ตอนที่ 39 : ความพ่ายแพ้ของถังซาน! การตั้งคำถามกับชีวิตอีกครั้ง

ตอนที่ 39 : ความพ่ายแพ้ของถังซาน! การตั้งคำถามกับชีวิตอีกครั้ง

"ถ้าอยากจะประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งของข้าล่ะก็ มันก็ต้องดูว่าเจ้ามีค่าพอหรือเปล่า!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงเสี้ยวเทียน หม่าหงจวิ้นก็พึมพำขึ้นมาทันที "หมอนี่หยิ่งชะมัด"

"ถ้าเจ้ามีความแข็งแกร่งเท่าเขา เจ้าก็คงจะหยิ่งกว่าเขาอย่างแน่นอน!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไต้มู่ไป๋ก็ถลึงตาใส่หม่าหงจวิ้น

แม้ว่าเขาจะอายุมากกว่าสักหน่อย แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน เฟิงเสี้ยวเทียนก็เป็นถึงราชันย์วิญญาณ แถมยังเป็นราชันย์วิญญาณที่ทรงพลังเสียด้วย

ระดับพลังเช่นนี้ เมื่อมาอยู่ในการแข่งขันระดับหัวกะทิของโรงเรียนวิญญาจารย์ระดับสูงทั่วทั้งทวีป ก็เรียกได้ว่าโดดเด่นสะดุดตาราวกับนกกระเรียนในฝูงไก่เลยทีเดียว

แม้ว่าไต้มู่ไป๋จะหยิ่งยโสและทำตัวเหมือนดูถูกทุกคน แต่เขาก็ไม่ได้โง่หรอกนะ

ในการแข่งขันนี้ไม่มีอาจารย์คอยหนุนหลัง ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้อย่างเฟิงเสี้ยวเทียน การแสดงความเคารพสักหน่อยย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่า

ขนาดไต้มู่ไป๋ยังเป็นแบบนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสมาชิกคนอื่นๆ ในเจ็ดประหลาดแห่งเชร็คเลย มีเพียงเสียวอู่เท่านั้นที่มองไปยังถังซานบนเวทีด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยความกังวล

หลังจากได้ยินคำพูดของเฟิงเสี้ยวเทียน ถังซานก็แค่นเสียงเย็นชา "เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้ว่าข้ามีค่าแค่ไหน"

ในตอนนั้นเอง เมื่อกรรมการให้สัญญาณ ถังซานก็เริ่มเปิดฉากโจมตีเช่นกัน

"วงแหวนวิญญาณวงที่สี่ กรงขังหญ้าเงินคราม!"

ถังซานใช้วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาเพื่อปลดปล่อยทักษะวิญญาณสายควบคุมที่แข็งแกร่งที่สุดในปัจจุบันของเขา นั่นคือ กรงขังหญ้าเงินคราม!

ในพริบตา หญ้าเงินครามสีดำสนิทหลายชั้นก็กลายสภาพเป็นกรงขัง ล้อมรอบเฟิงเสี้ยวเทียนไว้เป็นชั้นๆ ราวกับตั้งใจจะขังเขาไว้ข้างในจนตาย

หลังจากการต่อสู้กับสุ่ยอู๋เฮิน ถังซานก็ตระหนักได้ว่าสิ่งต่างๆ อย่างกรงขังหญ้าเงินครามนั้นยังคงเปราะบางเกินไปสำหรับขุมพลังระดับสุ่ยอู๋เฮิน ซึ่งสามารถทะลวงผ่านไปได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น เมื่อถังซานต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามอย่างเฟิงเสี้ยวเทียนอีกครั้ง เขาจึงเลือกที่จะร่ายมันขึ้นมาหลายๆ ชั้นในพริบตาโดยไม่ลังเล

"โดนแล้ว!"

เมื่อเห็นเฟิงเสี้ยวเทียนติดกับ ถังซานก็อดไม่ได้ที่จะดีใจ เขารีบเปลี่ยนวิญญาณยุทธ์เป็นค้อนเฮ่าเทียนอย่างรวดเร็วและพุ่งตรงเข้าหาเฟิงเสี้ยวเทียน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับกรงขังหญ้าเงินครามที่กักขังเขาไว้เป็นชั้นๆ เฟิงเสี้ยวเทียนเพียงแค่ใช้นิ้วดีดมันเบาๆ

เป๊าะ~

วินาทีต่อมา บนเสาสีดำที่เขาเพิ่งดีดไป รอยร้าวเล็กๆ นับไม่ถ้วนก็เริ่มลุกลามออกไปในพริบตา ครอบคลุมเส้นหญ้าเงินครามสีดำทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฟิงเสี้ยวเทียนก็พยักหน้าเล็กน้อย "แข็งแรงใช้ได้เลยนี่"

การโจมตีของเขาเมื่อครู่นี้มีพลังเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของปรมาจารย์วิญญาณทั่วไป แต่มันก็ไม่ได้ทำให้กรงขังหญ้าเงินครามแตกสลายไป สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าปรมาจารย์วิญญาณทั่วไปยังคงต้องใช้ความพยายามพอสมควรในการทำลายกรงขังหญ้าเงินครามของถังซาน

"อย่างไรก็ตาม..."

