บทที่ 801 - คนชั่วก็ต้องเจอคนชั่วกว่า

บทที่ 801 - คนชั่วก็ต้องเจอคนชั่วกว่า

“คุณไม่คิดจะวางแผนเผื่อฉันเลยใช่ไหม เอาเงินทองในบ้านไปใช้กับเรื่องพวกนี้หมด แถมตอนนี้ยังมาทำตัวแปลกๆ อีก ฉันล่ะไม่รู้จริงๆ ว่าคุณกำลังทำบ้าอะไรอยู่”

เมื่อได้ยินคำพูดของภรรยาและลูกชาย ชายคนนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแต่ก้มหน้าก้มตาทำธุระของตัวเองต่อไป

วันนี้ถ้าใครกล้ามาขวางเขา ก็อย่าหาว่าเขาไม่เกรงใจ

เขาเอาแต่ลับขวานอยู่ตรงนั้นไม่หยุด จนภรรยาเริ่มสังเกตเห็นว่าสามีของเธอกำลังจะทำอะไร

อีกอย่าง ตอนที่สามีของเธอยังหนุ่ม เขาก็เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน

“ฉันบอกไว้นะ อย่ามาขู่พวกเรานะ ฉันก็อุตส่าห์อยู่กินกับคุณมาอย่างดี ถ้าคุณเอะอะก็หยิบขวานขึ้นมาอีกล่ะก็ อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจเหมือนกัน”

แม้ปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ความจริงเธอกลับลอบกลืนน้ำลายไม่หยุด เธอรู้ดีว่าเวลาสามีทำอะไรมักจะขาดสติเสมอ ถ้าทำให้เขาโกรธมากกว่านี้ล่ะก็ คงไม่มีจุดจบที่ดีแน่ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกนึกเสียใจขึ้นมาแล้ว

เมื่อได้ยินภรรยาพูดเช่นนั้น ชายผู้เป็นสามีก็แค่นเสียงเหอะออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะบอกพวกเขาทั้งสองอย่างชัดเจน

“ฉันบอกพวกแกไว้เลย ตอนนี้ฉันเป็นมะเร็งแล้ว มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่วันหรอก พวกแกควรจะทำตัวว่านอนสอนง่าย อย่ามาทำให้ฉันโมโห ฉันต้องการโลงศพสักใบ ไปจัดการเตรียมไว้ให้ดี ไม่อย่างนั้นล่ะก็ คนที่ไม่มีอะไรจะเสียอย่างฉันก็ไม่กลัวพวกแกหรอก อย่างมากก็ตายตกไปตามกันให้หมด”

ที่เขาทำเพื่อลูกชายมาตลอดไม่ใช่เพราะอะไร ก็หวังว่าเลี้ยงลูกไว้เผื่อตอนแก่

เขาต้องป้องกันไว้เผื่อเรื่องในยามที่ตัวเองแก่เฒ่า แต่ใครจะไปคิดว่าลูกชายกลับไม่เห็นหัวคนเป็นพ่ออย่างเขาเลยสักนิด แล้วเขาจะไปสนลูกชายทำไมอีกล่ะ?

ดังนั้นในเรื่องนี้ เขาจึงตัดสินใจปล่อยวางทุกอย่าง ในเมื่อเป็นคนที่ใกล้ตายแล้ว ก็ควรจะมีชีวิตอยู่ให้มันสบายใจไปเลย

เมื่อภรรยาได้ยินเขาพูดแบบนั้น ในใจเธอก็รู้สึกซวยเหลือเกิน ไม่รู้ว่าไปล่วงเกินชายคนนี้ตอนไหนกัน ที่สำคัญที่สุดคือ นิสัยของอีกฝ่ายนั้นมืดมนเกินไปจริงๆ

“ฉันล่ะยอมใจนิสัยแบบนี้ของคุณจริงๆ เมื่อไหร่คุณจะเปลี่ยนนิสัยเสียที ได้ๆ ฉันจะรีบไปทำข้าวให้กินเดี๋ยวนี้แหละ”

