บทที่ 620 ตัวละครใหม่: อวี่ฮั่วเถียน เจ้าสำนักประจิม!

ฉีเคอะมองหลินเฉียงด้วยความประหลาดใจและถามว่า "นายรู้ได้ยังไง?"

แม้ว่าเขาจะซุ่มศึกษาบทภาพยนตร์เรื่องนี้มานานกว่าสองปี แต่ก็มีเพียงคนใกล้ชิดเท่านั้นที่รู้ และเขายังไม่เคยเอ่ยปากบอกหลินเฉียงเลยสักครั้ง!

"ผมได้ยินมาจากเพื่อนน่ะครับ" หลินเฉียงตอบไปส่งๆ

ฉีเคอะพยักหน้าทำนองว่า "เข้าใจแล้ว" เขาสันนิษฐานว่าปากเปราะๆ ของคนรอบตัวคงทำข่าวรั่ว แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะประเด็นสำคัญไม่ใช่หลินเฉียงรู้ได้อย่างไร แต่คือจะทำอย่างไรให้เขาตกลงเล่นหนังเรื่องนี้ต่างหาก!

"เสี่ยวหลิน หนังเรื่องนี้ฉันกะจะทำอะไรที่มันน่าตื่นเต้นสุดๆ ฉันจะทำหนังกำลังภายในระบบ 3D!" ฉีเคอะเอ่ยอย่างตื่นเต้น

ในจีนยุคนี้ แม้จะมีหนังบางเรื่องเคลมว่าเป็น 3D แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นของปลอมที่ทำมาหลอกกินเงินผู้ชม แถมในความคิดของคนทั่วไป หนัง 3D มักจะเป็นแนวไซไฟ การนำระบบนี้มาใช้กับแนวกำลังภายในจึงเป็นการขยับตัวที่บ้าบิ่นมาก! และที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครทำสำเร็จมาก่อน

ฉีเคอะมองหลินเฉียงเพื่อรอดูอาการตกใจ แต่เขากลับต้องผิดหวัง เมื่อหลินเฉียงเพียงแค่ตอบว่า "อ้อ" ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยสนิท

ฉีเคอะใจเสีย... เขาเพิ่งคิดเรื่อง 3D ได้ไม่กี่วันก่อน และเพิ่งคุยกับหลี่เหลียนเจี๋ยเท่านั้น หมายความว่าต่อให้หลินเฉียงจะรู้ชื่อหนังมาก่อน แต่เขาก็ไม่มีทางรู้เรื่องระบบ 3D แน่ๆ การที่อีกฝ่ายมีปฏิกิริยาเฉยเมยขนาดนี้ มีความเป็นไปได้เดียวคือ—หลินเฉียงไม่ได้สนใจ พยัคฆ์ตะเข็บพันธุ์โหด เลยสักนิด!

"เสี่ยวหลิน หนังกำลังภายใน 3D คือฟิลด์ใหม่ที่ท้าทายมากนะ! คนแรกที่กล้าลองอาจจะเจ็บตัว แต่ก็อาจจะได้จารึกชื่อในประวัติศาสตร์!"

"ฉันขัดเกลาบทเรื่องนี้มาสองปีเต็ม แถมคราวนี้ยังเชิญเหลียนเจี๋ยมาด้วย... เอ้อ มีบางอย่างที่ฉันไม่รู้ว่าควรพูดไหม แต่ต่อให้นายไม่ชอบฉันก็ต้องพูด! นายอาจจะดังมากในจีนและเอเชียตอนนี้ แต่พูดกันตามตรง หนังของนายยังเจาะตลาดตะวันตกไม่ได้! เวลาคนฝั่งโน้นนึกถึงซูเปอร์สตาร์จีน ชื่อแรกๆ คือ บรูซ ลี, เฉินหลง และหลี่เหลียนเจี๋ย!"

"ส่วนนาย? ชื่อเสียงนายที่นั่นจำกัดอยู่แค่ในกลุ่มคนจีนไม่กี่กลุ่ม! นายน่ะยังหนุ่มและมีความทะเยอทะยาน การที่เหลียนเจี๋ยมาเล่นเรื่องนี้หมายความว่ามันจะก้าวข้ามเอเชียไปสู่ระดับสากล และนี่คือโอกาสทองที่นายจะบุกฮอลลีวูด!"

ฉีเคอะร่ายยาววาดฝันอย่างกระตือรือร้น

หลินเฉียงทั้งขำทั้งเอ็นดู เขาเค้าใจว่าฉีเคอะคงเข้าใจผิด ที่เขานิ่งไปเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้เป็นหนัง 3D จึงไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น อีกอย่าง... เขากำลังนึกถึงทักษะ 'ความงามพิฆาตฝ่ายหยิน' ที่เพิ่งได้มา ซึ่งมันช่างเข้ากับตัวละครหนึ่งในเรื่องนี้เหลือเกิน!

ตัวละครนั้นคือ อวี่ฮั่วเถียน หรือที่ชาวเน็ตในชาติก่อนขนานนามว่า "บุปผาแห่งสำนักประจิม"!

ในเรื่องนี้ อวี่ฮั่วเถียนคือตัวร้ายหลัก เป็นคนสนิทของสนมว่านหัวหน้าขันทีผู้กุมอำนาจสูงสุดของสำนักประจิมในสมัยราชวงศ์หมิง หรือพูดง่ายๆ ก็คือ... มหาขันทีผู้ทรงอิทธิพล!

เขามีวรยุทธ์สูงส่ง เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว และอำมหิตผิดมนุษย์ บุคลิกของเขานั้นตรงกับคำจำกัดความของ "ความงามพิฆาตฝ่ายหยิน" อย่างไร้ที่ติ ยิ่งไปกว่านั้น บทนี้ยังมีความท้าทายตรงที่ต้องเล่นเป็น 'ฟงหลี่เถา' นักเลงกระจอกที่มีหน้าตาเหมือนอวี่ฮั่วเถียนเป๊ะแต่หัวอ่อนและกะล่อน... การเล่นสองตัวละครที่มีบุคลิกต่างกันสุดขั้วในร่างเดียวนี่แหละคือของโปรดของเขา!

"ผู้กำกับฉีครับ ไม่ต้องใช้จิตวิทยาการพูดมาหลอกล่อผมหรอก" หลินเฉียงตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเล่นบทอวี่ฮั่วเถียน เพราะถ้าเทียบความซับซ้อนและความงามที่แฝงความร้ายกาจ อวี่ฮั่วเถียนนั้นโดดเด่นกว่าหลินผิงจือเสียอีก!

แถมเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์และมีหลี่เหลียนเจี๋ยร่วมแสดง แรงกระเพื่อมย่อมกว้างกว่าละครโทรทัศน์ และเขาสามารถใช้เรื่องนี้เป็นบันไดขั้นแรกในการสร้างชื่อเสียงในฝั่งตะวันตก เพื่อเตรียมบุกฮอลลีวูดในอนาคตจริงๆ

"เสี่ยวหลิน... หมายความว่ายังไง?" ฉีเคอะถามอย่างมีความหวัง

"ผมขออ่านบทแบบละเอียดก่อนครับ" หลินเฉียงไม่ได้ตอบตกลงทันที

ฉีเคอะรีบยื่นบทให้ด้วยความดีใจ หลินเฉียงพลิกอ่านอยู่ครู่หนึ่งจนมั่นใจว่าพล็อตเรื่องแทบจะเหมือนเดิมทุกอย่าง "ผู้กำกับฉีครับ คุณวางแผนจะให้ผมรับบทไหน?"