ตอนที่ 280 ภารกิจย่อย: เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่ง!

ตอนที่ 280 ภารกิจย่อย: เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่ง!

ติ๊งต่อง!

หลินเจ๋อเพิ่งจะวางสายจากซุนลี่จิ้งไป มือถือก็มีข้อความแจ้งเตือนเข้ามา

มันคือข้อมูลยอดเงินเข้าจากธนาคาร ICBC

【บัตรออมทรัพย์ธนาคาร ICBC ของคุณ หมายเลขท้าย 888 มียอดเงินโอนเข้าจำนวน 660,000 หยวน!】

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนยอดเงินนี้ หลินเจ๋อก็รู้ทันทีว่ารางวัลภารกิจมาถึงแล้ว

ภารกิจ 【ร่วมแรงร่วมใจ】 หนึ่งในรางวัลก็คือเงินสด 660,000 หยวนนี่เอง!

วันนี้ นอกจากจะได้ระบายอารมณ์แทนพี่ชายแล้ว ยังไปกระตุ้นภารกิจพิเศษจนได้รับรางวัลก้อนโตอีกด้วย

ถือว่าเป็น “โชคดีในคราวเคราะห์” หรือเปล่านะ?

หลินเจ๋อแอบเปิดหน้าต่าง 【คลังสินค้า】 ในแผงควบคุมการเช็คอินเพื่อตรวจสอบอย่างเงียบๆ

ในช่องเก็บของ มีไอเทมเพิ่มขึ้นมาจริงๆ ด้วย นั่นคือ ยันต์ทำความสะอาด 100 ใบ และแม่ไก่ 100 ตัว!

รวมถึงคูปองส่วนลดซื้อรถยนต์ “ซื้อครบ 300,000 ลด 298,000 หยวน” อีก 1 ใบ!

ส่วนที่ช่องวงเงินบัตรเงินเดือน ก็แสดงตัวเลขเพิ่มขึ้นมาอีก 60,000 หยวน

ค่าความชำนาญมวยหย่งชุนเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้ม กลายเป็น 398 แต้ม!

รางวัลภารกิจทุกอย่างเข้าบัญชีครบถ้วน นับเป็นอีกหนึ่งวันที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้มหาศาล!

ซุนลี่น่าบอกลาสามีและหลินเจ๋อแล้วเดินลงไปข้างล่าง

หลังจากเธอไปแล้ว ในห้องก็เหลือเพียงหลินเจ๋อ จางเสวี่ยกัง และคุณลุงวัยประมาณหกสิบกว่าๆ ในชุดผู้ป่วยสีฟ้าอีกคนหนึ่ง

“พ่อหนุ่ม พวกเธอไปมีเรื่องชกต่อยกับใครมาล่ะ?”

คุณลุงสังเกตการณ์มานานพอสมควรแล้ว ในที่สุดก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว จึงขยับเข้ามาทักทายจางเสวี่ยกัง

“ครับ”

จางเสวี่ยกังไม่ได้อยู่ในอารมณ์อยากคุยเท่าไหร่นัก จึงตอบกลับไปอย่างเสียไม่ได้

คุณลุงถอนหายใจยาวพลางกล่าวว่า “พูดตามตรงนะ ลุงก็เหมือนกัน”

“คุณลุงก็... ไปมีเรื่องชกต่อยมาเหรอครับ?”

จางเสวี่ยกังมองสำรวจคุณลุงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาเหลือเชื่อ

คุณลุงคนนี้ดูยังไงก็อายุไม่ต่ำกว่าหกสิบแล้ว สังขารแบบนี้ยังไปสู้รบตบมือกับใครเขาได้อีกเหรอ?

“พูดไปพวกเธอคงไม่เชื่อ ลุงอยู่ที่นี่มาสองปีแล้ว”

หลังจากพูดจบ คุณลุงก็ยิ้มเยาะตัวเอง

“หือ? อยู่ที่นี่มาสองปีเลยเหรอครับ?”

