ตอนที่ 5 อสูรวิญญาณล้านปี

หลังจากนั้น ทั้งกลุ่มได้ติดตามศาสตราจารย์หยานไปยังพื้นที่ขาย ขณะที่พวกเขาตั้งใจฟังการแนะนำไข่อสูรต่างๆ ที่จัดแสดงอยู่

ระหว่างทางก็เลือกตัวที่พวกเขาชื่นชอบ

ศาสตราจารย์หยานพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาไม่ได้ให้ความรู้สึกแบบศาตราจารย์เวลาที่เขาพูด

เขาได้อธิบายประวัติของอสูรวิญญาณจำนวนมาก โอกาสการเติบโตในอนาคตของไข่อสูรวิญญาณต่างๆ วิธีที่ผู้ควบคุมวิญญาณควรฝึกฝน วิธีเพิ่มความสนิทสนมระหว่างกัน และอื่นๆ เขามีความรู้มากจริงๆ

แม้ว่าเขาจะพูดยาวและลงรายละเอียดค่อนข้างมาก แต่วิธีที่ศาตราจารย์อธิบายหัวข้อดังกล่าวก็สนุกสนานมาก และทำให้ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้หัวเราะออกมาเสียงดัง

ไม่นานทุกคนก็เสร็จสิ้นการเลือกของพวกเขา

หวังเช่อถามขึ้นทันทีว่า “ศาสตราจารย์หยาน ผมขอถามเรื่องนี้อย่างจริงจัง คุณคิดว่าหนอนผีเสื้อมีศักยภาพหรือไม่?”

ศาสตราจารย์หยานตอบด้วยรอยยิ้มว่า “ในทางทฤษฎีก็ไม่”

คำพูดนี้ดูเหมือนจะทำให้จุดประสงค์ของเขาพังทลาย

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนอนผีเสื้อที่อยู่บนหน้าอกของหวังเช่อก็มองไปที่ศาสตราจารย์หยานอย่างกระสับกระส่าย

อสูรวิญญาณตัวน้อยสงบลงเมื่อหวังเช่อลูบหัวของมัน และจ้องไปที่ศาสตราจารย์ด้วยดวงตาเบิกกว้าง

ศาสตราจารย์หยานมองไปที่หนอนผีเสื้อด้วยความประหลาดใจ ศึกษามันอย่างสงสัย “ดูเหมือนว่าระดับสติปัญญาของมันจะค่อนข้างสูง ซึ่งหมายความว่าพลังวิญญาณของเธอจะต้องแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย”

“อย่างไรก็ตาม ศักยภาพของหนอนผีเสื้อนั้นต่ำเกินไปมาก ในทฤษฎี ศักยภาพของสายพันธุ์เป็นผลมาจากนักวิจัยจำนวนนับไม่ถ้วนที่สำรวจรูปแบบวิวัฒนาการของอสูรวิญญาณตลอดหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้น เธอไม่ควรคาดหวังว่าจะมีความผิดปกติอะไรมากนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงอสูรวิญญาณ อย่าง หนอนผีเสื้อ

“ในสถาบัน เธอควรได้เรียนรู้ทฤษฎีพื้นฐานเรื่องวิวัฒนาการของอสูรวิญญาณมาแล้ว หนอนผีเสื้อจะพัฒนาเป็นผีเสื้อมรณะเขียวหลังจากบ่มเพาะนานสิบปีหรือมากกว่านั้น

“ผีเสื้อมรณะเขียวเป็นรูปแบบสุดท้ายของวิวัฒนาการ แต่ศักยภาพของผีเสื้อก็ไม่สูงเช่นกัน มีเพียง 200 แต้มเท่านั้น แม้จะมีกระบวนการเลี้ยงดูที่แตกต่างกัน ก็จะมากน้อยไม่เกินสิบแต้ม จะไม่เบี่ยงเบนมากนักโดยพื้นฐานแล้ว”

ศาสตราจารย์หยานหยุดกะทันหัน “อย่างไรก็ตาม ฉันสามารถบอกเธอได้ว่าข้อมูลบางอย่างที่บางทีแม้แต่นักศึกษามหาวิทยาลัยก็อาจยังไม่รู้ หนอนผีเสื้อสามารถกลายพันธุ์และวิวัฒนาการได้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีความผิดปกติเช่นนี้ในเขตสงครามเมืองหลวงกระจ่าง ผู้ควบคุมวิญญาณที่มีวิญญาณยุทธ์ต้นไม้วิญญาณเลือกหนอนผีเสื้อป่าที่มีฐานบ่มเพาะสามพันปีเป็นอสูรวิญญาณที่สองของเขา

“หลังจากนั้นไม่นาน พลังพิเศษของวิญญาณยุทธ์เขาก็เริ่มหลอมรวมกับหนอนผีเสื้อ ทำให้มันกลายพันธุ์และพัฒนาเป็นราชาแมลงวิญญาณ นอกเหนือจากประเภทแมลงดั้งเดิมแล้ว หนอนผีเสื้อยังกลายเป็นอสูรวิญญาณประเภทพลังจิตด้วย”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนในกลุ่มก็ตกตะลึง

