บทที่ 640 จะช่วยหรือไม่ช่วยดี?

หลินเฉียงมีผู้หญิงข้างกายมากมาย ไม่ว่าจะเป็นหยางมี่ที่เซ็กซี่เย้ายวน, เกาหยวนหยวนที่โตเป็นสาวสะพรั่งและร้อนแรง, หลิวอี้เฟยที่เปี่ยมเสน่ห์ หรือหลิวเสี่ยวลี่ที่สวยสะกดตา... แต่พูดกันตามตรง ในบรรดาผู้หญิงทั้งหมดของเขา ไม่มีใครมีออร่าเหมือน หลี่ชิงอี เลย!

เธอมีเสน่ห์ที่ดุร้ายและน่าค้นหาซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ทว่าในวินาทีนี้ หลินเฉียงไม่ได้ถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์นั้น เขากำลังชั่งใจว่าจะช่วยเธอดีหรือไม่

เดิมทีเขาตั้งใจจะยื่นมือเข้าช่วยอยู่แล้ว แต่ประโยคที่ว่า "เป็นคุณนั่นเอง" ของหลี่ชิงอีทำให้เขาลังเล

หลี่ชิงอีไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา ในฐานะผู้อำนวยการหน่วยสืบสวนเหนือธรรมชาติ เธอมีเบื้องหลังที่ทรงพลัง หากเธอจำตัวตนที่แท้จริงของเขาได้ และเขาช่วยเธอไว้ เขาอาจเสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงความลับเรื่องพลังพิเศษ! แต่ถ้าเขาปล่อยเธอไว้ตามยถากรรม เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีก

"เฮ้อ อย่ามาโทษว่าผมใจร้ายเลยนะ โทษดวงกุดของตัวเองเถอะ" หลินเฉียงนิ่งคิดครู่เดียวก่อนจะตัดสินใจทำเป็นไม่เห็น

แต่ในขณะที่เขากำลังจะทิ้งหลี่ชิงอีไว้ข้างทาง เหล่าสาวๆ รอบตัวเขาก็เริ่มประสานเสียงกัน

หยางมี่: "ทำไมเธอถึงสลบไปล่ะ?"

เกาหยวนหยวน: "ที่รัก รีบช่วยเธอเร็วเข้า!"

หลิวอี้เฟย: "เธอยังไม่ตายใช่ไหม?"

หลินเฉียงแสร้งเข้าไปตรวจอาการและพบอย่างรวดเร็วว่าเธอถูกยิงที่หน้าอกซ้าย กระสุนอยู่ใกล้หัวใจมาก ด้วยวิชาแพทย์ของเขา เขามองออกทันทีว่าเธออยู่ในขั้นวิกฤต ต่อให้ส่งโรงพยาบาลตอนนี้ โอกาสรอดก็มีไม่ถึง 1%!

แน่นอนว่าถ้าเขาเป็นคนรักษา ผลลัพธ์ย่อมต่างออกไป เพราะเขาได้หลอมรวม 'คัมภีร์เทพโอสถแห่งหุบเขาผีเสื้อ' จนบรรลุขั้นเทพเจ้าแล้ว บาดเจ็บแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลย

"เธอถูกยิงที่หัวใจ โอกาสรอดแทบไม่มีแล้วล่ะ" หลินเฉียงกล่าว

สาวๆ มองหน้ากันด้วยความเศร้า

"ที่รัก คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม?" จู่ๆ หลิวเสี่ยวลี่ก็มองหลินเฉียงด้วยสายตาแปลกๆ

"ไม่รู้จักครับ" หลินเฉียงปฏิเสธเสียงแข็ง

"ไม่รู้จัก? แล้วทำไมเธอถึงพูดว่า 'เป็นคุณนั่นเอง' ล่ะ? เธอรู้จักคุณชัดๆ!" หลิวเสี่ยวลี่สงสัยหนักมาก

"เธออาจจะจำคนผิดก็ได้" หลินเฉียงตอบเลี่ยงๆ

สาวๆ รู้สึกได้ลางๆ ว่าคำตอบของหลินเฉียงนั้นฟังไม่ขึ้น แต่เมื่อคิดดูอีกที ถ้าหลินเฉียงรู้จักเธอจริงๆ เขาคงไม่ยืนดูอยู่เฉยๆ ปล่อยให้เธอถูกรุมล้อมแบบนั้น

"ที่รัก คุณต้องมีวิธีช่วยเธอแน่ๆ ใช่ไหม?" หยางมี่เอ่ยอย่างสงสาร

"ปล่อยไปเถอะครับ เราไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ดีหรือร้าย แถมยังไปพัวพันกับพวกโจรพวกนั้นอีก ช่วยมาจะหาเรื่องใส่ตัวเปล่าๆ" หลินเฉียงยังคงไม่อยากวุ่นวาย

"เรื่องวุ่นวาย? คุณเนี่ยนะกลัวเรื่องวุ่นวาย?" หยางมี่กรอกตาใส่เขา "ดูจากหน้าตาเธอก็คนจีนชัดๆ มาต่างบ้านต่างเมือง เจอคนบ้านเดียวกันเดือดร้อนจะไม่ช่วยหน่อยเหรอ?"

หลิวอี้เฟยเสริม "สัญชาตญาณหนูบอกว่าเธอเป็นคนดี!"