จางเสวี่ยกังได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไป

หลินเจ๋อเองก็หันไปมองคุณลุงด้วยความประหลาดใจ คุณลุงคนนี้ดูเหมือนจะเป็นคนที่มีเรื่องราวไม่เบาเลยทีเดียว

“ใช่แล้ว! ฉลองวันเกิดในห้องคนไข้นี้มาสองรอบแล้วล่ะ”

คุณลุงชูสองนิ้วขึ้นมา รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่น

หลินเจ๋อถามด้วยความสงสัยว่า “มันเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”

“เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ? คนที่ทำร้ายคนแก่คนนี้ เขามีเงิน มีอิทธิพล เขาก็แค่ถ่วงเวลาไม่ยอมเจรจาประนีประนอม แล้วเราจะทำอะไรได้ล่ะ?”

“ต่อให้เราจะอยู่โรงพยาบาลป่วนเขาไปวันๆ ตรวจโน่นตรวจนี่ รวมค่ากินค่าอยู่ตกวันละหลายร้อยหยวน เขาก็ไม่สะทกสะท้านหรอก!”

“ตอนแรกเราก็คิดว่า เงินพวกนี้สุดท้ายยังไงเขาก็ต้องมาจ่ายคืนให้ ลุงก็เหมือนพวกเธอนี่แหละ จัดเต็มทุกอย่าง”

“ตรวจมันทุกวัน น้ำเกลือสารอาหารราคาแพงก็สั่งมาฉีดแบบไม่ยั้งมือ”

“แต่พอนานไป จนเสียเงินไปกว่า 30,000 หยวน ลุงเริ่มเสียดายเองแล้วล่ะ นี่มันเอาเงินไปให้โรงพยาบาลฟรีๆ ชัดๆ!”

“แถมฝั่งโน้นก็ไม่ยอมดำเนินการอะไรต่อ เงินพวกนี้เราก็ต้องสำรองจ่ายไปก่อน”

“พอสำรองจ่ายไปสามสี่หมื่นแล้ว ลุงก็ไม่กล้าผลาญต่อแล้วล่ะ เงินมันหมด ก็เลยต้องทนอยู่อย่างนี้ไปวันๆ”

“ทนมาเป็นปี ฝั่งโน้นไม่มีความเคลื่อนไหวเลย ตอนนี้ลุงเหมือนติดคุกอยู่ในโรงพยาบาลเลยล่ะ!”

“เฮ้อ! ตอนนี้คนแก่อย่างลุงตกอยู่ในสภาพขี่เสือลำบากจริงๆ!”

คุณลุงดูเหมือนจะไม่ได้คุยกับใครมานานมาก

พอได้คุยกับหลินเจ๋อและจางเสวี่ยกังไม่กี่ประโยค ก็เหมือนเปิดเขื่อน เล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองเจอมาให้ทั้งคู่ฟังจนหมดเปลือก

เมื่อเห็นจางเสวี่ยกัง คุณลุงก็นึกถึงตัวเองตอนที่เพิ่งเข้าโรงพยาบาลใหม่ๆ จึงเตือนด้วยความหวังดีว่า:

“พ่อหนุ่ม พวกเธอยังเด็ก อย่าก้าวพลาดแบบลุงเลยนะ! ลุงเกษียณแล้วไม่ต้องทำงาน เมียก็ไม่อยู่แล้ว เป็นคนแก่ตัวคนเดียว ลุงทนรอได้ แต่พวกเธออย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย ถ้ามีเส้นสายมีคนรู้จัก ก็รีบไปหาซะเถอะ”

หลังจากฟัง “บทเรียนประสบการณ์” ของคุณลุงแล้ว หลินเจ๋อและจางเสวี่ยกังต่างก็เริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี

ไม่แน่ว่า เรื่องราวอาจจะกลายเป็นอย่างที่คุณลุงว่าจริงๆ ก็ได้!

