บทที่ 148 กดดันด้วยพละกำลัง

"ฉันมันโง่จริงๆ จริงๆ นะ"

จอร์จเงยหน้าขึ้นด้วยดวงตาที่ไร้แวว แล้วพูดต่อ

"รู้แค่ว่าทหารต้องออกค่าใช้จ่ายเอง ค่าชุดแปดร้อย ค่าเช่าบ้านหนึ่งพัน แต่ดันไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษก็ต้องจ่ายเหมือนกัน......"

เขาทำเสียงอึกอักสะอึกสะอื้น แต่พูดออกมาเป็นประโยคไม่ได้

วูบ!

เสียงสัญญาณเตือนสั้นๆ ชัดเจนดังขึ้น หน้าจอก็สว่างขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้บนหน้าจอปรากฏสัญลักษณ์ง่ายๆ

เจ้าหน้าที่ไอแซคออนไลน์แล้ว!

จอร์จเหลือบเห็นทางหางตา รีบนั่งตัวตรง หัวใจเต้นรัวเร็ว กดรับการสื่อสารด้วยมือที่สั่นเทา!

ปลายสายไม่มีภาพ มีเพียงเสียงของไอแซคที่ว่างเปล่า เมินเฉย ราวกับไม่แปดเปื้อนฝุ่นธุลีใดๆ ดังมา

"เจ้าหน้าที่จอร์จ เป้าหมาย ท่าที"

คำถามที่กระชับที่สุดนี้ กลับทำให้จอร์จรู้สึกเหมือนได้ยินโองการจากพระเจ้า!

เขารีบยกแขนขึ้นมาจ่อที่ริมฝีปาก ราวกับจะจุมพิตรองเท้าบูทของคนปลายสาย แล้วรายงาน

"เจ้าหน้าที่ไอแซค! เป้าหมายท่าทีแข็งกร้าวมาก! ไม่ให้ความร่วมมือสุดขีด! ผมพยายามสื่อสารเพื่อถ่ายทอดเจตนาดีและความห่วงใยจากฝ่ายเรา แต่เป้าหมายปฏิเสธการสื่อสารโดยตรง! แม้ปากจะไม่ได้พูดจาโอหัง แต่พฤติกรรมของเขาแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเม็กซิกาลีเป็นถิ่นของเขา! ผมคิดว่าเขาพร้อมจะใช้มาตรการรุนแรงกว่านี้ได้ทุกเมื่อ! ระดับภัยคุกคามสูงมาก!"

จอร์จแทบจะขนคำศัพท์ด้านลบทั้งหมดที่นึกออกมากองรวมกัน พยายามวาดภาพความอันตรายและความเป็นศัตรูของจางอู๋จี๋ให้เกินจริง

เขาเดิมพันว่าเจ้าหน้าที่ไอแซคจะไม่คิดลดตัวลงมาตรวจสอบรายละเอียดพวกนี้ เขาต้องการแค่ขั้นตอนเพื่อลงมือ!

ปลายสายเงียบไปประมาณสองวินาที

สองวินาทีนี้สำหรับจอร์จ ยาวนานเหมือนหนึ่งศตวรรษ

จากนั้นเสียงว่างเปล่าและเย็นชาของไอแซคก็ดังขึ้นอีกครั้ง ไม่มีอารมณ์ใดเจือปน เพียงแค่บอกเล่าการตัดสินใจที่จะถูกดำเนินการ แฝงความเมินเฉยในการตัดสินความเป็นความตาย

"พิกัด เดี๋ยวนี้"

นั่นไง!

ไม่ถามรายละเอียด ไม่สงสัยรายงานของจอร์จ ไม่แม้แต่จะถามถึงการประเมินความแข็งแกร่งของจางอู๋จี๋!

มีแค่คำสั่งปฏิบัติการที่กระชับและตรงไปตรงมาที่สุด!

หัวใจของจอร์จแทบจะกระดอนออกมานอกอก ความดีใจสุดขีดและความกลัวหลังผ่านเหตุการณ์มาได้ผสมปนเปกัน สำเร็จแล้ว!

เขารีบส่งพิกัดที่แม่นยำของวิลล่าจางอู๋จี๋ในเขตเมืองใต้ไปให้ทันที ตอนกดส่งนิ้วมือยังสั่นระริก!

