ตอนที่ 640 : ศัตรูที่รวมตัวกัน 2

ตอนที่ 640 : ศัตรูที่รวมตัวกัน 2

เมืองชิงซี

เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองอวี๋เฉิงและเมืองกว่างหยวน ในอดีตมันไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรเป็นพิเศษในมณฑลกวางตุ้ง นอกจากการมีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเล็กๆ น้อยๆ พอให้เป็นที่รู้จักแล้ว โดยรวมแล้วมันก็ถูกจัดเป็นเมืองระดับ 3-4 ที่พึ่งพาภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมเบาเป็นหลักเท่านั้น

แต่ในวันนี้ หลังวันสิ้นโลกมาเยือนได้ 1 ปี ความเงียบเหงาของเมืองนี้กลับถูกทำลายลงด้วยความคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน! เพราะจากทางทิศเหนือ ขบวนรถขนาดมหึมากำลังเคลื่อนตัวเข้ามาดั่งงูยักษ์ที่กำลังเลื้อยผ่านซากปรักหักพัง!

นี่คือกองทัพหน้าของฐานความหวังใหม่ ที่กำลังยกพลมาจากมณฑลกวางสี ข้ามผ่านเมืองอวี๋เฉิงและมุ่งหน้าลงใต้ด้วยเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว... นั่นคือยึดครองฐานลวี่หยวนแห่งเมืองกว่างหยวน!

พวกเขาประกาศกร้าวว่าจะปลดปล่อยผู้รอดชีวิตที่กำลังตกทุกข์ได้ยากและจะทวงคืนทรัพยากรที่ถูกฐานลวี่หยวนผูกขาด รวมถึงจะนำเสบียงมหาศาลที่ถูกกักตุนไว้ออกมาแจกจ่ายให้กับทุกคน! คำขวัญสวยหรูก็ดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ แต่อย่างน้อยนี่ก็เพียงพอแล้วที่จะเรียกเสียงเชียร์และแรงสนับสนุนจากผู้รอดชีวิตจำนวนมากที่ได้รับข่าวนี้

ฐานความหวังใหม่ได้แสดงจุดยืนที่ชัดเจนแล้ว... เมื่อฐานลวี่หยวนล่มสลาย เสบียงครึ่งหนึ่งที่ถูกยึดได้ก็จะถูกแบ่งสรรปันส่วนให้กับทุกคนที่เข้าร่วมสงครามปราบปรามในครั้งนี้! คำสัญญานี้มีพยานรู้เห็นมากมาย ไม่มีทางบิดพลิ้วได้อย่างแน่นอน

“ครั้งนี้ฐานลวี่หยวนไม่รอดแน่! พวกเขาเจอความแข็งแกร่งระดับนี้ของฐานความหวังใหม่เข้าไป ต่อให้มีปีกก็บินหนีไม่พ้น!”

ผู้รอดชีวิตข้างทางต่างก็พากันมองดูขบวนรถนับร้อยคันของกองทัพหน้าด้วยความยำเกรง โดยเฉพาะเมื่อเห็นอาวุธหนักที่ถูกคลุมด้วยผ้าใบอย่างมิดชิด บารมีของกองทัพนี้ก็ช่างน่าเกรงขามราวกับพยัคฆ์ร้าย! คนที่มีความกล้าบางคนก็ไม่รอช้า พวกเขารีบฉวยโอกาสนี้เข้าร่วมขบวนทัพอันยิ่งใหญ่ทันที

ฐานความหวังใหม่ไม่ปฏิเสธใครหน้าไหน มาเท่าไหร่พวกเขาก็รับไว้หมด พวกเขาไม่สนว่าในกลุ่มผู้เข้าร่วมจะมีสายลับปะปนมาหรือไม่ หรือใครจะมาเพื่อหวังผลประโยชน์เพียงอย่างเดียว เพราะสุดท้ายแล้ว... คนเหล่านี้ก็จะมีค่าเป็นเพียงเหยื่อล่อหรือโล่มนุษย์ในสงครามเท่านั้น! คิดจะมาฉวยโอกาสง่ายๆ งั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!

ภายในรถหุ้มเกราะบัญชาการขนาดใหญ่ที่กำลังวิ่งอยู่กลางขบวน เหล่าผู้บริหารระดับสูงจากฐานความหวังใหม่ก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่เพื่อบัญชาการรบด้วยตนเอง พวกเขาคือมันสมองและเขี้ยวเล็บที่แหลมคมที่สุดในการบดขยี้ฐานลวี่หยวน!

