บทที่ 869 ผม เจียงเสี่ยวผี

"สถานีโทรทัศน์! สถานีโทรทัศน์! ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การรับชมศึกเวิลด์คัพนักรบดาราปี 2019 การแข่งขันประเภททีมรอบแรกคู่ที่สอง!

ที่นี่คือสนามอัลลิอันซ์อารีนา เมืองมู่เฮย ประเทศเยอรมนี! ผมพิธีกรอวี๋เฟยปี่ครับ!" ชายหนุ่มหน้าตาออกไปทางลูกครึ่งเอ่ยขึ้น

ข้างกายเขามีน้ำเสียงนุ่มนวลของหญิงสาวดังขึ้น "ดิฉันพิธีกรจิ่งซินเยว่ค่ะ"

ไม่ว่ารูปลักษณ์ของอวี๋เฟยปี่จะดูเป็นลูกครึ่งหรือไม่ แต่ภาษาจีนที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมานั้นชัดถ้อยชัดคำอย่างแท้จริง "พวกเราจะเห็นได้ว่า สนามแข่งขันที่สามารถรองรับผู้ชมได้ถึงเจ็ดหมื่นห้าพันคนแห่งนี้ไร้ซึ่งที่นั่งว่าง ธงดาวแดงโบกสะบัดปลิวไสวอยู่เหนืออัฒจันทร์ของสนามอัลลิอันซ์อารีนา เผยให้เห็นถึงความหลงใหลและกระตือรือร้นของชาวฮวาเซี่ยของพวกเรา!"

น้ำเสียงของจิ่งซินเยว่ราวกับสามารถหยาดชโลมจิตใจให้ชุ่มชื่น เข้าคู่กับอวี๋เฟยปี่ได้อย่างไร้ที่ติ "หลังจากผ่านการแข่งขันคู่แรกไป ในที่สุดพวกเราก็รอจนเหล่านักกีฬาฮวาเซี่ยปรากฏตัวเสียที"

"ฮ่าฮ่า" สไตล์ของอวี๋เฟยปี่เห็นได้ชัดว่า 'ดุดัน' กว่าเล็กน้อย เขาเอ่ยว่า "ในที่สุดพวกเราก็รอจนผู้สนับสนุนในตำนาน ผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีมาถึง! ซินเยว่ คุณเองก็ตั้งตารอคอยการแข่งขันของเขาอยู่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ?"

"แน่นอนสิคะ ฉันเองก็เป็นหนึ่งในแฟนคลับฮีลพิษเหมือนกันนะ" จิ่งซินเยว่ทัดปอยผมยาวที่ข้างหู รอยยิ้มงดงามสง่า เอ่ยขึ้นว่า "ศึกเวิลด์คัพนักรบดาราครั้งก่อน พวกเราสองคนก็เป็นผู้บรรยาย แต่กลับรอไม่เจอผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีสักที"

"ใช่ครับๆ" ดูเหมือนว่าอวี๋เฟยปี่จะตื่นเต้นจริงๆ เขากำหมัดแน่น "ด้วยเหตุผลเรื่องเวลา ผมเลยได้แต่ดูการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ครั้งนี้ ในที่สุดผมก็สามารถบรรยายสดการแข่งขันของฮีลพิษน้อยได้แล้ว!"

จิ่งซินเยว่ยกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ คำพูดแฝงความนัย "งั้นคุณก็อย่าตื่นเต้นจนเกินไปล่ะ ต้องตั้งใจมอบการบรรยายสดที่ยอดเยี่ยมให้แก่ผู้ชมทั่วโลกด้วยนะคะ"

"อืม ใช่... เป็นแบบนั้นครับ" คำพูดของอวี๋เฟยปี่เห็นได้ชัดว่าติดขัดเล็กน้อย

เขาย่อมฟังความหมายของเพื่อนร่วมงานออก ในการแข่งขันเวิลด์คัพนักรบดาราครั้งก่อน จุดจบของเหล่าพิธีกรที่บรรยายสดการแข่งขันของราชาฮีลพิษนั้นเป็นเช่นไร ทุกคนต่างรู้ดีอยู่แก่ใจ