ลูกชายเองก็ไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก เขารู้ดีว่าตอนที่พ่อยังหนุ่มนั้นมีสภาพเป็นอย่างไร ถ้าทำให้พ่อโกรธไปมากกว่านี้ ไม่แน่ว่าพ่ออาจจะกล้าเอาขวานมาจามใส่เขาจริงๆ ก็ได้

เขาเพียงแต่นึกเสียดายในใจว่าเงินสินสอดของน้องสาวยังเอาคืนมาไม่ได้เลย จึงลองพูดย้ำเตือนทางอ้อมขึ้นมาสองสามประโยค

“เงินสินสอดของน้องแกยังเอาคืนมาไม่ได้แล้วมันทำไม? ฉันไม่เห็นจะรีบร้อนอะไรเลย แกต่างหากที่มาร้อนรนกับเรื่องนี้ นั่นมันลูกสาวฉัน ไม่ใช่ลูกสาวแก ฉันเห็นแกดูจะเดือดร้อนยิ่งกว่าคนที่เป็นเจ้าของเรื่องอย่างฉันเสียอีกนะ หรือว่าแกคิดว่าเงินสินสอดของน้องแกมันเป็นของแกไปแล้ว?”

ภายใต้คำถามจี้จุดนั้น ชายหนุ่มทำได้เพียงลอบกลืนน้ำลาย เขาหยั่งรู้ดีว่าเงินสินสอดของน้องสาวไม่ใช่ของเขา และไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย แต่เขาก็ยังอดที่จะแอบโลภไม่ได้อยู่ดี

“พ่อ พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ ผมคิดว่าน้องสาวคงจัดการทรัพย์สินของตัวเองไม่ไหว ผมเลยคิดว่าจะช่วยดูแลให้หน่อย ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่นา”

“ดูสิ พ่อใจแคบไปหรือเปล่า? ผมกับน้องสาวยังไม่ได้มีปัญหาอะไรกันเลย พ่อก็คิดจะมาตัดสินแทนน้องสาวเสียแล้ว น้องสาวเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่เหมาะสมเลยสักนิด”

เขาพูดอย่างระมัดระวัง รู้สึกว่าพ่อของเขาในเรื่องนี้เข้มงวดเกินไปหน่อย น้องสาวยังไม่ทันว่าอะไรเลย แต่พ่อกลับเอาแต่คิดว่าเขาจะรังแจน้องสาวอยู่เรื่อย

ส่วนอีกด้านหนึ่ง หญิงสาวได้ไปหาฉินเจียงอีกครั้งเพื่อตรวจเช็กสุขภาพของลูกในท้อง เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอคือการดูแลลูกในท้องให้ดี เรื่องอื่นไม่สำคัญเลยสักนิด

“คุณหมอ ช่วยดูให้หน่อยค่ะว่าลูกเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ฉันระวังตัวทุกฝีก้าวเลย แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าลูกจะได้รับผลกระทบจากตัวฉันบ้างไหม”

แม้ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาจะดูไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ใครจะไปรู้ว่าข้างในนั้นลูกจะมีปัญหาอะไรหรือไม่

ฉินเจียงหลังจากตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว ก็พบว่าภายใต้การดูแลของแม่สามี ร่างกายของหญิงสาวคนนี้ดีขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ

“ร่างกายของคุณกำลังฟื้นตัว และลูกในท้องก็แข็งแรงมาก สองสามวันนี้คุณคงทานอาหารได้ดีใช่ไหมล่ะ แต่อาหารพวกนี้คุณจะทานแบบนี้ไปตลอดไม่ได้นะ ถ้าทานแบบนี้ไปนานๆ จะส่งผลเสียต่อร่างกายของคุณเองด้วย”

“การทานอาหารต้องทำแบบค่อยเป็นค่อยไป”

ถ้าทานมากเกินไปจนได้รับสารอาหารล้นเกิน ถึงตอนนั้นเด็กจะตัวใหญ่มาก ซึ่งมันจะทำให้แม่ต้องทรมานอย่างหนักตอนคลอดธรรมชาติ