"ส่งแล้วครับ เจ้าหน้าที่ไอแซค เป้าหมายอยู่ที่นั่น! โปรดระวังตัวด้วยครับ!"

จอร์จไม่ลืมทิ้งท้ายด้วยความห่วงใย เพื่อตีสนิทกับผู้มีพลังพิเศษระดับแนวหน้าของมนุษยชาติยุคปัจจุบัน

ปลายสายไม่ตอบกลับ ตัดการเชื่อมต่อทันที

จอร์จตัวแข็งทื่อในท่าเดิมอยู่สองวินาที ก่อนจะทรุดฮวบลงบนเบาะหลัง หอบหายใจถี่ เสื้อด้านหลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

เขารู้ว่าตัวเองกำลังเล่นกับไฟ แต่อัตราการถูกเปิดโปงลดลงจนเกือบเป็นศูนย์!

เมื่อปีกแสงศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าหน้าที่ไอแซคจุติลงมา คำโกหกและความจริงทั้งหมดจะถูกบดบัง และถูกแสงชำระล้างทำลายจนสิ้น

ในเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับผู้มีพลังพิเศษอีกครั้ง

เขารอดมาได้

อย่างน้อยก็รอดมาได้ชั่วคราว

จอร์จมองไปทางทิศใต้ของเมือง นึกถึงความตกต่ำของตัวเองเมื่อวันก่อนที่ถูกจางอู๋จี๋เล่นงาน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังที่บิดเบี้ยว และความสะใจที่กำลังจะเป็นจริง!

"ไอ้หมาผิวเหลือง...วันดีๆ ของแกจบลงแล้ว!"

......

เขตเมืองใต้ ภายในวิลล่า

จางอู๋จี๋ที่กำลังใช้ญาณหยั่งรู้บำรุงรักษา 【สยบขุนเขา】 และ 【เชือกสยบปีศาจ】 อย่างละเอียดอยู่ภายใน คิ้วกระตุกเบาๆ

บรรลุขอบเขตกลั่นลมปราณช่วงกลาง ขอบเขตญาณหยั่งรู้ของเขากว้างไกลมาก ขณะเดียวกันอานุภาพของกายญาณที่ได้จากปราณครรภ์ขั้นที่หกก็ยกระดับขึ้น แสดงออกมาในรูปแบบของลางสังหรณ์

ทว่ายังไม่ทันที่จางอู๋จี๋จะได้คิดอะไรมาก ในขอบเขตญาณหยั่งรู้ก็มีคลื่นพลังที่แปลกประหลาดและรุนแรงพุ่งเข้ามา

อีกฝ่ายรวดเร็วมาก ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

ข้อมูลของเฉินหลินไหลผ่านเข้ามาในใจจางอู๋จี๋ทันที ทำให้เขายกมุมปากยิ้ม ถูไม้ถูมือเตรียมพร้อม

"มาแล้ว!"

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดลูกหลง จางอู๋จี๋รีบร่ายคาถา พลังวิเศษเปลี่ยนเป็นแก่นแท้ธาตุดิน เชื่อมต่อกับพลังวิญญาณฟ้าดิน เกิดลมใต้ฝ่าเท้า ขี่ลมพุ่งสวนไปตามเส้นทางของอีกฝ่ายทันที

ยิ่งเข้าใกล้ สภาวะพลังของอีกฝ่ายยิ่งชัดเจน

เป็นคลื่นพลังงานมหาศาลที่แหลมคมสูงส่ง แฝงแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์แต่เย็นยะเยือก เหมือนดาวหางที่ฉีกกระชากชั้นเมฆ ปรากฏขึ้นที่ขอบสายตาของจางอู๋จี๋โดยไม่มีสัญญาณเตือน

และกำลังพุ่งทะยานเข้าหาตำแหน่งที่เขาอยู่อย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่น่ากลัว!

