ตอนที่ 29 ติดสินบน

แม้ว่าดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า แต่ภายในสนามกีฬาก็ยังเย็นสบายและมีลมพัด

ในโซน J เวที 1

หวังเช่อเดินขึ้นไปที่ลานประลองพร้อมกับหนอนผีเสื้อ

“เฮ้ หนอนผีเสื้อ ฉันรู้จักนาย ชื่อของนายคือหวังเช่อใช่ไหม!”

ฝ่ายตรงข้ามเรียกทันทีก่อนที่ผู้ตัดสินจะพูดอะไร

“รู้สึกเป็นเกียรติเชียว” หวังเช่อตอบ

อสูรหินเหลี่ยมมีลักษณะค่อนข้างแข็ง

เช่นเดียวกับชื่อของมัน ร่างกายของอสูรวิญญาณนี้ทำจากก้อนหินสีน้ำตาลสามก้อนจัดเรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม

ตาทั้งสองข้างของมันยื่นออกมาจากหินแต่ละก้อนที่อยู่ด้านบนของรูปสามเหลี่ยม ขณะที่ปากติดอยู่กับหินด้านล่าง

ยิ่งไปกว่านั้น ก้อนหินที่ประกอบเป็นร่างของมันไม่ได้เป็นเหลี่ยมแต่เป็นทรงกลม

เมื่อนำมารวมกันแล้ว อสูรวิญญาณตัวนี้ดูเหมือนสามเหลี่ยมสามมิติขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามเมื่อมองจากด้านข้างจะดูเหมือนก้อนหินที่มีความหนาหลายสิบเซนติเมตร

อย่างไรก็ตาม เพียงแค่ชำเลืองมองก็รู้ว่ามันมีความยืดหยุ่นสูงและไม่สามารถทำลายได้ในระดับหนึ่ง

ด้วยฐานบ่มเพาะพลังวิญญาณประมาณ 45 ปี หินสามเหลี่ยมของฝ่ายตรงข้ามก็น่าประทับใจไม่แพ้กัน

ท้ายที่สุด แม้จะเป็นเพียงอสูรวิญญาณธรรมดา การป้องกันของอสูรหินเหลี่ยมก็โดดเด่นเป็นพิเศษ

“นายจะแพ้รอบนี้”

ฝ่ายตรงข้ามประกาศอย่างเย้ยหยัน “อสูรวิญญาณอย่างหนอนผีเสื้อ...แม้จะมีการบ่มเพาะพลังวิญญาณหกสิบถึงเจ็ดสิบปี แต่ก็ยังอ่อนแอ มันไม่สามารถทำลายการป้องกันของอสูรวิญญาณของฉันได้”

หวังเช่อเพียงแค่พยักหน้าในขณะที่เขาตอบว่า “ฉันเห็นด้วย”

“ฉันเห็นการต่อสู้ล่าสุดของนายแล้ว ดังนั้นอย่าคิดแม้แต่จะลองใช้ท่าเดียวกันกับหินสามเหลี่ยมของฉัน เนื่องจากความแตกต่างของขนาดไม่เหมาะกับนายในครั้งนี้ หนอนผีเสื้อของนายจะไม่สามารถพันรอบหินสามเหลี่ยมของฉันได้”

ฝ่ายตรงข้ามของเขายังคงพูดต่อไป

ไม่รอช้า ผู้ตัดสินเหลือบมองทั้งสองข้างอย่างรวดเร็วก่อนจะยกธงในมือขึ้น

“ผู้เข้าแข่งขันทุกคน โปรดประจำตำแหน่ง!”

หวังเช่อกระแอมขณะลูบหัวหนอนผีเสื้อ

“ซซซ!”

หนอนผีเสื้อพยักหน้ากลับ ราวกับรู้ใจหวังเช่อ

"เริ่ม!"

ผู้ตัดสินตะโกนลั่น

ฝ่ายตรงข้ามตอบสนองทันทีเมื่อคำนั้นออกจากปากผู้ตัดสิน

“หินเหลี่ยม ปราบมันลงกับพื้น! มันอาจจะเร็ว แต่เราสามารถทำให้หนอนผีเสื้อตายได้...”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ หินก้อนใหญ่สามก้อนก็รวมกันเป็นสามเหลี่ยมและตกลงบนพื้นส่งเสียงตุ้บ

จากเสียงเพียงอย่างเดียวก็สามารถบอกได้ว่าน้ำหนักของหินสามเหลี่ยมนี้ช่างน่าอัศจรรย์เพียงใด!