จิ่งซินเยว่ทำได้เพียงเตือนพอเป็นพิธี ท้ายที่สุดนี่ก็คือการถ่ายทอดสด จะพูดอะไรตรงไปตรงมาก็คงไม่ได้

อันที่จริง จิ่งซินเยว่เป็นห่วงอวี๋เฟยปี่มากจริงๆ

เพราะด้วยน้ำเสียงอันเร้าใจของอวี๋เฟยปี่ ความสามารถส่วนตัวในการกระตุ้นบรรยากาศได้อย่างยอดเยี่ยม ตลอดจนจิตวิญญาณจูนิเบียวในตัวเขาที่ยังไม่จางหายและยังคงลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง ทำให้การบรรยายของอวี๋เฟยปี่ได้รับความนิยมจากมวลชนเป็นอย่างมาก

แต่ทว่าวันนี้กลับต้องมาเจอกับเจียงเสี่ยว...

ตามสไตล์การบรรยายที่อวี๋เฟยปี่ยึดถือมาตลอด หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาย่อมต้องมีวลีเด็ดหลุดออกมามากมาย หน้าที่การงานต้องก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นแน่

แต่ก็กลัวว่าอวี๋เฟยปี่จะตื่นเต้นจนเกินไป จนจิตวิญญาณจูนิเบียวระเบิดออกมา แล้วพูดอะไรที่ไม่เข้าท่า จิ่งซินเยว่กังวลเป็นอย่างมากว่าเพื่อนร่วมงานของตนคนนี้จะถูกปลดออกกลางคัน

สไตล์ของทั้งสองคนค่อนข้างส่งเสริมซึ่งกันและกัน ทำงานร่วมกันได้ดีมาก หากต้องเปลี่ยนคู่หู ก็ต้องมานั่งปรับตัวเข้าหากันใหม่อีก

เทพผีผู้น่าสะพรึงกลัวคนนี้ โคตรเจ๋งจริงๆ!

บนสนามข่มคู่ต่อสู้! นอกสนามข่มสตรีมเมอร์! นอกรอบยังข่มนักข่าวอีก!

ไม่เห็นหรือไงว่า ช่วงที่ถ่ายทอดสดเวิลด์คัพนักรบดารา พิธีกรกับนักข่าวประจำทีมถูกเปลี่ยนหน้าไปตั้งกี่คนแล้ว

จู่ๆ อวี๋เฟยปี่ก็ตะโกนเสียงดังลั่น "มาแล้ว! ทีมตัวเต็งอันดับหนึ่งแห่งฮวาเซี่ยของพวกเรา! หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นทีมตัวเต็งอันดับหนึ่งของศึกเวิลด์คัพครั้งนี้ ปรากฏตัวแล้วครับ!

เมื่อสองปีก่อน ตอนที่ผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีให้สัมภาษณ์ เขาเคยพูดไว้ว่า หากไม่มีอะไรผิดพลาด ในศึกเวิลด์คัพครั้งต่อไป พวกคุณจะได้พบกับสองดาบแห่งฮวาเซี่ย!

คำกล่าวของผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีนั้นถูกต้อง เด็กสาวที่เคยปรากฏตัวอยู่หน้ากล้องเมื่อสองปีก่อน ในปีนี้เธอก็ก้าวขึ้นสู่เวทีอันยิ่งใหญ่ของเวิลด์คัพจริงๆ! เทพเหยียนในตำนาน พร้อมด้วยดาบใหญ่ของเธอ ในที่สุดก็ควบม้ามาถึงแล้ว!"

น้ำเสียงของอวี๋เฟยปี่ช่างเปี่ยมล้นไปด้วยพลังดึงดูด แค่เพียงการปรากฏตัว ก็ทำให้อารมณ์ของผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์และหน้าจอคอมพิวเตอร์พุ่งพล่านขึ้นมาได้

จิ่งซินเยว่เอ่ยขึ้น "อาจจะไม่ใช่แค่ของครั้งนี้ก็ได้นะคะ?"