จางอู๋จี๋ยืนขี่ลม แก่นแท้ธาตุดินใต้เท้ากลายเป็นพายุหมุนไร้รูป พยุงเขาให้ลอยนิ่งกลางอากาศ ชายเสื้อสะบัดพั่บๆ ท่ามกลางกระแสลมจากการบินด้วยความเร็วสูง

สายตาคมกริบดุจสายฟ้า จ้องเขม็งไปที่ดาวหางที่ฉีกกระชากม่านราตรีเข้ามา

ใกล้แล้ว

ความเร็วของอีกฝ่ายสูงมาก อย่างน้อยด้วยตบะขอบเขตกลั่นลมปราณช่วงกลางของเขา ขี่ลมไล่ตามไม่ทันแน่นอน

แทบจะในวินาทีถัดมาภายหลังความคิดจางอู๋จี๋จบลง ร่างของอีกฝ่ายก็ปรากฏชัดเจน

ปีกขนาดยักษ์สองคู่ที่ควบแน่นจากพลังงานแสงบริสุทธิ์ กางออกที่ด้านหลังผู้มาเยือน ขนปีกทุกเส้นไหลเวียนด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์และเย็นเยียบ

เจ้าของปีกแสง ไอแซค วอล์คเกอร์ เมื่อเห็นเป้าหมาย เขาหยุดชะงักเล็กน้อย ลอยตัวอยู่เบื้องหน้าจางอู๋จี๋ร้อยเมตร

ใบหน้าเขาหล่อเหลาราวกับไม่ใช่คน ผมสั้นสีทองเรียบแปล้ สวมชุดต่อสู้สีขาวสั่งตัดพิเศษของ FBI ดูราวกับนักบุญ ร่างกายแผ่คลื่นพลังงานมหาศาลดุจดวงอาทิตย์

มองดูจางอู๋จี๋ตรงหน้า ไอแซคขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่มีอะไรมาก ในข้อมูลไม่ได้บอกว่าจางอู๋จี๋บินได้

สถานการณ์แบบนี้ บวกกับใบหน้าแบบคนจีนของจางอู๋จี๋ ทำให้เขานึกถึงความทรงจำที่ไม่ค่อยดีนัก

จางอู๋จี๋ลอบประเมินในใจ คำนวณความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้าม

คลื่นพลังงานของทูตปีกแสงผู้นี้ดูน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วก็พอๆ กับเขา บวกกับเขาบินได้ และมีเชือกสยบปีศาจ ทั้งหมดสามารถลบล้างข้อได้เปรียบหรือแม้แต่แก้ทางอีกฝ่ายได้...

ในเม็กซิโก แสงแดดร้อนระอุยามบ่ายสามารถทำให้คนเป็นลมแดดได้ภายในสิบนาที นับประสาอะไรกับเม็กซิกาลีที่ตั้งอยู่ในทะเลทราย

ต่อให้เป็นคนงานที่อยากได้เงินจนไม่กลัวตาย ก็ยังต้องชั่งใจกับความเสียหายหลังเป็นลมแดด ดังนั้นแทบทุกคนจึงหลบอยู่ในที่ร่ม ถือเป็นช่วงเวลาว่างที่หาได้ยากในหนึ่งวัน

และในช่วงเวลาว่างแบบนี้ มนุษย์สองคนที่ลอยอยู่กลางอากาศ ย่อมดึงดูดสายตาของทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย

"พระแม่ทรงโปรด นั่นวิชาเหาะเหิน!"

"เทวดา มีเทวดา!"

"พวกเขาจะทำอะไรกัน?!"

ไอแซคฝั่งตรงข้ามดูเหมือนจะไม่คิดจะพูดจา เพียงแค่ยกมือขวาขึ้นเล็กน้อยมากๆ

วูบ——

ปีกแสงด้านหลังเขากระพืออย่างแรง ลำแสงสีขาวเจิดจ้าบาดตาที่แฝงความหมายแห่งการชำระล้างสรรพสิ่งนับสิบสาย เหมือนหอกแห่งการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ฉีกกระชากอากาศในทันที พร้อมเสียงหวีดหวิวแหลมคม พุ่งเข้าใส่จางอู๋จี๋จากทุกทิศทาง!

