ตอนที่ 153 ยุคเสื่อมถอยของราชวงศ์(ฟรี)

ตอนที่ 153 ยุคเสื่อมถอยของราชวงศ์

“มิน่าล่ะ สองสามวันนี้การฝึกวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์ถึงได้ก้าวหน้าเร็วกว่าเดิมถึงสามส่วน”

สวีอวิ๋นฟานคิดในใจ ช่วงสองสามวันนี้ความคืบหน้าในการฝึกวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์ เร็วกว่าแต่ก่อนถึงกว่าสามส่วน

ความถี่ของข้อความแจ้งเตือนการดูดซับพลังวิญญาณบนหน้าจอสถานะ จากที่เคยเด้งแค่วันละครั้งเมื่อสามวันก่อน ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นวันละสามครั้งแล้ว

ตั้งแต่สามวันก่อน แสงสว่างนี้ก็เหมือนน้ำขึ้นน้ำลงที่ปรากฏขึ้นวันละสามครั้ง ไอความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในกล้ามเนื้อก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น ราวกับมีงูเหลือมว่ายวนอยู่ตามเส้นเลือด

จนถึงตอนนี้ เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงไอความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ในเลือดเนื้อ ราวกับฤดูใบไม้ผลิมาเยือน สรรพสิ่งฟื้นคืนชีพ คอยหล่อเลี้ยงเลือดเนื้อของเขาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นสามผสานสามส่วนระดับปรมาจารย์ยุทธ์ ทุกวันที่ฝึกฝน พลังแฝงในร่างกายก็ผสานกันอย่างรวดเร็ว เขาสัมผัสได้ว่าการฝึกเอ็นกระดูกผิวทั้งสามส่วนกำลังถูกวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

เมื่อทำสำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ เขาก็จะก้าวเข้าสู่ขั้นฝึกเนื้อได้อย่างเป็นธรรมชาติ

สวีอวิ๋นฟานรู้สึกว่ามันอยู่ไม่ไกลแล้ว

สำหรับคนอื่น การหลอมรวมพลังทั้งสามส่วนเข้าด้วยกันเป็นกระบวนการที่กินเวลายาวนาน แต่สำหรับเขาที่มีวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์คอยช่วยเหลือ มีหน้าจอสถานะที่คอยเพิ่มความชำนาญให้ แถมยังมีแรงฮึดในการฝึกอย่างหนักหน่วงอีก

อย่างมากก็แค่ครึ่งปี เขาก็จะก้าวเข้าสู่ขั้นฝึกเนื้อ และเริ่มต้นขัดเกลาเลือดเนื้อของตัวเองได้แล้ว

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ปราณสีม่วงสายหนึ่งที่แทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งมาจากขอบฟ้าทิศตะวันออก หายวับเข้าไปในรูจมูกในพริบตา

ศึกที่เมืองอวี้จิง สั่นสะเทือนไปทั้งหกเส้นทาง เจ็ดสิบเก้ามณฑล

ในจดหมายที่เหยี่ยวส่งมาเมื่อคืน บอกว่าจักรพรรดินีแห่งต้าโจวใช้เมืองเก่าแก่นับพันปีเป็นฝัก ใช้กระบี่สามเล่มฟันยอดยุทธ์กระบี่มารตู๋กูจิ่วที่เพิ่งปรากฏตัวจนต้องถอยร่นไป

ตอนนี้เมืองที่ยิ่งใหญ่ตระการตานั้นกลายเป็นเพียงซากปรักหักพัง ประชาชนสามแสนคนเลือดนองเต็มถนน แต่ผลลัพธ์ที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินขนาดนี้ กลับกลายเป็นแค่เรื่องเล่าในยุทธภพว่า 'เจตจำนงกระบี่ของจักรพรรดินีแกร่งกล้าขึ้นอีกครึ่งนิ้ว'

เบื้องหลังความยิ่งใหญ่นี้ คือเมืองที่พังทลาย ประชาชนไร้ที่อยู่อาศัย เลือดนองเต็มถนน

ตอนนี้ถึงแม้พลังวิญญาณปฐมภูมิจะฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง แต่ก็เหมือนถูกโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นพันธนาการไว้ ติดอยู่ในจุดที่ก้ำกึ่งระหว่างจะดับสูญและคงอยู่ ถึงแม้จะยังไม่ถึงขั้นสูญสิ้น แต่ก็เบาบางเสียจนแทบจะไม่มีประโยชน์อะไร

“เหมือนกับเมื่อสองพันปีก่อน ที่พลังวิญญาณปฐมภูมิกำลังจะเลือนหายไปนั่นแหละ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่กี่สิบปี พลังวิญญาณของทั้งโลกก็จะสลายไปอีกครั้ง”

ม่อฮั่น เจ้าหอกลไก อาศัยวงล้อจักรราศีโบราณทดสอบติดต่อกันถึงสามวัน ในที่สุดก็ได้ข้อสรุปนี้ออกมา และประกาศเรื่องนี้ให้ทั่วทั้งถ้ำเทียนกงได้รับรู้ พร้อมกับปล่อยวิชาเดินลมปราณโบราณออกมาด้วย หากใครมีวาสนาและพรสวรรค์ ก็สามารถดูดซับพลังวิญญาณปฐมภูมิเข้าสู่ร่างกายได้

น่าเสียดายที่ในถ้ำเทียนกงจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครสัมผัสได้ถึงไอพลังวิญญาณปฐมภูมิที่ว่านั่นเลย

แม้แต่หงป่ายชวน เจ้าสำนัก ก็ยังจับจุดไม่ได้

สวีอวิ๋นฟานเห็นแบบนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่แอบนั่งขัดสมาธิอยู่บนระเบียงไฟอัสนีที่ยื่นออกมานอกป้อมปราการ รอคอยดวงอาทิตย์ขึ้นในทุกเช้า ดูดซับปราณม่วงจากทิศตะวันออก เพื่อหล่อเลี้ยงไอพลังในร่างกายที่ค่อยๆ ขยายตัวขึ้นทีละนิด

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน สวีอวิ๋นฟานก็สามารถเพิ่มค่าความชำนาญของวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์ไปได้เกือบครึ่งแล้ว

ยามอิ๋น (03.00-04.59 น.) สวีอวิ๋นฟานถอดเสื้อยืนอยู่บนระเบียงไฟอัสนีที่สูงที่สุดของป้อมปราการเทียนกง

กระดูกสันหลังทั้งยี่สิบสี่ข้อเชื่อมต่อกันดุจแส้เหล็ก พลังเลือดลมที่สูบฉีดอยู่ใต้ผิวหนังระเหยกลายเป็นหมอกสีแดงจางๆ ท่ามกลางลมยามเช้า นี่คือสัญญาณว่าวิชาลมปราณอี้ชี่หยางบริสุทธิ์กำลังจะบรรลุขั้นต้น เมื่อค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคงเช่นกัน