"โจมตี!"

หวังเช่อสั่งอย่างเฉยเมย

เมื่อได้ยินคำสั่งนี้ หนอนผีเสื้อก็ยืดตัวตรงและพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ทันที

เหมือนกับงูเหลือมสีเขียวขนาดยักษ์ มันเร่งความเร็วและกลายเป็นภาพเบลอเมื่อพุ่งไปข้างหน้า

“การโจมตีซึ่งๆ หน้า? ฉันเกรงว่ามันจะไม่ได้ผล”

คู่ต่อสู้ของเขาหัวเราะเยาะหวังเช่อ

อสูรที่เขากำลังเผชิญอยู่คือหินสามเหลี่ยม ไม่ใช่ตัวเล็กๆ

ท้ายที่สุด สามเหลี่ยมเป็นโครงสร้างที่มั่นคงอย่างมาก เมื่อรวมกับน้ำหนักที่มากพอของอสูรหินสามเหลี่ยมแล้ว ไม่มีอสูรวิญญาณอื่นใดที่มีการบ่มเพาะพลังวิญญาณแบบเดียวกันสามารถโค่นล้มหรือแม้กระทั่งทำให้มันขยับได้

นี่เป็นเรื่องที่จริงมากขึ้นในช่วงแรกๆ ที่อสูรวิญญาณไม่มีทักษะวิญญาณไม่สามารถทำอะไรมันได้ ด้วยเหตุนี้แม้จะไม่ใช้การโจมตีด้วยธาตุใดก็ตาม แต่หินสามเหลี่ยมก็ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในอสูรวิญญาณที่จัดการได้ยากที่สุดเมื่อต้องเผชิญในการต่อสู้

ถ้าพวกมันชนกันแบบนี้ หนอนผีเสื้อจะไม่ถูกส่งโดยแรงเฉื่อยของมันหรอกหรอ?

ผู้ชมหลายคนส่ายหัวเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

แม้แต่ผู้ตัดสินที่ยืนอยู่ข้างผู้เข้าแข่งขันก็ยังรู้สึกงุนงงอยู่บ้างที่มันพุ่งเข้าใส่โดยตรง...อย่าว่าแต่หนอนผีเสื้อเลย ต่อให้เป็น...

ในเวลาต่อมา!

หัวของหนอนผีเสื้อกระแทกเข้าที่ใจกลางของหินสามเหลี่ยม!

บูม!

ฟังดูเหมือนภูเขากำลังเคลื่อนตัว

หินสามเหลี่ยมส่งเสียงดังออกมาทันทีเมื่อมันชนกับหนอนผีเสื้อ ในขณะเดียวกัน รอยแตกก็เริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของหินสามก้อนที่เกาะติดกันแน่น

หลังจากหยุดชั่วครู่ มันก็ถอยหลังพร้อมกับเสียงปัง

ผู้ชมทำได้เพียงจ้องมองด้วยปากที่อ้ากว้างขณะที่หินสามเหลี่ยมลอยกลับหลัง

ในขณะเดียวกัน หนอนผีเสื้อก็ค่อยๆ ลูบหัวสีแดงที่บวมด้วยหางของมัน

ให้ตายเถอะมันแข็งชะมัด!

“ขอบคุณที่ให้ฉันชนะ” หวังเช่อผิวปากขณะโบกมือให้คู่ต่อสู้ "ไปกันเถอะ"

หนอนผีเสื้อเดินตามเขาลงเวทีพร้อมกับถูหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“เวที 1 หมายเลข 23...ชนะ!” ผู้ตัดสินที่ในที่สุดก็สะดุ้งตื่นประกาศอย่างเร่งรีบ

“เป็นไปได้ยังไง...” คู่ต่อสู้ของหวังเช่อยังคงยืนอยู่บนเวทีด้วยความงุนงง “หนอนผีเสื้อตัวนี้ของเขาเรียนรู้ทักษะวิญญาณหัวเหล็กหรือไง? มันสามารถปลดปล่อยพลังมหาศาลจากการชนกันทั่วไปได้...ยังไง? เป็นเพราะความเหลื่อมล้ำด้านพลังวิญญาณหรือเปล่า?”