ความเร็วสูงสุด ขอบเขตครอบคลุมกว้างมาก ปิดตายพื้นที่หลบหลีกของเขาทันที

นี่คือการโจมตีของผู้มีพลังพิเศษระดับ A พอลงมือ ก็รุนแรงดุจสายฟ้าฟาด

บนถนนเบื้องล่าง วัยรุ่นละตินที่กำลังคุยเล่นกันหน้าร้านกาแฟตกใจจนทำเครื่องดื่มหก มองดูฉากเหนือมนุษย์บนท้องฟ้าด้วยความตะลึงงัน

ว่าแล้วเชียว...

เผชิญหน้ากับลำแสงหนาแน่นที่มากพอจะระเหยเหล็กกล้าให้เป็นไอ จางอู๋จี๋แววตาเย็นยะเยือก เตรียมรับมือไว้แล้ว

"รวม"

เขาตะโกนต่ำ ระดับพลังวิเศษในทะเลปราณลดฮวบ แก่นแท้ธาตุดินจำนวนมหาศาลพุ่งพล่านออกจากร่างกาย แม้ไม่ได้เหยียบพื้นดิน อาศัยเพียงพลังวิเศษสร้างขึ้น โล่หินทรงข้าวหลามตัดที่หนาหนักและส่องแสงสีเหลืองนวลดินก็ก่อตัวขึ้นครอบคลุมร่างเขาทันที

บนผิวโล่มีเงาภูเขาไหลเวียน เชื่อมต่อกับปฐพีหนาเสวียนหวงในกายจางอู๋จี๋ แผ่สภาวะพลังหนักแน่นมั่นคงที่ไม่อาจทำลาย

ตูมๆๆๆ——

ลำแสงหนาแน่นกระแทกใส่โล่หินอย่างจัง เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แสงจ้าและคลื่นกระแทกพลังงานบ้าคลั่งอาละวาดกลางอากาศ กดทับยอดไม้ด้านล่างจนเอนลู่ ฝุ่นตลบฟุ้ง

แสงสีเหลืองดินบนผิวโล่หินกะพริบถี่รัว วงคลื่นกระจายออกอย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเหมือนจะรับไม่ไหว ผิวหน้าเริ่มมีรอยร้าวละเอียด

แต่สุดท้าย มันก็ต้านทานการระดมยิงระลอกแรกที่ถึงตายนี้ได้สำเร็จ

ในดวงตาสีฟ้าเย็นชาของไอแซคฉายแววเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก เขาแปลกใจมากที่จางอู๋จี๋รับการโจมตีระลอกนี้ได้!

รัฐมนตรีแบล็กรู้ดีว่าเขาเป็นผู้มีพลังพิเศษสายที่เน้นความเร็วแต่โจมตีเบา ดังนั้นภารกิจที่ได้รับมอบหมายมักจะเป็นงานที่ส่งเสริมจุดแข็งและหลีกเลี่ยงจุดอ่อน แทบจะสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

แต่นี่มันเรื่องอะไรกัน?!

ความเคยชินจากการไล่ตบเด็กมาตลอดทำให้ความระมัดระวังของไอแซคหย่อนยาน ในการต่อสู้แบบนี้เขาดันเหม่อลอยไปชั่ววูบ!

จางอู๋จี๋ไม่ปล่อยให้โอกาสทองนี้หลุดมือ มือซ้ายพุ่งออกไปดุจสายฟ้า ในฝ่ามือมีเชือกสีแดงดุจเลือดที่แผ่รังสีอำมหิตของเสือปรากฏขึ้น เชือกสยบปีศาจที่อัดแน่นด้วยแก่นแท้พลังวิเศษถูกกระตุ้นใช้งานทันที

"ล็อค"

ญาณหยั่งรู้ของจางอู๋จี๋แผ่ออกไปเหมือนใยแมงมุมที่มองไม่เห็น ล็อคเป้าคลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวไอแซคแน่นหนา

ความสามารถหลักของเชือกสยบปีศาจคือการล็อคเป้าด้วยสภาวะพลัง แม้จะชื่อว่าสยบปีศาจ แต่จริงๆ แล้วคือสยบทุกสิ่งที่ไม่ใช่พวกเดียวกัน ต่อให้ไอแซคเป็นคนไม่ใช่ปีศาจ แต่แหล่งพลังงานหลักของเขา พลังงานแสงศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ออกมาจากปีกแสงคู่นั้น มันคือเป้าหมายที่เด่นชัดที่สุด

เชือกสยบปีศาจเหมือนมีชีวิต กลายเป็นสายฟ้าสีแดง พุ่งออกจากมือจางอู๋จี๋ทันที

ความเร็วของมัน ถึงขั้นลากเป็นเส้นแสงสีแดงบาดตาบนท้องฟ้า

ไอแซคที่ช้าไปหนึ่งจังหวะรีบตั้งสติ แม้จะเสียจังหวะแรก แต่เขาก็ไม่ตื่นตระหนก กระทั่งยังดูถูกด้วยซ้ำ!