“สั่งให้คนของเราระวังตัวให้ดี! ตอนนี้พวกเราเข้ามาในเขตเมืองชิงซีแล้ว ที่นี่อยู่ใกล้กับฐานหลักของฐานลวี่หยวนมาก ฉันไม่อยากได้ยินรายงานว่ามีอุบัติเหตุงี่เง่าอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น!”

ชายวัยกลางคนในชุดเชิ้ตสีขาวก็เอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เขาคือผู้นำหวัง ผู้นำสูงสุดของปฏิบัติการในครั้งนี้

“ท่านผู้นำหวังโปรดวางใจ! พวกเราจะส่งโดรนและทีมลาดตระเวนออกไปเคลียร์พื้นที่ล่วงหน้า รับรองว่าจะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอนครับ!” เหล่าลูกน้องคนสนิทก็รีบตบหน้าอกรับประกัน

คนเหล่านี้แม้จะมีสถานะเป็นเพียงผู้ใต้บังคับบัญชา แต่หากออกไปยืนอยู่ภายนอก พวกเขาก็ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงและอิทธิพลไม่น้อย เพียงแต่เมื่อเทียบกับบารมีของผู้นำหวังแล้ว พวกเขาก็ยังถือว่าด้อยกว่าหนึ่งขั้น

เส้นทางการเดินทัพได้ถูกวางแผนไว้อย่างรัดกุมแล้ว แม้ขบวนทัพจะใหญ่โตและเทอะทะ แต่ในเวลากลางวันพวกเขากลับไม่หวั่นเกรงการรบกวนจากซอมบี้หลักร้อยตัวเลย ต่อให้พวกมันดาหน้ากันเข้ามาเป็นพัน พวกมันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกองทัพที่มีอาวุธครบมือขนาดนี้อยู่ดี จะมีก็แต่ช่วงเวลากลางคืนเท่านั้นที่พวกเขาจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ซึ่งพวกเขาก็มีแผนรับมือโดยการแยกย้ายกันไปพักตามจุดยุทธศาสตร์ที่กำหนดไว้ เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าโจมตีขนาดใหญ่เป้าเดียว

“ภารกิจของเราในครั้งนี่จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอนครับ! กองกำลังพันธมิตรจากทั้งมณฑลกวางสีต่างก็พร้อมฟังคำสั่งของท่านครับ วันนี้หลังจากรวมพลครั้งสุดท้ายเสร็จ เราก็จะเปิดฉากถล่มฐานลวี่หยวนทันทีครับ!”

ในกองทัพนี้ไม่ได้มีเพียงแค่คนของฐานความหวังใหม่ แต่ยังมีกองกำลังย่อยจากทั่วมณฑลกวางสีเข้าร่วมด้วย สำหรับศึกที่มีโอกาสชนะสูงแบบนี้ ใครบ้างจะไม่อยากมีส่วนร่วมเพื่อหวังส่วนแบ่งก้อนโต?

เมื่อถึงช่วงบ่าย ขบวนทัพก็เดินทางมาถึงจุดพักรวมพลที่กำหนดไว้ ที่นั่น... มีผู้รอดชีวิตจำนวนมหาศาลที่นั่งรถขนส่งของฐานความหวังใหม่มารอสมทบอยู่แล้ว ไม่เพียงแค่ที่เมืองชิงซี แต่ในเมืองและอำเภอรอบๆ อำเภอเฟิงเหอก็เต็มไปด้วยจุดรวมพลลักษณะเดียวกันนี้

อำเภอเฟิงเหอถูกล้อมไว้ทุกทิศทางแล้ว! จะเหลือก็เพียงรอสัญญาณเปิดฉากสงครามอย่างเป็นทางการเท่านั้น!

ฐานหลักลวี่หยวน

วันนี้บรรยากาศภายในฐานเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความวุ่นวาย หลังจากจัดการเรื่องของหลี่ไฉและครอบครัวเสร็จสิ้นเมื่อคืน ฉินจิ้นก็ขลุกตัวอยู่แต่ในห้องประชุมตลอดทั้งวัน เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลข่าวกรองและบัญชาการรับมือศึกใหญ่

นี่คือสงครามที่ทั้งสองฝ่ายต่างเตรียมการมาอย่างยาวนาน ฐานความหวังใหม่เลือกที่จะไม่ทำสงครามสายฟ้าแลบ ส่วนฐานลวี่หยวนก็ไม่เลือกที่จะบุกไปตัดสินแพ้ชนะถึงถิ่นของศัตรู ทั้งสองฝ่ายต่างดูเชิงและรอคอยจังหวะนี้อย่างรู้ทันกัน