"มีเหตุผล!" อวี๋เฟยปี่กล่าวด้วยความตื่นเต้น "ต่อให้มองข้ามไปถึงประวัติศาสตร์ทั้งหมดของเวิลด์คัพ!

หากพวกเรานำทีมที่เคยเข้าร่วมเวิลด์คัพทั้งหมดมาจัดอันดับ ทีมฮวาเซี่ยทีมนี้ของพวกเรา ก็มีคุณสมบัติคู่ควรที่จะอยู่ในตำแหน่งทีมตัวเต็งอันดับหนึ่ง!"

จิ่งซินเยว่ "แม้ว่าทุกท่านจะทราบประวัติของทั้งสี่คนนี้เป็นอย่างดีแล้ว แต่ก็ขออนุญาตให้พวกเราได้แนะนำสักหน่อยนะคะ

กู้สืออัน นักรบโล่·นักรบพลัง จากมหาวิทยาลัยนักรบดาราเมืองหลวง เข้าร่วมกองทัพศิษย์ผู้บุกเบิกตั้งแต่ปีหนึ่ง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งโค้ชของกองทัพศิษย์ผู้บุกเบิกค่ะ"

นับตั้งแต่กองทัพศิษย์ผู้บุกเบิกได้สร้างระบบการเพาะบ่มขึ้นในมหาวิทยาลัยนักรบดาราเมืองหลวง รวมถึงมหาวิทยาลัยนักรบดาราในเมืองอื่นๆ ข้อมูลเหล่านี้ก็เข้ามาอยู่ในสายตาของผู้คน ข้อมูลที่เปิดเผยอยู่ตรงหน้าเหล่านี้ ทุกคนต่างรู้ดี

อวี๋เฟยปี่รับช่วงต่อ "เซี่ยเหยียน นักรบว่องไว·นักรบต่อสู้ จากมหาวิทยาลัยนักรบดาราเมืองหลวง เป็นหนึ่งในสมาชิกกองทัพศิษย์ผู้บุกเบิกเช่นกัน ปัจจุบันเป็นทหารผู้บุกเบิกอย่างเป็นทางการแล้วครับ"

จิ่งซินเยว่กล่าวต่อ "หานเจียงเสว่! เธอได้รับผลงานอันยอดเยี่ยมในศึกเวิลด์คัพครั้งที่แล้ว ในฐานะผู้บัญชาการทีม ท้ายที่สุดก็สามารถนำพาทีมคว้าอันดับที่หกในการแข่งขันทีมศึกเวิลด์คัพได้!

และแน่นอนว่า ผู้เข้าแข่งขันหานเจียงเสว่ก็คือผู้บัญชาการของทีมนี้เช่นกัน!

ประวัติของเธอ ฉันคิดว่าทุกคนคงรู้ดีกว่าพวกเราเสียอีก เธอคือผู้เข้าแข่งขันระดับดาวสมุทรดาราเพียงคนเดียวในครั้งนี้ และยังเป็นผู้เข้าแข่งขันระดับขอบเขตดาวสมุทรดาราเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ของเวิลด์คัพอีกด้วยค่ะ"

อวี๋เฟยปี่ "เจียงเสี่ยวผี นักรบดาราสายรักษา รัศมีรอบตัวเขาคงไม่ต้องให้ผมบรรยายอะไรให้มากความแล้วใช่ไหมครับ!? ผมจะขอบอกเพียงสถานะเดียวของเขาเท่านั้น ผู้สนับสนุนการรักษา! ปี 2017! เวิลด์คัพ! การแข่งขันเดี่ยว! แชมป์!!!"

ไม่รอให้คู่หูได้เอ่ยปาก อวี๋เฟยปี่ก็กล่าวต่อ "นี่คือทีมแบบไหนกัน? เหล่าผู้มีพรสวรรค์ที่แท้จริงเหล่านี้ จะนำพาการต่อสู้แบบใดมาสู่พวกเรา? คุณผู้ชมครับ พวกคุณพร้อมกันหรือยัง!?"