ทันใดนั้น น้ำเสียงของเฟิงเสี้ยวเทียนก็เปลี่ยนไป วงแหวนวิญญาณสีเหลืองปรากฏขึ้นรอบตัวเขา เปล่งแสงเรืองรอง ขณะที่เขาพูดต่อ "แต่การจะขังข้า เฟิงเสี้ยวเทียน ไว้ด้วยของแค่นี้น่ะรึ? ยังห่างไกลนัก!"

ร่างเงาหัวหมาป่าสีฟ้าอมเขียวปรากฏขึ้นที่ไหล่ซ้ายของเขา พร้อมกับแสงประกายจากวงแหวนวิญญาณวงแรกของเขา กรงเล็บหมาป่าอันแหลมคมก็ยืดออกมาจากมือของเขาพร้อมกับการตวัดเพียงเบาๆ

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ~

คมมีดสายลมสีฟ้าอมเขียวรูปจันทร์เสี้ยวสิบสายพุ่งทะยานออกไปพร้อมกับเสียงหวีดหวิวอันแหลมคม

กรงขังหญ้าเงินครามที่ถังซานภาคภูมิใจนักหนา ถูกทะลวงทะลุด้วยการโจมตีนี้ในพริบตา เส้นหญ้าเงินครามสีดำนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงบนพื้นและกลายเป็นเถ้าถ่าน

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากทำลายกรงขังได้แล้ว คมมีดสายลมเหล่านี้ก็ไม่ได้สลายหายไป แต่กลับพุ่งเข้าโจมตีไปทางทิศทางที่ถังซานอยู่

"อะไรนะ?"

ถังซานมองดูคมมีดสายลมที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ซึ่งแทบจะปิดผนึกพื้นที่ในการหลบหลีกทั้งหมดของเขา หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างรุนแรง

เขาไม่คาดคิดเลยว่าหนึ่งในกระบวนท่าที่เขาพึ่งพาอย่างทักษะวิญญาณระดับหมื่นปีของหญ้าเงินคราม จะถูกทำลายลงอย่างง่ายดายถึงเพียงนี้

ในชั่วขณะนั้น ถังซานถึงกับเริ่มสงสัยว่าเขาควรจะฝึกฝนวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามต่อไปดีหรือไม่

อย่างไรก็ตาม ความคิดเหล่านั้นก็เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ เพราะตอนนี้ถังซานมีสิ่งที่เร่งด่วนกว่าที่ต้องทำ นั่นคือการป้องกันการโจมตีที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการสังหารที่แน่นอนของเฟิงเสี้ยวเทียน

จากนั้น ฝีเท้าของถังซานก็เคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา ทักษะเคลื่อนไหวดุจเงาพรายถูกดึงมาใช้จนถึงขีดสุด คมมีดสายลมหลายสายพุ่งทะลุผ่านภาพติดตาของเขาไปในทันที

"ท่วงท่าฝีเท้าที่น่าสนใจดีนี่ แต่นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่วิชาไม้ตายของสำนักเฮ่าเทียนนะ และวงแหวนวิญญาณของเจ้าก็ไม่ได้สว่างขึ้นด้วย หรือว่านี่จะเป็นทักษะวิญญาณที่เจ้าสร้างขึ้นมาเองงั้นรึ?"

เมื่อเห็นทักษะเคลื่อนไหวดุจเงาพรายของถังซาน เฟิงเสี้ยวเทียนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

แม้แต่เขาเองก็ยังเพิ่งเคยเห็นทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเอง ซึ่งแยกเป็นอิสระจากวิญญาณยุทธ์และทักษะวิญญาณโดยสิ้นเชิงแบบนี้เป็นครั้งแรก

อย่างไรก็ตาม แม้แต่ทักษะเคลื่อนไหวดุจเงาพรายของถังซานก็ไม่สามารถหลบหลีกการโจมตีด้วยคมมีดสายลมของเฟิงเสี้ยวเทียนได้อย่างสมบูรณ์ หลังจากหลบหลีกไปได้หลายสาย คมมีดสายลมที่เหลือก็ยังคงพุ่งเข้ามาถึงตัวเขา

ค้อนเฮ่าเทียน วิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน!

เงาค้อนกวัดแกว่งอยู่ในมือของถังซาน และคมมีดสายลมที่เหลือส่วนใหญ่ก็ถูกปัดป้องออกไปโดยค้อนของถังซานในทันที แต่ก็ยังมีคมมีดสายลมอีกสองหรือสามสายที่ทะลวงผ่านการป้องกันของถังซานเข้ามาได้

"วิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วนถือเป็นวิชาค้อนที่ดีเลยล่ะ น่าเสียดายที่ระดับของเจ้ามันต่ำเกินไป"

เมื่อเห็นฉากนี้ เฟิงเสี้ยวเทียนก็ส่ายหัวและเริ่มเดินช้าๆ ไปทางขอบลานประลอง

หลังจากหันหลังเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เสียงของถังซานก็ดังมาจากด้านหลังของเขา "เจ้าจะไปไหน?"