อสูรวิญญาณประเภทพลังจิต

แม้แต่อสูรวิญญาณหลากหลายประเภท อสูรวิญญาณประเภทพลังจิตก็ยังถือว่ามีพลังพิเศษ

นอกจากนี้ นี่คือการพิจารณาอสูรวิญญาณอื่นๆ ที่มีความแข็งแกร่งพอสมควร

“อสูรวิญญาณชนิดใหม่นี้กำลังถูกค้นคว้าโดยเขตสงครามเมืองหลวงกระจ่าง ศักยภาพของสายพันธุ์ของมันสูงถึง 420 ตัวเลขดังกล่าวสูงกว่าค่าเฉลี่ยเมื่อเทียบกับอสูรวิญญาณหายากอื่นๆ”

ศาสตราจารย์หยานส่ายหัวเล็กน้อยขณะที่เขาพูดต่อ “หลังจากที่เขตสงครามอื่นๆ รู้ข่าวนี้ พวกเขาพยายามที่จะทำตามโดยส่งผู้ควบคุมวิญญาณที่มีวิญญาณยุทธ์ต้นไม้วิญญาณไปเพื่อทำสัญญาหนอนผีเสื้อป่าที่มีฐานบ่มเพาะสามพันปี น่าเสียดายที่ครั้งนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น...จนถึงทุกวันนี้ สาเหตุของการกลายพันธุ์ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

“ยิ่งไปกว่านั้น มันค่อนข้างยากที่จะหาหนอนผีเสื้อสามพันปีในป่า และแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะปลุกวิญญาณยุทธ์ของ ต้นไม้วิญญาณ วิญญาณยุทธ์เฉพาะนี้มาจากเขตสงครามเมืองหลวงกระจ่าง ถึงอย่างนั้นก็มีเพียงไม่กี่คน...”

เรื่องราวของศาสตราจารย์ทำให้ทุกคนคล้อยตาม

ข้อมูลนี้เป็นความลับ ดังนั้นโดยธรรมชาติที่สถาบันไม่เคยรู้มาก่อน

ศาสตราจารย์หยานอธิบายว่า “นอกเหนือจากข้อกำหนดเบื้องต้นเรื่องครอบครองวิญญาณยุทธ์ต้นไม้วิญญาณแล้ว ผู้ควบคุมวิญญาณคนแรกอาจใช้วิธีอื่นที่เราไม่รู้ การคาดเดาที่ใกล้เคียงที่สุดของเราคือเกี่ยวข้องกับอาหาร ท้ายที่สุดแล้ว วิวัฒนาการของอสูรวิญญาณนั้น เป็นเรื่องที่ได้รับการศึกษาอย่างจริงจังมาโดยตลอด”

หวังเช่อพบว่าเรื่องนี้น่าสนใจมาก

สวี่ไห่เฟิงทนไม่ไหวและถามว่า "ดังนั้นก็คือไม่มีทางเป็นไปได้จริงๆ หรือครับ?"

ศาสตราจารย์หยานหัวเราะและตอบด้วยคำถามว่า “อะไรคือกฎพื้นฐานที่สุดในการศึกษาอสูรวิญญาณในยุคนี้ล่ะ?”

“วิวัฒนาการเป็นวิธีเดียวที่อสูรวิญญาณสามารถฝ่าฟันขีดจำกัดของมันในฐานะสิ่งมีชีวิตได้”

ศาสตราจารย์พยักหน้าให้กับคำตอบของสวี่ไห่เฟิง "ถูกต้อง ต่อไป อะไรคือปัจจัยที่สำคัญที่สุดสองประการในการวิวัฒนาการของอสูรวิญญาณ?”

นักเรียนอีกคนตอบโดยไม่รู้ตัว “วิญญาณยุทธ์และฐานการบ่มเพาะ”

นี่เป็นความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอสูรในสถาบันมัธยมปลาย

ศาสตราจารย์หยานถอนหายใจ “ใช่ วิญญาณยุทธ์และฐานบ่มเพาะ เส้นทางวิวัฒนาการใดๆ ล้วนเป็นผลมาจากปัจจัยทั้งสองนี้ ฉันเชื่อว่าพวกเธอทุกคนยังรู้เพียงพื้นฐานเกี่ยวกับวิวัฒนาการการบ่มเพาะทั่วไป”

“หนอนผีเสื้อวิวัฒนาการเป็นผีเสื้อมรณะเขียวหลังจาก 10 ปีของการบ่มเพาะ นกกาเหว่าวิวัฒนาการเป็นนกกาเหว่าเสียงแหลมหลังจากบ่มเพาะ 30 ปี วิวัฒนาการเป็นนกกาเหว่าลมหลังจากบ่มเพาะ 60 ปี อสูรร้อยดอกวิวัฒนาการเป็น ดอกไม้พันหน้า หลังจากบ่มเพาะ 70 ปี มันจะกลายเป็นดอกไม้เซียนหลังจากบ่มเพาะ 140 ปี อินทรีขนอ่อนจะวิวัฒนาการเป็นอินทรีปีกเหล็กหลังจากบ่มเพาะ 200 ปี...