จิ่งซินเยว่พูดแทรกขึ้นมากะทันหัน "ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายได้เข้าสู่ช่วงการพูดคุยก่อนการแข่งขันแล้วค่ะ มาดูกันสิคะว่าพวกเราจะได้ยินอะไรบ้าง?"

อวี๋เฟยปี่รีบเงียบเสียงลง บนหน้าจอตรงหน้าก็ปรากฏภาพที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ไมโครโฟนก็รับเสียงเข้ามาได้ แต่ว่า...

อวี๋เฟยปี่มีสีหน้ากระอักกระอ่วน เอ่ยว่า "เอ่อ... เห็นได้ชัดว่า ผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีกำลังใช้ภาษารัสเซียสื่อสารกับผู้เข้าแข่งขันฝั่งตรงข้ามครับ"

จิ่งซินเยว่หันไปมองอวี๋เฟยปี่ ฟังภาษาต่างประเทศไม่ออกงั้นเหรอ? เสียของกับใบหน้าลูกครึ่งของคุณจริงๆ

อวี๋เฟยปี่เองก็อึดอัดใจเหมือนกัน คุณย่าของผมเป็นคนอเมริกา ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับภาษารัสเซียสักนิด...

จิ่งซินเยว่เอ่ยขึ้นกะทันหัน "ฉันเหมือนจะได้ยินผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผีพูดคำว่า 'อูร่า' ด้วยนะคะ?"

ในหน้าจอ เจียงเสี่ยวยืนอยู่ที่จุดเตะลูกโทษ ดูเหมือนจะคุยกันอย่างสนุกสนาน เขาชูใบมีดยักษ์ในมือขึ้นสูง ตะโกนเสียงก้อง "อูร่า!"

จากนั้น ในครึ่งสนามฝั่งตรงข้ามของผืนหญ้า กลุ่มสี่คนแห่งกองทัพเหล็กกล้าสหพันธรัฐรัสเซีย ต่างก็ชูกำปั้นขึ้นสูง ตะโกนลั่น "อูร่า!!!"

ชั่วขณะนั้น ไม่เพียงแต่พิธีกรที่เงียบงัน บนอัฒจันทร์เองก็ตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงพื้นที่เล็กๆ บริเวณหนึ่ง ซึ่งเป็นกลุ่มเชียร์ของสหพันธรัฐรัสเซียที่โบกสะบัดธงสีขาวน้ำเงินแดง ส่งเสียงพร้อมเพรียงกันดังกึกก้องกัมปนาท "อูร่า!!!"

"เอ่อ..." อวี๋เฟยปี่ชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย "ดูเหมือนว่า บรรยากาศบนสนามจะกลมเกลียวกันดีนะครับ ก็ไม่แปลก ความสัมพันธ์ระหว่างฮวาเซี่ยกับสหพันธรัฐรัสเซียของพวกเราก็ยังถือว่าดีมากทีเดียว"

บนผืนหญ้า สหพันธรัฐรัสเซียจัดขบวนเป็นรูปตัว "T" ตำแหน่งยืนแบบ 2-1-1

ทางฝั่งฮวาเซี่ย กลับจัดค่ายกลงูยาวเรียงหนึ่งที่หาดูได้ยาก อืม... เป็นแนวตั้งน่ะ

เซี่ยเหยียนยืนอยู่ที่วงกลมกลางสนาม กู้สืออันขวางอยู่หน้าหานเจียงเสว่ ทั้งสองคนอยู่ตรงกลาง ส่วนเจียงเสี่ยวยืนอยู่รั้งท้ายตรงตำแหน่งจุดโทษ

ด้านหน้าเจียงเสี่ยว หานเจียงเสว่หันขวับมา ถามว่า "นายคุยอะไรกับพวกเขาน่ะ?"

เจียงเสี่ยวแสยะยิ้ม ตอบว่า "ไม่มีอะไรซับซ้อนหรอก ลุยก็จบแล้ว!"