ถึงแม้จางเสวี่ยกังจะแจ้งความและลงบันทึกประจำวันไว้แล้ว แต่ฝั่งตรงข้ามพวกนั้นดูท่าทางไม่ใช่คนธรรมดาเลย

วินาทีนี้ หลินเจ๋อตระหนักได้ทันทีถึงความสำคัญของ “อำนาจ” และ “สถานะ”

วันนี้เรื่องนี้เกิดกับพี่ชาย แล้วถ้าพรุ่งนี้เกิดกับพ่อหรือแม่ของเขาล่ะ จะทำยังไง?

ถึงแม้ตอนนี้เขาจะหาเงินได้มากมาย มีทรัพย์สินเกือบสิบล้านหยวน แต่ในเขตอวี้เสี้ยนนี้ อิทธิพลของเขายังเล็กน้อยเกินไป

พูดง่ายๆ คือ ตอนนี้เขาเป็นแค่คนธรรมดาที่มีเงินเยอะกว่าคนอื่นนิดหน่อยเท่านั้น

แต่ในเรื่องของสถานะทางสังคม เขาก็ไม่ต่างอะไรจากชาวบ้านทั่วไปเลย!

“พูดง่ายๆ นะ ที่เราโดนรังแก ก็เพราะเราเป็นแค่ชาวบ้านเดินดินกินข้าวแกงธรรมดานี่แหละ!”

“ดูอย่างประธานจางแห่งเทียนหัวกรุ๊ปสิ นายอำเภอเจอเขายังต้องเรียก 'ประธานจาง' อย่างเกรงใจเลย”

“ขนาดน้องเมียของหลานชายประธานจาง ที่ความสัมพันธ์ห่างกันสุดกู่ ยังเบ่งบารมีในอวี้เสี้ยนได้ขนาดนี้”

“นี่แหละคือบารมีของพวกตระกูลใหญ่ หรือกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่เขาล่ะ!”

“เฮ้อ! อิจฉาไปก็เท่านั้น อิจฉาไปก็เท่านั้น~”

คุณลุงส่ายหัวถอนหายใจ แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

คนพูดไม่ได้คิดอะไร แต่คนฟังอย่างหลินเจ๋อเริ่มคิดตาม

นั่นสิ!

เมื่อคนคนหนึ่งได้ดิบได้ดี บริวารย่อมได้รับอานิสงส์ตามไปด้วย!

ต้องสร้างธุรกิจให้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งเท่านั้น ถึงจะทำให้ปีกของตัวเองแข็งแรงพอ

ความแข็งแกร่งที่แท้จริง คือการป้องกันที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองและครอบครัว!

ประธานจางแห่งเทียนหัวกรุ๊ปที่คุณลุงพูดถึง หลินเจ๋อเองก็เคยได้ยินชื่อเสียงมาบ้าง

เทียนหัวกรุ๊ปเป็นวิสาหกิจยักษ์ใหญ่ของอวี้เสี้ยน จ่ายภาษีปีละหลายร้อยล้านหยวน มูลค่าตลาดรวมหลายพันล้านหยวน!

ประธานจางเทียนหัว คือเศรษฐีเบอร์หนึ่งตัวจริงของอวี้เสี้ยน ชื่อเสียงขจรขจาย!

ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ ก็คือรูปแบบหนึ่งของอำนาจที่สำคัญ!

ในระดับอย่างจางเทียนหัว ใครจะกล้าไปหาเรื่อง?

หลังจากฟังคุณลุงร่วมห้องบ่นไปพักใหญ่ ความปรารถนาที่จะสร้างความยิ่งใหญ่ในใจของหลินเจ๋อก็ยิ่งรุนแรงขึ้น!

ต้องทำให้ธุรกิจเติบโตและแข็งแกร่ง กลายเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงของอวี้เสี้ยน แล้วใครจะกล้ารังแกเขาอีก?

ใครจะกล้ารังแกญาติมิตรเพื่อนฝูงของเขา?