ในสายตาของคนนอก ฐานลวี่หยวนดูจะตกเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด เพราะคงไม่มีใครอยากให้สนามรบมาตั้งอยู่หน้าบ้านของตัวเอง การปล่อยให้ศัตรูเคลื่อนทัพเข้ามาในระยะยิงปืนใหญ่ ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการยื่นคอไปพาดบนเขียงเลย

ฝ่ายฐานความหวังใหม่เองก็ไม่เข้าใจว่าฐานลวี่หยวนคิดอะไรอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่สน ขอแค่ทำสงครามกันอย่างเปิดเผยพวกเขาก็เชื่อว่าพวกเขามีโอกาสสูงที่จะเป็นฝ่ายชนะและสามารถบดขยี้ศัตรูให้ราบคาบได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นพวกเขาจึงพร้อมที่จะเล่นตามเกมนี้!

“ประธานฉินครับ! ฐานความหวังใหม่เคลื่อนทัพเข้ามาใกล้ตามที่เราคาดการณ์ไว้จริงๆ ครับ!”

“สายข่าวของเราทุกจุดส่งรายงานเข้ามาตรงกันครับ บวกกับสัญญาณที่อุปกรณ์ตรวจจับของเรารับได้ ก็ยืนยันได้ว่ารอบๆ อำเภอเฟิงเหอมีศัตรูจำนวนมหาศาลกระจายตัวกันอยู่ครับ!”

“ทางฝั่งของเมืองจูไห่ก็ได้รับการยืนยันแล้วว่าปลอดภัยครับ ศัตรูไม่ได้มุ่งหน้าไปทางนั้น ดังนั้นเราจึงตัดความเป็นไปได้เรื่องการโจมตีหลอกทิ้งไปได้เลยครับ เพราะเป้าหมายหลักของพวกมันอยู่ที่ฐานหลักของเราที่นี่อย่างแน่นอนครับ!”

ผู้จัดการฐานก็ผลัดกันรายงานข้อมูลล่าสุดที่ได้รับมาจากหน่วยข่าวกรองอย่างต่อเนื่อง ห้องประชุมแห่งนี้เปรียบเสมือนสมองและศูนย์กลางการสั่งการสูงสุดของฐานลวี่หยวน แม้คนส่วนใหญ่ที่นี่จะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารโดยตรง แต่หลังจากเปิดรับบุคลากรที่มีความสามารถเข้ามามากมายเมื่อต้นปี ฐานลวี่หยวนก็มีอดีตนายทหารและนักยุทธศาสตร์ฝีมือดีมาร่วมวางแผนการรบอย่างเป็นระบบจำนวนมาก

“แล้วพวกหนอนบ่อนไส้ที่แฝงตัวอยู่ในเขตลวี่หยวนล่ะ? เตรียมการจัดการพวกมันเรียบร้อยแล้วใช่ไหม? อย่าปล่อยให้พวกมันก่อความวุ่นวายได้เด็ดขาด!”

ฉินจิ้นที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเอ่ยถามขึ้นมาเรียบๆ เขากำลังหมายถึงกลุ่มของจ้าวซินและพวกสายลับที่ถูกซื้อตัวไป นี่คือระเบิดเวลาที่ฐานความหวังใหม่ฝังเอาไว้ใจกลางฐานลวี่หยวนและมันก็พร้อมที่จะจุดชนวนได้ทุกเมื่อ เพียงแต่พวกมันยังไม่รู้ตัวว่า ทุกความเคลื่อนไหวของพวกมันล้วนอยู่ภายใต้สายตาของฉินจิ้นมาโดยตลอด

“ไม่มีปัญหา!” ฉินกั๋วเฉียงตอบกลับด้วยเสียงดังฟังชัด

“คนพวกนั้น... รวมถึงทุกคนที่พวกมันเคยติดต่อด้วย เราทำเครื่องหมายไว้หมดแล้ว!”

“พวกมันคิดว่าตัวเองฉลาด แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้พวกมันตกอยู่ในกับดักของเรามาตั้งแต่ต้นแล้ว พอถึงเวลา... พวกเราก็จะมอบของขวัญสุดเซอร์ไพรส์ให้พวกมัน!”

ฉินกั๋วเฉียงไม่มีความเมตตาให้กับคนทรยศแม้แต่น้อย สำหรับคนที่กินบนเรือนขี้รดบนหลังคาแบบนี้ การประหารชีวิตให้ตายไปก็ยังถือว่าเป็นการปรานีเกินไป หากมีใครรอดชีวิตมาได้ เขาก็คงอยากจะแล่เนื้อของพวกมันออกมาทีละชิ้นด้วยซ้ำ!

และสงครามนั้นก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!