หานเจียงเสว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยว่า "ทำตามแผน นายไปควบคุมวิก้า ดันเต้..."

"รู้แล้วๆ ผมจะไปคุมยัยตุ๊กตาแม่ลูกดกนั่น" เจียงเสี่ยวพึมพำงึมงำในลำคอ

หานเจียงเสว่ถลึงตาใส่เจียงเสี่ยว เอ่ยว่า "ร้องไห้สิ พวกเราจะเปิดชำระล้างคู่"

ขอบตาของเจียงเสี่ยวเริ่มแดงระเรื่อ ทำทีเหมือนถูกดุจนร้องไห้ ท่อนแขนปาดน้ำตาที่ขอบตา "ได้เลย เสี่ยวเจียงเสว่"

หานเจียงเสว่ "ตัดการเชื่อมต่อระหว่างลูกทีมฝ่ายตรงข้าม ลากพวกเขาเข้าสู่การประลองเดี่ยว..."

ในที่สุดเจียงเสี่ยวก็ร้องไห้ออกมา หยาดน้ำตาใสแจ๋วไหลรินจากดวงตา "ครับ เสี่ยวเจียงเสว่"

หานเจียงเสว่มองดูผีจอมละคร เธอหันกลับไป มองไปยังจุดกึ่งกลางสนาม เซี่ยเหยียนกำลังหันกลับมามองทั้งสองคน เธอเอ่ยขึ้น "เธอยังมัวเหม่ออะไรอยู่อีก?"

"อ้อ อ้อ" เซี่ยเหยียนเบ้ปาก ขอบตาก็แดงระเรื่อเช่นกัน หมู่เมฆดำทะมึนก่อตัวขึ้นเหนือสนามอัลลิอันซ์อารีนา

เสียงของเจียงเสี่ยวดังขึ้นกะทันหัน "เซี่ยเหยียน! จำสโลแกนของพวกเราไว้!"

เนื่องจากเป็นช่วงการพูดคุยก่อนการแข่งขัน ไมโครโฟนยังคงรับเสียง และส่งสัญญาณภาพและเสียงไปยังผู้ชม ดังนั้น...

บนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต คอมเมนต์ข้อความวิ่งหน้าจอก็ลอยขึ้นมาเป็นระลอก:

"สมกับเป็นเทพเสว่ของฉัน แค่พูดสองสามประโยค ก็ด่าจนร้องไห้กันหมดแล้ว"

"อัยหยา ดุจังเลย น้องเขยของฉันน่าสงสารจัง"

"ผีขี้แงกับเหยียนขี้แงออนไลน์แล้วจ้า! จุ๊บๆ! (´▽`ʃ♡ƪ)~"

"ได้โปรดเฆี่ยนตีฉันเถอะ กงจิ่น... อ๊ะ ผิดช่อง ได้โปรดเฆี่ยนตีฉันเถอะ เทพเสว่!"

"กู้สืออันยังรออะไรอยู่อีกล่ะ? ทำไมถึงทำตัวแปลกแยกแบบนี้? รีบมาร่วมปาร์ตี้แสนสนุกกับพวกเราสิ?"

คอมเมนต์วิ่งในการถ่ายทอดสดนั้นน่าสนใจเป็นพิเศษ เดิมทียังพอมีประโยคอยู่บ้าง แต่ต่อมา กลับกลายเป็นอีโมติคอนไปเสียหมด ซ้อนกันเป็นชั้นๆ ช่างดูรื่นเริงบันเทิงใจเหลือเกิน:

"o(╥﹏╥)o"

"o(╥﹏╥)o"

"o(╥﹏╥)o"

"ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายเตรียมพร้อมหรือยัง?" กรรมการมองซ้ายมองขวา ยืนยันตามลำดับ ทันใดนั้น ธงเล็กในมือเขาก็สะบัดลงอย่างแรง "ปรี๊ด! เริ่มการแข่งขันได้!"