"เขายังพูดได้อีกรึเนี่ย?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฟิงเสี้ยวเทียนก็หันกลับมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เพียงเพื่อจะเห็นรยางค์คล้ายหอกสีม่วงเข้มแปดอัน ที่มีลักษณะคล้ายขาแมงมุม งอกออกมาจากแผ่นหลังของถังซาน

และหอกที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหล่านี้นี่เอง ที่สกัดกั้นการโจมตีที่อาจถึงแก่ชีวิตให้กับถังซาน

"โอ้ นี่มันทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองอันใหม่งั้นรึ?"

แต่ไม่นาน เฟิงเสี้ยวเทียนก็ตระหนักถึงบางอย่าง รูม่านตาของเขาขยับเล็กน้อย "ไม่ ไม่ใช่สิ! หรือว่านี่จะเป็น... กระดูกวิญญาณส่วนนอก?"

"อะไรนะ กระดูกวิญญาณส่วนนอกงั้นรึ?"

หลังจากได้ยินคำพูดของเฟิงเสี้ยวเทียน ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง พลางมองไปทางทิศทางของถังซานด้วยความประหลาดใจ

ในเวลาเดียวกัน หลายคนที่มองไปยังถังซานก็เผยให้เห็นแววตาแห่งความละโมบ

กระดูกวิญญาณส่วนนอก! นี่คือสิ่งที่หาได้ยากยิ่งยวดในบรรดากระดูกวิญญาณ และมันยังสามารถเติบโตแข็งแกร่งขึ้นพร้อมกับตัววิญญาจารย์ได้อีกด้วย ในแง่ของมูลค่า มันไม่ได้ด้อยไปกว่ากระดูกวิญญาณระดับแสนปีเลยแม้แต่น้อย

สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ กลับมาอยู่กับปรมาจารย์วิญญาณธรรมดาๆ คนหนึ่งเนี่ยนะ? ช่างเป็นการเสียของอย่างเปล่าประโยชน์เสียนี่กระไร?

ถังซานย่อมสัมผัสได้ถึงสายตาอันละโมบเหล่านั้น แม้ว่าเขาจะคาดการณ์สถานการณ์เช่นนี้ไว้ในใจอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง และแค่นเสียงเย็นชาอยู่ในใจ

จากนั้น ด้วยความช่วยเหลือจากกระดูกวิญญาณส่วนนอก แปดหอกมฤตยู ความเร็วของถังซานก็พุ่งทะยานขึ้นขณะที่เขาพุ่งตรงเข้าหาเฟิงเสี้ยวเทียน

"ก็มาดิครับ!"

เฟิงเสี้ยวเทียนรู้สึกยินดีกับการท้าทายนี้ แสงสีฟ้าอมเขียวเปล่งประกายรอบตัวเขา ร่างเงาหัวหมาป่าสีฟ้าอมเขียวบนไหล่ซ้ายของเขาส่งเสียงหอน และทันทีหลังจากนั้น ร่างกายของเขาก็กลายสภาพเป็นภาพติดตา พุ่งเข้าปะทะกับถังซานแบบซึ่งๆ หน้า

เมื่อเห็นเช่นนั้น ถังซานก็เดินลมปราณวิชาเสวียนเทียนอย่างเต็มกำลัง ค้อนเฮ่าเทียนและแปดหอกมฤตยูก็ถูกเตรียมพร้อม เพื่อที่จะเข้าสู่การต่อสู้ขั้นแตกหักกับเฟิงเสี้ยวเทียน

ในพริบตา ร่างเงาที่แปรเปลี่ยนจากถังซานและร่างเงาสีฟ้าอมเขียวที่แปรเปลี่ยนจากเฟิงเสี้ยวเทียนก็พุ่งทะลุผ่านกันและกันไป หยุดนิ่งอยู่ห่างกันหลายสิบเมตร

"ข้าชนะ..."

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ถังซานจะพูดจบ แปดหอกมฤตยูที่อยู่ด้านหลังเขาก็แตกสลาย กลายเป็นเศษชิ้นส่วนร่วงหล่นลงบนพื้น ถังซานเองก็หมดสติไปเช่นกัน ร่างของเขาล้มคว่ำหน้าลงกับพื้น

เมื่อเห็นดังนั้น ประกายแห่งความผิดหวังก็วาบผ่านดวงตาของเฟิงเสี้ยวเทียนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับช่องว่างของความแข็งแกร่งที่ห่างชั้นกันอย่างแท้จริง ต่อให้เป็นวิญญาณยุทธ์คู่ ต่อให้เป็นกระดูกวิญญาณส่วนนอก ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากนัก

ขนาดเขาเพิ่งจะออกแรงไปเพียงนิดเดียว มันก็เกินขีดจำกัดของถังซานไปเสียแล้ว