เขาเป็นพวกชอบตบเด็กจริง แต่ไม่เคยกลัวยอดฝีมือระดับเดียวกัน!

หนึ่งคือเขาบินได้ สองคือความเร็วของเขา เมื่อสองอย่างรวมกัน ก็ไม่ต้องกลัวการโจมตีใดๆ!

"หึ!"

สิ้นเสียงแค่นเสียงเย็นชา เสียงนั้นก็ถูกลากยาวออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างของไอแซคที่หายไปจากจุดเดิม

ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาก่อให้เกิดลมพายุ ทรายสีเหลืองจำนวนมากถูกม้วนขึ้นไป พัดถล่มเมืองด้านล่าง ทำให้แม่ลูกอ่อนริมถนนกรีดร้องวิ่งหลบเข้าร้าน เด็กน้อยร้องไห้จ้าด้วยความตกใจ

ส่วนในรถไกลออกไป จอร์จที่ส่องกล้องอยู่มือสั่น แทบทำกล้องหล่น พึมพำว่า

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมไอแซคต้องหนี?!"

ไอแซคเร็วมากจริงๆ ทว่าเชือกสีแดงดุจเลือดนั้นเหมือนสิ่งมีชีวิต ลากเส้นแดงบาดตาด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ไล่ตามชายติดปีกไก่นั้นไปติดๆ

ตราบใดที่แก่นแท้พลังวิเศษที่อัดฉีดเข้าไปยังไม่หมด เชือกสยบปีศาจจะไม่หยุด จนกว่าจะรัดเป้าหมายตามสภาวะพลังที่ล็อคไว้

ไอแซคก็สังเกตเห็นจุดนี้ ความดูถูกบนใบหน้าหายวับไป แทนที่ด้วยความจริงจัง

เห็นเพียงร่างกายเขาวูบไหว ปากเอ่ยสองคำที่ไร้อารมณ์ออกมา

"ร่างเงา"

วูบ! วูบ! วูบ!

ปีกแสงกระพืออีกครั้ง ร่างแยกที่สร้างจากพลังงานแสงบริสุทธิ์เหมือนร่างต้นทุกประการสามร่างปรากฏขึ้นรอบตัวเขา แล้วแยกย้ายหนีไปสี่ทิศ ตะวันออก ตะวันตก เหนือ ใต้ ทันที!

ไอแซคทั้งสี่คนนี้ ไม่ว่าจะมองด้วยตา สภาวะพลัง หรือคลื่นพลังงาน ทั้งหมดเหมือนกันเปี๊ยบ!

ร่างความเร็วสูงสี่ร่างก่อให้เกิดลมพายุรุนแรงกว่าเดิม ราวกับพายุทอร์นาโดสี่ลูกถล่มเม็กซิกาลี ม้วนทรายเหลืองนับไม่ถ้วนบนทะเลทรายแห่งนี้ ชุบเมืองทางตอนใต้ด้วยสีเหลืองชั้นหนึ่ง

ทว่า นี่เป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์

เชือกสยบปีศาจไม่หยุดชะงักแม้แต่นิดเดียว มันเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เป้าหมายพุ่งตรงไปที่ไอแซคคนที่มีคลื่นพลังงานแน่นหนาที่สุด เป็นแกนกลางที่สุดในบรรดาสี่คนนั้น แม้ภายนอกจะดูไม่ต่างกันเลยก็ตาม

บนใบหน้าจริงจังของไอแซคปรากฏความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์อย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก

เมื่อเชือกสยบปีศาจเข้าใกล้ เขาสัมผัสได้ว่าเชือกสีแดงนั้นแฝงพลังล็อคเป้าประหลาด เมินเฉยร่างเงาพลังงานที่เขาสร้างขึ้นอย่างประณีต พุ่งตรงมาที่ร่างต้นของเขาเหมือนเหาฉลาม!