อวี๋เฟยปี่ตบโต๊ะดังปัง ทำเอาจิ่งซินเยว่สะดุ้งโหยง "เริ่มการแข่งขันแล้วครับ! บนท้องฟ้ามีหิมะปนฝนตกลงมา ฝนนั่นอาจจะเป็นน้ำตาชำระล้างหรือน้ำตาบาดแผลของผู้เข้าแข่งขันเจียงเสี่ยวผี แต่ต้องเป็นอาณาเขตน้ำตาของผู้เข้าแข่งขันเซี่ยเหยียนแน่นอน ส่วนหิมะนี่ก็ควรจะเป็นหิมะชำระล้างของกองทัพเหล็กกล้า!"

บนผืนหญ้า เจียงเสี่ยวสาดความเงียบออกไป ร่างกายพลันวูบหายไปในพริบตา

แต่แทบจะในเวลาเดียวกัน ภายใต้การรับรู้ของอาณาเขตน้ำตา เจียงเสี่ยวก็พบว่าหานเจียงเสว่มีบางอย่างผิดปกติ

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น บนร่างของหานเจียงเสว่มีรอยประทับเพิ่มขึ้นมาหนึ่งรอย

รอยประทับกึ่งโปร่งใสอันเลือนรางนั้น เป็นรูปหัวหมีสีน้ำตาล อ้าปากกว้าง คล้ายกับกำลังคำราม

และรอยประทับนั้นก็ไม่ใช่สถานะด้านลบ มันไม่ถูกลบล้างด้วยทักษะดาราประเภทชำระล้างเลยแม้แต่น้อย ช่างตรงกับคำอธิบายข้อมูลทักษะดาราที่ทีมชาติให้ไว้เสียจริง: ทักษะดาราลายหมีนั้นยากที่จะถูกลบล้าง

ลบล้างไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เจียงเสี่ยวสามารถควบคุมผู้เข้าแข่งขันตุ๊กตาแม่ลูกดกได้อย่างอยู่หมัด

รอยประทับนั่นเห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนทิ้งไว้ ต่อให้ลายหมีจะสวมทับอยู่บนร่างของหานเจียงเสว่แล้ว แต่ตราบใดที่น้องหมีถูกควบคุมเอาไว้ ลายหมีนั่นก็ไม่สามารถถูกกระตุ้นการทำงานได้

ชั่วพริบตาเดียว มังกรโคลนตัวหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ดิน พุ่งเข้าใส่หานเจียงเสว่ที่กำลังถอยร่นอย่างรวดเร็ว

กู้สืออันคือลูกผู้ชายตัวจริง พึ่งพาได้แน่นอน เขาถือโล่ใหญ่ ขาทั้งสองข้างถูกงูดินพันธนาการไว้ แต่เขากลับไม่สนใจ โน้มตัวไปข้างหน้า แล้วพุ่งชนเข้าใส่มังกรโคลนโดยตรง

ครืนนน!

มังกรโคลนตัวยาวใหญ่ที่ราวกับจะพลิกฟ้าคว่ำสมุทรกระจายระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

และในครึ่งสนามของฝั่งศัตรู...

ความเงียบของเจียงเสี่ยวอาจถูกหิมะและสายลมของศัตรูชำระล้างไปแล้ว แต่ก่อนหน้านั้น ความเงียบของเขาย่อมถูกน้ำตาชำระล้างของตนเองลบล้างไปเสียก่อน

ความสามารถในการคว้าจังหวะของเจียงเสี่ยวนั้นเป็นที่ประจักษ์ชัดไร้ข้อกังขา หลังจากสาดความเงียบออกไป เขาก็วาร์ปเข้าไปในอาณาเขตแห่งความเงียบของตนเองโดยตรง และเคลื่อนย้ายไปอยู่ด้านหลังของน้องหมีในพริบตา

ยัยน้องตัวแสบ!

แกนี่มันช่างองอาจและล่ำสันจริงๆ นะเนี่ย!

พรสวรรค์ทางร่างกายแบบไหนกันเนี่ย? เธอเป็นสายสนับสนุนแท้ๆ ทำไมถึงตัวใหญ่ยังกับนักรบโล่ล่ะ?