ประธานจางแห่งเทียนหัวกรุ๊ป ไม่ได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ไม่มีระบบหรือแผงควบคุมการเช็คอินอะไรทั้งนั้น

เขายังสามารถสร้างตัวจากศูนย์จนกลายเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของอวี้เสี้ยนได้

ส่วนตัวเขาเองมีแผงควบคุมการเช็คอิน มีทรัพยากรชั้นยอดอย่าง ท้อท้อมีสุข, ซุปบำรุงกำลังสิบส่วน, หมอนฝันหวาน

ถ้าใน “สระน้ำเล็กๆ” อย่างอวี้เสี้ยนนี้ เขายังสร้างคลื่นลมอะไรไม่ได้ เขาก็คงจะกระจอกเกินไปแล้ว!

【ความมุ่งมั่นของคุณควรค่าแก่การยกย่อง ค่าเสน่ห์ของคุณ +1, ความสามารถในการบริหาร +1, คุณได้รับเงินสดรางวัล 99,999 หยวน!】

【คุณได้กระตุ้นภารกิจย่อยตามช่วงเวลา: เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่ง!】

【เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่ง (ช่วงที่หนึ่ง) 】: เป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของตำบลเป่ยฉี!

ปัจจุบันเศรษฐีอันดับหนึ่งของตำบลเป่ยฉีคือ เถียนเป่าสั่ว มีมูลค่าทรัพย์สินรวม 49.77 ล้านหยวน

มูลค่าทรัพย์สินรวมของคุณคือ 10.98 ล้านหยวน

โปรดพยายามต่อไป!

【ความคืบหน้าภารกิจ】: 10.98 ล้าน / 49.77 ล้านหยวน!

“หือ?”

หลินเจ๋อเห็นรางวัลที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาพร้อมภารกิจใหม่ ก็ดวงตาเป็นประกายทันที

“เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่งเหรอ? แค่ตำบลเป่ยฉีเล็กๆ ยังมีคนรวยระดับเกือบ 50 ล้านหยวนเลยแฮะ!”

เมื่อเห็นเนื้อหาในภารกิจ 【เส้นทางสู่เศรษฐีเบอร์หนึ่ง】 หลินเจ๋อก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

โลกใบนี้ช่างเต็มไปด้วยเสือซ่อนมังกร และคนเก่งๆ มากมายจริงๆ!

มีภารกิจเข้ามา ก็ต้องรับไว้แน่นอน การที่ชีวิตมีความท้าทายเพิ่มขึ้นก็น่าสนุกดี!

“รับภารกิจ!”

หลินเจ๋อรับภารกิจทันทีโดยไม่ลังเล และตั้งเป้าหมายไว้ในใจ

“งั้นก็เริ่มจากการเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของตำบลเป่ยฉีให้ได้ก่อนแล้วกัน!”

เมื่อมีเป้าหมาย หลินเจ๋อก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที

“ตาแก่คนนี้ขอเตือนไว้เท่านี้แหละ ส่วนเรื่องของพวกเธอจะแก้ปัญหายังไงก็ลองพิจารณากันเองนะ ลุงจะลงไปซื้อข้าวแล้ว”

คุณลุงคุยกับทั้งคู่เสร็จ ก็เดินกลับไปที่เตียง หยิบขันข้าวสแตนเลสจากตู้แล้วเดินออกไปซื้ออาหาร

“แคกๆ เจ๋อ พี่รู้สึกว่าที่คุณลุงพูดก็มีเหตุผลนะ เราคงจะ...”

จางเสวี่ยกังนึกถึงคนขับหญิงที่ชนเขาซึ่งขับรถโรลส์-รอยซ์ แค่คิดก็น่าจะรู้แล้วว่าฐานะอีกฝ่ายไม่ธรรมดา

ในอวี้เสี้ยน คนที่ขับรถหรูขนาดนั้นได้ มีไม่เกินสิบคนหรอก!

“พี่ สบายใจได้ พักอยู่ที่นี่ไปเถอะ เรื่องนี้ผมจัดการเอง พี่จะไม่เจ็บตัวฟรีแน่นอน”

“พวกเขามีคนของเราก็มีคน ผมขอออกไปโทรศัพท์แป๊บนึงนะ”