ความรู้สึกที่ถูกมองทะลุปรุโปร่งแบบนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเจอมาก่อนตั้งแต่เป็น "ทูตปีกแสง"!

ปีกแสงด้านหลังของเขาระเบิดแสงเจิดจ้ายิ่งขึ้น พยายามเร่งความเร็วหลบหลีก พร้อมควบคุมร่างเงามาก่อกวน

แต่เชือกสยบปีศาจเร็วกว่า

ฟึ่บ

สายฟ้าสีแดงจับตัวร่างต้นได้ในที่สุด

ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกปนโกรธของไอแซค เชือกสยบปีศาจเป็นเหมือนงูวิเศษ พันรัดรอบโคนปีกแสงที่แขนขวาของเขา

อักขระบนเชือกสว่างขึ้น แสงสีแดงเหมือนเหล็กเผาไฟ ระเบิดพลังพันธนาการมหาศาลออกมา

พลังนี้ไม่ใช่การดึงรั้งทางกายภาพ แต่ส่งผลโดยตรงต่อระดับพลังงาน

มันกัดกร่อนและกดทับการไหลเวียนพลังงานของปีกแสงอย่างบ้าคลั่ง การไหลเวียนของพลังงานปีกแสงศักดิ์สิทธิ์ติดขัดทันที แสงหม่นหมองลง

สิ่งที่หม่นหมองไปพร้อมกับแสง คือจอร์จที่ส่องกล้องดูเหตุการณ์อยู่

ใจของเขาตายตามสภาพของไอแซคไปแล้ว ดังแก๊ก

"อึก!"

ไอแซคครางต่ำ เหมือนถูกคนฟันแขนขาด!

ปีกแสงที่ถูกรัดหม่นหมอง พลอยทำให้ไอแซคถูกพลังอำมหิตสกปรกกัดกร่อนและกดทับไปด้วย

ความคล่องตัวที่เขาภาคภูมิใจได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก

"โอกาสดี!"

จางอู๋จี๋มีหรือจะปล่อยโอกาสทองที่ผ่านไปไวเหมือนโกหกนี้ เขาขี่ลมไล่ตามหลังมาตลอด ตอนนี้ยิ่งเร่งความเร็วเต็มที่

ส่วนไอแซคที่ถูกเชือกสยบปีศาจพันรัด ก็เหมือนแมวที่ถูกงับหลังคอ หมดสภาพในพริบตา

ร่างแยกอีกสามร่างสลายไปเอง ลมพายุที่เกิดจากความเร็วสูงขาดพลังขับเคลื่อน ค่อยๆ สลายไปเหมือนน้ำไม่มีต้นกำเนิด

เมื่อทรายเหลืองตกลงพื้นตามแรงลม ร่างของผู้ต่อสู้ทั้งสองก็ปรากฏชัดในสายตาทุกคนอีกครั้ง

จางอู๋จี๋เข้าใกล้ ไอแซคอยากจะตอบโต้ แต่พลังศักดิ์สิทธิ์ในกายไหลเวียนติดขัด เชือกสยบปีศาจยิ่งร้อนจนหน้าเขาบิดเบี้ยว ไร้ทางต่อสู้

แต่มือขวาของจางอู๋จี๋กำด้ามกระบี่วิเศษโบราณหนาหนักที่ด้านหลังแล้ว

กระบี่อยู่ในมือ ปราณกระบี่อันยิ่งใหญ่ที่หนักแน่นดุจขุนเขาและคมกริบดุจโลหะระเบิดออกมา

"สยบ"

พลังวิเศษในกายจางอู๋จี๋เปลี่ยนเป็นแก่นแท้ธาตุดินโดยไม่กั๊ก อัดฉีดเข้าตัวกระบี่จนหมด กระตุ้นอักขระลึกลับบนกระบี่สยบขุนเขา ให้แสงธาตุดินสว่างเจิดจ้า!

