เชี่ย!"
"ช่วยด้วยยย!"
"สวนมันดิ!"
กิลด์ดาราที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศด้วยเดินชมจันทร์แบบทุลักทุเล เจอฝูงบินนับพันรุมทึ้ง โดนเก็บเรียบยกฝูงในพริบตา ซิงเฉินพยายามใช้เดินชมจันทร์หนีสุดชีวิต
แต่อนิจจา ความเร็วของเดินชมจันทร์กลางอากาศ จะไปสู้สัตว์อสูรเจ้าเวหาได้ยังไง?
"ช่วยตูด้วย! อ๊ากกก!" ท่ามกลางสายตาเพื่อนฝูง ซิงเฉินโดนสัตว์อสูรบินได้นับสิบตัวรุมทึ้ง!
ตายอนาถโคตรๆ
"เชี่ย พี่ซิงเฉินม่องเท่งแล้ว?"
"กิลด์ดาราโดนกวาดล้างยกกิลด์!"
"แม่งเอ๊ย มอนระลอกนี้โหดสัส!"
ผู้เล่นในจุดอื่นต่างสูดปากด้วยความสยอง
กิลด์ดาราช่วงนี้กร่างชิบหาย ไล่ตบเขาไปทั่ว
ไม่นึกว่าเพิ่งเริ่มเปิดศึก ก็โดนกวาดล้างยกกิลด์ซะแล้ว
ผู้เล่นที่เหลือไม่พูดพร่ำทำเพลง
"แปะๆๆ!" เสียงปรบมือดังสนั่น
"สมน้ำหน้าพวกกิลด์ดารา เป็นไงล่ะ ม่องเท่งกันหมดเลย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" ผู้เล่นกลุ่มอื่นหัวเราะชอบใจ อดไม่ได้ที่จะสมน้ำหน้า
"กิลด์ดารากลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว ต่อไปดูลัทธิห้าบอลเพลิงของพวกเราโชว์เทพ!" ลัทธิห้าบอลเพลิงก้าวออกมา
"ซูเปอร์ไฟบอล รวม!" ผู้เล่นห้าคนร่ายบอลเพลิงพร้อมกัน แล้วจับมารวมร่างกันกลายเป็นบอลเพลิงยักษ์!
เส้นผ่านศูนย์กลางเกินสามเมตร!
"ฆ่า!" สิ้นเสียงตะโกนของผู้เล่นทั้งห้า บอลเพลิงยักษ์พุ่งออกไป กระแทกสัตว์อสูรบินได้ตัวหนึ่งแล้วระเบิดตู้ม!
สัตว์อสูรตัวนั้นเละเป็นจุณ สัตว์อสูรบินได้รอบๆ อีกหลายตัวก็ตายอนาถคาที่!
"ลูกที่สอง มา!" ลัทธิห้าบอลเพลิงประสานงานกันอย่างช่ำชอง บอลเพลิงลูกที่สองก่อตัวขึ้นอย่างไว พุ่งออกไปอีก!
"เหอะ พวกห้าบอลเพลิงกระจอก ให้พวกมันดูความเทพของจอมเวทน้ำแข็งอย่างพวกเราดีกว่า!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 แสดงความไม่ยอมแพ้ สะบัดมือวูบ
ผู้เล่นสายน้ำแข็งสี่คนก้าวออกมา ร่ายเวทผสานพลัง
"ตู้มๆๆ!" ศรน้ำแข็งยักษ์ยาวสิบเมตรหมุนควงสว่านขึ้นมา!
เริ่มจากเคลือบฮาคิเกราะ แล้วตามด้วยพันปักษาคลุมหัวศร
"ฆ่า!" ศรน้ำแข็งยักษ์พุ่งแหวกอากาศ ทะลวงร่างสัตว์อสูรบินได้ไปสิบกว่าตัว ไม่อาจต้านทานได้!
"พี่น้อง คาถาไม้ของพวกเราจะยอมแพ้ไม่ได้นะเว้ย!"
ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูตะโกนลั่น
"ขึ้น!" ห้าคนร่วมมือกันใช้วิชาคาถาไม้
"ตู้ม!!!" ทันใดนั้น เทพวายุไม้สูงสิบเมตร (มีแค่ครึ่งตัวบน) ก็โผล่ขึ้นมา!
เทพวายุไม้นี้เห็นชัดว่าเน้นแค่ท่อนบน เคลื่อนที่ไม่ได้เลย
"หอกไม้ มา!" สิ้นเสียงคำสั่งของตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจู เทพวายุไม้ขยับมือขวา เถาวัลย์นับไม่ถ้วนงอกเงยพันกันกลายเป็นหอกไม้ยาวสิบกว่าเมตรในพริบตา
"ยิง!!!" ตาแก่ฮาชิรามะแห่งเซ็นจูบังคับเทพวายุไม้ง้างแขนขวา รวบรวมพลังมหาศาลแล้วขว้างออกไปสุดแรง!
"ตู้ม!!!" หอกไม้พุ่งทะยาน เสียบทะลุสัตว์อสูรบินได้ไปสิบกว่าตัวในพริบตา!
บอลเพลิง ศรน้ำแข็ง หอกไม้ สลับกันฆ่าสัตว์อสูรกลางเวหาอย่างต่อเนื่อง ช่วยสกัดกั้นการบุกทางอากาศได้พอสมควร!
ในขณะที่ผู้เล่นคิดว่า สามค่ายกลป้อมปืนน่าจะเอาอยู่... ความฉิบหายระลอกใหม่ก็เกิดขึ้น!