เกาหยวนหยวนจ้องหลินเฉียงอย่างจับผิด "สัญชาตญาณฉันบอกว่าคุณรู้จักยัยนี่แน่นอน ไอ้ตัวแสบ! ที่รัก... หรือว่าคุณเคย 'แอบแซ่บ' กับเธอ? แล้วตอนนี้กลัวพวกเราจับได้ เลยไม่อยากช่วยกะจะให้เธอตายๆ ไปเรื่องจะได้จบใช่ไหมล่ะ?"

คำพูดนี้ทำเอาสาวๆ ทั้งสี่จ้องหลินเฉียงเขม็ง หลิวอี้เฟยถึงกับสบถ "คนเลว!"

พวกเธอเห็นชัดว่าหลินเฉียงไม่อยากช่วย ซึ่งมันผิดวิสัยเขามาก! ตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น แก๊งยากูซ่าที่ทรงอิทธิพลยังถูกเขาถล่มจนราบคาบ คนระดับเขาไม่มีทางกลัวเรื่องวุ่นวายแน่นอน

"พี่หยวนหยวนครับ พี่ไม่ไปเป็นคนเขียนบทนี่ถือเป็นความสูญเสียของวงการจริงๆ นะ" หลินเฉียงพูดไม่ออก

"ที่รัก มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างคุณกับเธอ บอกพวกเราได้ไหมคะ?" หยางมี่ถามด้วยความอยากรู้

หลินเฉียงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เขาไปถล่มกว่อกั้นที่พูเป่ยให้ฟังอย่างคร่าวๆ เพราะตอนนี้พวกเธอก็พอจะรู้เบื้องหลังเขาอยู่บ้างแล้ว

"หลี่ชิงอี? หน่วยสืบสวนเหนือธรรมชาติ? แผนกอะไรน่ะ ไม่เคยได้ยินเลย!" หยางมี่อุทาน

"หน่วย 749 ในชีวิตจริงเหรอ?" เกาหยวนหยวนเชื่อมโยงกับหนังทันที

สำหรับทุกคนที่นั่น หนังเรื่อง 749 ของผู้กำกับลู่ฉวนที่เคยเป็นคู่ปรับกับหลินเฉียงนั้นเป็นที่รู้จักดี แม้ว่ามันจะถูกสับเละว่าหนังห่วยจนขึ้นหิ้งคู่กับหนังไซไฟของลู่หานก็ตาม โดยในหนังจะเล่าถึงหน่วยลึกลับที่วิจัยปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติและมนุษย์พลังพิเศษ

พอนึกถึงตรงนี้ ทุกคนก็มองมาที่หลินเฉียงเป็นตาเดียว เพราะสำหรับพวกเธอ หลินเฉียงนี่แหละคือมนุษย์พลังพิเศษที่เหนือกว่าในหนังเสียอีก!

"อย่าคิดมากเลยครับ นั่นมันแค่หนัง" หลินเฉียงเดาความคิดพวกเธอออก "ในความจริงไม่มีสัตว์ประหลาดหรอก ส่วนคนมีพลังพิเศษ... นอกจากผมแล้ว ผมก็ยังไม่เคยเจอใครอีกเลย"

หยางมี่มองหลี่ชิงอีแล้วพูดอย่างใช้ความคิด "เอาล่ะ เลิกคุยเรื่องนี้ก่อน ในเมื่อเธอเป็นคนจีนและเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน คุณจะทิ้งเธอไปเฉยๆ ไม่ได้"

"แต่การช่วยเธอก็อันตรายจริงๆ นั่นแหละ ความลับของคุณอาจจะหลุด..."

เกาหยวนหยวนถามอย่างสงสัย "คุณบอกว่าตอนนั้นปลอมตัวอย่างดีนี่นา เธอไม่น่าจะจำคุณได้นะ! หรือว่าเธอจะจำคนผิดจริงๆ?"

"เดี๋ยวนะ... หรือจริงๆ แล้วเธอไม่ได้จำคนผิด แต่เธอไม่ได้จำ 'หลงเอ๋อร์' ที่พูเป่ยได้ แต่จำ 'หลินเฉียง' ที่เป็นดาราได้ล่ะ?" หลิวเสี่ยวลี่โพล่งขึ้นมา

ทุกคนถึงกับบางอ้อ! ใช่สิ ทำไมคิดไม่ถึง! หลินเฉียงเป็นดาราดังระดับประเทศ ต่อให้หลี่ชิงอีจะมีสถานะพิเศษ แต่เธอก็ต้องเคยเห็นหน้าเขาผ่านสื่อบ้างแหละ ถ้าจำหลินเฉียงได้ก็ไม่แปลก!

"จะคิดให้ปวดหัวทำไมล่ะคะ? หนูมีวิธีที่จะทำให้เธอไม่คาบความลับเราไปบอกใคร!" หลิวอี้เฟยยิ้มอย่างมั่นใจ

"วิธีไหนลูก?" หลิวเสี่ยวลี่ถาม

"ง่ายๆ ค่ะ ก็แค่ให้ที่รัก 'รับ' เธอเข้ามาเป็นพี่สาวอีกคนของพวกเราซะเลย ทีนี้เราก็เป็นพวกเดียวกันแล้ว ทุกอย่างก็จบ!" หลิวอี้เฟยยิ้มหวานยันจบประโยค