เขาไม่ได้ฟันลงไปตรงๆ แต่ถือกระบี่ด้วยสองมือ เล็งไปยังไอแซคที่ถูกเชือกสยบปีศาจพันรัดชั่วคราวและเคลื่อนไหวลำบาก แล้วฟันลงมาจากระยะไกล

วูบ——

สนามแรงโน้มถ่วงไร้รูปที่ไม่อาจต้านทานแผ่ขยายออกมาโดยมีกระบี่สยบขุนเขาเป็นศูนย์กลาง ราวกับขุนเขาที่มองไม่เห็นถล่มลงมา ครอบคลุมร่างไอแซค

ไอแซครู้สึกร่างกายหนักอึ้งในทันที ราวกับแบกรับน้ำหนักหมื่นจวินในพริบตา พื้นที่รอบข้างหนืดข้นไปหมด แม้แต่จะขยับปีกแสงยังยากลำบาก

ความคล่องตัวสูงที่เขาภูมิใจ ถูกกดทับจนถึงขีดสุดภายใต้แรงโน้มถ่วงที่น่ากลัวนี้

คนมุงทุกคนเบิกตากว้าง มองดูเทวดาที่ถูกเชือกแดงพันรัดตัวแข็งทื่อ ราวกับห่านป่าต้องธนู ร่วงหล่นลงมาดังโครม

"วิชาตะวันออกบ้าบอ!"

ในใจไอแซคเต็มไปด้วยความตกใจและโกรธแค้น วิธีการของอีกฝ่ายแปลกประหลาดแต่ได้ผล แก้ทางข้อได้เปรียบของเขาอย่างหมดจด!

ดวงตาสีฟ้าของเขาส่องประกายวูบวาบ ปีกซ้ายระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า หวังจะหักล้างแรงกดดัน พร้อมกันนั้นปีกขวาที่ถูกรัดก็ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง พยายามสลัดเชือกสยบปีศาจให้หลุด

แต่ทั้งหมดไร้ผล ทำให้ไอแซคเริ่มสติแตกด้วยความโกรธ เขาหันกลับไปมองจางอู๋จี๋ทางด้านหลังด้วยความไม่ยินยอม หวังจะจดจำไอ้คนที่ทำให้เขาอัปยศขนาดนี้ไว้ในใจ เพื่อรอวันแก้แค้น

ยังไงซะเขาก็เป็นผู้มีพลังพิเศษระดับ A ไม่ว่าจะอยู่ในมือใคร ก็เป็นชิปต่อรองชั้นยอด ล้ำค่าและสำคัญกว่านักบินในสงครามโลกครั้งที่สองเป็นร้อยเท่า!

แต่การกระทำของจางอู๋จี๋เร็วกว่าก้าวหนึ่ง

"คมทองตัดชีพ"

ในวินาทีที่สนามแรงโน้มถ่วงของกระบี่สยบขุนเขากดทับไอแซค จางอู๋จี๋สะบัดข้อมือ เปลี่ยนจากกดทับเป็นฟัน

ปราณกระบี่สีเหลืองดินขนาดมหึมาที่ควบแน่นหนาหนัก แต่ขอบส่องแสงสีทองบาดตา ฉีกกระชากมิติที่ถูกบิดเบือนด้วยแรงโน้มถ่วง ฟันลงไปที่ไอแซคที่กำลังร่วงหล่นสู่พื้นด้วยความเร็วสูง ดุจผ่าแยกผืนพิภพ!

ปราณกระบี่ยังไม่ถึง แต่ความคมกริบหนักหน่วงนั้น ทำให้ไอแซครู้สึกเจ็บแปลบที่ผิวหนังเหมือนถูกฉีกทึ้ง

ทำให้รูม่านตาเขาหดเกร็งฉับพลัน!

อานุภาพกระบี่ พัดทรายเหลืองที่เพิ่งตกลงพื้นให้กระจายออกอีกครั้ง ทำให้พื้นที่ที่ไอแซคกำลังจะตกลงไปว่างเปล่าในทันที!

ภาพกระบี่ฟันเทวดาตกสวรรค์ฉากนี้ ทำให้ทุกคนที่เห็นหัวใจเต้นรัวมาอยู่ที่คอหอย ต่างกลั้นหายใจ เวลาในวินาทีนี้เหมือนหยุดนิ่ง