“วิวัฒนาการและการกลายพันธุ์เกี่ยวข้องกับวิญญาณยุทธ์ ในสมัยโบราณอสูรวิญญาณสามารถวิวัฒนาการได้ด้วยวิธีนี้เท่านั้น อย่างไรก็ตามประสิทธิภาพของการได้รับวิญญาณยุทธ์เพื่อวิวัฒนาการมาจากการสังหารของมนุษย์ชั้นต่ำ”

เขาหันไปหาหวังเช่อ “ขีดจำกัดของหนอนผีเสื้อนั้นต่ำมากเมื่อพูดถึงวิวัฒนาการ  สำหรับวิวัฒนาการหรือการการกลายพันธุ์ ไม่มีองค์ประกอบไหนเหมาะสมกับเธอในตอนนี้”

ศาสตราจารย์หยานหยุดพูดหลังจากนั้น

นักเรียนเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร

หวังเช่อไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและถามอีกครั้งว่า “จะเกิดอะไรขึ้นหากหนอนผีเสื้อได้รับการบ่มเพาะให้มีในฐานบ่มเพาะที่สูงกว่านี้?”

"สูงแค่ไหนล่ะ?" ศาสตราจารย์หยานถามยิ้มๆ

หวังเช่อกล่าวตัวเลขที่มากที่สุดที่เขารู้จากความทรงจำ 18 ปีของเขา “ล้านปี”

ทุกคนเงียบไป

ศาสตราจารย์เองก็แปลกใจ

เขาไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนั้น

ศาสตราจารย์หยานเงียบไปครู่หนึ่งโดยไม่ตอบคำถามของหวังเช่อ หลังจากคิดเกี่ยวกับมันแล้ว เขาถามช้าๆ ว่า “เธอรู้ไหมว่าทำไมเราถึงใช้อายุเพื่อกำหนดฐานบ่มเพาะของอสูรวิญญาณของเราในทุกวันนี้”

นี่เป็นคำถามที่ค่อนข้างยาก เป็นคำถามที่นักเรียนส่วนใหญ่ไม่สามารถหาคำตอบได้

อย่างไรก็ตาม หวังเช่อตอบตามสัญชาตญาณ “เพราะในสมัยโบราณ ฐานบ่มเพาะของอสูรวิญญาณส่วนใหญ่นั้นเทียบเท่ากับอายุขัยของพวกมัน ดังนั้นขีดจำกัดเรื่องอายุขัยของพวกมันจึงเป็นขีดจำกัดของฐานบ่มเพาะของพวกมันด้วย”

“ถูกต้อง” ศาสตราจารย์หยานกล่าวอย่างพึงพอใจกับคำตอบ “อสูรวิญญาณในยุคโบราณต้องใช้เวลานานในการพัฒนาสติปัญญาจนสามารถเทียบเคียงกับมนุษย์ได้ นี่เป็นเพราะว่าอสูรวิญญาณนั้นสามารถดูดซับพลังวิญญาณของฟ้าดินได้อย่างเดียว หมายความว่าไม่มีทางที่พวกมันจะปลุกวิญญาณยุทธ์และฝึกฝนพลังวิญญาณเหมือนที่มนุษย์ทำได้

“ดังนั้น พลังวิญญาณของพวกมันจึงแปรผันตามอายุขัยของพวกมัน ยิ่งพวกมันอายุยืนนานเท่าไร พวกมันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

“ล้านปีเป็นขีดจำกัด แม้แต่อสูรวิญญาณในยุคโบราณก็ตาม ทีนี้ลองพิจารณาอสูรที่ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้หลายล้านปี แต่ต้องคำนึงถึงหลายแสนปีด้วยเช่นกัน เธอคิดว่ามีอสูรวิญญาณกี่ตัวที่ตรงตามเกณฑ์นี้ในยุคโบราณ?”

หวังเช่อส่ายหัว เขาไม่รู้จริงๆ

หลักสูตรของสถาบันได้อธิบายแนวคิดของอสูรวิญญาณอายุล้านปีไว้เพียงพื้นฐาน และได้ยกตัวอย่างบางส่วน แต่ไม่มีข้อมูลเฉพาะเจาะจงมากนักในหัวข้อนี้

ศาสตราจารย์หยานผายฝ่ามือทั้งสองข้าง แสดงให้เห็นตัวเลขสิบ

“ที่เรารู้มีประมาณสิบตัว”

ศาสตราจารย์หยานไม่ได้ให้เวลากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมากนัก และพูดต่ออย่างรวดเร็ว “มีอสูรวิญญาณเหล่านั้นเพียงสิบกว่าตัวเท่านั้นที่สามารถเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติเมื่อสามพันปีก่อนได้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากไม่มีสัญญาชีวิต แน่นอนว่าในทางทฤษฎี มีอสูรวิญญาณเพียงสิบตัวเท่านั้นที่สามารถบ่มเพาะได้ถึงหนึ่งล้านปี

“สำหรับคำตอบของคำถามของเธอ โอกาสมีน้อยกว่าหนึ่งในพันล้าน”