แม่สามีของเธอเหมือนจะตระหนักได้ว่าหมอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร จึงรีบเสริมขึ้นมาทันที

“คุณหมอไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันจะไม่ยอมให้ลูกสะใภ้คลอดธรรมชาติแน่ๆ การคลอดธรรมชาติมันทรมานจะตายไป”

“สมัยนี้เทคโนโลยีดีขึ้นแล้ว อะไรที่เลี่ยงความทรมานได้ก็เลี่ยง เราจะเลือกผ่าคลอดแทนค่ะ จะได้เจ็บตัวน้อยลงหน่อย”

เมื่อได้ยินแม่สามีพูดเช่นนั้น หญิงสาวก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ เธอไม่คิดเลยว่าแม่สามีจะเป็นคนที่มีเหตุผลขนาดนี้

“แม่คะ ทำไมต้องมาลำากคิดเผื่อหนูขนาดนี้ด้วย ทั้งที่ความจริงทั้งหมดนี้มันเป็นหน้าที่ที่หนูต้องทำ...”

“หน้าที่อะไรของหนูกัน? การเกิดของเด็กคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องของหนูคนเดียว แต่มันเป็นเรื่องของหนูกับลูกชายแม่ ตอนนี้ลูกชายแม่อยู่กลางทะเล มีเรื่องตั้งมากมายที่เขาทำหน้าที่พ่อไม่ได้ แม่ที่เป็นคนเป็นแม่สามี ก็ต้องคอยดูแลแทนเขาไม่ใช่หรือไง?”

เมื่อเห็นแม่สามีมีเหตุผลถึงเพียงนี้ หญิงสาวจึงเม้มริมฝีปากเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่เบ่งบานบนใบหน้า

“ขอบคุณค่ะแม่”

ทว่าพอนึกถึงสภาพทางบ้านเดิมของเธอ ตอนนี้สถานการณ์กลับยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ พี่ชายพยายามเร่งรัดเอาเงินหลายต่อหลายครั้ง แต่พ่อกลับไม่รีบร้อนจะเอาแล้ว ตรงกันข้าม เธอได้เห็นประเด็นต่างๆ ในช่องแสดงความคิดเห็น

“พวกเขาน่ะ คนชั่วก็ต้องเจอคนชั่วกว่า ตอนนี้พวกเขามาวุ่นวายกับเรื่องของฉันไม่ได้แล้วล่ะ เพราะที่บ้านน่ะวุ่นวายจนเหมือนหม้อแกงจะระเบิดอยู่แล้ว”

และเธอมีหน้าที่เพียงแค่เลี้ยงดูลูกในท้องให้ดีก็พอ ส่วนปัญหาที่เหลือเธอไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจเลย

ตั้งแต่วันที่ฉินเจียงตรวจร่างกายให้ชายคนนั้น เขาก็รู้อยู่แล้วว่าที่บ้านนั้นจะเป็นอย่างไร

ดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อนอะไรเลย เมื่อได้ยินหญิงสาวพูด ฉินเจียงก็พยักหน้า หญิงสาวรู้สึกตกใจมาก หรือว่าฉินเจียงจะรู้เรื่องทั้งหมดนี้อยู่แล้ว?

หรืออาจจะกล่าวได้ว่า ในใจของฉินเจียง ทุกอย่างมันชัดเจนแจ่มแจ้งตั้งนานแล้ว

“คุณหมอคะ ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า อะไรที่เรียกว่าทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว”

หญิงสาวพูดพลางเม้มริมฝีปากเบาๆ เมื่อก่อนเธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อของเธอจะเป็นคนแบบนั้น

และในตอนที่ชีวิตของตัวเองตกอยู่ในอันตราย ในที่สุดพ่อก็รู้สึกลนลาน และแสดงออกว่าห่วงตัวเองยิ่งกว่าใครๆ

(จบแล้ว)