มองดูแผ่นหลังที่ใหญ่โตราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ภายในใจเจียงเสี่ยวก็ลอบเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง: เธอคงไม่ได้เป็นอู่เหยาปลอมตัวมาหรอกนะ?

เห็นได้ชัดว่าน้องหมีชะงักไปครู่หนึ่งเพราะถูกขัดจังหวะด้วยความเงียบ และอาณาเขตแห่งความเงียบก็ถูกหิมะและสายลมชำระล้างไปในพริบตา ทว่าก็ในช่วงเวลาอันแสนสั้นนี้เอง ดาบของเจียงเสี่ยวก็ฟาดฟันลงมาจากด้านหลังแล้ว!

พร้อมกับเสียงร่ำไห้อันโศกเศร้าและเคียดแค้นของผีจอมละคร "อูร่า!!!"

ปัง...

น้องหมีราวกับลูกปืนใหญ่! "ฟิ้ว" เสียงดังสนั่น ร่างของเธอถูกฟันกระเด็นจากครึ่งสนามของศัตรู ลอยละลิ่วตรงไปยังวงกลมกลางสนาม

อีกหนึ่งสุรเสียงดังแว่วจากไกลมาใกล้ รวดเร็วราวกับเทเลพอร์ต ทว่ากลับมีร่องรอยการเคลื่อนที่อย่างแท้จริง พร้อมกับเสียงร่ำไห้ของเซี่ยเหยียน "อูร่า!!!"

ดาบใหญ่สังหาร ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด ได้ลากเส้นประกายดาบอันเจิดจ้า แทงทะลุร่างของน้องหมีที่ลอยกระเด็นมาในดาบเดียว

"ลอบโจมตีแนวหลังแล้ว! ลอบโจมตีผู้สนับสนุนแนวหลังแล้วค่ะ!" จิ่งซินเยว่ตะโกนเสียงดัง "เดิมทีฉันคิดว่าจะเป็นสายเวทที่เข้าไปจัดการแนวหลัง แต่กลายเป็นว่า ผู้สนับสนุนของพวกเรากลับเข้าไปจัดการผู้สนับสนุนของฝ่ายตรงข้ามซะเอง!"

"ระเบิดเถิดเทิงแล้ว! ปลิดชีพในพริบตา!" อวี๋เฟยปี่เคาะโต๊ะด้วยความตื่นเต้น "สวรรค์ไม่ส่งเจียงเสี่ยวผีลงมา! นักรบว่องไวคงมืดมนอนธการไปชั่วนิรันดร์!"

จิ่งซินเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยว่า "เจียงเสี่ยวผีเป็น... อาชีพผู้สนับสนุนการรักษานะคะ"

"หงายไพ่แล้ว~ พวกเราไม่แกล้งทำแล้ว!" อวี๋เฟยปี่ผุดลุกขึ้นยืน สายตาจ้องเขม็งไปยังผืนหญ้าเบื้องล่าง

อวี๋เฟยปี่ชูสองหมัดขึ้นสูง ตะโกนเสียงก้อง "ผม เจียงเสี่ยวผี ยอดนักรบต่อสู้!!!"

จิ่งซินเยว่ "..."

ภายใต้เสียงตะโกนร้องของอวี๋เฟยปี่ คอมเมนต์มหาศาลก็หลั่งไหลท่วมท้นหน้าจออย่างบ้าคลั่ง:

"ขอเรียกร้องอย่างหนักแน่นให้ในการแข่งขันนัดต่อไป พิธีกรต้องรับการตรวจปัสสาวะ! ต้องผ่านการตรวจก่อนถึงจะบรรยายการแข่งขันได้! แม่งเอ๊ย น้ำเสียงนี่มันจะเดือดเกินไปแล้วมั้ง?"

"พี่ชายคนนี้จูนิเบียวสุดๆ ไปเลย แงๆๆ ฉันชอบจังเลยอ่ะ"