...

หวังเช่อเดินกลับไปที่พื้นที่รอและมองเวลา มันเป็นเวลาเที่ยงแล้ว

เขามีนัดอื่นในตอนบ่าย

“ไปกินข้าวกันก่อน” หวังเช่อกล่าว

“เดี๋ยวก่อน พี่ใหญ่! หนอนผีเสื้อของนายแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?” ผู้เข้าแข่งขันในพื้นที่รอเดินเข้ามาถามเขา

“หินสามเหลี่ยม...” หวังเช่อเหลือบมองผู้แข่งขันที่กระตือรือร้นและตอบอย่างเป็นกันเองว่า “มันเป็นอสูรวิญญาณที่เกิดจากการรวมหินขนาดใหญ่สามก้อนเข้าด้วยกัน เป็นเอกลักษณ์อย่างแท้จริง แม้ว่าการป้องกันจะค่อนข้างแข็งแกร่งในช่วงแรก แต่หินสามเหลี่นมก็เหมือนกับอสูรวิญญาณอื่นๆ มันไม่ได้ไร้จุดอ่อน ตราบใดที่เล็งไปที่จุดศูนย์ถ่วงและช่องว่างระหว่างหินทั้งสาม หินก็จะเสียสมดุลอย่างง่ายดาย จากนั้นก็จะสามารถทำให้มันลอยได้

“อย่างไรก็ตาม เมื่อหินสามเหลี่ยมมีฐานบ่มเพาะถึงหกสิบปี และพัฒนาเป็นหินแข็งสามเหลี่ยม จุดอ่อนนี้จะหายไป”

ผู้เข้าแข่งขันพึมพำ “อย่างนั้นหรอ? ไม่ได้มีบอกไว้ในหนังสือ...”

หลังจากนั้นสักครู่ ใบหน้าของเขาก็สว่างขึ้นทันทีและพูดอย่างตื่นเต้น “ขอบคุณพี่ใหญ่ ฉันบังเอิญมีคู่ต่อสู้ที่มีอสูรวิญญาณหินสามเหลี่ยมในรอบต่อไปของฉันด้วย...”

เขาเดินออกไปด้วยความดีใจ

“ซซซ!”

หนอนผีเสื้อส่งเสียงขู่ใส่หวังเช่อ

'นายโกหกเขา!'

“ฉันไม่ได้โกหกเขา” หวังเช่อกล่าวขณะที่เขากระแอมในลำคอ “ตราบใดที่เขามีความแข็งแกร่งเพียงพอ เขาจะสามารถบรรลุผลเช่นเดียวกัน ไปกินข้าวกันเถอะ”

หนอนผีเสื้อกลอกตาใส่หวังเช่อ

มันทำได้เพียงมองผู้เข้าแข่งขันคนนั้นด้วยสายตาสงสาร

ในทางเทคนิคที่หวังเช่อพูดคือความจริง

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พูดส่วนที่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งที่พึงมี

แม้จะไม่ได้ใช้หาง แต่หัวของหนอนผีเสื้อก็ยังแข็งแกร่งอยู่พอสมควร เนื่องจากหินสามเหลี่ยมที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงบนลานประลองนั้นเป็นเป้านิ่ง

ในความเป็นจริง หวังเช่อกลัวมากว่าหนอนผีเสื้อจะทุบหินสามเหลี่ยมเป็นชิ้นๆ ด้วยการสะบัดหางของมัน เขาคงลำบากใจมากถ้ามันเกิดขึ้นในการแข่งขัน

ดังนั้นเขาจึงสั่งให้มันใช้หัวโหม่งแทน

มีโรงอาหารตั้งอยู่ในโรงยิม ซึ่งจะมีอาหารฟรีสำหรับผู้เข้าแข่งขัน นี้ทำให้หวังเช่อรู้สึกมีความสุขมาก

“ว้าว หนอนผีเสื้อตัวใหญ่มาก! ขอลูบหน่อย~”

“ทำไมมันยังไม่วิวัฒนาการ?”

“วิวัฒนาการของมันคือผีเสื้อมรณะเขียว โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่ชอบรูปลักษณ์ ฉันคิดว่าจะดีกว่าที่จะไม่วิวัฒนาการ”

“หนอนผีเสื้อตัวใหญ่ขนาดนี้ น่าจะคายไหมออกมาได้เยอะใช่ไหม? มันคงทำรายได้ได้มหาศาล!”

...

หลังจากเดินไปรอบๆ หวังเช่อพบจุดทานอาหารในโรงอาหาร ในขณะที่หนอนผีเสื้อกินใบไม้จำนวนมากขึ้นในพื้นที่อสูรวิญญาณ

นอกจากนี้ยังมีหนอนผีเสื้อตัวอื่นๆ กินอยู่ข้างๆ

เมื่อนับดูหวังเช่อตระก็พบว่ามีประมาณเจ็ดหรือแปดตัว

“พวกมันโชคดีมากจริงๆ” เขาอุทาน

ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของหนอนผีเสื้อไม่ได้ซื้อมาด้วยความเต็มใจ พวกมันมีแนวโน้มที่จะฟักออกจากไข่อสูรวิญญาณที่แจกจ่าย

แม้แต่ในบรรดาผู้เข้าร่วมพันคนที่เข้าร่วมในวันนี้ ก็มีหนอนผีเสื้อแค่เจ็ดถึงแปดตัว...

หลังจากเคี้ยวใบไม้แล้ว หนอนผีเสื้อของหวังเช่อก็คลานออกมาจากกลุ่มหนอนผีเสื้ออย่างเขินอาย

“เปล่าประโยชน์” หวังเช่อดุ “เนื่องจากพวกมันเป็นสายพันธุ์เดียวกับแก แกจึงควรพยายามเข้ากับพวกมัน”

หนอนผีเสื้อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับหวังเช่อ

มันถ่มน้ำลายใส่หน้าเขาราวกับจะพูดว่า “ฉันไม่ต้องการ ไปหาพวกมันเอง ถ้านายต้องการ”

ขณะที่หวังเช่อกำลังจะพูด ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังพวกเขา

“นายรังเกียจไหมถ้าฉันจะนั่งตรงนี้?”

เสียงนั้นฟังดูบอบบาง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเสียงของผู้หญิง

เมื่อหวังเช่อหันกลับไปมอง เขาก็พบกับสาวสวยผิวขาวหุ่นดี

“ไม่” หวังเช่อตอบอย่างหนักแน่น

ประสบการณ์หลายปีของเขาทำให้เห็นชัดเจนว่าบุคคลนี้ไม่ได้มีเจตนาดี

อย่างไรก็ตาม หญิงสาวนั่งลงทันทีหลังจากพูดจบ

"ขอบคุณมาก ฉันยืนอยู่นานมากในงาน” หญิงสาวกล่าว

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หนอนผีเสื้อก็ส่งเสียงขู่ราวกับจะพูดว่า “ไปให้พ้นทางของฉัน! นั่นคือที่นั่งของฉัน!'

หญิงสาวเพียงหยิบใบหอมสองใบจากกระเป๋าเสื้อของเธอแล้วป้อนให้หนอนผีเสื้อ แล้วพูดว่า “เจ้าตัวน้อย ไปกินตรงนั้น ตกลงไหม?”

แม้ว่าในตอนแรกจะดูวิตกกังวล แต่ตาของหนอนผีเสื้อก็สว่างวาบขึ้นทันทีเมื่อได้กลิ่นใบไม้ มันกัดใบไม้แล้ววิ่งไปด้านข้างอย่างเชื่อฟัง

หวังเช่อพูดไม่ออก

เธอติดสินบนมันอย่างนั้นหรอ?

ขณะที่เขาจ้องมองหลังหนอนผีเสื้อ หวังเช่อเริ่มคิด.. ดูเหมือนว่าเขาจะต้องฝึกฝนมันให้มากกว่านี้ในอนาคต